Σαν βγω από αυτή τη φυλακή

Η φωτογραφία είναι σαν σκηνή από κουλτουριάρικο θεατρικό έργο – η αλλόκοτη γιαπωνέζικη κόμμωση της πρωταγωνίστριας με βλέμμα να αιωρείται στο κενό μεταξύ κάμερας και αντικειμένου λατρείας, ο γερασμένος αλλά πάντα γοητευτικός θιασάρχης που δυσανασχετεί ελαφρώς – αλλά πάντως ποζάρει. Κι αυτό το αίσθημα ότι όλα γυρνάνε στη θέση τους, ότι τίποτα δεν άλλαξε αυτήν […]

η υπαινικτική Λένα, η όμορφη Σαβίνα

  Λένα, πες μας τις σκέψεις σου για την παρακμή Ξέρεις αυτά τα τρενάκια στο λούνα παρκ που πέφτουν από πολύ ψηλά και ξανασηκώνονται; Ε, αυτή η πτώση έχει τρομακτικό ίλιγγο, σου πιάνεται το στομάχι. Κάπως έτσι καταλαβαίνω την  παρακμή. Ε, βέβαια, αν δεν σε χτυπήσει πολύ γερά στο στομάχι, αν δεν σε πεθάνει, θα […]

Γρήγορα !

  Ο Ρεμπώ περνά τις τελευταίες του μέρες σε μια κατάσταση μεταξύ ονείρου και εγρήγορσης. Ρωτά τους γιατρούς αν αντιλαμβάνονται τα εκπληκτικά πράγματα που ο ίδιος βλέπει και μετά τους διηγείται γαλήνια τι είδε. Εχει «κάτι που δεν καταλαβαίνουν», λέει  η αδελφή του. Οι γιατροί σπάνια  έρχονται πλέον, λέει, διότι ο Ρεμπώ κλαίει συχνά όταν […]

Κρίστοφερ Λας: Αυτό που με εκπλήσσει είναι ότι ζούμε σε έναν κόσμο δίχως στέρεη πραγματικότητα… Λέμε συχνά πως η καταναλωτική κοινωνία μας περιβάλλει με αντικείμενα, πως μας ωθεί να δίνουμε μεγάλη σημασία, αλλά νομίζω πως πρόκειται για έναν κόσμο που αποτελείται από φευγαλέες εικόνες και που τείνει όλο και περισσότερο – εν μέρει, νομίζω χάρη […]

ανεπίκαιρο

  Καιρός να επιστρέφουμε στις πηγές: Θωμάς Μπακαλάκος: «Αν θέλουμε να τα βάλουμε τα πράματα στη θέση τους πρέπει να δούμε όλη αυτήν την κατάσταση ως αποτέλεσμα μιας διαδικασίας απ΄τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και ύστερα» Βίκυ Φλέσσα: «Για πείτε μας» Θωμάς Μπακαλάκος: «Είναι γνωστό ότι η παλιά αστική τάξη…» Προσπαθώ να καταλάβω γιατί ο παραπάνω διάλογος […]