Πέρα-δώθε

Η τριαντάρα πάει πέρα δώθε το σταθμό του ηλεκτρικού της Αθήνας, με το κινητό στο αυτί, και εξηγεί στα ρωσο-σαλονικιώτικα: Πώς να στο πω, είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου. Για χατσού να Γιάννης. Ναι ρε μαλλάκα, νατσινάγιου ντούματ α νιο, κατάλαβες; … Κι αυτός. «Mωρό μου» γκαβαρήτ.

ανοιξιάτικο

Ο Χ. μένει μέσα στο σταθμό. Εκεί κοιμάται τη νύχτα, εκεί αράζει τη μέρα. Οταν μπαίνει κάποιος, βγαίνει διακριτικά από την πόρτα. Ο Χ. είναι συχνά χαρούμενος – κι αυτό ακούγεται. Εχει κι ωραία θέα από κει. Και το ποτάμι δεν είναι μακριά. Ο Χ. αγνοεί παντελώς ότι είναι χελιδόνι.

Σιγά μην κλάψω

Οταν συμβαίνει ένα ιστορικό γεγονός δίπλα μας, αντιδρούμε συνήθως όπως στην πιο πάνω φωτογραφία από την Νέα Υόρκη, την ημέρα της επίθεσης στους δίδυμους πύργους. Και καλά κάνουμε, διότι δεν ορίζουμε εμείς τι είναι ιστορία. Είναι εν πολλοίς θέμα δημοσίων σχέσεων αν η καταστροφή σου θα χαρακτηριστεί κοσμοϊστορικό γεγονός ή όχι. Αρα; Αρα μπορούμε να […]

Στην Αβάνα

Ο Λ. πήγε στη Λατινική Αμερική για να δει από κοντά το τέλος του κόσμου. Από κάθε πόλη που περνάει στέλνει στους φίλους του ένα ιμέιλ με τις εντυπώσεις του. Χθές έλαβα αυτό από την Αβάνα: Αγαπητοί φίλοι, Περπατάω στους δρόμους της Αβάνας και τραβάω φωτογραφίες στις καταστραμμένες προσόψεις των κτιρίων και στα εξαίσια αρχοντικά […]

Το κέντρο της Αθήνας καταρρέει, είπε ένας κάτοικος προαστείου

Καθόμουν και χάζευα τα κουδούνια στην εξώπορτα, όταν δυο μαστόροι βγήκαν κουβαλώντας υλικά. Βρήκα την ευκαιρία και γλίστρησα μέσα στην ξένη πολυκατοικία. Ηθελα να δω αν ήταν ωραία η θέα στην ταράτσα και αν είχε μείνει λίγο ξεθωριασμένο μπλε στους τοίχους. Ναι, είχε μείνει: Το μοντέρνο γερνάει άσχημα, σκέφτηκα για πολλοστή φορά. Αρα είναι πολύ […]

Ναυάγια Θεσσαλονίκης

Ναυάγιο μεταμοντερνιάς (χαιρέκακος σχολιασμός εδώ) Ναυάγια κομμάτων (αφορά την Α’ Θεσσαλονίκης) Κι αν τα καταφέρει να μην ναυαγήσει ο μεταμοντερνισμός, παλιώνει άσχημα. Κάτι σαν το πλαστικό κούφωμα σε σχέση με το ξύλινο.