Για λίγο στη Νάπολη

Βρέθηκα για μια μέρα στη Νάπολη και είδα τα αποπνικτικά σοκάκια, τις άθλιες περιοχές γύρω από τον σταθμό του τρένου, το καράβι να έρχεται από το απέναντι νησί και να νομίζεις ότι είσαι στο πλοίο της γραμμής από Αίγινα για Πειραιά.

Είδα κάθε λίγα μέτρα στους τοίχους των κτιρίων, να έχει προσκυνητάρια: η γειτονιά κλαίει τον Νικόλα της, έχει φωτογραφίες του που ήτανε μικρό παιδί, του έχουν αφιερώσει ποιήματα, έχουν βάλει και τη φανέλα της ομάδας που αγαπούσε κι ας ήταν η Γιουβέντους, όλα αυτά πίσω από το τζάμι.

Τα εφτάχρονα αγόρια περνάνε καλοντυμένα με μοτοσακό, οι γειτόνοι έχουν βγάλει τις καρέκλες και κάθονται μπροστά στην πόρτα. Είναι βρώμικα. Κάνει ζεστασιά. Το περιοδικό στο περίπτερο έχει εξώφυλλο τον Σαλβίνι: φοράει μαγιό κι είναι στην παραλία.

Από το μοναστήρι μες στην πόλη, βλέπω την ομίχλη να ανεβαίνει από τη θάλασσα. Θέλω να ξανάρθω, Του το ζητάω χάρη.

Advertisements

2 thoughts on “Για λίγο στη Νάπολη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s