παστίλιες για το ζωτικό χώρο του άλλου

«Η Γερμανία από την έναρξη των ιδιωτικοποιήσεων έχει δείξει αυξημένο ενδιαφέρον για τις ελληνικές υποδομές, και ο έλεγχος των αεροδρομίων εμπίπτει στους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς της για διεύρυνση του οικονομικού της χώρου, σχεδιασμοί που έλκουν την καταγωγή τους από τον 19ο και τον 20ό αιώνα.»

Ν. Ξυδάκης, Καθημερινή 02.12 πηγή

«Ο Ρουφίνος υπηρέτησε ως ύπατος στην Κωνσταντινούπολη. Κατά την περίοδο μετά τον θάνατο του Θεοδόσιου ο Ρουφίνος έγινε ουσιαστικά ο κυβερνήτης της ανατολικής ρωμαϊκής αυτοκρατορίας … Στις αρχές του 395 είχε κρυφή συνάντηση με τον Αλάριχο, αρχηγό των Βησιγότθων έξω από την Κωνσταντινούπολη. Σύντομα εμφανίστηκαν ο Αλάριχος και οι Βησιγότθοι του να κάνουν επιδρομές και λεηλασίες στη Θράκη, εξαιρώντας όμως πάντα τα κτήματα του Ρουφίνου. Ο ρωμαϊκός στρατός, προφανώς κάτω από τις διαταγές του Ρουφίνου, δεν αντέδρασε στις επιδρομές του Αλάριχου

Ο Ρουφίνος δολοφονήθηκε από τους Γότθους». πηγή

Advertisements

8 thoughts on “παστίλιες για το ζωτικό χώρο του άλλου

  1. «Αν εννοείς τον Ρωμανό, δεν νομίζω ότι είναι από άλλη στόφα. Αλλά δεν είναι εκεί το ζήτημα…όπως θα έχεις καταλάβει…», η απάντηση στο σχόλιο σου Herr K, μιας και για τεχνικούς λόγους δεν μπορώ να σου απαντήσω από το democracycrisis.com. Καλημέρα!

    • Καλημέρα. Μανώλη, υπάρχει σαφώς μια διαφορά στον ΝΡ, όσον αφορά τον λόγο και την συνέπεια. Δεν μπορούμε να το παραβλέπουμε. Για ποιον άλλον λόγο να έγινε σύμβολο περισσότερο από άλλους;
      Δεν είναι εκεί το ζήτημα «μακρο-πολιτικά», ναι.
      Ωστόσο η αντίδραση στην περιστολή των δικαιωμάτων είναι εκ των ουκ άνευ.
      Επιπλέον, δείχνει ότι δεν μπορείς να καθοδηγήσεις κόσμο χωρίς να διακινδυνεύσεις προσωπικά κάτι

  2. Διατηρώ τις έντονες επιφυλάξεις μου…Βέβαια, προσπαθώ να ανιχνεύσω τάση- εξ ου και η παραπομπή στον «παλιό» Ελλύλ. Δεν μπαίνω στο πρόσωπο Ρωμανός. Επισημαίνω την εσωτερική αντίφαση- αστικού τύπου- του χώρου….

  3. Καταλαβαίνω τις επιφυλάξεις σου ως μπολσεβίκου ;- ) Ομως ως πιο συντηρητικός δεν απαξιώ την αστική νομιμότητα. Και μπορεί η επίκλησή της από αριστερούς να είναι αυτό που περιγράφεις μαζί με τον Ελλύλ, ο αμεσα ενδιαφερόμενος όμως τη θεωρει απλώς ένα όπλο

  4. Γεια σας
    Το ζήτημα είναι ότι ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Όποιος 1) δίνει άφεση αμαρτιών στον εαυτό του για την αντίφασή του (να απορρίπτει το κράτος και ταυτόχρονα να ζητά από το κράτος ένα δικαίωμα που χάρη στο μονοπώλιο της βίας μόνο το κράτος έχει, και που το δίνει σε όποιον γουστάρει) επειδή γίνεται για λόγους τακτικής και όχι στρατηγικής, ενώ 2) ταυτόχρονα ο ίδιος και οι δικοί θεωρούν υποκριτές/βολεμένους κ.λπ. όσους τους συμπαρίστανται. Πιστεύω ότι και αυτή (τη σε ανώτερο επίπεδο) αντίφαση την αντιλαμβάνεται ο Ν.Ρ. και οι ομοϊδεάτες του -μονο που, ξανά, κρίνουν από τις προθέσεις κι έτσι καταλήγουν ότι η δική τους αντίφαση/ασυνέπεια είναι καλή ενώ των άλλων όχι.

    Παρά ταύτα, το αίτημα είναι δίκαιο, όχι με τα κριτήρια του αντιφατικού ιδεολόγου αλλά για όσους δέχονται την ύπαρξη ενός κράτους δικαίου. Αλλά επειδή δεν είμαι νομικός, το ότι η δυνατότητα φοιτητικής άδειας εξαρτάται από τον εγκλεισμό στην χ ή ψ πτέρυγα της φυλακής δείχνει ότι ο νόμος δεν σε προστατεύει ποτέ τελείως,

  5. Καλημέρα
    για το 2: θεωρούν υποκριτές όχι όλους όσοι τους συμπαρίστανται αλλά τους συριζαίους (δεν εννοώ το κόμμα αλλά τον ανθρωπότυπο)· νομιζω είναι μια εξυπνη κίνηση για να τονίσουν την πολιτική τους ιδιαιτερότητα – εξαλλου είναι ατομιστές αναρχικοί και όχι κοινωνικοί αναρχικοί

  6. Σωστά, αλλά δεν περιμένουν και πολλά από το φάσμα δεξιότερα των συριζαίων. Οι τελευταίοι θα μπορούσαν να συμπεριλάβουν τους ανθρώπους «των γραμμάτων και των τεχνών/του πνεύματος» (δεξιά ορολογία: «(θολο)κουλτουριάρηδες»).
    Είναι έξυπνη κίνηση, γιατί οι συριζαίοι (ως ανθρωποτύπος) πάντα έχουν το άγχος της αναγνώρισής τους ως ριζοσπαστών, και από αυτό δεν μπορεί να τους γλιτώσει το κκε ή ο λομβέρδος, αλλά οι «αναρχικοί». Ψάχνω για το όριο αντοχής πέρα από το οποίο ο «εξομολόγος»-αναρχικός γίνεται εχθρός του συριζαίου με μια αντιστροφή της σχέσης «η δική μου ασυνέπεια είναι κακή, και είναι καλή η αναρχικιά». Γιατί;
    Επειδή ζήτημα που προκύπτει εξαιτίας του ορίου αντοχής είναι το εξής: όσο προτρέχει ο συριζαίος στον εξομολόγο-αναρχικό (που του λύνει την αμαρτία της κακής ασυνέπειας/ άγχος βολέματος) τόσο χάνει τους νοικοκυραίους επί των οποίων θέλει να κυβερνήσει (έστω και ως πνευματικός άνθρωπος-παράρτημα του πραγματικού σύριζα) κι έτσι θα πρέπει να ξαναπάει να πάρει ευλογία από τον εξομολόγο-αναρχικό. Και ανάποδα, οπότε δυναμώνει κάθε φορά ο εσωτερικός διχασμός

  7. Ετσι. Είναι το αντισυστημικό τους αλλοθι, κάτι σαν τους παλ(α)ιοροκάδες… Ακριβώς το πηγαινέλα μεταξύ νοικοκυραιων-αντεξουσιαστών που περιγράφεις είναι η ουσία αυτού που η επιστήμη ονομάζει syrizeus pataosedyovarkensis. Είναι φυσικά μια κάποια εκλέπτυνση του homo pasocus.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s