χαμένοι στον ωκεανό

kamschulz

Οι μαλαισιανές αερογραμμές σταμάτησαν να δίνουν ελπίδες στους συγγενείς των θυμάτων.

Οι αερογραμμές του ελληνικού καθεστώτος, αντίθετα, συνεχίσουν να δίνουν ελπίδες σε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους. Κι αυτοί ανταποκρίνονται – ποιος δεν θα ανταποκρινόταν: «Ποιός ξέρει, μπορεί τα πράγματα να μην είναι τόσο άσχημα όσο λένε». «Αν σταματήσουμε να διαμαρτυρόμαστε για τη μοίρα μας μπορεί και κάποιος να μας λυπηθεί». «Κι αν, μία στο εκατομμύριο σου λέω εγώ, δεν είναι έτσι;» «Κι αν το αεροπλάνο θέλανε να το ρίξουν οι συντεχνίες και εμείς που ζουσαμε πάνω απ΄τις δυνάμεις μας κι ο πιλότος πήγε να το σώσει;» «Κι αν το βρούνε και γίνουν όλα όπως πριν;»

Κατά βάθος βέβαια, όλοι ξέρουμε. Κι αυτοί που κάνουν ότι ελπίζουν, κι αυτοί ξέρουν. Φοβόμαστε όμως. Φοβόμαστε τη στιγμή που θα αναγκαστούν να πουν την αλήθεια. Γιατί το ψυχανεμιζόμαστε: όταν δεν θα θέλουν άλλο να κρυφτούν, τότε όλα θά ’χουν πια τελειώσει.

Advertisements

2 thoughts on “χαμένοι στον ωκεανό

  1. η ψυχολογία είναι μεγάλο πράμα
    εμένα μου είπαν ότι το πονεμένο μου γόνατο ίσως να είναι μηνίσκος και αυτό άρχισε να πονάει περισσότερο!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s