Από την Ουκρανία στην Ελλάδα

«Στο ουκρανικό ζήτημα, η Ευρώπη επισκιάζεται από τη Γερμανία», γράφει η γαλλική εφημερίδα Le Monde.

«Η Γερμανία γίνεται όλο και περισσότερο η «φωνή» της ΕΕ στις σχέσεις με την Ανατολική Ευρώπη και τη Ρωσία, αξιοποιώντας τη γεωγραφική της εγγύτητα και τα δίκτυα επιρροής που δραστηριοποιούνται εδώ και δεκαετίες» διευκρινίζει η βελγική εφημερίδα La Libre Belgique.

Οποιος είναι εξοικειωμένος με το ύφος των σοβαρών εντύπων του δυτικοευρωπαϊκού κατεστημένου, εύκολα μαντεύει τη δυσαρέσκεια πίσω από τις διπλωματικές διαπιστώσεις.

Το 1936 τα πράγματα δεν ήταν πιο απλά. Αλλά με τη χρονική απόσταση, είμαστε πιο ενημερωμένοι για τις μύχιες σκέψεις των πρωταγωνιστών: «Είναι πλέον αναπόφευκτος ένας γερμανο-ρωσικός πόλεμος […] και ίσως πιο σύντομα από όσο πιστεύουμε. Όσον αφορά το ερώτημα …. σχετικά με το ποια θα είναι η αφορμή τής σύρραξης, ο στρατηγός απάντησε ότι αυτό ήταν δευτερεύον. … η Γερμανία χρειαζόταν οπωσδήποτε την Ουκρανία. Στην παρατήρηση … ότι η Ουκρανία είναι μια περιοχή με μεγάλο πληθυσμό, πράγμα που δεν επιτρέπει την εγκατάσταση μεγάλου αριθμού γερμανών εποίκων, ο στρατηγός σχολίασε ότι υπήρχε χώρος στη Ρωσία και ότι οι κάτοικοι τής Ουκρανίας θα μπορούσαν να εκδιωχθούν» ( δηλώσεις του Γκέρινγκ, πηγή ).

Τα έντονο ενδιαφέρον της Γερμανίας – και, δευτερευόντως, της Πολωνίας, της οποίας τα εθνικά συμφέροντα άπτονται του ουκρανικού χώρου – συναντά το συμφέρον των ΗΠΑ. Η αντιπαλότητα μεταξύ ΗΠΑ και Γερμανίας για την Ουκρανία είναι μάλλον αντιπαλότητα συμμάχων. Ακόμα. Και το μέσο ισχύος είναι η εξάπλωση του δυτικού καπιταλισμού υπό τη σημερινή μορφή του. Ενός καπιταλισμού δηλαδή αυταρχικού και στο κέντρο και στην περιφέρεια. Χωρίς κεϋνσιανές αναστολές: «Το είδος των δυνάμεων που υποστηρίζουν τώρα οι Δυτικοί στην Ουκρανία, είναι ένδειξη όχι τοπικής ή περιφερειακής, αλλά αληθινά παγκόσμιας σημασίας για το πού πάει ο σύγχρονος καπιταλισμός, πόσο ασυμβίβαστος τείνει να αποδειχθεί με τη δημοκρατία. Αυτό αφορά ζωτικά και εμάς, αντιμέτωπους με πρωτοφανή επίθεση στο έθνος-κράτος μας και όποια τέλος πάντων δημοκρατία διαθέτουμε» ( πηγή )

Γεωπολιτική ισχύς και οικονομική κυριαρχία κάθε άλλο παρά ασυμβίβαστα είναι (ο νικητής επιβάλει και το σύστημά του, ξέρουμε ήδη από τον Αριστοτέλη). Δεν τίθεται άρα κάποιο δίλημμα, για να επιστρέψουμε στα ελληνικά πράγματα, μεταξύ αντίστασης στον οικονομικό πόλεμο, αφενός, και υπεράσπισης των ελληνικών εθνικών συμφερόντων, αφετέρου. Συνήθως η μονόπλευρη ρητορική, όποια πλευρά κι αν επιλέγει, υποκρύπτει τον κονφορμισμό, τη μοιρολατρεία ή την ιδιοτέλεια έναντι και των δύο απειλών.

Υστερόγραφο: Η ιστορία του ουκρανικού εθνικιστικού αντάρτικου κατά τον β παγκόσμιο και αμέσως μετά είναι διαφωτιστικότερη από σύγχρονες αναλύσεις.

Advertisements

15 thoughts on “Από την Ουκρανία στην Ελλάδα

  1. Η γεωπολιτική του σχίσματος στην Ουκρανία, η απόκλιση ΗΠΑ και «Γαλλο-Γερμανικού άξονα» του © Immanuel Wallerstein
    http://aftercrisisblog.blogspot.gr/2014/02/blog-post_9105.html

    Η Ουκρανία και το φάντασμα των Βαλκανίων
    Lucio Caracciolo – © La Republica, © Limes – Rivista italiana di geopolitica
    http://aftercrisisblog.blogspot.gr/2014/02/blog-post_22.html

    Αγώνας για την Ουκρανία : Μια παρτίδα σκάκι σε ναρκοπέδιο
    Uwe Klußmann © Der Spiegel
    http://aftercrisisblog.blogspot.gr/2014/02/blog-post_20.html

    • Καλημέρα Καρλ
      150.00 Ελληνες ζουν στην Ουκρανία, ρωσόφονοι πλέον, συμφωνα με το άρθρο ( δηλαδή με συνείδηση ελληνικότητας που έχει απωλεστεί ή πρόκειται σύντομα να απωλεστεί υποθέτω; )

  2. «Η Γερμανία γίνεται όλο και περισσότερο η “φωνή¨της ΕΕ στις σχέσεις με την Ανατολική Ευρώπη και τη Ρωσία, αξιοποιώντας τη γεωγραφική της εγγύτητα και τα δίκτυα επιρροής που δραστηριοποιούνται εδώ και δεκαετίες»

    Η Γερμανια το κανει αυτο τουλαχιστον από το 1990, μετά την επανένωση. Για να μη σου πω από την εποχή του Willy Brandt. Για να μη θυμηθουμε τωρα και το Drang nach Osten, και βγαλουμε τους σκελετους απ’τα ντουλαπια :)

    • Καλημέρα Κρότ.
      Κατι ηξερε ο Μιτεραν που δεν ηθελε την επανενωση.
      Drang nach Osten κανονικότατο. Τωρα βεβαια σε συμπόρευση με αγγλοσάξωνες και Πολωνούς. Πού θα σταματήσει αυτό; Στη Μόσχα φαντάζομαι.

    • ευκαιριακή η συμπόρευση, πιστευω, δεδομένου ότι σε αυτη τη συγκυρια συμπίπτουν τα συμφεροντα: αν αυτό πάψει να συμβαίνει, ειναι πιθανό να σπάσει η συμμαχία…

      το ενδιαφερον παντως ειναι πως υπήρχαν και Γερμανοι που δεν ηθελαν την επανένωση!

      [καλα, μπορει να σταματησει και στο Βόλγογκραντ! ;) )

    • Ευκαιριακή, αλλά με κάτι «να-μπούμε-στο-ΔΝΤ-για-να-πληρωθούν-μισθοί-και-συντάξεις» να, με το συμπάθειο.
      Ναι, ένα 10% των Γερμανών καταλαβαιναν πού πάνε τα πράγματα και δεν τους άρεσε

    • ♣ nigromontanus διαφωτιστικά τα προηγουμενα κειμενα που έβαλες, τουτο εδώ όμως πολύ αγγλοσαξωνικά νεοφιλελεύθερο (αναφορά στην παλια και νεα Ευρώπη του Μπους, στο ‘δεν υπάρχει κοινωνία‘ της Θάτσερ…)

  3. Νά ἡ ἀπόδειξη ὅτι οἱ πολιτισμικὲς-γεωπολιτικὲς συμπάθειες εἶναι ὑπεράνω κομματικῶν καὶ ἰδεολογικῶν πεποιθήσεων. Ναζὶ Ἑλλάδας, Οὐκρανίας, Ρωσσίας καὶ Γερμανίας θὰ διαφωνοῦν. Ναζὶ Οὐκρανίας καὶ Εὐρωπαϊστὲς Ἑλλάδας θὰ συμφωνοῦν

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s