Αποτελέσματα ιταλικών εκλογών

Τα τελικά αποτελέσματα (στην Ιταλία η Γερουσία έχει σχεδόν τις ίδιες εξουσίες με τη Βουλή):

ΒΟΥΛΗ

Κόμμα % Εδρες
Partito Democratico (Pd) 25,4 292
Sinistra ecologia e libertà (Sel) 3,2 37
Centro Democratico 0,5 6
Südtiroler Volkspartei (Svp) 0,4 5
Σύνολο Κεντροαριστεράς 29,5 340
Il Popolo della libertà (Pdl) 21,6 97
Lega Nord 4,1 18
Fratelli d’Italia 2,0 9
Λοιποί Δεξιά 1,5
Σύνολο Συνασπισμού Berlusconi 29,1 124
Scelta Civica con Monti per l’Italia 8,3 37
Unione di centro (Udc) 1,8 8
Futuro e libertà (Fli) 0,5
Σύνολο Συνασπισμού Monti 10,5 45
Beppe Grillo 25,5 108

ΓΕΡΟΥΣΙΑ

Κόμμα % Εδρες
Σύνολο Κεντροαριστεράς 31,6 120
Σύνολο Συνασπισμού Berlusconi 30,7 117
Monti 9,1 18
Beppe Grillo 23,8 54

Για το κίνημα του Μπέπε Γκρίλο

Πηγή και αναλυτικά αποτελέσματα για Βουλή, για Γερουσία
Advertisements

6 thoughts on “Αποτελέσματα ιταλικών εκλογών

  1. H Ιταλική αντίδραση στην κρίση είναι “άγαρμπη”. Aποκαλύπτει όμως πολλά μαζί, πράγματα αντιφατικά. Και την μετά το 1980 – 1990 τάση πολιτικής παρακμής, ιδιαίτερα έντονη στις δικές μας κοινωνίες του Ευρωπαικού Νότου με τις έντονες εγωιστικές νοοτροπίες. Αλλά και το πλήρες αδιέξοδο της πολιτικής της λιτότητας στην Ευρώπη.
    Το πρώτο είναι φαινόμενο της “μακράς διάρκειας”. Δεν αντιμετωπίζεται με εργαλεία της πολιτικής. Ίσως η δυσοίωνη πρόβλεψη του Μάξ Βέμπερ γι’ αυτούς που “θα ζήσουν στο σιδερένιο κλουβί” του όψιμου καπιταλισμού, για τους “ειδήμονες χωρίς πνεύμα, ηδονιστές χωρίς καρδιά” (“Fachmenschen ohne Geist, Genussmenschen ohne Herz”) μιλούσε για μάς και γιά την εποχή μας.
    Οι ψηφοφόροι της Ιταλίας φανέρωσαν όμως, ακόμη και σε όσους δεν θέλουν να καταλάβουν, την αποτυχία της τρέχουσας πολιτικής διαχείρισης. Την ανεπάρκεια της κυβερνώσας πολιτικής ελίτ στη σημερινή Ευρώπη. Προειδοποιούν απο καιρό, πέρα και δώθε του Ατλαντικού, όσοι έχουν μάτια και βλέπουν. Θα γίνουν ακουστοί; Πότε άν όχι τώρα;
    Ένας Ιταλός ξεχασμένος σήμερα, συνηγορώντας υπέρ της εγκράτειας, κατά του άκρατου ατομικού καταναλωτισμού, και επιμένοντας για την ηθική διάσταση που υπάρχει στην κρίση της πολιτικής, είχε προειδοποιήσει ορθά κοφτά και χωρίς περιστροφές, πολύ έγκαιρα:

    “Όταν ζητούνται θυσίες από τον κόσμο της εργασίας, χρειάζεται ευρεία συναίνεση, υψηλή πολιτική αξιοπιστία και ικανότητα να παταχθούν υπερβολικά και απαράδεκτα προνόμια. Εάν αυτά τα στοιχεία δεν υπάρχουν, το εγχείρημα δεν θα έχει αίσιο τέλος, θα αποτύχει”.
    (Ενρίκο Μπερλινγκουέρ, συνέντευξη 1981)
    http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=534168

    Δεν τον άκουσαν. Οι Ιταλοί άκουσαν πρώτα τους “άτεγκτους» δικαστές” (που υποτίθεται ότι θα καθάριζαν τη διαφθορά) και μετά παραδόθηκαν στον Μπερλουσκόνι.
    Με την πολιτική και κοινωνική παρακμή δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα οι “τεχνοκράτες” τύπου Μόντι. Αλλά ούτε και οι κωμωδοί τύπου Γκρίλλο. Κοινωνίες που δεν είναι ικανές για αυτογνωσία και αυτοκριτική (αλλά πάντα τους φταίνε οι “άλλοι”), καταδικάζουν οι ίδιες τα πιό αδύνατα κομμάτια τους σε δυστυχία.

    • Το έλεγε συνέχεια.
      Δεν ήταν λάθος τους: Ήξεραν ότι ο Μόρο ίσως συναινούσε σε «ιστορικό συμβιβασμό», και τότε μπορεί να προέκυπτε μια άλλη Ιταλία. Αλλά αυτά είναι πιά μακρινή ιστορία…

    • Μπορει να χει δικιο ο αρθρογραφος σου, Μανωλη. Ξερουμε ομως τι ψηφιζει; Γιατι αν ψηφιζει τον πραξικοπηματια ή τον τσεντροσινιστραιο, αλλαζει

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s