Ρωμανός – ένας ευαίσθητος ληστής

Η προδικτατορική Ελλάδα του 1965 αφιερώνει στην προδικτατορική Ελλάδα του 2013.

Η Ελλάδα του ’13 ακούει το τραγούδι από τη «Μυθολογία» του Χατζηδάκη και χαμογελά βεβιασμένα: Δεν έχει ιδέα πού πατά, αλλά μυρίζεται πού πηγαίνει.

Advertisements

19 thoughts on “Ρωμανός – ένας ευαίσθητος ληστής

  1. Παράθεμα: “εδώ, λοιπόν, όπως εκεί, Ιράν όπως εδώ” « Uncensored Stories

  2. Δεν ξέρω αν κατάλαβα και πάλι καλά το απόκρυφον της γραφής Herr K, ωστόσο ο νέος μας Ρομαντικός μπορεί να είναι και το (ένα ακόμη) σύμπτωμα της προϊούσας παρακμής, και όχι για τη βία της πράξης του όσο για τη γενικότερη ψυχοδομή και κοσμοθεωρία…μπορεί….

  3. Μανώλη, αρχικά ήθελα να γράψω ανάλυση αλλά μετά σκέφτηκα τους αναγνώστες μου… Το πολιτικό/ανθρωπολογικό κομμάτι είναι στο λινκ που δίνω. Για τα υπόλοιπα παραπέμπω στον Η. Πετρόπουλο και την κουβέντα του για τον κλέφτη και τον κομμουνιστή.

  4. Σεβασμό, ας πούμε,στην ματωμένη κεφαλή του Χατζηδάκη, στα καμένα σπίτια-μαγαζιά-αυτοκίνητα;
    Σεβασμό στο καμένο δέρμα από μολότωφ ή μόνο στα ματάκια που τσούζουν από τα χημικά;
    Σεβασμό στον αγώνα των αγροτών για δωρεάν πετρέλαιο;
    Όπως καταλάβατε σεβασμοί υπάρχουν πολλοί αλλά σεβασμός στα πάντα μόνο ένας!
    Ελπίζω οι δικοί σου να μην σε κάνουν και περήφανο…
    Τα λέμε ;-)

    Με σεβασμό, Διγενής!

  5. Φίλε Herr K, για να τα λέμε όλα, αυτές τις 11 λεξούλες σου τις ζήλεψα! Αλλά, εκτός από αυτό το μικρό credit για σένα, θα καταθέσω εδώ και μια πικρή σκέψη:

    Δεν φτάνει που τα καλύτερα παιδιά κουράστηκαν και γύρισαν στο σπίτι, τώρα πια τα χάνουμε κιόλας σε δρόμους αδιέξοδους και μαρτυρικούς για τα ίδια χωρίς να βγαίνει τίποτε. Ενώ, το Χριστό τους και την Παναγία τους (ξέρεις για ποιους το λέω), είναι δικά μας παιδιά 100% και έπρεπε να είχαμε βρει τους τρόπους να βαδίζουν μαζί μας…

    Τα λέμε

  6. Παράθεμα: “εδώ, λοιπόν, όπως εκεί, Ιράν όπως εδώ” « ίχνος (δια)γραφής

  7. Και σ’ αυτό θα συμφωνήσω, φίλε Herr K. Και σ’ αυτό.

    Τα λέμε

    ΥΓ Χθες, μου έκανε κάποια νούμερα η Πόρσε σου όταν πήγαινα να ποστάρω το σχόλιο. Βλέπεις που και οι Πόρσε τα φτύνουν κάποιες φορές; (και τώρα μου κάνει).

  8. Τώρα πρόσεξα ότι έχει φαγωθεί το παράθεμα που εξηγεί ποιες 11 λεξούλες ζήλεψα. Προς αποκατάσταση:

    Περηφάνεια νιώθεις για κάτι δικό σου. Για κάτι ξένο νιώθεις σεβασμό.

  9. Χρήσιμη η διευκρίνιση – κι ευχαριστώ.
    Χαίρομαι που συμφωνείς και συ για τα παιδιά των άλλων. Είναι θέμα ταμπού, όπως και να το κάνεις. – Θυμάμαι σχετικά μια στιγμή από την πάνω πλατεία Συντάγματος: Παιδιά να δίνουνε τη ντουντουκα σε έναν παππού να λεει ιστοριες με Γερμανους από την κατοχή και να τον διακόπτουν κατά, τακτά, διαστήματα με συνθήματα. Αναρωτιέμαι πού να είναι τώρα και τι να κάνουν

  10. Δεν είμαι σίγουρος ότι καταλαβαίνω τη θέση σου. Εάν πάντως θεωρείς ότι το παληκάρι αυτό, ο Ρωμανός, έχει σωστή σκέψη ή είναι παράδειγμα προς μίμηση, τότε σε παραπέμπω σε ένα άρθρο με το οποίο συμφωνώ και στο οποίο αποδεικνύεται ότι αυτά τα «παιδάκια» και οι αντιδράσεις τους είναι φτιαγμένες για να υπηρετούν το σύστημα:
    http://aristidisdikaios.blogspot.com/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s