Πάμε σαν άλλοτε

Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο «Πόντος και Αριστερά«

«[…] Γιατί μόνο ένα μπορεί να συμβαίνει: ή η Αριστερά και οι Δημοκράτες είναι τέρατα από τα οποία “εμείς”, οι εθνικόφρονες, σας σώσαμε (π.χ. στη Μακρόνησο, όπου τους αναμορφώσαμε) ή αλλιώς τα Τέρατα και οι αιμοσταγείς Προδότες είμαστε εμείς και οι Πρόγονοί μας οι Ταγματσφαλίτες.

Πραγματικά, αυτή η αντίφαση δεν μπορεί να λυθεί παρά με την επικράτηση μιας μόνο από τις αλληλοαποκλειόμενες οπτικές γωνίες. Καθώς αυτό οι ακροδεξιοί το γνωρίζουν,θα προσπαθήσουν με νύχια και με δόντια και μαχαίρια να αναθεωρήσουν την πρόσφατη Ιστορία μας. Και αν γίνει αυτό, τότε, χέσε μέσα.

Η αριστερά και οι δημοκράτες κακώς σύρονται πίσω από την ακροδεξιά και τους απολίτικους και κατακεραυνώνουν μόνο την Μεταπολίτευση. Θα έπρεπε να έχουν σα στόχο την απαξίωση ΟΛΗΣ της επίσημης μετεμφυλιακής, δοσίλογης τριτοκοσμικής Ελλάδας, μέχρι και σήμερα, με τη μεταπολίτευση να είναι απλά ένα κεφάλαιο στην Ιστορία της, και μάλιστα, όχι το χειρότερο.

Και βέβαια υπάρχει και ένας τρίτος λόγος:

Τα εγγόνια αυτών που πληρώναν τους παππούδες τους, ενισχύουν τώρα τα εγγόνια των τότε τσιρακιών τους. Αυτή είναι η πικρή αλήθεια και αν συνεχιστεί όλο αυτό, ο Θεός να βάλει το χέρι του»

Το παραπάνω σχόλιο είναι μεν ασπρο-μαύρο· σε εποχές σύγχισης όμως τούτο συχνά βοηθάει να δούμε καλύτερα. Πράγματι, αν δούμε τη σημερινή συντηρητική στροφή στο πεδίο των αξιών μόνο ως αντίδραση στη μεταπολίτευση, μάλλον θα την θεωρούσαμε δικαιολογημένη.

Σχετική θεματολογία βρίσκουμε και στο «Η ’Χρυσή Αυγή’ και οι πρόσφυγες του ’22»: ένα ιστορικό κείμενο όπου, πέρα από το ερώτημα του τίτλου του, εξετάζεται ο ρόλος της Γερμανίας στις τουρκικές γενοκτονίες των αρχών του 20ου αιώνα.

Advertisements

13 thoughts on “Πάμε σαν άλλοτε

  1. «Η αριστερά και οι δημοκράτες κακώς σύρονται πίσω από την ακροδεξιά και τους απολίτικους και κατακεραυνώνουν μόνο την Μεταπολίτευση. Θα έπρεπε να έχουν σα στόχο την απαξίωση ΟΛΗΣ της επίσημης μετεμφυλιακής, δοσίλογης τριτοκοσμικής Ελλάδας, μέχρι και σήμερα, με τη μεταπολίτευση να είναι απλά ένα κεφάλαιο στην Ιστορία της, και μάλιστα, όχι το χειρότερο»….Συμφωνώ!
    Από την άλλη, πολύς ντόρος για τη ΧΑ…..

  2. Φυσικά θα μπορούσαν· το θέμα – εδώ – δεν είναι η ιστορική αλήθεια αλλά η χρήση της ως προπαγανδιστικού μέσου.

    Θα μπορούσε να λειτουργεί ως εξής (μιλά η κυβερνητική προπαγάνδα):

    Είμαι ενδοτικός – ο πολιτικός μου αντίπαλος δεν είναι είναι (όσο εγώ). Πριν από μήνες το έλυνα αυτό βαφτίζοντας την μη ενδοτικότητά του τυχοδιωκτισμό. Τώρα που η ενδοτικότητά μου αποδείχτηκε κακή λύση, τι κάνω;

    Δείχνω ότι οι ιδεολογικοί πρόγονοι του αντιπάλου μου ήταν εγκληματίες: έτσι τον πλήττω και ως απόγονο εγκληματιών και δυσφημώ και την ιδέα της αντίστασης (αντιστασιακός = εγκληματίας)

    Το να είναι οι δύο πλευρές εξίσου «κακές» δεν μπορώ να το δεχτώ. Αν και οι δυο είναι πάνω κάτω το ίδιο, τότε τις ξεχωρίζει μόνον η ultima ratio για την οποίον πολέμησαν και αυτή για τη μία πλευρά ήταν η υπεράσπιση της πατρίδας. Αυτό το συμπέρασμα δεν με βολεύει.

  3. πάλι δεν κατάλαβα:
    Η κυβερνητική προπαγάνδα σκεφτόμενη ότι πάνω-κάτω ταγματασφαλίτες και σταλινικοί/τροτσκιστές/τρομοκράτες ήταν τα ίδια χάλια αλλά η αριστερά τουλάχιστον έκανε εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα ενώ η δεξιά δωσιλογικό, καταλήγει ότι πρέπει να αναδείξει την αρνητική πλευρά των αντιπάλων της.
    Αλλά αυτό για να το κάνει επιτυχημένα, θα πρέπει οι αντίπαλοί της να αποδέχονται την εικόνα αυτή και κυρίως να εμμένουν σε αυτήν ως θετική εικόνα, από πατρογονικό πείσμα σε όσα αναδεικνύει.

    Επίσης, δεν καταλαβαίνω αυτό «Η αριστερά και οι δημοκράτες κακώς σύρονται πίσω από την ακροδεξιά και τους απολίτικους και κατακεραυνώνουν μόνο την Μεταπολίτευση. Θα έπρεπε να έχουν σα στόχο την απαξίωση ΟΛΗΣ της επίσημης μετεμφυλιακής, δοσίλογης τριτοκοσμικής Ελλάδας»

    Δεν είναι κυρίως η αριστερά αλλά κυρίως οι μνημονιακοί αυτοί που κατακεραυνώνουν μόνο την Μεταπολίτευση. Η αριστερά εναντιώνεται στην μετεμφυλιακή Ελλάδα (1949-1974) ενώ η δεξιά πριν διχαστεί ως προς το Μνημόνιο εναντιωνόταν αποκλειστικά στην Μεταπολίτευση.

    • Μπερδευτήκαμε.
      Για το δεύτερο σκέλος του σχολίου σου, το ίδιο νομίζω λεει κι ο συγγραφέας – ότι «η αριστερά και οι δημοκράτες» ξεχνούν την εναντίωσή τους στη μετεμφυλιακή Ελλάδα. Τους προτρέπει να απαξιώνουν και αυτήν και τη μεταπολίτευση. Φυσικά στρέφεται εναντίον και όσων απαξιώνουν μόνον την πρώτη.
      Στο πρώτο σκέλος ούτε εγώ σε πιάνω. Πού είναι ένας δεξιός να μας διαφωτίσει; :-)

  4. αφού λέει ότι «κατακεραυνώνουν μόνο την Μεταπολίτευση». Ποιοι το κάνουν αυτό; Μόνο το διάστημα πριν από τη Μεταπολίτευση κατακεραυνώνει η αριστερά.

    Άλλωστε, ιστορικά μπορεί να είναι σωστή η καταδίκη της εποχής 1949-1974, αλλά πολιτικά η εποχή εκείνη ξεπεράστηκε, άλλαξαν τα αφεντικά. Όταν έχει κάποιος ανέλαβε την εξουσία, δεν μπορεί για πάντα -και ειδικά τώρα- να πείθει ότι για την τωρινή κατάσταση φταίει ο προκάτοχος, που έχει να δει εξουσία (απόλυτη) 40 χρόνια πριν.

    Γι’ αυτό, πολιτικά έξυπνη λύση θα ήταν να «αρχίσουν να κατακεραυνώνουν και την Μεταπολίτευση» (όχι «να μην κατακεραυνώνουν μόνο την Μεταπολίτευση), εννοώ όλα εκείνα από τα οποία σέρνει η κυβέρνηση σήμερα λ.χ. το ΣΥΡΙΖΑ, κι όχι γενικά κι αόριστα, όπως η δεξιά και οι μνημονιακοί, την Μεταπολίτευση.

    Όσο καιρό δεν το κάνουν, γιατί είναι αριστεριστές, η τακτική της κυβέρνησης και των μνημονιακών θα πιάνει.

    • «…πολιτικά η εποχή εκείνη ξεπεράστηκε, άλλαξαν τα αφεντικά.»

      Tα αφεντικά άλλαξαν, αλλά η εποχή ξεπεράστηκε; Μήπως είναι παρούσες οι δομές που κληρονόμησε στην Ελλάδεκείνη η εποχήμετά τον Εμφύλιο, με την ολοκληρωτική εδραίωση της παλαιοκομματικής μαφίας, με μια «κομπραδόρικη» αστική (ο θεός να την κάνει) τάξη, μ’ένα κλεπτοκρατικό σύστημα;

      Μήπως το ’81, μπήκαν απλώς στο ίδιο σύστημα και οι πασοκοι καθώς και πλήθος αριστερών, αναπαράγοντάς το, διαιωνίζοντάς το και εξωραϊζοντάς το, χωρίς να αλλάξουν σουσιαστικά τίποτα; Απλώς στην παλιά μαφία προστέθηκαν και νέα μέλη, ίσως και νέα αφεντικά.

      Άρα, μήπως έχει δίκιο ο συγγραφέας του αρχικού κειμένου;

  5. Πιθανότατα εννοείς ότι καποιοι εκμεταλλευονται το αντιδεξιό σύνδρομο.
    Ε, το άρθρο/σχόλιο δεν κατακρίνει αυτούς – και αυτην τη σιωπή δεν την εκλαμβάνω ως αποσιώπηση ή δικαιολόγηση – αλλά όσους στρεφονται κατα της μεταπολίτευσης αποκλειστικά. Δεν απευθύνεται σε όσους είναι ανίκανοι για αυτοκριτική αλλά σε όσους υπερβάλλουν σε αυτοκριτική.

    «Πολιτικά η εποχή εκείνη ξεπεράστηκε»: δεν παίρνω και όρκο. Εχουμε μια μεγάλη γεωπολιτική αλλαγή, έχουμε μια ανακατάταξη στην πολιτική ιδεολογία για το έθνος, η προστασία όμως παραμένει η δε ευημερία χάνεται.

  6. «μήπως έχει δίκιο ο συγγραφέας του αρχικού κειμένου;»
    Herrk,
    στη διαμάχη αντιδεξιού-αντιαριστερού (νοικοκυραίικου) συνδρόμου, κερδίζει το δεύτερο για συγκεκριμένους λόγους

    μπορεί και να επανερχόμαστε στην εποχή εκείνη, φτώχεια και ακροδεξιά. Και μάλλον εκεί πάμε. Συμφωνώ όμως ότι η κριτική για τα κακώς κείμενα θα έπρεπε να ξεκινήσει από το 1949 ή για μένα από το 1936

    Β.
    δεν αμφισβητώ ότι διατηρήθηκαν στη μεταπολίτευση αρκετές από τις νοοτροπίες της μετεμφυλιακής περιόδου, παρ’ όλο που και οι αριστεροί έβαλαν το χέρι στο βάζο με το μέλι. Αλλά η ασθενής μνήμη δεν μπορεί παρά να φέρει στο νου τον πιο πρόσφατο διαχειριστή της εξουσίας.

    αν έχει δίκαιο, τότε δεν ανήκει στους αριστερούς(,) οι οποίοι δεν βρίζουν την μεταπολίτευση.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s