Οι τέσσερεις εποχές

Από την πρύμνη κοίταζε όλους μας είτε με βαρεμάρα είτε με πόζα – ποια να είναι η σωστή δοσολογία μεταξύ των δύο;

Την ίδια στιγμή στη μέση της βάρκας μια μάνα με μακριά μαλλιά έφερνε το δάχτυλο κοντά στο μάγουλο του κοριτσιού της, δείχνοντάς του τον ορίζοντα. Το κορίτσι την αντάμειψε με την απορία της κι η μάνα, για να το ευχαριστήσει, το φίλησε με ενθουσιασμό ανάμεσα στο λαιμό και το στέρνο.

Ο χορός με τις σεμνές και σίγουρες δωδεκάχρονες αποφάσισε να μετακινηθεί στη σκιά.

Σχεδόν συγχρόνως η γλετζού συνταξιούχος – Μαντουκιώτισσα θά ‘τανε – άναψε το ραδιοκασετόφωνο. Οι διαφημίσεις για τοπικές επιχειρήσεις ανακατεύτηκαν για λίγο με το κύμα αλλά γρήγορα άφησαν τη φωνή του Πάριου τραγουδιστή να ξεχυθεί: Σήμερα, η ζωή μου όλη σήμερα.   

Advertisements

3 thoughts on “Οι τέσσερεις εποχές

  1. Το σημείο τομής ανάμεσα στη βαρεμάρα και στην πόζα είναι εκείνο που κάνει το βλέμμα σου να κολλάει πάνω σε κάποιον που παίζει εσκεμμένα στο μεταίχμιό τους μέσα σε ένα καΐκι από Σπηλιά προς Βίδο.
    Η Μαντουκιώτισσα γλετζού σε λύτρωσε από κάτι πολύ δύσκολο χωρίς να το καταλάβεις, παρόλο που μπορεί να δυσφόρησες αρχικά.
    Οι δωδεκάχρονες συνέχισαν το χορό πίσω από τα πεύκα, δίπλα στους φασιανούς, υπό το ασίγαστο βλέμμα των εφήβων προσκόπων.
    Η μητέρα με την κόρη έσπρωξαν τη συμμαχία τους λίγο πιο πέρα και ορκίστηκαν αιώνια αγάπη και αφοσίωση στα Ιόνια Νερά.

    Αμοίβομαι σε ευρώ, λίρες (χρυσές), ρούβλια και δραχμή.
    Επίσης, πουλάω ένα smartphone Samsung σε τιμή ευκαιρίας.

  2. Iονιάθαν,
    και σένα σου φαίνεται να είναι από το Μαντούκι, ε;

    Μα πιστεύεις ειλικρινά ότι πρέπει να ανταμείβονται όσοι ερμηνεύουν τα καθημερινά;

  3. Με συγχωρείτε που παρεμβαίνω, αλλά είμαστε εδώ μια παρέα και σας διαβάζουμε. Ο καθένας λέει τα δικά του, είπα να πω κάτι κι εγώ.
    Στην ερώτησή σας για το κατά πόσο θα έπρεπε να ανταμείβονται όσοι ερμηνεύουν τα καθημερινά, ένα θα έλεγα: από την Madame Soleil έως τον Χορταρέα, η απόσταση είναι απολύτως σχετική. Μοιάζει κάπως με την ελληνικότητα των σκηνών που περιγράφετε. Προς ανατολάς συνορεύει με μια παραλία γεμάτη τζίτζικες, προς δυσμάς με τον Ανεμόμυλο, προς βορράν με έναν ανηλεή ήλιο (Ιούλιο τον λένε κανονικά) και προς νότον με ένα κόκκινο μαγιό όλο φιογκάκια.
    Σας ξενέρωσα αρκετά ή να παραδώσω το πληκτρολόγιο στον επόμενο τσιπουροπότη της παρέας;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s