Ο δεύτερος γύρος

Πριν από είκοσι και πλέον χρόνια κάποιοι Γερμανοί ήταν αντίθετοι με την ενοποίηση της χώρας τους: ένας στους δέκα περίπου δεν ήθελε να ενωθούν τα δύο κράτη που είχαν προκύψει μετά την ήττα στον Β Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτό το 10% των συνειδητοποιημένων Γερμανών φοβόταν ότι μια ενωμένη Γερμανία θα αποτελούσε κίνδυνο για την ασφάλεια της Ευρώπης.

Σήμερα μπορούμε να πούμε – αναδρομικά – ότι το «φοβόταν» δεν ήταν ακριβές. Το «διέβλεπε» θα ήταν σωστότερο. Η ενωμένη Γερμανία εκδικήθηκε τους λαούς που πρόβαλαν αντίσταση στον πόλεμο: Μετά τη Σερβία, έρχεται σήμερα η σειρά της Ελλάδας. Η Γαλλία δίνει την εντύπωση ότι τελεί σε ομηρεία – όπως και τότε. Τα καθεστώτα αλλάζουν, η γεωπολιτική παραμένει. Και περιμένει τον δεύτερο γύρο.

Οι περισσότεροι Ελληνες δεν έχουν ίσως συνειδητοποίησει πώς ακριβώς περιήλθε η χώρα στη σημερινή κατάσταση. Δεν ξέρω αν αυτό είναι παρήγορο, πάντως  εμπεριστατωμένες αναλύσεις δεν λείπουν, π.χ. εδώ. Το άμεσο και φλέγον θέμα βέβαια είναι πώς αντιδρά η Ελλάδα σε αυτόν τον δεύτερο γύρο επιβολής της γερμανικής ηγεμονίας. Και η απάντηση είναι: σπασμωδικά, πώς αλλιώς; Διότι το ξύπνημα ήταν πραγματικά απότομο. Ετσι, την τελευταία διετία  τρεις παλιοί πολιτικοί σχηματισμοί φάνηκαν διαδοχικά ικανοί να εκφράσουν τη βούληση αντίστασης: στην αρχή της κρίσης τα βλέμματα είχαν στραφεί στο ΚΚΕ, το οποίο δεν μπόρεσε ή δεν θέλησε να αποτελέσει πόλο συσπείρωσης. Παράλληλα το ρόλο αυτό ανέλαβε ο Α. Σαμαράς, ο οποίος αντιστάθηκε για αρκετούς μήνες στις πιέσεις πριν τελικά ενδώσει. Σήμερα είναι η ώρα του Σύριζα.

Από την άλλη, πολλοί συμπατριώτες μας έχουν λάβει ήδη θέση: υποστηρίζουν την επέλαση του γερμανικού ιμπεριαλισμού ελπίζοντας είτε στην ατιμωρησία για τα παράνομα οφέλη που έχουν αποκομίσει είτε στη συμμετοχή τους στο σώμα των δημίων. Η πλειονότητα εξ αυτών θα επιβιώσει υπό το επόμενο καθεστώς – αυτό τουλάχιστον μας διδάσκει η ιστορία των αλλαγών καθεστώτος στην Ευρώπη του 20ου αιώνα. Το πολιτικό μέλλον όμως ανήκει σε όσους τολμήσουν να διαχειριστούν την καταστροφή.

Advertisements

9 thoughts on “Ο δεύτερος γύρος

  1. Η γεωγραφία δεν έχει αλλάξει. Ούτε τα μυαλά μετά την επικράτηση του Κάϊζερ επί του Βίσμαρκ

    Ωστόσο κάτι τέτοια λέω και εγώ και μου προσάπτουν ότι είμαι …αριστερός, ή …αγγλοάξονας.
    Αν δεν βαριέσαι, το πρωτο είναι αγγλασοξονικό (και συντηρητικό), το δεύτερο είναι μπακάλικο (εγώ δηλώνω …μπακάλης)

    Τι υπάρχει μετά την Ευρώπη (1) http://archaeopteryxgr.blogspot.gr/2011/09/blog-post_21.html

    Τι υπάρχει μετά την Ευρώπη (2) http://archaeopteryxgr.blogspot.gr/2011/10/2.html (όπου τα σχόλια κάποιου εξάκτινου έχουν και πιο ενδιαφέρον)

  2. Και επειδή πάντα το follow the money έχει την απάντηση, σκέψου πού ήταν η Δυτική και η Ανατολική Γερμανία το 1989 και πού είναι η Ενωμένη τώρα. ΕΚΕΙ πήγαν τα λεφτά που χρωστάμε (όχι μόνο εμείς)

  3. @archaeopteryxgr
    Οταν είχα διαβάσει αυτά τα άρθρα σου τα είχα θεωρήσει (καλά μεν αλλά) υπερβολικά. Τώρα διαπιστώνω ότι η τότε κρίση μου οφειλόταν σε ελλιπή ενημέρωση.

    • πρωτον με τιμάς που διαβάζεις άρθρα μου, δέυτερον είμαι πιο αρχαίος ίσως και έχω «ψώνιο» με το Μεγάλο Παιχνίδι. Πολλά εξηγούνται με αυτό, και με τον συνεχιζόμενο καυγά μεταξύ των απογόνων του Καρλομάγνου. Εγώ το είδα σε όλο του το μεγαλειο με το θέατρο της Πράσινης Ανάπτυξης και του Desrtec. O σύγχρονος σιδηρόδορμος Βερολίνου Βαγδάτης, αλλά με το «1917» τελειωμένο κεφάλαιο. Αυτή είναι η Νέα Τάξη. Ο Εξάκτινοςλέει ότι υπερτιμώ τους μέν και υποτιμώ τους δε (τους Δυτικούς). Εγω βλέπω άλωση και των δε. Cloward Piven. Παρουσιάζεται σαν αριστερή ή σοβιετική μεθοδολογία, νομίζω ότι είναι κεντροευρωπαϊκή. Ο δρόμος για την δουλοπαροικία. Η διάλυση του κράτους έθνους. Και άλλα σχετικά. Βέβαια, σε ύφεση καμιά φορά βλέπουμε και φαντάσματα. Αλλα ξεκίνησε σαν υπόθεση εργασίας και δεν έχω βρει τρύπες ακόμη. Η μονη τρύπα θα φανεί στο τι θα γίνει εάν και όταν η «κρίση» χτυπήσει κέντρο.

  4. Ότι είναι γερμανική η ηγεμονία είναι σαφές. Ότι «Τα καθεστώτα αλλάζουν, η γεωπολιτική παραμένει» πάλι είναι σαφές.

    Σαφή και με βρίσκουν σύμφωνο θέλω να πώ. Ως προς την λογική της αντίστασης διαφωνώ. Γιατί πιστεύεις ότι κάποιος που δεν εκφράζει τη λογική της αναδιοργάνωσης του στρατεύματος (για να μιλήσω με γλώσσα οιωνεί «πολεμολογική» που προκρίνεις) μπορεί να κάνει αντίσταση; Κι όχι να οδηγήσει στη συντριβή του στρατεύματος;

  5. archaeopteryxgr
    μού βάζεις homework

    Λεωνίδα, πράγματι το παραπάνω κείμενο του Καραμπελιά περιέχει ίσως την καλύτερη σύντομη ανάλυση της διετίας ελληνικής κρίσης. Και ένα δια ταύτα το οποίο μπορεί να διαβαστεί ανεξάρτητα από την ανάλυση.

    «Γιατί πιστεύεις ότι κάποιος που δεν εκφράζει τη λογική της αναδιοργάνωσης του στρατεύματος […] μπορεί να κάνει αντίσταση; Κι όχι να οδηγήσει στη συντριβή του στρατεύματος;»

    Γιατί δεν θεωρώ ότι οι δυνάμει υπόδικοι της μίας πλευράς (που αποτελούν και την πλειοψηφία στα κόμματά τους) προτίθενται να αναδιοργανώσουν το οτιδήποτε.
    Οποιος δεν πολεμά οδηγεί στη συντριβή.
    Οποιος πολεμά μπορεί να οδηγήσει είτε στη συντριβή είτε σε αξιοπρεπή ήττα είτε σε ένα συμφέροντα συμβιβασμό.

    • Έτσι όπως το διατυπώνεις, στέκει (Οποιος δεν πολεμά οδηγεί στη συντριβή.
      Οποιος πολεμά μπορεί να οδηγήσει είτε στη συντριβή είτε σε αξιοπρεπή ήττα είτε σε ένα συμφέροντα συμβιβασμό).

      Όμως δεν μπορώ να δώ πως πολεμούν αυτοί που ιδεολογικά, έστω, νομιμοποιούν την ελλαδική παρασιτική τάξη πραγμάτων και τα έχουν μονάχα με τον καπιταλισμό (ρητορικά το τελευταίο. Δεν είναι και ΚΚΕ). Εμένα περισσότερο μου φαίνεται πως θέλουν απλώς να είναι αρχηγοί έστω και σε ένα συντετριμμένο στράτευμα. Ακριβέστερα: δεν τους νοιάζει καν η νίκη. Νίκη θα είναι αν ηγηθούν.

      Τώρα για τους πρώτους εγώ, το ξέρεις, δεν τους βάζω στο ίδιο τσουβάλι. Δεν σημαίνει ότι θα κάνουν κι αυτοί αυτό που πρέπει (σε εθνικό σχέδιο αναφέρομαι κι όχι κάθετη ρήξη).

  6. «αυτοί που ιδεολογικά, έστω, νομιμοποιούν την ελλαδική παρασιτική τάξη πραγμάτων»
    συμφωνώ και μπορώ εύκολα να τους προσάψω ακόμα περισσότερα – το κάνω εξάλλου τόσα χρόνια εδώ.
    Ομως αυτό που γίνεται εδώ και λίγο καιρό, ιδίως δε από τις εκλογές Μαϊου και μετά, είναι μια εισβολή λαού στο Σύριζα. Η ηγετική του ομάδα δεν είναι πλέον ιδεολογικά Σύριζα. Ούτε έχει την πολυτέλεια να είναι σε περίπτωση που κάνει κυβέρνηση, αν δεν θέλει να παίξει το κεφάλι της (κυριολεκτικά όχι απλώς πολιτικά).
    Με την κουβεντα ξεχασα ότι έχω να ψηφίσω :-)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s