Το σπίτι του Λογοθετόπουλου

(περίληψη προηγουμένων: Ελλάδα, τέλη του 1944. Ο Εξαρχος διαδίδει ότι τάχα στην Ελλάδα υπάρχει κατοχή)

Το στροβίλισμα του νεαρού συνεχιζόταν. Τώρα είχε πάρει σβάρνα τα νέα κτίρια της Αθήνας. Ενα από αυτά, η πολυκατοικία Λογοθετόπουλου στην οδό Μπουμπουλίνας. Λίγα χρόνια πριν είχε γίνει ανάρπαστη: μέσα σε τρεις μήνες από την αποπεράτωσή τα διαμερίσματα της  είχαν νοικιαστεί. Τα πιο εκλεκτά μέλη της κοινωνίας – επιστήμονες, δημόσιοι υπάλληλοι, τραπεζικοί υπάλληλοι – είχαν βρει για τις οικογένειές τους ένα καταφύγιο στο κέντρο της πόλης, εφοδιασμένο με τις ανέσεις του σύγχρονου πολιτισμού. Ενα κοινό όλο αυτιά για τον μοντέρνο νεαρό με το κοντό μαλλί.

Ο Εξαρχος ερχόταν στη Μπουμπουλίνας για πρώτη φόρα. Καλεσμένος κι αυτός στη δεξίωση του τέως πρωθυπουργού είχε την ευκαιρία να επιθεωρήσει τους ψηλούς λαιμούς των κυριών, τους ιδρωμένους λαδέμπορες και τους γαλανομάτηδες αξιωματικούς. Οι χαμηλόφωνες κουβέντες  διακόπτονταν από γέλια ( προσποιητά; αυθόρμητα; ) και, που και που, από ένα διακριτικό τσούγκρισμα ποτηριών.

Οι πιο πολλοί συζητούσαν πολιτικά, πράγμα πρωτόγνωρο για αυτήν την κοινωνία. Ορισμένοι σχολίαζαν τον οικοδεσπότη και το περίφημο «πρόγραμμα κινητικότητας των Ελλήνων εργαζομένων». Το πρόγραμμα έδινε κίνητρα στους Ελληνες να εργαστούν στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης. Φυσικά απέτυχε – πώς να μην αποτύχει άλλωστε, όταν όλοι μιλούσαν για «σκλάβους» που θα πούλαγε η Ελλάδα στη Γερμανία; Η ελληνική κοινωνία μάλλον δεν ήταν ακόμα έτοιμη να δεχτεί την επανάσταση του αυτονόητου.

Η αποτυχία του προγράμματος ήταν και προσωπική  αποτυχία του Λογοθετόπουλου – ίσως αυτό να του στοίχισε και την πρωθυπουργία. Τα σχέδιά του δεν ευοδώθηκαν, η πολυκατοικία με το όνομά του πάντως έμεινε: ένα κτίριο επιβλητικό μα καθόλου παλιομοδίτικο. Ενα κτίριο μοντέρνο. «Αυτός ο συνδυασμός είναι εκρηκτικός», σκέφτηκε ο Εξαρχος. «Το κτίριο θα μπορούσε μια μέρα να στεγάζει την Υπηρεσία πληροφοριών της χώρας.  Ή τα γραφεία του Κομμουνιστικού Κόμματος.  Είτε ακόμα το Υπουργείο Πολιτισμού, όταν η πατίνα του χρόνου θα το επέτρεπε».

Οταν σταμάτησε το αρχιτεκτονικό του παραλήρημα, στήριξε τους αγκώνες στο παράθυρο κι ατένισε την πόλη. Τα τετράγωνα σπίτια από πέτρα και γύψο έλαμπαν ακόμα στο καλοκαίρι της Αθήνας.

 
* Η ανάρτηση περιέχει ορισμένες πραγματικές πληροφορίες από το βιβλίο της Μ. Καρδαμίτση, Η μπλε πολυκατοικία, Libro 2006
Advertisements

2 thoughts on “Το σπίτι του Λογοθετόπουλου

  1. Α, μάλιστα. Ευχαριστώ πολύ.

    Ξεκινώντας από το λινκ αυτό φτάνουμε στο http://aera2012.blogspot.gr/

    με πολύ ενδιαφέροντα άρθρα για τη συνέχεια τηε γερμανικής πολιτικής από την Κατοχή έως σήμερα και για τη στάση Ελληνων ιθυνόντων.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s