Η γνώμη του Γιώργου

(περίληψη προηγουμένων: Ελλάδα, τέλη του 1944. Από το σπίτι του Εξαρχου ξεκινά μία απίστευτη φήμη: ότι η χώρα τελεί τάχα υπό γερμανική κατοχή)

Βυθισμένος στις εφημερίδες του, ο Εξαρχος είχε ξεχάσει τους καλεσμένους στο σαλόνι. Επιστρέφοντας βρήκε τον Γιώργο Θεοτοκά,  στο δεύτερο μόλις ποτήρι κρασί, να αγορεύει:

– Εί­μα­στε κο­ρε­σμέ­νοι α­πό Ι­στο­ρί­α, κου­ρα­σμέ­νοι κι α­νή­συ­χοι. Φο­βό­μα­στε την ει­ρή­νη ό­σο και τον πόλεμο.

Ο Εξαρχος ήξερε ότι ο Γιώργος αγαπούσε τις βαριές ατάκες και δεν του απάντησε. «Μπορεί και νά χει δίκιο«, σκέφτηκε, χαϊδεύοντας ένα σέρτικο Λαμίας. Που δεν θα κάπνιζε. Θέλοντας να ελαφρύνει την ατμόσφαιρα στράφηκε στον κομψευόμενο ανηψιό του:

– Τι λες κι εσύ Ρούλη;

Ο Ρούλης φύσηξε αδιάφορος τα νύχια του. Τι μου είπες, θείε;

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s