Αν όχι τώρα

Αν όχι τώρα, μάλλον ποτέ.

Το καλοκαίρι που μας πέρασε, ο Μίκης Θεοδωράκης, σε μία από τις πολλές τελετές βράβευσής του (και η γραμμή που έχει περάσει στα ΜΜΕ είναι μάλλον «θάψτε τον κάτω από επαίνους») μάς θύμιζε ότι «ο Έλληνας πρέπει να αισθανθεί ότι δεν μπορεί να υποχωρήσει πιά. Πηγαίνει πίσω, πίσω, πίσω … και όταν θα ακουμπήσει τον τοίχο τότε γίνεται ή προδότης ή ήρωας. Προσέξτε γιατί η ώρα φτάνει για σας τους νεώτερους. Διαλέξτε!»

Μπορεί και να είναι ο τρόπος εκφοράς του λόγου, μπορεί να είναι η ιστορία που κουβαλάει, μπορεί και να θέλω να πειστώ. Ακούγοντάς τον όμως – στην πρόσφατη συνέντευξή του παρακάτω – έχω την εντύπωση ότι η ώρα για την οποία μιλούσε είναι πλέον πολύ κοντά. [Αραγε όταν φτάσει θα το καταλάβουμε; Μήπως έχει περάσει ήδη;]

Κι αν οι λέξεις «προδοσία» και «ήρωας» είναι αθεράπευτα προ-νεωτερικές, ας πούμε ότι καθημερινά καλούμαστε να διαπράξουμε μικροπροδοσίες ή μικροηρωισμούς – η σούμα των οποίων θα μας χαρακτηρίσει τελικά.

Advertisements

7 thoughts on “Αν όχι τώρα

  1. Κι αν οι λέξεις “προδοσία” και “ήρωας” είναι αθεράπευτα προ-νεωτερικές

    …μας παρακολουθεί ο δρ βερέμης μαζί με όλη τη στρατιά των επιστημόνων του! η φράση σου μυρίζει αντι-φρακικό φρόνημα. μήπως συνεργείς ηθικά (και εκ των υστέρων) στη δολοφονία του εκσυγχρονιστή καποδίστρια;

  2. Εχω χάσει επεισόδια (κυριολεκτικά, καθ’ ότι δεν βλέπω τηλεόραση – οπότε τα απολαμβάνω μόνον μέσω υμών που τα ανασκευάζετε) και απλώς υποθέτω για τι με εγκαλείς!

    Ομως δεν ειρωνεύομαι – πράγματι παρόμοιες αξίες φαντάζουν να έρχονται από πολύ μακριά – τώρα από το παρελθόν, από το μέλλον, θα (μάς) γελάσω

    • αναφέρομαι στον «βερεμικό καποδίστρια», τον οποίον (πάντα στο ίδιο πλαίσιο) οι της φουστανέλας δολοφόνησαν (βλ. το άρθρο του κουτρούλη για τον βερέμη-καποδίστρια), ως (άσχετη ίσως) συνέχεια του συνειρμού για την αντιφουστανελάδικη απόρριψη (και βερεμική-σκαϊκή αποδόμηση) του «ήρωα», για τον οποίο έκανε λόγο ο θεοδωράκης, κι εσύ αναφέροντας την (εκσυγχρονιστική) μομφή ότι το «ήρωας» ακούγεται πολύ προνεωτερικό.

  3. Δυστυχώς δεν τον πνίγουν μόνο κάτω από επαίνους. Είχαμε και αχαρακτήριστες επιθέσεις εναντίον του από διάφορους «σοβαρούς» (δεν ξεχνώ το «μωραίνει ο κύριος» του Μανδραβέλη), οι οποίοι επιχειρούν να τον καταστήσουν γραφικό. Αλλά ο Θεοδωράκης είναι ο Θεοδωράκης και -επιτέλους!- τέρμα.

    Είδα την συνέντευξη και με έπιασε ρίγος -μιλάω κυριολεκτικά! Τη στιγμή που αυτοί οι άνθρωποι, της γενιάς των πατεράδων μας, μας θάβουν για να γλιτώσουν από τις αμαρτίες του, οι γενιά των παππούδων μας, που -ας μην ξεχνάμε- πολέμησαν στα βουνά της Αλβανίας, κι αντιστάθηκαν σε Ναζισμό και ολοκληρωτισμό, βγαίνει μπροστά και μας δείχνει τον δρόμο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s