Ελληνοτουρκικές διαφορές: μια συζήτηση

Είχα ζητήσει από τον πρώην Α/ΓΕΝ Α. Αντωνιάδη και τον Αρχιπλοίαρχο ε.α. Α. Κακαρά να μιλήσουν για τις ελληνοτουρκικές διαφορές σε ένα κοινό φίλων και γνωστών που ενδιαφέρονταν για το θέμα. Οι δημόσιες απόψεις των δύο πρώην ανώτατων αξιωματικών ήταν κατ’ εμέ διαμετρικά αντίθετες και αυτό προμήνυε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση. Από την άλλη η φιλική σχέση μεταξύ τους και η σύνθεση του κοινού απέτρεπε τον εκφυλισμό της κουβέντας σε άγονες αντεγκλήσεις.

Μετά από δύο 5λεπτες τοποθετήσεις των δύο ομιλητών, η βραδιά κύλησε με διάλογο ομιλητών-κοινού. Παραθέτω τα κύρια σημεία της συζήτησης βάσει των σημειώσεών μου (ο διάλογος δεν μαγνητοφωνήθηκε):

Ο Α. Κακαράς (ΑΚ) ξεκινά συνιστώντας να μελετηθεί το άρθρο του Σαββαϊδη (Καθημερινή 2.1.2011). Αν δούμε τι ΔΕΝ γράφει, αναφέρει, θα καταλάβουμε τι συζητάμε αυτή τη στιγμή με τους Τούρκους. Συνιστά επίσης την απάντηση Μαρκεζίνη στην Ελευθεροτυπία καθώς και την αρθογραφία των Καλογεράκη, Φωτίου, Γκορτζή στο Αντίβαρο.

Ο Α. Αντωνιάδης (ΑΑ) αναφέρει ότι η πεμπτουσία της υπάρξης των αξιωματικών ήταν η τουρκική απειλή. Ανεβαίνοντας στην ιεραρχία διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε τουρκική απειλή, μόνο διεκδικήσεις ή βλέψεις.

Σε ερώτηση για την έννοια της «απειλής» ο ΑΑ αναφέρει ότι δεν αισθάνθηκε απειλή των κυριαρχικών δικαιωμάτων αλλά και ότι δεν υπάρχει εχθρογνωσία, ενώ ο ΑΚ τονίζει ότι δεν γνωρίζουμε τις συζητούν οι δύο πλευρές και ότι διαπιστώνονται συνεχείς υποχωρήσεις από τις ελληνικές κυβερνήσεις.

Σε ερώτηση αν το αντίθετο του ενδοτισμού είναι αναγκαστικά ο πόλεμος, ο ΑΑ αναρωτιέται πού πατάει κανείς για να κάνει πόλεμο και διαπιστώνει ότι η Ελλάδα δεν έχει διεθνή ερείσματα. Ο ΑΚ υποστηρίζει ότι οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν επενδύσει πολλά στο ΝΑΤΟ ή σε διμερείς σχέσεις με τις ΗΠΑ αντί να επενδύουν στις ένοπλες δυνάμεις. Υπενθυμίζει ότι η ισχύς μίας χώρας συνίσταται μεταξύ άλλων στο φρόνημα του λαού, στην οικονομική ευρωστία, στην κατάσταση των ενόπλων δυνάμεων. Αποκαλύπτει ότι λύσεις έχουν συμφωνηθεί στα ελληνοτουρκικά από καιρό χωρίς να έχουν ανακοινωθεί. Δεν γνωρίζουμε τις λύσεις αυτές, επισημαίνει, αλλά υποθέτουμε ότι η Κυβέρνηση το έχει παρακάνει στις υποχωρήσεις όσον αφορά τα χωρικά ύδατα, την υφαλοκρηπίδα, την ΑΟΖ.

Οσον αφορά την Κύπρο, ο ΑΚ πιστεύει ότι με τους Τούρκους εποίκους και με την ελέυθερη κυκλοφορία η πληθυσμιακή ισορροπία στο νησί έχει ανατραπεί άρδην και ότι όπως το Κοσσυφοπέδιο από σερβικό έγινε δημογραφικά αλβανικό, έτσι και η Κύπρος σε 1-2 γενιές θα έχει σαφή τουρκική πλειοψηφία. Υπό αυτήν την έννοια είναι προτιμότερο να κλείσουν τα σύνορα μεταξύ Κυπριακής Δημοκρατίας και κατεχομένων.

Σε ερώτηση πώς μας βλέπει η Τουρκία, ο ΑΑ εκτιμά ότι ο φόβος της Τουρκίας είναι μήπως το Αιγαίο γίνει ελληνικό και χάσει μερίδιο στα πετρέλαια. Θεωρεί δε ότι η Ελλάδα πρέπει να επιδιώξει να είναι σε εύρωστη οικονομική κατάσταση όταν γίνει το μοίρασμα του Αιγαίου. 

Για την ιστορία, από πλευράς ιστολόγων συμμετείχαν: Δημοκρατία σε κρίση, ΚυνικηΚαναλιΚατερινα, ΛεφτΜεσα ΕλλαδαΞυλα πετρες, Ποντος και αριστερα. Διανεμήθηκαν, προς βασική ενημέρωση, κείμενα των δύο ομιλητών και του Π.Κονδύλη. Προσωπικά έμαθα αρκετά και ευχαριστώ και από εδώ τους δύο ομιλητές για το χρόνο που διέθεσαν και για την προθυμία τους να μάς μεταφέρουν τη γνώση τους.

Advertisements

38 thoughts on “Ελληνοτουρκικές διαφορές: μια συζήτηση

  1. Εντυπωσιακό ποστ, αλλά πιο εντυπωσιακό είναι το ότι έγινε μια τέτοια συζήτηση. Παρόμοιες δράσεις με κάνουν να σκέφτομαι ότι πράγματι κάτι αλλάζει και μάλιστα προς μια κατεύθυνση ωφέλιμη για τον πολύ κόσμο.
    Συγχαρητήρια! :)

  2. Να ευχαριστησω και εγώ τον συντονιστή και οικοδεσπότη και ασφαλώς τους ομιλητές και τους συνομιλητές, για την πραγματικά πολυ ενδιαφερουσα και εξαιρετικά ουσιαστική συζητηση. Πάντα τέτοια!

  3. Παράθεμα: Ελληνοτουρκικές διαφορές: μια συζήτηση « Κανάλι

  4. Να ευχαριστήσω και εγώ τους συνομιλητές και τον φιλόξενο κύριο Κ! Να πούμε και για ένα δεύτερο θέμα που τέθηκε, όσον αφορά την εξωτερική πολιτική της χώρας, όπου ο ΑΑ θεώρησε μονόδρομο την υπαγωγή της χώρας στην «Δύση» και τους μηχανισμούς του ΝΑΤΟ, ενώ ο ΑΚ διαφώνησε, αμφισβητώντας όχι μόνο την συμμετοχή της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ, αλλά και τον ίδιο τον λόγο ύπαρξής του. Για την ιστορία, το ερώτημα ήταν αν πέρα από την καθεστωτική πολιτική (ΗΠΑ, ΕΕ, ΝΑΤΟ) και τις υστερίες του Λιακόπουλου και του Άδωνη, μπορεί να υπάρξει εναλλακτική εξωτερική πολιτική για την Ελλάδα.

  5. Πράγματι Νικόλα, αυτά θυμάμαι κι εγώ. Ο ΑΑ θεωρεί αυτονόητη τη συμμετοχή στο ΝΑΤΟ. Ενδιαφέρουσα είναι και η άποψη του συνόλου των αξιωματικών για το θέμα, όπως φαίνεται απο έρευνα του Monthly Review (2009, γκούκλισον)

  6. πολύ ενδιαφέρουσα η δημοσκόπηση
    http://www.monthlyreview.gr/antilogos/greek/nea/arxeio/fullstory_html?obj_path=docrep/docs/nea/MR59_erevna_final/gr/html/index

    συνολικά εκτιμώ ότι ένα 55-60% των Αξκων ταυτίζεται με τις καθεστωτικές άποψεις.
    Ενδιαφέρον έχει το ερώτημα 29, που πλησιάζει το χθεσινό ερώτημα. 49% θεωρούν απαραίτητη την ταύτιση με τη Δύση και το ΝΑΤΟ, 31% επιθυμούν νέες συμμαχίες με χώρες εκτός ΝΑΤΟ, και 10% θεωρούν ότι η χώρα τα βγάζει πέρα και μόνη της χωρίς συμμαχίες.
    Επίσης ενδιαφέροντα είναι και τα 30-31. Μόνο το 40% θεωρεί ότι πρέπει να ακολουθούμε το ΝΑΤΟ στις στρατιωτικές επεμβάσεις (στο βασικό λόγο ύπαρξής του δηλαδή – θα προσέθετα εγώ), ενώ ενδεχόμενη νομιμοποίηση του ΟΗΕ ανεβάζει το ποσοστό -οριακά- στο 51%

  7. Και προς αποφυγή παρεξηγήσεων, να υπενθυμίσω π.χ. την περσινή νατοϊκή ΝΟΤΑΜ, περί μη εγγραφής των υπερπτήσεων στο Αιγαίο, καθώς αυτό εθεωρήθη χώρος «υπό αμφισβήτηση»…

  8. Φίλε Herr K.,

    Άμα ξέραμε εκ των προτέρων ότι η φιλοξενία θα ήταν τόσο σύμφωνη με τις παραδόσεις της …φυλής (Ξένιος Δίας και τα λοιπά ;-) ) θα ερχόμασταν πιο πολλοί! ;-)

    Τα λέμε

  9. Νικόλα τα θεωρείς υψηλά τα ποσοστά απόρριψης του ΝΑΤΟ από τους αξιωματικούς ή χαμηλά;

    Οβις, νομίζω ότι το ΝΑΤΟ απλώς επισημοποιεί τη διάσταση ισχύος μεταξύ των δύο χωρών!

  10. Τα θεωρώ υψηλά – δεδομένης της πολιτικής και κοινωνικής σύνθεσης του σώματος, και της προσωπικής εμπειρίας (τους όσους έχω γνωρίσει). Έννοιες όπως ρεαλισμός, πραγματισμός, κλπ είναι βασικές για την «διαφώτιση» των Αξιωματικών, όπως επίσης και η διάχυτη φιλοδυτική κουλτούρα τους – ειδικά σε Πολεμικό Ναυτικό και Αεροπορία. Στο Στρατό Ξηράς είναι (ανέκαθεν) οι πιο συντηρητικοί (με όλες τις πιθανές συνεπαγωγές). Αν αποδώσουμε το 50-55% στους «ρεαλιστές» και το 10% στους «ονειροπαρμένους», τότε το 30-35% που αναζητά άλλες λύσεις είναι αρκετά σημαντικό.

  11. Αντί σχολίου δίνω τα παρακάτω δύο αποσπάσματα ως αφορμή για περαιτέρω σκέψεις επί όσων ειπώθηκαν και ειδικότερα για το κατά Αντωνιάδη «there is no such thing as a Turkish threat against Greek Sovereignty Rights». Είναι ένα εισαγωγικό , ένας ορισμός στην έννοια της απειλής από τη Θεωρία Παιγνίων και κατά δεύτερο μια επισήμανση στην έννοια της αξιόπιστης απειλής:

    «Strategic moves. A player can use threats and promises to alter other players’ expectations of his future actions, and thereby induce them to take actions favorable to him or deter them from making moves that harm him. To succeed, the threats and promises must be credible. This is problematic because when the time comes, it is generally costly to carry out a threat or make good on a promise. Game theory studies several ways to enhance credibility. The general principle is that it can be in a player’s interest to reduce his own freedom of future action. By so doing, he removes his own temptation to renege on a promise or to forgive others’ transgressions.»

    αλλά και
    «Another way to make threats credible is to employ the adventuresome strategy of brinkmanship—deliberately creating a risk that if other players fail to act as you would like them to, the outcome will be bad for everyone. Introduced by Thomas Schelling in The Strategy of Conflict, brinkmanship “is the tactic of deliberately letting the situation get somewhat out of hand, just because its being out of hand may be intolerable to the other party and force his accommodation.” When mass demonstrators confronted totalitarian governments in Eastern Europe and China, both sides were engaging in just such a strategy. Sometimes one side backs down and concedes defeat; sometimes tragedy results when they fall over the brink together.»

    Τα αποσπάσματα είναι από εδώ: http://www.econlib.org/library/Enc/GameTheory.html

    Παρακαλώ να προσέξουμε την τελευταία πρόταση της πρώτης παραγράφου αλλά και ολόκληρη τη δεύτερη παράγραφο. Αποτελούν μια πρώτη αναλυτική προσέγγιση του πως μπορεί να οριστεί η σχέση μας με το διεθνές περιβάλλον στο οποίο ζούμε.

  12. Herr K.,
    όσο κοινότοπο κι αν ακούγεται μετά τις ευχαριστίες που προηγήθηκαν να πώ κι εγώ από την πλευρά μου ότι η συζήτηση ήταν ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα και η από μέρους σου διοργάνωσή της εξαιρετικά καλή και περιποιητική.

  13. Σέφη, καλά κάνεις κατά τη γνώμη μου που επανήλθες στον ορισμό της «απειλής.» Πράγματι, ο ορισμός του Α. Αντωνιάδη στη συζήτηση ήταν συσταλτικός.

    Τώρα το «αξιόπιστη απειλή» – ή μάλλον το «αναξιόπιστη» – μπορεί βέβαια να εφαρμοστεί και στη στάση της Ελλάδας κατά την κρίση των Ιμίων.

  14. Ήταν ωραία η έμπνευση, χρήσιμο, επίκαιρο και το θέμα …τιμητική η πρόσκληση… γόνιμος ο προβληματισμός ….συγκινητικό το ενδιαφέρον…. ωραίοι οι συμμετέχοντες..και οι ασπρομάλληδες, καλούτσικοι είμασταν και μεις, κάτι δώσαμε πολλά πήραμε….πάντα τέτοια Χερκάπα, πάντα τέτοια…. να μας δείχνετε το δρόμο, ν’ ανοίγετε καινούργιους δρόμους, να ενημερώνετε, να προβληματίζετε… να ζούμε ρε γαμώτο.

  15. καλησπερα HerrK,

    πολλες ευχαριστιες για το «σαλονι» με άψογο τρόπο που οργανωσες και σαν οινοχόος και σαν συντονιστής.
    Μια ερωτηση που δεν προφτασα να ξεστομισω ήταν αν το μεγεθος των εξοπλισμών είναι ανάλογο του μεγεθους της ‘απειλής’ ή κατά τον ΑΑ, της διεκδίκησης.

    Ευχες να υπάρξει συνεχεια…

  16. Cynical καλημέρα κι ευχαριστώ

    Την ερώτηση πιστεύω μπορείς να την θέσεις και στον Κακαρά ο οποίος έχει ιστολογική παρουσία. Ηδη όμως μια καλή απάντηση περιέχει άρθρο του Δ. Κωνσταντακόπουλου, ο οποίος εξηγεί ότι οι εξοπλισμοί και συνιστούν διασπάθιση του δημοσίου χρήματος και εργαλείο εξαρτησης αλλά και ΔΕΝ ανταποκρίνονται στο μέγεθος της απειλής. Και ότι η τωρινή κυβέρνηση, που δεν είναι δα και τόσο απρόθυμη να εκχωρήσει κυριαρχικά δικαιώματα, δεν μειώνει τους εξοπλισμούς!

    http://konstantakopoulos.blogspot.com/2010/10/e.html

    «Τι άλλο πρέπει να κάνει για να συμπεράνουμε ότι συνιστά απειλή; Εξοπλιζόμενη, η Αθήνα αμύνεται εναντίον πραγματικής απειλής, έστω και με ελάχιστα ορθολογικό τρόπο, εντείνοντας δηλαδή με τους εξοπλισμούς της τις δύο κύριες λειτουργίες, λεηλασία και υποδούλωση της χώρας, που έχουν απομείνει στο ληστοκρατικό και ξενόδουλο πολιτικό σύστημα των κομμάτων εξουσίας.»

    Για να πούμε και του στραβού το δίκιο, η αγορά εξοπλισμού από μεγάλες ή μεσαίες δυνάμεις είναι παραδοσιακά μέσο απόκτησης εύνοιας από αυτές (κι ο Ελευθέριος Βενιζέλος το έκανε πχ). Το εν λόγω «νταβατζηλίκι», βέβαια, μπορεί να γίνεται χωρίς (υπέρογκες) μίζες και για εξοπλισμό που ανταποκρίνεται πραγματικά σε ελληνικές ανάγκες.

  17. Καίτοι μη ειδικός στο θέμα των εξοπλισμών, άνετα θα έλεγα πως καλούνται να καλύψουν συγχρόνως:
    – Tις ΝΑΤΟικές απαιτήσεις,
    -Tις απαιτήσεις στα πλαίσια διμερών και πολυμερών συμφωνιών για αποστολές στο εξωτερικό και ενίσχυση «ειρηνευτικών» επιχειρήσεων,
    -Tις πιέσεις «συμμάχων» χωρών για αγορές από τους δικούς τους εμπόρους
    -Την εξαγορά θετικών ψήφων σε ζητήματα όπως η είσοδός μας στην ΕΕ, το παλούκωμά μας με την Τρόϊκα κοκ (καμία μέχρι σήμερα παραγγελία οπλικού συστήματος δεν έγινα χωρίς να παίξει σε τέτοια συναλλαγή)
    -Την κάλυψη των αναγκών κάλυψης της αποστολής των ενόπλων δυνάμεων και της αντιμετώπισης της απειλής (οι σχεδιάζοντες τις ανάγκες/παραγγελίες στρατιωτικοί κατά συνθήκην έχουν αυτό κατά νου ενώ οι τελικά αποφασίζοντες που είναι η πολιτική ηγεσία κάνει τη σύνθεση με τις παραπάνω παραμέτρους.
    -Των «μεσαζόντων» που πιέζουν κάθε στιγμή για εξοπλισμούς και αυτοί είναι οι Πρεσβείες των χωρών παραγωγής όπλων, οι αντιπρόσωποι στην Ελλάδα των εμπόρων, οι αποφασίζοντες τις παραγγελίες στα αρμόδια υπουργεία που οφείλουν να τροφοδοτούν και το αντιστοιχο ταμείο του κυβερνώντος κόμματος και το δικό τους κεμέρι, οι «λαδωμένοι» του μηχανισμού σχεδίασης των αναγκών στα γενικά επιτελεία και το κάθε επιπλέον τομάρι που κινείται παντού βάζοντας μόνιμα το χέρι του στον δημόσιο κορβανά.
    Ομολογώ πως δεν είμαι σε θέση να απαντησω εάν οι εξοπλισμοί καλύπτουν τις απαιτήσεις άμυνας κλπ της χώρας.

  18. Η αλήθεια είναι πως υπάρχει συνεχώς γκρίνια στο στράτευμα για τους εξοπλισμούς που γίνονται. Φαίνεται πως οι πρώτες παραμέτρους που αναφέρει ο κύριος Κακαράς υπερισχύουν σε συντριπτικό βαθμό. Έτσι βλέπουμε συχνά φαινόμενα όπως:

    α) Απαραίτητοι εξοπλισμοί να μην γίνονται, ενώ προκρίνονται άλλοι, λιγότερο σημαντικοί και πολύ ακριβότεροι.
    β) Να αγοράζονται οπλικά συστήματα κάποιας εταιρείας, ενώ οι Αξιωματικοί έχουν αποφανθεί υπέρ κάποιας άλλης.
    γ) Να αγοράζονται πανάκριβα συστήματα και μετά να εγκαταλείπονται και να αχριστεύονται, αφού δεν υπάρχει ανάλογη μέριμνα για ανταλλακτικά, εκπαίδευση, υποδομή κλπ (έγινε η μπίζνα, πέσαν τα λεφτά, τελειώσαμε!)
    δ) Να αγοράζονται όπλα απευθείας από το εξωτερικό αντί της παραγωγής τους στην Ελλάδα. Δεν είναι τυχαίο που η Ελλάδα φιγουράρει διαρκώς στις λίστες με τις πρώτες χώρες στον κόσμο σε εισαγωγές όπλων. Οποιαδήποτε χώρα έχει στρατό ανάλογο του δικού μας, φροντίζει να δημιουργεί παράλληλα και στρατιωτική βιομηχανία (μεταφορά τεχνογνωσίας, ανάπτυξη βιομηχανίας, αυτάρκεια σε ανταλλακτικά και λοιπά οφέλη που εμάς μας αφήνουν ασυγκίνητους)
    ε) Ανάλογη γκρίνια υπάρχει και από το γεγονός ότι οι ανάγκες της Ελλάδας και του ΝΑΤΟ διαφέρουν. Δεν αντιμετωπίζουμε, δηλαδή, τις απειλές που αντιμετωπίζουν οι Αμερικάνοι, και λόγω της συμμετοχής σε αποστολές του ΝΑΤΟ αναγκαζόμαστε να αγοράζουμε πράγματα που δεν μας χρειάζονται ιδιαίτερα. ( Για παράδειγμα, οι εξοπλισμοί που στοχεύουν στην αποτροπή εξωτερικής απειλής είναι διαφορετικοί από τους εξοπλισμούς που χρειάζονται για την αντιμετώπιση ανταρτών στα βουνά του Αφγανιστάν)
    στ) Σε γενικές γραμμές έχω την εντύπωση πως μια πολιτική εξοπλισμών που θα είχε ως κύριο στόχο την εξυπηρέτηση των αναγκών της χώρας θα ήταν διαφορετική και σίγουρα φθηνότερη.

  19. καλό με το «μικρό καφέ»…

    Ξέρεις τι μου έκανε την μεγαλύτερη εντύπωση στη συζήτηση;
    Αυτά που είπε ο ναύαρχος για την αμυντική ικανότητα της χώρας.
    «Αν το ήθελαν οι Τούρκοι, σε μια μέρα θα ήταν στην Λάρισσα», είπε.
    Επίσης είπε οτι «το ναυτικό μας δεν είναι ικανό να διαφυλάξει ούτε την ακεραιότητα της Εύβοιας».
    Αυτά άλλο να τα ακούς στο καφενείο από τον μπάρμπα Μήτσο ή ακόμη και στην TV από τον Βερίκιο και άλλο να στα λέει ένας επί δεκαετία ναύαρχος. Έχει άλλη βαρύτητα βρε αδερφέ!

    • Σε αυτή την περίπτωση, και με εφόσον έβλεπε τα χρήματα να πετάγονται ασύστολα για την υποτιθέμενη εθνική άμυνα με σκοπό μόνο την εξυπηρέτηση διακρατικών ή προσωπικών και ιδιωτικών συμφερόντων συμφωνιών, αναρωτιέμαι γιατί δεν παραιτήθηκε ο ναυαρχούκος μας;

    • αν κρίνω από το άνετο και αυτάρεσκο υφάκι του(στυλ Πάγκαλος), όταν τα έλεγε, τότε μάλλον δεν πρέπει να πολυσκοτίζεται. Αντιθέτος, ο Κακαράς, την ίδια ώρα, είχε κάτι μούτρα μέχρι το πάτωμα…

  20. Τζ Κ, δεν μπορώ να κρίνω όντας έξω από το χορό. Μιλάω για τη σταδιοδρομία των αξιωματικών του Ναυτικού. Και εν πάση περιπτώσει επρόκειτο για διάλογο και όχι για δίκη, έτσι δεν είναι;

    Ν Κ, βλ. και παραπάνω μου σχόλιο.

  21. Ο Βενιζέλος, μόλις τώρα σε «τραπέζι» του Χ’’νικολάου στο Alter είπε ότι υπάρχει μια Τουρκική κορβέτα, τώρα, στα ελληνικά νερά έξω από την Εύβοια, που, όπως είπε, την παρακολουθεί ελληνικό αντιτορπιλικό.

    http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11424&subid=2&pubid=58296950

    Είπε μάλιστα ότι τώρα τελευταία υπάρχει πρόβλημα γιατί έχουν αρχίσει να μειώνονται οι παρενοχλήσεις από αέρα και έχουν αυξηθεί από θάλασσα.

    Ρε Χερ Κ. ήταν κανένας Τούρκος στην συζήτηση και άκουσε τον Αντωνιάδη; Τους είχες όλους τσεκαρισμένους ή παρείσφρησε κανένας αλλόφυλος;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s