Εκλογικό αποτέλεσμα σε 55 sec

Το πολιτικό νόημα των εκλογών στο βίδεο που ακολουθεί, με τον Δ. Παπαγιαννόπουλο στο ρόλο του ΔΝΤ και τον Κ.Βουτσά στο ρόλο του Ελληνα πρωθυπουργού:

Συμπέρασμα: Δώσε τις κότες (να τις μετρήσουμε καλά καλά) και περίμενε.

Advertisements

5 thoughts on “Εκλογικό αποτέλεσμα σε 55 sec

  1. Εντάξει, να τις μετρήσουμε τις κότες, αλλά τί σόι αυγά θα κάνουν είναι το θέμα… Γιατί πώς αλλιώς μπορεί ν’ αξιολογηθεί το γεγονός ότι, ως δικ. αντιπρόσωπος έπρεπε να διεξάγω εκλογές σε μια λυόμενη αίθουσα δημοτικού σχολείου, από την οποία απουσίαζαν τα τζάμια στα παράθυρα; Βέβαια, οι υπάλληλοι του Δήμου έσπευσαν να καλύψουν με χαρτόκουτα τα σπασμένα, αλλά τί το θες; Μετά από 20 συνεχείς ώρες εκεί μέσα… μία πούντα όσο να’ ναι, την αρπάζεις… και επαναφέρεις στη μνήμη τις αφθάστου επιστημονικής εξάρσεως στιγμές των φοιτητικών σου χρόνων, όπου τίποτα δεν μπορούσε να σου αποσπάσει την προσοχή από τη μεταγγιζόμενη -εκ των χειλέων του καθηγηταρά κου «τάδε»γνώση- ούτε καν τα περιστέρια, που φώλιαζαν στα πίσω έδρανα κι έκοβαν βόλτες ανενόχλητα, στη μεγάλη των Νομικών Σχολή, εφορμώντας ενίοτε και στο μισοδαγκωμένο κουλούρι σου…

  2. Στο δικό μου τμήμα τα άκυρα ήταν έντεκα. Και τα λευκά εννιά. Και πολύ το χάρηκα και θα ‘θελα να ‘ναι κι άλλα. Μα πιο πολύ χάρηκα για κείνο το άκυρο που είχε σε όλη την επιφάνειά του σχεδιασμένο το ανδρικό μόριο κι έγραφε: «πάρτε τα ….. μου». Αν ένοιωσα συνένοχη; Ίσως. Ελπίζω μόνο εκείνος ο ψηλός χοντρούλης 18άρης που βγήκε χαμογελώντας από το παραβάν -αφού έμεινε μέσα κανα δεκάλεπτο- να κατάλαβε την επιβραβεύουσα συγκατάβαση στο χαμόγελό μου, όταν του επέστρεφα την ταυτότητα…
    Όχι, δεν ένοιωσα ένοχη για τον κοτσονάτο 80άρη, που έσπευσε να μου μηνύσει πως εμάς τους νέους, αυτοί του συστήματος «μας μισούν», αφηγούμενός μου πώς ο ίδιος «καθάρισε» εφτά γερμανούς στην κατοχή, ούτε για τον παππού που μετά βίας έσερνε τα πόδια του, ταλαντευόμενος σε κάθε βήμα, έχοντας έτοιμο το φακελάκι στην τσέπη…
    Όμως ένοιωσα ένοχη γιατί το θηρίο που στάθηκε μπροστά μου με τις πρησμένες και πληγιασμένες αγροτικές χερούκλες, είχε στριμώξει τον πρωτόγονο όγκο του σ’ ένα παλιό σακάκι, πάνω από το πλεκτό πουλόβερ με τους ξηλωμένους πόντους, νομίζοντας πώς έπρεπε να τιμήσει τον υψηλό οικοδεσπότη: ντράπηκα… τί να του πώ; πώς ο «δεσπότης» καταλήστεψε τον «οίκο» του και δεν του πρέπει καμιά τιμή; Πως δεν έχουμε «γιορτή», αλλά πανηγυράκι και μάλιστα κακόγουστο; Δεν είπα τίποτα. Στριμώχτηκα κι εγώ στο δικό μου σακάκι και του παρέδωσα το φάκελο…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s