οσο υπαρχεις θα υπαρχω

Σε αντίθεση με το διαδικτυακή αφύπνιση και τους λιγοστούς πολιτικοποιημένους αριστερούς και δεξιούς, ο πραγματικός μικρομεσαίος κόσμος  – αντεστραμμένος κόσμος, έστω, αλλά με σάρκα και οστά – είναι:

ο κόσμος του ταξιτζή που απολαμβάνει τα χοντροκομμένα και καθησυχαστικά ψέμματα του Μπάμπη στο Σκάι, ο κόσμος της παραδουλεύτρας και της νοικοκυράς που εν χορώ δεν θένε να ακούσουν για πολιτική γιατί όλοι ίδιοι είναι, ο κόσμος που θα γυρίσει σπίτι του για να αφήσει την οθόνη της τηλεόρασης να τον κοιτάει ( έχετε παρατηρήσει ότι οι άνθρωποι βγαίνουν όλο και πιο σπάνια στα μπαλκόνια τους; ).

Και στο βίδεο ο τραπεζοτσολιάς να απευθύνεται στο εκλογικό του σώμα:

Advertisements

25 thoughts on “οσο υπαρχεις θα υπαρχω

  1. Και βέβαια βγαίνουμε όσο το δυνατόν λιγότερο στο μπαλκόνι. Τα μπαλκόνια είναι για αυτούς που τους αρέσει να τους κοιτάνε και να κοιτάνε τους άλλους, συν ότι ποτέ δεν ξέρεις πότε θα αντιληφθεί ο γείτονας την σχέση με το δρακούλιακα του βίδεο και πώς θα την ερμηνεύσει. Και τι θα πούμε τότε; (εκτός από το ότι όλοι ίδιοι είμαστε, που είναι λάθος κι εκτός αυτού το δοκίμασα και δεν πιάνει καθόλου μα καθόλου στις νοικοκυρές:).
    Καλημέρα Herr K., με χαιρετισμούς κι ευχές από τον εθνολαϊκιστικό Βορρά.

  2. Coerdia
    είναι λίγο αμήχανα στο μπαλκόνι δηλαδή; – μα πώς θα χαιρετίσεις τους γείτονες και θα μάθεις νέα τους;
    την καλησπέρα μας από τον εθνομηδενιστικό Νότο

    Ovis,
    λέω να ανταπαντήσω με τραγούδι – τι ανθρωπος είναι αυτός, τι σκοτεινό μουτράκι … μόλις πέσει ο παράς γυρεύει να το σκάσει :

    Nicolas
    με τι; με ποιον;

  3. Στην περίπτωση που η ανάλυσή μας άπτεται και πολιτικών προσώπων, θα πρέπει να ομολογήσουμε ότι -δυστυχώς- το ΄μουτράκι’ που πήρε τον παρά και τώρα γυρεύει να το σκάσει, δεν είναι διόλου σκοτεινό: αντιθέτως, το πλασάρισμα ομοιάζει με «Φωτεινούλη», με ‘γελαστό παιδί’, με παιδί για ΄όλες τις δουλειές΄ ένα πράμα… διαλέγετε και παίρνετε. Για μια πιο επιστημονική προσέγγιση πάντως, θα παραπέμψω στον Νικόλα: http://xilapetres.blogspot.com/2010_11_01_archive.html

  4. τις καλησπέρες μου στην χερκαπαρέα!
    Όταν λέω ότι διαφωνώ διαφωνώ διαφωνώ, εννοώ με την περιγραφή του κόσμου, πλην των πολιτικοποιημένων. Δεν είναι έτσι. Και ενδιαφέρον υπάρχει και αναζήτηση. Οι «πολιτικοποιημένοι» είναι που είναι δια τα πανηγύρια, με αποτέλεσμα να μη μπορούν να πάρουν τους υπόλοιπους από το χέρι να τους βοηθήσουν.
    Άλλωστε αυτό το «πολιτικοποιημένοι» τι σημαίνει ακριβώς; Αυτοί που διαβάζουν; Αυτοί που είναι σε κάποιο κόμμα-κίνημα-χώρο; Είναι κάπως νεφελώδες. Γιατί αν ορίσουμε ως πολιτικοποιημένο κάποιον ο οποίος έχει ενεργό ρόλο στη κοινωνία (ζει-κινείται-εργάζεται-επικοινωνεί μέσα στη κοινωνία – άρα αποκλείουμε π.χ. μποέμ τεμπέληδες 35άρηδες φοιτητές που διαβάζουν τον τάδε προ Χριστού διανοούμενο και οραματίζονται επαναστάσεις του κώλου), και ο οποίος ενδιαφέρεται για τα κοινά (ασχέτως αν το ενδιαφέρον αυτό μεταφράζεται σε πτυχία και βιβλιοθήκες πολιτικών επιστημών ή σε βιβλία του Λιακόπουλου) τότε οι «πολιτικοποιημένοι» σαν κατηγορία θα πρέπει να περιλάβουν πολλούς ταξιτζήδες και νοικοκυρές. Το αν το ενδιαφέρον τους παίρνει το στραβό δρόμο, καταλήγει στις αρλουμπολογίες ή μειώνεται μέσα στη ρουτίνα και το δε βαριέσαι, αυτό μάλλον είναι ευθύνη της… «πρωτοπορίας» (τρομάρα της!)

  5. Α, με παρεξήγησες. Τελικά πρέπει να ξαναορίζουμε συνεχώς τις έννοιες. Πολιτικοποιημένο, με προχειρο ορισμο, εννοώ αυτόν που έχει θελήσει να καταλάβει τι παίζει και το έχει ψιλοκαταφέρει – ανεξαρτητως φυσικά υποβάθρου (δεν εννοώ τους μινεσοτικούς πολιτικοποιημενους…)

  6. Πω πω, όπου και να πάω συγχύζομαι!!!

    «έχει θελήσει να καταλάβει τι παίζει»…. Κ α π έ λ ο!

    Τελικά στον οίκο σου έχει περισσότερη ηρεμία. Είσαι και καλό παιδί με … θέληση. Λίγο αγαλιανός αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ!

    • Τι έγινε, εισέπραξα κομπλιμέντο; Πρέπει να είπα κάτι σοφό που έχεις πρωτοπεί εσυ, δεν εξηγείται αλλιώς ;-)

  7. εκεί διαφωνώ στον ορισμό. Πολιτικοποιημένος είναι εκείνος που προσπαθεί να καταλάβει τι συμβαίνει. Ο βαθμός επιτυχίας είναι προαιρετικός. Άλλωστε κάτι τέτοιο θα προυπέθετε ότι εμείς ξέρουμε τι συμβαίνει και έτσι κρίνουμε τους άλλους. Αλλά αυτό είναι σαν να λέμε ότι πολιτικοποιημένος είναι όποιος συμφωνεί μαζί μας!

    • Ε, είναι…
      Αμα ο άλλος εχει προσπαθήσει να καταλάβει και έχει καταληξει στο συμπερασμα ότι στο Σείριο συνωμοτούν κατα της Ελλάδας και έχουν αντικασταστήσει τον πρωθυπουργο με τηλεκατευθυνομενο ανδροειδές, το οποίο κινδυνεύει να εκραγεί αν στραβοκοιτάξει προς το γαλαξία της Ανδρομέδας, έχει αυτός ο άνθρωπος πολιτική σκέψη;
      (Μμ, τώρα που το σκέπτομαι καλύτερα…)

  8. Herr K.,

    Ωραίο το θέμα, από τα πιο ενδιαφέροντα.

    Χρησιμοποιείς τον όρο «μικρομεσαίοι». Έχω την εντύπωση ότι είναι μία λέξη που θέλησε να εξωραϊσει την πραγματικότητα ώστε να βλέπουν όλοι τον εαυτό τους μέσα σε αυτόν. Προτιμώ το «μικροαστοί». Και μιας και είμαι ένας από αυτούς του τελευταίους θα αναλάβω, με συντομία, την υπεράσπιση της τάξης μου. Όχι ότι είναι υποχρεωτική η υπεράσπισή της αλλά επειδή η πρόσδεση σε αυτήν έχει υπαρξιακή ρίζα και συνοψίζει μία πολεμική στάση.

    Ποιοι είναι αυτοί που βλέπουν με περιφρόνηση τον μικροαστό; Αριστεροί επαναστάτες (όπως βλέπεις δεν βάζω τη λέξη σε εισαγωγικά· ας την έχουν τη λέξη όλη δική τους να τη νέμονται καταπώς θέλουν), «σοβαροί» αστοί ή εκπρόσωποι υψηλών φιλελεύθερων ιδεών (εδώ τη λέξη τη βάζω σε εισαγωγικά), μικροαστοί που όμως εξ αιτία της ιδεολογικής κυριαρχίας των προηγούμενων δεν μπορούν να βλέπουν τον εαυτό τους ως τέτοιο και ακολουθούν λαχανιασμένοι τα στερεότυπα που παράγουν αφειδώς οι ανέξοδοι επαναστάτες και οι αφελείς ή πονηροί, αδιάφορο, φιλελεύθεροι ή ακόμη του νεόπλουτου που μετέχει και στις δύο παραπάνω μερίδες.

    Λές ότι δεν είναι πολιτικοποιημένοι. Να το μεταγράψω σε μιαν άλλη γλώσσα: δεν ακολουθούν ορισμένες μορφές πολιτικής δράσης. Ακολουθούν άλλες; Μάλλον. Οι πελατειακές πρακτικές είναι κι αυτές μορφές πολιτικής δράσης. Ας είναι καλά ο αείμνηστος Ανδρέας Παπανδρέου που μαζικοποίησε το ρουσφέτι. Και γιατί να συμμετέχουν στην πολιτική δράση, σύμφωνα με την αντίληψη που υπονοείς; Πέρα από ορισμένα φιλολογικά καφενεία, που ελάχιστες φορές κάνουν μία κουβέντα της προκοπής, η πολιτική δράση σημαίνει να συμμετέχεις σε δημόσιες συζητήσεις (βλ. φοιτητικές ή συνδικαλιστικές συνελεύσεις) που δεν θέλουν να συνεννοηθούν αλλά να επιρρώσουν τις εξ αρχής τεθείσες ιδεοληψίες τους. Μήπως να μετάσχουν σε κομματικές συσπειρώσεις; Μα κι εδώ, πέρα από τις ατέρμονες ιδεολογικές συζητήσεις των αριστερών που πάντα πηγαίνουν τάχα μου τάχα μου στη ρίζα των προβλημάτων, οι υπόλοιποι κενολογούν, αφήνουν να εννοηθεί ότι θα «τακτοποιηθούν» τα όποια ατομικά προβλήματα, δεν ανέχονται τη δημόσια κριτική κ.λ.π.

    Με άλλα λόγια τους ζητάς να χάνουν το χρόνο τους. Χρόνος πολύτιμος για πολλούς ανθρώπους που εργάζονται. Οι νοικοκυρές, παρά την καθιερωμένη πρόληψη, εργάζονται περισσότερο από τους άλλους, και δίχως την αναγνώριση των υπολοίπων που τις θεωρούν αργόσχολες.

    Θα είχα να γράψω πολλά αλλά δεν μπορώ. Μία μικρή διασάφηση: του γούστου μου είναι οι μικροαστοί με ρίζες γεωργικές και κτηνοτροφικές, δηλαδή αυτοί που έχουν χωριό πίσω τους. Και ειδικότερα όσοι από αυτούς δεν υιοθέτησαν τα μοτίβα του άστεως, δηλαδή δεν συνεμορφώθησαν. Ένας από αυτούς, απολίτικος – με την έννοια που θέτεις – σίγουρα, μου είπε κάποτε: «τους είδα όταν πρωτοήρθα στην Αθήνα και σκέφτηκα “άδεια σακούλια οι Αθηναίοι”. Υπεραναπλήρωση; Μπορεί. Η φράση στέκει έτσι κι αλλιώς. Μπορεί να θεωρήσεις ότι μετατόπισα το ζήτημα. Όμως εγώ αισθάνομαι ότι στέκομαι ακριβώς πάνω σε αυτό.

  9. Χαχαχα
    Πές μου ότι θέλεις και Λεωνίδας..
    Πολλές φορές ήμουν έτοιμος είμαι αν σε πάρω με τα σοκολατάκια..

    Αλλά πες μου βρε κομαντάντε, πετύχαινες καμιά γάτα με το φυσοκάλαμο;

    • Αντώνη, λέγε ό,τι θες. Πάντως για το θεμα του φυσοκάλαμου θεωρώ περιττή την οποιαδήποτε περαιτέρω κουβέντα.

  10. Λεωνίδα καλησπέρα.
    Βάζεις αρκετα θεματα μαζί:

    1. για την περιφρόνηση του μικροαστού:
    μπορείς να τον περιφρονείς έτσι όπως περιέγραψες – κάπως σαν ταξικό σνομπισμό – μπορείς όμως και από την εξής σκοπιά: όταν εξαιτίας του βουλιάζεις κι εσύ

    2. για την πολιτική δράση:
    α. ήθελα να αναφερθώ στην στοιχειώδη κατανόηση του κόσμου γύρω μας παρα στην πολιτική δράση
    β. αυτο με τον πολιτικό (ανθρωποκεντρικό) χαρακτηρα της πελατειακής σχέσης το έχει υποννοήσει ο Κοντογιώργης νομιζω – δεν έχω πειστεί τελείως
    γ. πέρα από την παθολογία της κενολογίας που αναφερεις, υπάρχει και η φυσιολογική κατάσταση

    3. «Τους ζητας να χασουν το χρονο τους»:
    Ναι. Σύμφωνα με ό,τι θυμάμαι (κι οπως το θυμαμαι…) από την οικονομική θεωρία της δημοκρατίας, ο πολίτης-ψηφοφόρος σταθμίζει εάν το κόστος ενημέρωσής του αξίζει τον κόπο. Σε καθεστώς ευημερίας πχ εχεις την πολυτελεια να απέχεις. Στη σημερινή Ελλάδα, έχεις πολλά να χάσεις αν δεν ενημερωθείς – πολύ περισσότερο από το χρόνο που θα σπαταλήσεις για την ενημέρωσή σου.

  11. Καλησπέρα Herr K.,

    Εστιασμένα τα σχόλιά σου. Θα εμμείνω σε αυτά.
    Σίγουρα είναι εύλογο να εκλάβεις το σχόλιο μου στο πλαίσιο του «ταξικού σνομπισμού». Δεν είναι όμως αυτό – ή μόνον αυτό. Εννοούσα κάτι πολύ περισσότερο· την ιδεολογία και τις λανθάνουσες αξιακές ιεραρχήσεις που συνοψίζουν την πρόσληψη του κοινωνικού μας κόσμου.

    Λές ότι αναφερόσουν στην κατανόηση των πραγμάτων κι όχι τόσο, ή καθόλου, στην πολιτική δράση. Πιθανόν να θεωρείς ότι όσο περισσότεροι άνθρωποι κατανοούν, έστω και στοιχειωδώς, τα πολιτικά ζητήματα θα ήταν αρκετό να αποσοβηθεί το βούλιαγμα, καθώς λές, όλων μας. Η δίκη μου εμπειρία ζωής λέει ότι άνθρωποι που, κατά τεκμήριο κατανοούν πράγματα, όχι μόνον δεν κάνουν τις ίδιες επιλογές αλλά κάνουν και τέτοιες που συγκρούονται μεταξύ τους. Έχω γνωρίσει δεξιούς, αριστερούς, αναρχικούς, πασόκους που κατανοούν, υπό την έννοια τουλάχιστον ξεφεύγουν από μία απλοϊκή πρόσληψη του πολιτικού αλλά παρόλα αυτά όχι μόνον δεν συναινούν σε μία κοινή πολιτική αντίληψη αλλά υιοθετούν εκ διαμέτρου αντίθετες πολιτικές στάσεις. Να μην πώ και ότι πολλοί που μπαίνουν κάτω από μία κοινή πολιτική αντίληψη μπορούν να καταστούν, υπό συνθήκες, μεταξύ τους πολύ πιο επιθετικοί ακόμη και σε σχέση με τους κατ’ όνομα αντιπάλους τους. Αφήνω βέβαια εδώ την σβαροφανή κουλτούρα που υιοθετούν πλειστάκις οι «ψαγμένοι» αλλά και οι όντως ψαγμένοι. Το τελευταίο το αναφέρω επειδή πιστεύω ότι λάνθαναν και υποδηλώσεις περί κουλτούρας στο αρχικό σου κείμενο (βλ .τα περί τηλεόρασης).

    Παρερμηνεύθηκα στα όσα ανέφερα περί πελατειακών σχέσεων. Δεν έχω υπόψη μου τις σχετικές απόψεις του Κοντογιώργη κι ούτε θέλησα να πώ κάτι αντίστοιχο. Σημείωσα την περιγραφική αλήθεια ότι πολιτική μορφή δράσης συνιστούν και οι πελατειακές σχέσεις. Δεν θεώρησα κάτι τέτοιο ανθρωποκεντρικό· το αντίθετο, θεωρώ αυτές τις πρακτικές καταστροφικές για το κράτος και την κοινωνία και μία από τις βάσεις της αποδιάρθρωσης της αίσθησης μιας κοινής πατρίδας.

    Τη «φυσιολογική κατάσταση» που αναφέρεις της συνάντησα (εγώ τουλάχιστον δεν ξέρω για άλλους) πολύ λίγες φορές που μάλιστα ήσαν από την άποψη του παραγόμενου αποτελέσματος περιθωριακές ή ανύπαρκτες.

    Αναφέρθηκα σε «χάσιμο χρόνου» όχι από μία στενή ωφελιμιστική σκοπιά. Θέλησα να πώ: ότι όχι μόνον φθείρουν τέτοιου είδους πολιτικές δραστηριότητες (και σκέψεις) αλλά και θέλουν χρόνο από ανθρώπους που μετέχουν στην καθημερινή βιοπάλη. Σημασία έχει, στα δικά μου μάτια τουλάχιστον, ο χαρακτήρας. Ένας ψυχικός πυρήνας που υπάρχει, διαμορφώνεται, παίρνει ετούτη ή την άλλη τη μορφή και από αυτόν εξέρχεται μία ορισμένη στάση απέναντι στα πράγματα. Και ο χαρακτήρας υπάρχει σε εκπαιδευμένους κι ανεκπαίδευτους, σε ανθρώπους με καλύτερη ή χειρότερη οικονομική κατάσταση κ.λ.π. Στη σύγχρονη Ελλάδα πλάι στην θεσμική υποπλασία και τον φατριασμό (που είναι το κυριότερο από πολιτική σκοπιά) χαλάστηκαν και οι χαρακτήρες οι οποίοι απαντώνται σε ελάχιστο βαθμό. Παρεμπιπτόντως οι καλά εκπαιδευμένοι (με συνειδητή πολιτική στάση) έχουν, συχνά όχι πάντα, και τα καλύτερα «βύσματα».

    Επειδή έχεις πολύ ωραίες αναρτήσεις θα συνεχίσω στο επόμενο σημείωμά σου που έχεις ήδη «ανεβάσει».

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s