Πού κρύφτηκαν οι «επαναστάτες» των «Δεκεμβριανών»;

Καλή ερώτηση. Τίθεται από το περιοδικό Ρεσάλτο . Αποσπάσματα:

ΠΟΥ βρίσκονται όλοι αυτοί οι «επαναστάτες», οι καθοδηγητές και υμνητές τους ΣΗΜΕΡΑ που η Ελλάδα στενάζει κάτω από την μπότα των διεθνών κέντρων εξουσίας, σήμερα που τα κυβερνητικά ανδρείκελα δολοφονούν ανελέητα και βάρβαρα ολόκληρο τον ελληνικό λαό, λεηλατούν και αποτεφρώνουν την ελληνική κοινωνία.

Τότε πυρπόλησαν τα πάντα και ΟΥΡΛΙΑΖΑΝ αντικαθεστωτικά, σήμερα μπροστά στα πελώρια κυβερνητικά εγκλήματα έχουν καταπιεί τη γλώσσα τους και έχουν τρυπώσει στα λαγούμια τους…

Στη θητεία αυτής της δοσίλογης κυβέρνησης έχουν γίνει σημεία και τέρατα, έχουν καεί ακόμα και εργάτες μέσα σε τράπεζα, έχουν εκτελεστεί συσσωρευτικά και πωρωμένα καθεστωτικές κτηνωδίες δίχως ιστορικό προηγούμενο.

ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΙ, ΟΙ ΚΑΘΟΔΗΓΗΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΥΜΝΗΤΕΣ ΤΩΝ «ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΩΝ» ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ;

ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ ΟΧΘΗ…

[ Η άποψή μου για τότε καθώς και μερικά σημαντικά δημοσιογραφικά κείμενα για το Δεκέμβρη του 2008 εδώ ]

Advertisements

25 thoughts on “Πού κρύφτηκαν οι «επαναστάτες» των «Δεκεμβριανών»;

  1. ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΜΕΝΟΙ, ΟΙ ΚΑΘΟΔΗΓΗΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΥΜΝΗΤΕΣ ΤΩΝ «ΔΕΚΕΜΒΡΙΑΝΩΝ» ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ;

    Εγώ βρίσκομαι εκεί που ήμουν. Με την κομμουνιστική αριστερά. Με την εξέγερση κατά του σάπιου καθεστώτος Καραμανλή και με την αντίσταση στο σάπιο καθεστώς που το αντικατέστησε. Το Ρεσάλτο δεν ξέρω πού βρίσκεται, ούτε πολλοί από αυτούς που ύμνησαν τον Δεκέμβρη. Καλό ερώτημα, το έχω θέσει και εγώ.

  2. Και δια του λόγου το αληθές, και επειδή δεν περιμένω κανένα Ρεσάλτο για να αναρωτηθώ για προφανή ερωτήματα, τρία σχόλιά μου στο ιστολόγιό μου:

    19/9/2010
    «Αν ήμουν κοινωνιολόγος, Γ.Κ, θα θεωρούσα ένα πάρα πολύ ενδιαφέρον προτζεκτ το να ψάξω να βρω τι απέγιναν σήμερα οι φωνές που βγήκαν γύρω απ’ τον Δεκέμβρη. Εννοώ τις φωνές συνηγορίας του ή έστω στοιχειώδους συμπάθειας. Πόσες απ΄αυτές εξακολουθούν να μιλούν για πολιτική επικαιρότητα και τι λένε.

    Νομίζω, στην εμπειρική και περιορισμένη βάση που το έχω ήδη παρακολουθήσει, ότι θα έβγαιναν ΠΟΛΥ εντυπωσιακά και απρόσμενα αποτελέσματα.»

    «στην πραγματικότητα ο Δεκέμβρης δεν ήταν αρχή όσο κύκνειο άσμα ενός συγκεκριμένου κομματιού αριστερής κινητικότητας. Αυτή τη στιγμή, ο λαός είναι μόνος του, εγκατελειμμένος από παντού: κόμματα και ιντελιγκέντσια σε όλο το σπέκτρουμ της αριστεράς. Ελάχιστες τιμητικές εξαιρέσεις στην ιντελιγκέντσια, και από εκεί και πέρα αγωνιώδεις προσπάθειες αυτο-οργάνωσης μιας στοιχειώδους υπεράσπισης χωρίς όμως να κινητοποιείται ο κομματικός μηχανισμός ως τέτοιος για να βοηθήσει, μόνο κάποια στελέχη με τρόπο αποσπασματικό. Κατά τα άλλα, business as usual: δημοτικές, ξεκαθαρίσματα λογαριασμών στο δρόμο προς βουλευτικές, κλπ. Ο Δεκέμβρης ήταν η πόρτα της μεγάλης εξόδου από την ακτιβιστική, μαχητική δράση για πολλούς. Εμένα προς τα κει πλέον κινείται η εκτίμησή μου. Δες και την συνέντευξη Κουβελάκη που είχα ανεβάσει, είναι ενδιαφέρουσα στα υπονοήματά της νομίζω.»

    «Τη γνώμη μου για τον Δεκέμβρη την έγραψα στα κείμενα που έγραψα στο Ντοσιέ: Δεκέμβρης.

    Από εκεί και πέρα, την γνώμη μου για την μετα-Δεκεμβριανή στάση πολλών από αυτούς στην ιντελιγκέντσια ή την ευρύτερη κοινή γνώμη που έδειξαν συμπάθεια ή και στήριξη στο Δεκέμβρη την έγραψα πιο πάνω: κάποιοι επέστρεψαν σε άλλου είδους ασχολίες (κυρίως πολιτισμικές σε χαρακτήρα) και αποστασιοποιήθηκαν από τον κορμό των τεκταινομένων μετά το 2009, κάποιοι άλλαξαν σκοπό και τώρα μιλούν εχεφρόνως υπέρ της τάξης και της ασφάλειας, και κάποιοι απογοητεύτηκαν με την αδυναμία συνέχισης της διαδικασίας με πολιτικά μέσα και τα παράτησαν. »

    Όλα στο http://radicaldesire.blogspot.com/2009/12/blog-post_2380.html

  3. Έχει δίκιο το ρεσάλτο
    Συμβαίνει, όταν γίνεται ένας σεισμός, να μην ειδοποιεί τους δημοσιογράφους. Αυτή του η συμπεριφορά καταντάει πλέον πρόκληση (αν όχι ύβρις).
    Επίσης θα παρακαλούσα τον αρθρογράφο του «Ρεσάλτο» να μας κατονομάσει τους «καθοδηγητές των δεκεμβριανών » για να τους ζητήσουμε τον λόγο.

  4. – Όποιος αναζητά λύτρωση από εξεγέρσεις κατά παραγγελία, δεν έχει αντιληφτεί τίποτα για τη φύση τους και το απρόβλεπτο του τρόπου που συμβαίνουν.

    – Έχει μεσολαβήσει μια από τις μεγαλύτερες διαδηλώσεις της μεταπολίτευσης (5/5/10) με όλο το μούδιασμα που ακολούθησε και τη βουβή πλέον οργή διάχυτη.

    – Καμία μελλοντική ρήξη δεν πρόκειται να συμβεί σαν τελετουργική επανάληψη ενός παρελθοντικού συμβάντος.

    Και καλό θα ήταν μια τέτοια συζήτηση να γίνει με κάποια πιο σοβαρή αφορμή κι όχι ακροδεξιά παραληρήματα αντίστοιχης κοπής με θεωρίες τύπου «οι Αμερικανοί κι οι πράκτορές τους έστησαν την κατάληψη του Πολυτεχνείου για να φέρουν τον Ιωαννίδη».

  5. Επανερχόμενος, αλήθεια πού είναι το εξεγερμένο ‘πρεκαριάτο’ των 700 ευρώ (τώρα που έγιναν 500), το τόσο υμνημένο από διανοούμενους του Δεκέμβρη;
    Απλά τα πράγματα, ο Δεκέμβρης ήταν η μεγαλύτερη ‘φούσκα΄της νεοελληνικής αφασίας: μία ανίκανη κυβέρνηση, μία εν ψυχρώ εκτέλεση, και (με το σιγοντάρισμα) διαφόρων, ιδού η νέα Σφενδόνη!
    Τώρα δεν έχουμε λαομίσητη κυβέρνηση ΝΔ και μάλλον δεν υφίσταται λόγος…..

  6. Τώρα δεν έχουμε λαομίσητη κυβέρνηση ΝΔ και μάλλον δεν υφίσταται λόγος…..

    Μιλάμε για ταυτόχρονη εξέγερση σε όλη την Ελλάδα και εσύ το ρίχνεις στην συνομωσία όπως το Ρεσάλτο που μιλά για «καθοδηγητές». Αν είναι δυνατόν. Ποιοι «καθοδηγητές»; Αυτοί που κατηγορήθηκαν τότε και που δεν μπορούν να κάνουν ούτε ένα συνέδριο ή να προτείνουν περιφερειάρχη χωρίς να διαλυθούν εις τα εξ ων συνετέθησαν; Ή το ΠΑΣΟΚ; Ήμαρτον! Κανένας κομματικός έλεγχος και κανένας συντονισμός δεν υπήρχε.

    Άλλο πράγμα η εκ των υστέρων ενασχόληση κάποιων με το Δεκέμβρη και η μούγκα τώρα και άλλο ο Δεκέμβρης ο ίδιος. Μην μπερδεύεστε.

  7. Προς αντώνη:
    ‘Tαυτόχρονη εξέγερση’, ‘κανένας συντονισμός΄, δεν σου είπα εγώ για τη νέα Σφενδόνη made in Greece!
    Έλεος! Πλήρης νεοελληνική αφασία και «ονείρωξη επανάστασης»…
    Δεν μπερδεύομαι καθόλου. Ούτε με το Δεκέμβρη ήμουνα ούτε με τούς ενασχολούμενους μ’ αυτόν, αγαπητέ!

  8. Οι «καθοδηγητές» δεν μας ενδιαφέρουν. Οι εξεγερμένοι όμως εργαζόμενοι, μαθητές, καλλιτέχνες και λοιποί νεολαίοι μας ενδιαφέρουν και πολύ μάλιστα για το που βρίσκονται τώρα.

    Για να μη μείνει στα αζήτητα της ιστορίας το κεφάλαιο «Δεκέμβρης» απαιτούνται νέοι μήνες και εποχές ανατρεπτικών αγώνων να επαναφέρουν μαζί και με την μεγάλη μάζα των εργατών αυτές τις κοινωνικές ομάδες ξανά στο προσκήνιο. Πιο ώριμα, πιο αποφασισμένα και πιο διαλεκτικά αν θέλετε…

  9. Ας το δούμε λίγο πιο ψύχραιμα:

    Εγραφα τότε: ( https://herrkstories.wordpress.com/2009/04/30/dekii/ )

    «Το συντηρητικό μοντέλο σκέψης απεύχεται τις εξεγέρσεις [… και] έχει το προνόμιο της συνειδητοποίησης των ιστορικών μηχανισμών και, στη συγκεκριμένη περίπτωση, προέβλεψε σωστά την εξέλιξη της ελληνικής εξέγερσης.

    Από το συντηρητικό μοντέλο ανάλυσης των γεγονότων του Δεκέμβρη εμπνεύστηκαν οι παραδοσιακοί συντηρητικοί και το μεγαλύτερο μέρος της πατριωτικής αριστεράς […] Δύο μοτίβα συντηρητικής σκέψης αναπτύχθηκαν [… Το πρώτο μοτίβο]:
    – Η εξέγερση υποκινήθηκε.
    Μια παραλλαγή των θεωριών υποκίνησης είναι γεωπολιτική: Η εξέγερση υποκινήθηκε από τις ΗΠΑ με σκοπό να τιμωρηθεί η ελληνική κυβέρνηση η οποία δεν ευθυγραμμιζόταν πλήρως με τα αμερικανικά συμφέροντα. Ο ισχυρισμός αυτός, εάν ευσταθεί, μόνο επικουρικά μπορεί να εξηγήσει τις διαστάσεις που έλαβαν τα γεγονότα και πάντως δεν φωτίζει τη γενεσιουργό τους αιτία.
    Μια άλλη παραλλαγή είναι η υποκίνηση από τα ΜΜΕ. Οντως, μερίδα των ΜΜΕ, η οποία ήταν ιδεολογικά αντίθετη στην εξέγερση, φαίνεται να την υποδαύλισε. […]Τρίτη παραλλαγή είναι αυτή της υποκίνησης από συγκεκριμένους πολιτικούς χώρους η οποία ισχύει με την έννοια όμως της υποστήριξης και όχι της υποκίνησης (για τον αναρχικό χώρο ο ισχυρισμός αυτός ισχύει πλήρως).»

    Και ερχόμαστε στο σημείο που μου έδωσε αφορμή να αναδημοσιεύσω το άρθρο του Ρεσάλτο:

    «ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος κατηγορήθηκε από τα υπόλοιπα κοινοβουλευτικά κόμματα ότι κάλυπτε και υποκινούσε τους εξεγερθέντες. Η κατηγορία ήταν εν μέρει βάσιμη: Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ κράτησε μια αμφιλεγόμενη στάση, με άλλα μέρη του να υποστηρίζουν την εξέγερση και άλλα να προσπαθούν να παίξουν “θεσμικό” ρόλο κατευνασμού ανάλογο με αυτόν των υπολοίπων κομμάτων. Ο ισχυρισμός ότι ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ ενήργησε ψηφοθηρικά προφανώς αληθεύει, αλλά δεν μάς μαθαίνει κάτι νέο για τη συμπεριφορά των πολιτικών κομμάτων, πόσο μάλλον όταν διατυπώνεται από άλλα κόμματα. Ο ρόλος που θα κληθεί να αναλάβει προσεχώς θα είναι πιθανότατα να ενσωματώσει και να αποδυναμώσει την αντι-συστημική αντίσταση, ώστε να “ΕΞΙΛΕΩΘΕΙ” για την πρότερη στάση του.»

    Πράγμα και το οποίο έγινε – τόσο για την πλειονότητα του ΣΥΝ/Συριζα όσο και για τους συγγενείς του ιδεολογικά χώρους. Διανοούμενοι από τους χώρους αυτούς είτε υποστηρίζουν ανοιχτά την παρούσα κατάσταση, είτε αντίτιθενται σε αυτήν χλιαρά. Προφανώς αυτή η μομφή δεν ισχύει για όσους ΚΑΙ υποστήριξαν τον Δεκέμβρη ΚΑΙ αντιτίθενται σθεναρά σε ό,τι γίνεται σήμερα. Είναι όμως η μειοψηφία στο χώρο τους.

  10. γειά σου χερ κ. καιρό έχουμε να τα πούμε.
    νομίζω – ίσως κάνω κ λάθος- ότι ακόμη και η πιο αντισυστημική -ας την πούμε πλευρά- του συν/σύριζα ουδέποτε υποστήριξε (ή βάλε όποια άλλη λέξη θες) το δεκέμβρη. Απ’ την αρχή υιοθέτησε μια ρητορική με την οποία προσπαθούσε να εξηγήσει τα όσα συνέβαιναν με τρόπο που θα υποβάθμιζε την όποια σημασία τους (πχ. συνεχείς αναφορές στο άρθρο 16). Φυσικά με αυτό βολευόταν ο συν/σύριζα, γιατί αυτό ξέρει, αυτό μπορεί να ελέγξει ή έστω αναλύσει.
    κατά τ’ άλλα δεν θυμάμαι κανένα θεσμικό παράγοντα να μιλάει υπέρ όσων ήταν στους δρόμους. Απ’ τους «διανοούμενους» σοβαρή θέση πήραν αυτοί που έχεις κι εσύ στο φάκελό σου, ο Ευγένιος, ο Ξυδάκης, ο Κούρτοβικ κ μερικοί άλλοι, που κ σήμερα νομίζω πάνω κάτω τα ίδια γράφουν.
    Τώρα αν μιλάμε για όσους ήταν στους δρόμους, μπορούμε πολλά να πούμε. Ο δεκέμβρης κατά τη γνώμη μου συνετέλεσε λιγότερο ή περισσότερο (δεν μπορώ να το μετρήσω αυτό) στη δημιουργία κινήσεων, ακόμη και πρωτοβάθμια σωματεία πήραν ώθηση νομίζω. Αλλά αυτό δε σημαίνει ότι υπάρχει πια ένα δυναμικό που θα κατεβαίνει αυτούσιο πάντα στο δρόμο. Αλλά απ’ την μικρή μου εμπειρία και (ομολογώ) σε ένα περιορισμένο κύκλο, αυτό που βλέπω είναι ότι έχει δημιουργηθεί μια κοινή γλώσσα. (δε χρειάζεται να πω ότι δεν εννοώ τις πέτρες).
    Να το πω κι αλλιώς, η ανάγκη για εξεύρηση τρόπων στην αληθινή πολιτική εντάθηκε αφάνταστα κ αποτελεί πια το κέντρο της κουβέντας. Επίσης μας τελείωσε ως ένα σημείο κ μια γενικότερη αφέλεια/χαλαρότητα.
    σόρυ για την πολυλογία.

  11. Προφανώς και συμφωνώ –ξέρω, είναι εκνευριστικά προβλέψιμο (:P)– με το βυτίο.

    Όσο για την μειοψηφικότητα κάποιων εξ ημών, εάν υφίσταται, ε, συνηθισμένα τα βουνά στα χιόνια:-)

  12. Φίλε Herr K, Καλημέρα! Δεν είχα υπόψιν μου την ανάρτηση σου του 2009. Έχω κάποιες ενστάσεις.Ο διαχωρισμός «φιλελεύθερου-συντηρητικού» μοντέλου ερμηνείας των εξεγέρσεων μου φαίνεται λίγο απλουστευτικός. Σου θυμίζω ότι και κατά τον Π. Κονδύλη (αλλά όχι μόνο) ο Μάης του 68 (που δεν είχε λίγη…βία) ήταν η «ανάδυση» στο κινηματικό επίπεδο διαδικασιών που είχαν ήδη λάβει χώρα από τις αρχές του αιώνα. Συνοπτικά και αιρετικά: το «μπλου τζιν» ήταν στη δεκαετία του ’60 αντι- συμβατικό, όμως οι ομοιόμορφες φόρμες της σοβιετίας ή της ναζ. Γερμανίας (πρόδρομοι του μπλου τζιν….) ήταν συντηρητικές φόρμες πλέον. Ελπίζω με το αφελές παράδειγμα μου να δίνω να εννοηθεί- σε πολιτισμικό/ αισθητικό επίπεδο- η διαδοχή καταστάσεων.
    Συνεπώς, το ερμηνευτικό σου δίπολο δεν είναι και τόσο απόλυτο. Μία εξέγερση είναι πρωτοποριακή όταν κομίζει νέες τάσεις και νέα δεδομένα (ακόμα και αν αυτά εν σπέρματι προϋπάρχουν). Τι νέο κόμισε ο Δεκέμβρης, και ποιο νέο κοινωνικό υποκείμενο ανέδειξε; Γιατί να είναι λοιπόν «συντηρητική σκέψη» αυτή πού βλέπει τον Δεκέμβρη σαν «κατάληξη» μίας εδώ και καιρό αρχινισμένης διαδικασίας εκ- βαρβαρισμού του κοινωνικού πεδίου;

  13. εμένα προσωπικά τότε με είχε ενοχλήσει το ότι στον συν/σύριζα φαντάζονταν ότι δεν γινόταν να διαχωρίσουν τα μπάχαλα από τις διαδηλώσεις ή δεν ήθελαν να τα διαχωρίσουν (αυτή ήταν η εντύπωσή μου, ίσως κάνω λάθος). έτσι, όχι απλώς διέστρεφαν την πραγματικότητα αλλά επέτειναν/διέδιδαν τον μανιχαϊστικό διαχωρισμό μεταξύ της συνολικής απόρριψης και της συνολικής αποδοχής των συμβάντων.
    για το συντηρητισμό θα συμφωνήσω με τον μανώλη βαρδή. όσοι είχαν την παραπάνω θέση τότε, και σήμερα ως βάση των απόψεών τους για το χρέος έχουν την εναντίωση…στον εθνικισμό, σφάλλουν.

  14. Βυτίο, χαιρετώ
    Δεν ξέρω [=δεν έχω άποψη] αν ισχύουν όσα λες στο β μισό του σχολίου σου και στα οποία ( ; ) συμφωνεί κι ο Αντώνης. Κάποιος άλλος επ αυτού;

    Εχω κι εγώ την εντύπωση ότι η σοβαρότητα έχει αρχίζει να κερδίζει τη μάχη από τη μαλακία (αρχαιο- και νεο- ελληνική έννοια), δεν εντοπίζω όμως απαραίτητα ως αίτιο το Δεκέμβρη.

    Μανώλη, μια διευκρίνιση:
    Δεν αναφέρθηκα σε «μοντέλα ερμηνείας των εξεγέρσεων» απλώς σε
    «μοντέλα ανάλυσης των θεατών της εξέγερσης». Δεν μπήκα δηλαδή στην ουσία της εξέγερσης [της οποίας η ανάλυσή σου ίσως να είναι κοντά στην αλήθεια] αλλά έμεινα στον τρόπο πρόσληψης της εξέγερσης.

    Και μια διευκρίνιση ακόμα:
    «Συντηρητικός»: δεν το χρησιμοποιώ υποτιμητικά

  15. Βυτίο, Γιάννη
    συμφωνείτε στην απαξίωση της τότε στάσης του συν/σύριζα. Φαινομενικά από διαφορετική σκοπιά. Είναι έτσι; Πρόκειται πράγματι για διαφορετική σκοπιά;

  16. Herrk,
    έτσι νομίζω. αυτό το κομμάτι καλύτερα να εκφραστεί πολιτικά μέσω του σημερινού πασοκ και να τελειώνουμε -η ρήξη μεταξύ ανανεωτικών και λιγότερο ή περισσότερο σταλινικών προς τα εκεί δείχνει-, παρά να δυσφημούνται τα ιδανικά του πολιτικού φιλελευθερισμού από τους πολιτικούς εκπροσώπους του ιδεολογικού μηχανισμού του σημερινού κράτους.

  17. Συμφωνώ Γιάννη. Βέβαια δημιουργείται το θέμα πού θα πάνε όσοι ούτε έλκονται από το μέλι του πασοκισμού ούτε σταλινίζουν – και αυτοί είναι οι πιο αξιόλογοι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s