αθηναϊκά

Στην τζάμπα εφημερίδα Λίφο, η Θ. Σκαλέρη δημοσιεύει δύο συνεντεύξεις παρουσιάζοντας τους εξομολογούμενους και τον τόπο της συνέντευξης ως εξής:

Ελένη Κούρκουλα
Δευτέρα 7/6/2010, ώρα έξι το απόγευμα, στο σπίτι της, στο Κολωνάκι.

Βαλεντίνα Σκουρτάι
Δευτέρα 14/6/2010, ώρα δώδεκα το μεσημέρι, σ’ ένα από τα σπίτια που καθαρίζει στο Κολωνάκι.

Δεν πρόκειται για καταγγελία, δεν πρόκειται για δίκιο και αδικία, δεν πρόκειται για ένα παράδειγμα προς μίμηση και ένα προς αποφυγή. Δεν ξέρω περί τίνος πρόκειται. Απλώς κοιτάξτε τα δύο κείμενα μαζί, το ένα αντίκρυ στο άλλο.

Advertisements

30 thoughts on “αθηναϊκά

  1. Τς τς. Εγώ πάλι διαβάζω αυτό: Στην αρχή δειλά και ύστερα με μεγαλύτερη τόλμη, μια ομάδα 35άρηδων – 40άρηδων, αρχίσαμε να συναντιόμαστε σε σπίτια και γραφεία για να μιλήσουμε για ό,τι μας πνίγει στη σημερινή Ελλάδα (….) Αρχιτέκτονες, γιατροί, δικηγόροι, καλλιτέχνες, πολιτικοί επιστήμονες, δημοσιογράφοι, όλοι μας συνομήλικοι, αφήσαμε πίσω μας τον λήθαργο, την απέχθεια για τις πολιτικές συζητήσεις, τον φόβο της συλλογικότητας και αποφασίσαμε να δούμε ο ένας το πρόσωπο του άλλου κλπ κλπ.
    Για καθαρίστριες θα μιλάμε τώρα.

  2. «Δεν μ’ ενοχλούν πράγματα όπως τα σκουπίδια, γιατί δεν τα βλέπω»
    Σιγα-σιγα χανει κανεις την οραση του εχει δικιο…και μετα εχει αναγκη και απο βοηθο.
    Οι λεξεις ποτε δεν λενε ψεμματα,ειναι αυτονομες και ξεφευγουν απο εμας.

  3. Ξέρετε, πήγαινα από το ένα κείμενο στο άλλο, από τη μία φράση του ενός σε μία του άλλου, νηφάλια εντυπωσιασμένος. Ουσιαστικά είμαστε πάνω κάτω σε ίση απόσταση από τις δύο κοινωνικά, ίσως και πιο κοντά στην Κούρκουλα – άλλο αν δεν θα εκφραζόμασταν έτσι.

    Ναι, Ζάχαρη, οι λέξεις δεν λένε ψέμματα, μα θέλουν κι έναν διακριτικό σκηνοθέτη – σα τη δημοσιογράφο παραπάνω – για να αναδειχτούν, έτσι δεν είναι;

    Τώρα αυτό με τους συνομιλήκους της νέας μικροαστικής τάξης, εντάξει, δε με σοκάρει – αν διατείνονταν ότι θα έφτιαχναν το νέο εαμ, ίσως να μου χτύπαγε ;-) Ας μιλάνε, και μεις το ίδιο κάνουμε στις αναρτήσεις. Δεν βαυκαλιζόμαστε ότι επιτελούμε έργο

  4. Το να μιλας ανοικτα-ασχετο αν το κανεις συνειδητα- ειναι ενα θεμα.Το αν διαχειριζεσαι τα λεφτα ενος υπουργειου και ΜΕΤΑ να μιλας ειναι ενα αλλο θεμα.Ωποσδηποτε η αληθεια ειναι καλη οποτε ερθει.Η σκηνοθεσια δυνατη οντως.

  5. Μ.Β., καλή σου μέρα. Ακριβώς, όχι οργή.

    Ζάχαρη,
    Α μάλιστα. Δεν ήξερα το ιστορικό στο οποίο αναφέρεσαι – έμεινα απλώς στην οίηση / ποίηση όσων ξεστομίστηκαν

  6. Δεν αφήνω τη μετανάστιδα, αλλά για προσέξτε την πρωην .. υπουργό:

    «… Ο ίδιος ο Παπανδρέου είναι απόλυτα δέσμιος αυτού του μολυσματικού κρατικού μηχανισμού. Στις εκλογές έλεγε στον λαό ότι υπάρχουν λεφτά κι εννοούσε ότι υπάρχουν λεφτά για το επόμενο δεκαπενθήμερο. Αυτό ήταν μέγα λάθος του. Και τώρα το πληρώνει. Πιστεύω ότι ο Παπανδρέου προεκλογικά έπρεπε να είχε πει σκληρότερα πράγματα από τον Καραμανλή. Και πάλι θα έβγαινε. Αλλά ο φόβος και ο πανικός ότι υπήρχε περίπτωση να μην κερδίσει την εξουσία τον οδήγησαν στα μονοπάτια του λαϊκισμού και της συνήθειας…».

    Έχουν πρόβλημα με το πολύ ψέμα που είπαν…., όχι με την πολιτική που ακολολουθούν… χαμένα κορμιά…

  7. Πράγματι, Μανιτάρι. Το πασόκ προεκλογικά ήταν πολύ … εθνολαϊκιστικό. Επρεπε να είχε πει όλη την αλήθεια στο λαό. Δεν πειράζει, τη λέει τώρα (βεβιασμένο γέλιο)

  8. Είναι περίπου όπως με το βιβλίο του Μπωντριγιάρ για την «Αμερική». Από εκεί που ασκούσε κριτική στην «καταναλωτική κοινωνία» στο ομώνυμο βιβλίο του, ξαφνικά η κριτική εξέπεσε σε μια εξωηθική περιγραφή, πράγμα διόλου παράξενο λαμβανομένης υπ’όψει του είδους της «αριστερής» ιδεολογίας του.

    Άφησε, δηλαδή, που οι μετανάστες βοήθησαν στο να ρίξουμε τον πληθωρισμό, για να μπούμε στην ΟΝΕ και να γίνουμε κι εμείς Ευρωπαίοι πολίτες…

  9. παρόραμα: λαμβανομένου

    ΥΓ Το LIFO(Last In First Out σημαίνει σε γλώσσα τεχνική) γενικώς παίζει με τον πόνο μας, από την αρχή ως το τέλος και κατά κανόνα… :-)

  10. Ti να πω οτι μου αρεσε η ζεστη, ανθρωπινη συνεντευξη της Βαλεντινας ενω την αλλη τη βρηκα στειρα και…von oben! Η μια ειναι τοσο κοντα στη ψυχη, ενω η αλλη δεν ξερω, πια, σε ποιους απευθυνεται….

    Να σαι καλα που τις ανεβασες για να δουμε και να κανουμε συγκρισεις αναμεσα στο ποιοι ειμασταν καποτε και στο ποιοι καταντησαμε τωρα στην Αθηνα, …που αρεσει παρα πολυ σε μερικους, ες επειδη »εχουν πεσει λεφτα»!

  11. Φίλε Herr K.,

    Έβαλες το λινκ. Και μάς έφαγες τα καλύτερα. Τα Ad links ντε! (1. Α Cuban Cocktail Deserves A Cuban Rum. Μάθε την αυθεντική συνταγή του Mojito, κατευθείαν από την Αβάνα! 2. Γρυλορούτερ! Αποκτήστε σύνδεση internet εκεί που οι άλλοι τη χάνουν και ξανακερδίστε το θαυμασμό των φίλων σας! 3. «Χάρτινη Ιστορία» της Tetra Pak! Η Χάρτινη Ιστορία Tetra Pak ξεκινάει. Παίξε, ανακύκλωσε και κέρδισε!).

    Πώς θα ζήσουν ο Στάθης κι ο Φώτης, κλέφτες θα γίνουνε; Και πώς θα πάρει τα μιστά της η Σώτη (η οποία για την ακαδημαϊζουσα Αριστερά δεν αποτελεί πρόβλημα) να τα κάνει κοκτέιλ Μανχάταν στο Manhattan;

    Άειντε, τα λέμε (τα χάλια μας)

  12. Ελβα, Παύλο, ναι μεν αλλά:
    αφενός η Σκουρτάι είναι ανθρώπινη αυτό όμως δεν την εμποδίζει από το να λέει και ανοησίες
    αφενός η Σελήνη φαντάζει επηρμένη σε σύγκριση με την Αλβανίδα καθαρίστρια και έχει και παρελθόν σε κόμμα εξουσίας όμως ο μικρο-μεσο αστικός λόγος της δεν μάς είναι τελείως ξένος.
    Αυτή ακριβώς η έλλειψη ασπρο-μαύρου είναι που κάνει τη σύγκριση ενδιαφέρουσα

    Λεφτ, Φιλαλήθη
    είναι όντως παράλειψη που δεν έβαλα τα διαφημιστικά άρθρα για το πώς θα κερδίσεις το θαυμασμό των φίλων σου ;-)
    Ξερουμε τι σημαίνει λίφο και αθενς βόις. Οπως και ξέρουμε, όμως, ότι άρθρο που δημοσιεύεται σε «αντίπαλο» έντυπο δεν είναι αυτομάτως «αντίπαλο», έτσι δεν είναι;

    Φιλαλήθη,
    δεν (μου) ήταν σαφές ποιον συγκρίνεις με Μποντριγιάρ στο πρώτο σχόλιο

  13. «Οπως και ξέρουμε, όμως, ότι άρθρο που δημοσιεύεται σε “αντίπαλο” έντυπο δεν είναι αυτομάτως “αντίπαλο”, έτσι δεν είναι;».

    Έτσι. Έτσι και χειρότερα!

    Τα λέμε

  14. @Herr K.
    Καλησπέρα! Τώρα το ξαναείδα, αλλά αυτό που σχολίαζα είναι η συνήθης σε αυτήν την περίπτωση(εκτός και αν δεν πρόσεξα κάτι) «νιτσεϊκή» εξωηθικότητα και ουδετερότητα της περιγραφής και της παράθεσης. Βεβαίως, υπάρχουν κάποιες νύξεις. :-) Αυτό μοιάζει με τον φίλτατο Μποντριγιάρ στην «Αμερική», έλεγα… Ευχές…!

  15. @Herr K.
    Κατάλαβα!… Ή μάλλον συγγνώμη που άργησα τόσο να καταλάβω… :) Πάντως, βρε παιδιά, είναι απίστευτο, ότι το γρυλορούτερ και τα τοιαύτα το(-α) ονομάζει «LIFO Ad Link(s)»… Ή μήπως δεν είναι; (Και μου τα έλεγε ένας φίλος διδακτορικός φοιτητής Εγγλέζος, «είστε η πιο εξαμερικανισμένη χώρα της Ευρώπης»…)
    Συγγνώμη για την παρέκβαση… Και πολύ καλή συνέχεια να ευχηθώ…!

  16. η σελιήνη είναι αυτή;
    κι αυτή κατά του λαϊκισμού, του προεκλογικού πασοκικού και του μετεκλογικού αντικαραμανλικού; τελικά ποιος απέμεινε στη χώρα αυτή λαϊκιστής, να τον καταγγείλουμε; ένα άδειο πουκάμισο, ένα σκιάχτρο θα πολεμάνε;

  17. Φιλαλήθη, είναι βέβαια «link» με την έννοια του δεσμού, του κρίκου της αλυσίδας, του δαχτυλιδιού του οποίου είναι κύριος αλλά και δούλος ο νάνος του παραμυθιού…

    Γιάννη: μα ακολουθεί τη γραμμή Πρετεντέρη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s