Η ιστορία επαναλαμβάνεται ως ιστορία

«τοῦ λόγου δ’ ἐόντος ξυνοῦ, ο άλλος το μακρύ του και το κοντό του»,  Ηράκλειτος

Ο φακός διασχίζει τη λεωφόρο με υπόκρουση το «Time future is contained in time past», σε μελοποίηση και εκτέλεση Καιτούλας Γαρμπή, και σταματάει στο τσαντισμένο πρόσωπο του αθυρόστομου Εξαρχειώτη Χρηστάκη που μονολογεί:

«Στα παλαιά σπίτια της περιοχής της Νεάπολης, αξιοπρεπέστατες κυρίες, σήμερα γραίες, ακόμη κι οι κόρες τους, νοικιάζουν τα από χρόνια μετασκευασμένα δωμάτιά τους σε κατοικίες για φοιτητόκοσμο, που σε μια εποχή μικροαστικής δόξας ήσαν καπιτονέ σαλόνια με ανθοστήλες και, η «Οφηλία της Ασφάλτου» που περπατούσε στο μέσο των αθηναϊκών ασφάλτων, φορώντας ένα πολυκαιρισμένο νυφικό από το γάμο της, το 1952, στο οποίο ΔΕΝ ΗΡΘΕ ο γαμπρός.»

Η τελευταία φράση – για το γαμπρό – καλύπτεται από τον αυξανόμενο θόρυβο της πόλης. Ο φακός κατευθύνεται τώρα σε φρουρούμενες εισόδους τραπεζών, σε σκυλιά που τρέχουν στο γρασίδι, σε πόδια περαστικών. Μένει εκεί μέχρι το φως της μέρας να γίνει πορτοκαλί: τα πόδια έχουν αρχίσει να αραιώνουν και μια μικρή παρέα έχει αρχίζει να σχηματίζεται. Ο λόγος και πάλι στον Χρηστάκη (αυτή τη φορά δεν φαίνεται το πρόσωπό του):

«Η Καραμανλική οικιστική αναμόρφωση της Αθήνας από το 1955-59 κατεδάφισε αρκετά από τα θαυμάσια οικήματα αλλά και τις γραφικές παράγκες που υπήρχαν στον χώρο της πλατείας και διαμόρφωσε μια νέα Πλατεία Εξαρχείων με παγκάκια. Στήθηκε, τότε, το άγαλμα του Αττίκ αλλά ήταν από πηλό και στην πρώτη χειμωνιάτική κακοκαιρία έλιωσε! Στη θέση του μπήκε το χάλκινο τρίκωλο αγγελουδωτό λαμπιόνι που ακόμα και στις μέρες μας δεινοπαθεί από τα οργισμένα γκράφιτι. Μετά ήρθε η χούντα.»

Η μικρή παρέα μεγαλώνει, μετά πάλι μικραίνει, μεγαλώνει, μικραίνει… Εχουμε περάσει φυσικά σε γρήγορη κίνηση. Τους τίτλους τέλους συνοδεύει η φωνή της Διαμάντως Γκαλάς:


Εδώ, λέμε και μία διαδικτυακή καληνύχτα στον κ. Μόρφο

Advertisements

4 thoughts on “Η ιστορία επαναλαμβάνεται ως ιστορία

  1. Ο Χρηστάκης είναι προφανώς ο Λεωνίδας. Μια Ιστορία από μόνος του…

    ΥΓ. Ευχαριστώ για το… καληνύχτισμα. Αλλά γιατί «καληνύχτα»; Ένα διαδικτυακό «εις το επανιδείν» αρκεί. Ήμουν νομίζω σαφής. Σε εποχές που καταρρέει η… ευελφάλεια [ευελιξία + ασφάλεια], που έλεγε προ ετών η σημερινή υπουργός της Δια Βίου, και απομένει μόνον η ευελιξία [εκείνων] και η επισφάλεια [ημών], χρειάζεται να γίνουμε εμείς πιο ευέλικτοι κι εκείνοι πιο επισφαλείς…

  2. Από το 2061 όμως και μετά θα καεί το πελεκούδι στις αυξήσεις, Ζάχαρη.
    Το ίδιο κουτοπόνηρο κόλπο (όχι τόσο χοντρό) με την ελληνική μετάφραση που διαφέρει από το πρωτότυπο το είχε κάνει κι ο πατήρ Παπανδρέου με τη συμφωνία για τις βάσεις

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s