kaltblütig (= ψύχραιμα, γερμανιστί)

Μετά τα δημοσιεύματα στο γερμανικό τύπο και τις ελληνικές αντιδράσεις σε αυτά, που οι περισσότεροι χαρήκαμε, ο καθένας για τους λόγους του,

[ τα κόμματα εξουσίας ας πούμε χάρηκαν γιατί μπόρεσαν επιτέλους να αποπροσανατολίσουν «πουλώντας» έναν αποδιοπομπαίο τράγο: το Γερμανό με τα ναζιστικά γονίδια

οι υπόλοιποι χαρήκαμε απλώς γιατί μερικά σκίτσα – απαντήσεις ήταν πιο έξυπνα από τα γερμανικά ]

μπορούμε να επιστρέψουμε σε πιο ψύχραιμες, άρα και πιο χρήσιμες, αναλύσεις. Ο ρόλος της Γερμανίας έναντι της Ελλάδας και τών άλλων νοτιοευρωπαϊκών χωρών σε οικονομικό επίπεδο έχει αναλυθεί επαρκώς. Ας δούμε τώρα τα γεωπολιτικά της διλήμματα την αριστερά της και τη δεξιά της (κάτι που βοηθά ως ένα βαθμό να κατανοήσουμε τα γεωπολιτικά, την αριστερά και τη δεξιά στην Ελλάδα). Προτείνω ένα σύντομο και προφητικό κείμενο, εδώ.

Και κάτω άλλο: διαβάζω πολλά σχόλια που αντί να εξετάζουν τα κίνητρα των επιθέσεων του γερμανικού τύπου,  μέμφονται τις ελληνικές αντιδράσεις.  Δικαιολογημένα ως ένα βαθμό: μερικές είναι πομπώδεις, άλλες ανακριβείς, ορισμένες πολιτικάντικες. Μόνο ως ένα βαθμό, όμως: Οταν οι άλλοι σε φτύνουν, είναι προτιμότερο να σιωπάς παρά να λες ότι βρέχει.

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ :

Die Linke: Οι δικοί μας Γερμανοί – Αλληλεγγύη στους Ελληνες εργαζόμενους

Advertisements

21 thoughts on “kaltblütig (= ψύχραιμα, γερμανιστί)

  1. Φίλε Herr K.,

    Θα μας επιτρέψεις ένα μικρό rewriting; Παίρνουμε τη σιωπή σου για συγκατάνευση. Λοιπόν:

    «[…] διαβάζω πολλά σχόλια [που δείχνουν ότι προέρχονται από ‘αριστερούς κοσμοπολίτες’ ή μέλη του ‘δημοκρατικού’ συρφετού] που αντί να εξετάζουν τα κίνητρα των επιθέσεων του γερμανικού τύπου, μέμφονται τις ελληνικές αντιδράσεις».

    Τα λέμε.

  2. Λεφτ σιωπώ αλλά και αντιγράφω ένα σχόλιο του Ράντικαλ:

    » Η «αριστερά» για την συντριπτική μερίδα των ελλήνων διανοουμένων είναι αυτοματική επιλογή με λίαν ασαφές περιεχόμενο. Μερικές από τις κυρίαρχες σημασιολογικές της προεκτάσεις: εκλέπτυνση τρόπου γραφής, κοσμοπολιτισμός, γελοιοποίηση του Άδωνι, ευρωπαϊκό σινεμά. »

    [Από εδώ: https://www.blogger.com/comment.g?blogID=4447944598109542650&postID=4028658610948092082 ]

  3. Και μία εξαιρετική σύνθεση της κατάστασης εδώ:

    Lotofagus said 8 hours ago:
    » 1. Κανένας δεν έχει δικαίωμα να εξευτελίζει τον άλλο. Punkt, που λένε και στα γερμανικά.
    2. Πολλώ μάλλον όταν ο “άλλος” είναι ένας λαός. Ξανά punkt.
    Φαντάζομαι ότι συμφωνείς και με τα δύο, αν κρίνω από τη δεξιά στήλη των μπλόγκερ που παρακολουθείς.
    3. Μόνο εμείς οι ίδιοι έχουμε δικαίωμα να βρίζουμε τους εαυτούς μας. Οι άλλοι μπορούν απλώς να μας κρίνουν και να μας απορρίψουν αν θέλουν. (αυτό ισχύει τόσο για άτομα όσο και για κοινωνίες)
    4. Μας δέχτηκαν στην τότε ΕΟΚ για συγκεκριμένους γεωστρατηγικούς και οικονομικούς λόγους, κι όχι για τα ωραία μας μάτια. Για παρόμοιους λόγους δέχτηκαν αργότερα τη Βουλγαρία, τη Ρουμανία και τις Βαλτικές χώρες, που είναι πάμπτωχες και διεφθαρμένες.
    5. Οι διεφθαρμένοι έλληνες πολιτικοί εκμαύλισαν με τις επιδοτήσεις και τα μεσογειακά προγράμματα εκατοντάδες χιλιάδες αγρότες, υπαλλήλους, καθηγητές και δημάρχους, προκειμένου να επανεκλέγονται ώς τα βαθιά τους γεράματα, ενώ ταυτόχρονα τα “έπαιρναν” από εθνικούς εργολάβους και ξένες εταιρείες όπως η Siemens. Στη συνέχεια ξεπούλησαν κερδοφόρους οργανισμούς όπως ο ΟΤΕ αντί πινακίου φακής σε γερμανικές ή γαλλικές εταιρείες, όπως η Deutsche Telefon.
    6. Τεράστια έργα υποδομής χτίστηκαν με χρήματα του ελληνικού Δημοσίου και της ΕΕ, αλλά η εκμετάλλευσή τους δόθηκε σε ξένες εταιρείες για δεκαετίες ολόκληρες. Π.χ. το αεροδρόμιο στην Hochtief, η γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου στους Γάλλους κ.ο.κ.
    7. Η πολιτική διαφθορά είναι τόσο μεγάλη που ακόμη και το σκάνδαλο των ξεπουλημένων σε γερμανική εταιρεία Ναυπηγείων Σκαραμαγκά (το ένα υποβρύχιο γέρνει, ενώ τα άλλα δύο είναι προπληρωμένα και ουχί περατωμένα) διαιωνίζεται.
    8. Η “δημιουργική λογιστική” δεν είναι εφεύρεση του Σημίτη -αφού ο ίδιος και οι πέριξ αυτού δεν είναι αρκετά έξυπνοι για να τη σκεφτούν- αλλά εφαρμόζεται ευρέως και κρυφίως από όλους. Μόνο ο Αλογοσκούφης, όμως, σκέφτηκε να πάει να το πει στη δασκάλα!
    9. Μια ένωση κρατών όπως η ΕΕ υποτίθεται ότι θα έπρεπε να προστατεύει τα μέλη της από επιθέσεις κερδοσκόπων, έστω κι αν τους ρίξει ένα μπερντάχι μετά. Συνεπώς δεν πρέπει να λέγεται “ένωση”. Εκτός αυτού, η Deutsche Bank συνεργάστηκε ευχαρίστως για την υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της Ελλάδας, παρόλο που δεν θα τη συνέφερε μια πιθανή πτώχευση (καιροσκοπισμός του κερατά, δηλαδή).
    10. Πιάσαμε πάτο επειδή το 1980 είχαμε μόλις βγει από μια δικτατορία, ήμασταν αμόρφωτοι και ξελιγωμένοι για πλούτη. Επί 30 χρόνια ξεθεμελιώναμε μιαν άλλοτε αυτάρκη κοινωνία και ζούσαμε με δανεικά. Τώρα ήρθε η ώρα να πληρώσουμε, μόνο που πολλοί από εμάς ούτε “φάγαμε” ούτε ψηφίσαμε ποτέ τους ληστές μας.
    11. Τέλος, μην νομίζεις ότι οι άλλοι λαοί είναι καλύτεροι ή χειρότεροι. Όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε. Απλώς εμείς ξεκινάμε να αυτομαστιγωνόμαστε, οπότε οι άλλοι μάς περνάνε και το σχοινί στο λαιμό! »

    [ από εδώ: http://krotkaya.wordpress.com/2010/02/25/focus-please/ ]

  4. δεν έχω παρακολουθήσει τις εξελίξεις σε σχέση με το μεσαίο δάχτυλο της Αφροδίτης, αλλά το μόνο που μας λείπει σε αυτή τη φάση είναι ένας νέος εθνικός φανατισμός – περίπου σαν κι αυτόν των γερμανών αφεντικών κατά του ‘έθνους’ των ευρωπαίων εργαζομένων

  5. Μάνο, σε λίγο θα μας πεις ότι είναι σαφώς μια χυδαία παραπλανητική επίθεση, για να αποχαυνώσει δύο λαούς και να αθωώσει το μεγάλο έθνος του ευρωπαϊκού κεφαλαίου ;-)

  6. Διαφωνείς, δηλαδή, Herr K, για τη θέση, και την αντίδραση από το χώρο του Άρδην και της Ρήξης; Ως προς το ρητό «όταν σε φτύνουν, είναι καλύτερα να σιωπάς παρά να λες ότι βρέχει», υπάρχει και το ρητό «η σιωπή είναι συνενοχή…» Για όσους αναγνώστες σου δεν το έχουν δει (εσύ σίγουρα το παρακολουθήσει τα τεκταινόμενα), το κείμενο είναι το εξής

    Η Ελλάδα δικάζεται και μαζί της όλοι μας.

    Τα δικαστήρια στήθηκαν στο Νταβός, τις Βρυξέλες, το Βερολίνο. Εισαγγελείς οι Γερμανοί. Οι απόγονοι αυτών που εξόντωσαν μια γενιά στην πείνα του ’41, στα σκοπευτήρια και τα μπλόκα, στα καμένα χωριά, αυτοί που λεηλάτησαν για τρία χρόνια την χώρα μας. Αυτοί που έχτισαν την οικονομία τους με τον ιδρώτα των πατεράδων μας στα χυτήρια και τις φάμπρικες τους αυτοί που μας πουλάν υποβρύχια που γέρνουν, τανκς που ραγίζουν, C4I που δεν δουλεύουν, κι όταν διαμαρτυρόμαστε κλείνουν τα Ναυπηγεία Ελευσίνας και πετούν χιλιάδες εργαζόμενους στο δρόμο. Αυτοί μας αποκαλούν διεφθαρμένους όταν πίσω από κάθε σκάνδαλο (όπως αυτό της ΖΙΜΕΝΣ) θα βρεις μια γερμανική φίρμα, πίσω από κάθε αποικιακή σύμβαση (αεροδρόμια, διόδια κ.λπ.) κάποιο γερμανικό όνομα θα παίζει, όταν στις γερμανικές αλυσίδες λιανικής οι τιμές είναι διπλάσιες απ΄ ότι για τα ίδια προϊόντα στη Γερμανία.

    Και τα δικαστήρια αποφάνθηκαν: Ένοχος λαός. PIGS, γουρούνια οι Έλληνες μαζί με τους άλλους μελαψούς νοτιοευρωπαίους. Η καταδίκη: μια νέα κατοχή, είτε αυτή τελικά την πούνε Διεθνές Νομισματικό Ταμείο είτε Φον Παπαδήμα. Μια νέα κατοχή οικονομική αυτή τη φορά, αλλά όχι λιγότερο ανελέητη, όπου όλες οι κατακτήσεις στο εργασιακό και το κοινωνικό επίπεδο διαγράφονται εν μια νυκτί από τους νέους Γερμανοτσολιάδες του πολιτικού μας κατεστημένου. Αμοιβές, συνθήκες εργασίας, ασφάλιση, όλα λεηλατούνται στο όνομα του δημοσιονομικού ελλείμματος ή της γραμμής για «ανταγωνιστικότητα» της οικονομίας (μετάφραση: ποσοστά κέρδους των αφεντικών) αντίστοιχη με τις γειτονικές χώρες, Βουλγαρία, Σκόπια ή Τουρκία. Η μόνιμη επωδός των συμπολιτών μας της «μεγάλης ευρωπαϊκής πατρίδας» είναι μέτρα, κι άλλα μέτρα, πιο σκληρά μέτρα: Μια «οικογένεια» που ένα μέλος της έπεσε στα νύχια των τοκογλύφων και ζητάει βοήθεια για να εισπράξει μόνο συμβουλές: να σφίξει κι άλλο το ζωνάρι και να ξεπουλήσει ότι του απέμεινε, στέλνοντας το ξανά στους τοκογλύφους. Να ποια είναι η πραγματική κι όχι η μυθική Ευρώπη των τραπεζιτών. Μια «ένωση» που νοιάζεται να σώσει τράπεζες κι όχι χώρες, που αφού απομύζησε κάθε διαθέσιμο εισόδημα, ντόπιο ή δανεικό πουλώντας Μερσεντές και Πόρσε Καγιέν, μας δείχνει τώρα την πόρτα κάνοντας μας πάσα στο Δ.Ν.Τ. και τις γνωστές συνταγές του που κατέστρεψαν για δεκαετίες ολόκληρη την νοτιοαμερικανική ή την αφρικανική ήπειρο.

    Θα περίμενε κανείς ότι η πολιτική ηγεσία μιας κυρίαρχης χώρας, μια ηγεσία που εκπροσωπεί ένα κράτος, έναν λαό και έναν πολιτισμό να απαντούσαν στους άσπονδους φίλους με έναν τρόπο που να σώζει αν μη τη άλλο την συλλογική μας αξιοπρέπεια. Αντ’ αυτού ο εσμός των μηδενικών που αποτελούν τους προύχοντες μας, φόρεσαν την προσωπίδα του επαίτη, εισπράττοντας την μια καρπαζιά μετά την άλλη, κλαψουρίζοντας στο εξωτερικό και προετοιμάζοντας τον λαό στο εσωτερικό για απώλεια της εθνικής κυριαρχίας, αφού οι ίδιοι είναι ανίκανοι κι απρόθυμοι να την υπερασπίσουν. Για να παραδοθεί όμως ο λαός δέσμιος στους διεθνείς κερδοσκόπους των «ιδρυμάτων» του Σόρος και ΣΙΑ θα πρέπει να οδηγηθεί στην ενοχοποίηση, τον φόβο, την απελπισία. Και γι αυτό υπάρχουν οι μηχανισμοί διαμόρφωσης της κοινής γνώμης, όλοι αυτοί οι ακριβοπληρωμένοι (με μαύρα χρήματα βέβαια) κηφήνες της διανόησης και της δημοσιογραφίας του συστήματος.

    Υπήρξαν καιροί που όλοι αυτοί πανηγύριζαν για την «ισχυρή Ελλάδα», το «ασφαλές λιμάνι της Ε.Ε.», τους «σκληρούς πυρήνες». Μιλούσαν βέβαια για τον εαυτό τους, την κοινωνική θέση και τα εισοδήματα τους. Τότε ελάχιστοι ήταν όσοι επισήμαιναν την θεμελιώδη ασυμμετρία που αποτύπωναν οι οικονομικοί δείκτες, την απόσταση ανάμεσα στις καταναλωτικές συμπεριφορές και την πραγματική παραγωγή πλούτου αυτής της χώρας. Κανείς δεν έδειχνε να ακούει.

    Άρκεσαν όμως οι σπασμοί των σπρεντ κι οι καρπαζιές από τους «εταίρους» ώστε σε μια νύχτα όσοι πραγμάτωναν την σύγκλιση με μια ιδεατή και ανύπαρκτη «ένωση των λαών» στα βαθύτερα ενύπνια τους, να πέσουν με όσα επικοινωνιακά νύχια και δόντια διαθέτουν να ενοχοποιήσουν έναν ολόκληρο λαό για ποιο πράγμα; Μα για το γεγονός ότι τους πίστεψε, νανουρίστηκε από τις υποσχέσεις που απλόχερα διέδωσε το καθεστώς και οι μηχανισμοί του και έπεσε στην αυταπάτη ότι το «ευρωπαϊκό κεκτημένο» είναι το ανώτατο εφικτό στάδιο του σοσιαλισμού, η πραγμάτωση του ονείρου για καλύτερη ζωή που φούντωσε τους κοινωνικούς αγώνες από την μεταπολίτευση και μετά.

    Ο εργαζόμενος πρέπει να νιώσει ένοχος και να πλημμυρίσει με φόβο: η ευημερία που τον τάιζε απλόχερα το τηλεοπτικό θέαμα, πολλές φορές σε ολοφάνερη αντίθεση με τον ελλειμματικό οικογενειακό προϋπολογισμό του κομματιάστηκε σε μια στιγμή, τα φώτα σβήνουν απλώνοντας την σκιά μιας πραγματικότητας που ήταν ήδη ζοφερή αλλά καλά κρυμμένη. Ο άνεργος είναι πιο άνεργος από ποτέ, η ακρίβεια πιο ακριβή, η σύνταξη πιο λειψή, οι δυο και τρεις δουλειές είναι πιο αβάσταχτες τώρα που το ΣΚΑΪ μιλάει για κρίση. Όλοι αυτοί προσφέρουν μια ακόμα εκδούλευση στα αφεντικά τους: Ο «νέος πατριωτισμός» τους δεν είναι παρά μια ξαναζεσταμένη σούπα σε συνταγή Τσολάκογλου (του «πρωθυπουργού» της κατοχής, της πείνας και της μαύρης αγοράς). Να υπομείνουμε αγόγγυστα τις ύβρεις, να σκύψουμε το κεφάλι, να στερηθούμε για να δεχτούν οι τοκογλύφοι να μας δανείσουν ακόμα πιο ακριβά χωρίς ελπίδα να εξοφλήσουμε ποτέ, σε μια δίνη χωρίς τέλος όπως γνωρίζουν πολύ καλά τα θύματα κάθε τοκογλυφίας. Να πιστέψουμε ότι η οικονομική κατοχή της ζωής μας είναι η δίκαιη τιμωρία για κάποιο έγκλημα μας, όπως και τα καταναγκαστικά έργα μιας παράτασης του εργάσιμου βίου σε συνεχώς επιδεινούμενες συνθήκες είναι το τίμημα μιας «χρυσής εποχής», χρυσής βέβαια για κάποιους που δεν πληρώνουν ποτέ και κάλπικης για τους πολλούς, τους συνήθεις υπόπτους. Να φορέσουμε τέλος τις κουκούλες του κοινωνικού αυτοματισμού καταγγέλλοντας ως προνομιούχο όποιον τολμήσει να αμφισβητήσει το σκοτάδι που πάνε να απλώσουν πάνω από την χώρα μας.

    Αυτός είναι ο δικός τους πατριωτισμός. Υπάρχει άλλος; Ναι. Υπάρχει στην οργή για την αδικία και την ξεφτίλα που δεν την αξίζουμε. Υπάρχει στη αντίσταση στις πολιτικές και τους πολιτικούς που μας παραδίδουν στους οικονομικούς Ες Ες. Υπάρχει στους αγώνες που πρέπει να αναπτύξουμε και την κοινωνική αλληλεγγύη όχι για να διασώσουμε μια καταναλωτική αυταπάτη αλλά για να ξαναθυμηθούμε ένα όραμα κοινωνίας που παράγει, χτίζει το μέλλον της, αγαπά τον τόπο, επιλέγει την κοινωνική δικαιοσύνη και το οικολογικό μέτρο. Θέλετε να στείλουμε κι ένα μήνυμα στους πρωταγωνιστές των ύβρεων;

    ΜΠΟΫΚΟΤΑΖ ΣΤΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

    ΟΧΙ ΣΤΗ ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

    ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΑΓΟΡΩΝ

    ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΠΑΡΑΣΙΤΙΚΕΣ ΕΛΙΤ

    24/02/2010

    Περιοδικό ΑΡΔΗΝ, Εφημερίδα ΡΗΞΗ

    • «Η Ελλάδα δικάζεται και μαζί της όλοι μας.»
      Εμένα μη με βάλετε στους «όλους σας». Εγώ δεν αποφάσισα ποτέ τίποτα για την οικονομία της Ελλάδας,δεν επωφελήθηκα ποτέ από κανένα πακέτο στήριξης ,δεν έχω πάρει καμία επιδότηση, δεν έλαβα μίζες από κανένα.

  7. Αξίζει να το διαβάσετε. Είναι μικρό αλλά έχει ενδια΄φερον σχετικό:

    Μια πολιτική εκτίμηση για την διαφαινόμενη εργασιακή βαλκανοποίηση στην Ελλάδα και την μεσογειακή Ευρώπη – Μια πρόταση αντίστασης

    Των Αντ. Ναξάκη, Παν. Μπούρδαλα και Βασ. Δημόπουλου*

    http://tomtb.com/modules/smartsection/item.php?itemid=677

  8. Μανιτάρι,
    αντιγραφω από το κείμενο όπου παραπέμπεις

    » Έτσι η χώρα πρέπει να «καταρρεύσει» για να:

    Ι) υπογράψει άδικες συμφωνίες με Τουρκία, Σκόπια και για το Κυπριακό, έτσι ώστε τα επερχόμενα κεφάλαια να αισθάνονται αδιασάλευτη ηρεμία στην περιοχή.

    ΙΙ) αποτραπεί η διείσδυση άλλων ανταγωνιστών (π. χ. Ρωσία, Κίνα) στην περιοχή

    ΙΙΙ) να εξαγοράσουν, μέσω της «κατάρρευσης», έναντι ευτελούς τιμήματος τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας, όπως και των άλλων μεσογειακών χωρών. »

    ΜΠ, Τροβατόρε,
    Το πρόβλημα δεν είναι η δίκη. Είναι ότι με πρόσχημα τη «δίκη» των υπευθύνων, (κατα)δικάζονται οι μη υπεύθυνοι. Αρα;

    Δελφινάκι,
    δεν διαφωνώ με τις αντιδράσεις. Δεν διαφωνώ ούτε καν με τις σπασμωδικές αντιδράσεις στυλ Πετσάλνικου, διότι όλα χρειάζονται και φέρνουν αποτέλεσμα όπως φάνηκε από τις γερμανικές αντιδράσεις επί των ελληνικών αντιδράσεων.

    Οσο για την κίνηση του Αρδην, βλεπω ότι το αίτημα του μποϋκοτάζ έφυγε από το τελικό κείμενο.

  9. «Δεν διαφωνώ ούτε καν με τις σπασμωδικές αντιδράσεις στυλ Πετσάλνικου, διότι όλα χρειάζονται και φέρνουν αποτέλεσμα όπως φάνηκε από τις γερμανικές αντιδράσεις επί των ελληνικών αντιδράσεων.»


    …με ποιους θα πας, με ποιος θ΄αφήσεις.

  10. Συν-πότη Herr K. (ελπίζω να δοθεί η ευκαιρία και για συν-τροφία).
    Η δική μου άποψη και συμμετοχή έχει καταγραφεί στα επόμενα posts.

    Η Ελλάδα υφίσταται BULLYING
    http://kanali.wordpress.com/2010/02/27/greece_bullying/

    και «Απαιτούμε δεν επαιτούμε» του Μανώλη Γλέζου απο τον «δρόμο»
    http://kanali.wordpress.com/2010/02/28/requirenobeg/

  11. Κρίμα; Καθόλου.
    αν δεν υπάρχει δόλος, πρόκειται για απόψεις που ρίχνονται νομοτελειακά στον Στίβο των ιδεών. Λίγο δεν είναι.

  12. Ρο,
    ως γνωστον όλοι μας ειμαστε άδολοι σαν Αγνές του λιμανιου !

    Επι της ουσίας τώρα, βλ. εδώ
    http://yannis-ioannou.com/2010/02/28/%CF%83%CF%84%CE%AC%CF%81%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%AC%CF%81%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1/

    Κανάλι,
    καλό το σπαμ. Και ο όρος bullying (ψυχολογικη παρενοχληση να το πω; ) αποδίδει επιτυχημενα την κατάσταση

  13. Ο κ. Ιωάννου τα λέει όλα… Αλλά και το σχόλιο κάτω από το σκίτσο…

    H απόδοση του όρου bullying υπάρχει στο κειμενάκι μου στο link που σου άφησα και δένει μια χαρά με την κατάσταση (και είναι από κείμενο του Εφήβου).

    «…είναι ο επαναλαμβανόμενος εκφοβισμός με πραγματική ή απειλούμενη ποινή φυσικής, προφορικής, γραπτής ή συναισθηματικής κακομεταχείρισής τους ή της διάδοσης φημών με απώτερο σκοπό τον κοινωνικό τους αποκλεισμό ή της αρπαγής προσωπικών αντικειμένων. Συμπεριλαμβάνει και τις περιπτώσεις ύβρεων κατά της εθνικότητας, φυλής ή ιδιαιτερότητας κάποιου.

    Αναλυτικότερα στον όρο bullying συμπεριλαμβάνονται :
    Χρησιμοποίηση υβριστικών ή περιπαικτικών εκφράσεων.
    Απειλές και εκβιασμός.
    Κλοπές.
    Ζημιές στα προσωπικά αντικείμενα.
    Επιδιωκόμενη απομάκρυνση των φίλων.
    Εσκεμμένο ή συχνό αποκλεισμό από κοινωνικές δραστηριότητες.
    Διάδοση κακοηθών και ψευδών φημών.
    Εκβιαστικά τηλεφωνήματα ή παρενόχληση μέσω τηλεφώνου, κινητού τηλεφώνου, διαδικτύου (ηλεκτρονικό bullying) (εφημερίδες και γενικά με όλα τα ΜΜΕ, θα συμπλήρωνα)…»

  14. ευτυχώς έχασα τα περισσότερα επεισόδια με τα βίντεο και τα δημοσιεύματα
    – μου έκανε πάντως μεγάλη εντύπωση το ότι ξαναγυρίσαμε στο θέμα των αποζημιώσεων με τόσο προκλητικό (ελληνικό θα έλεγα) τρόπο.

    λίγο παλιότερο αλλά ας το γράψω γιατί με τις εξαγγελίες Παπανδρέου έχω αρχίσει και αισθάνομαι, τώρα τελευταία, ένοχος κι εγώ:

    μήνες πριν μου έλεγε ένας Γερμανός: «εμείς καταφέραμε ό,τι κακό συμβαίνει σ’ αυτή τη χώρα να έχουμε πείσει τον κόσμο ότι φταίει αυτός – εσείς καταφέρατε ό,τι κακό συμβαίνει στη χώρα σας να έχετε πείσει τον κόσμο ότι φταίνε οι κυβερνήσεις σας…

    το βίντεο με έκανε να γελάσω πολύ και με έκανε να σκεφτώ ότι πάντοτε σε κρίσιμες, δύσκολες περιόδους η σάτιρα βρίσκεται στα καλύτερά της

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s