φιλοκυβερνητικό

Κάποιος περαστικός είδε μια κυβέρνηση να κλαίει και την ρώτησε τι τη βασάνιζε.
– Να, είχα δέκα ευρώ για να βγάλω την τετραετία μα ήρθε ένας κακός κι άρπαξε τα μισά απ΄το χέρι μου, αποκρίθηκε η κυβέρνηση κι έδειξε έναν κερδοσκόπο που στεκόταν λίγο πιο πέρα.
– Καλά, και δεν φώναξες βοήθεια; ρώτησε ο άνθρωπος.
– Πώς, φώναξα, είπε η κυβέρνηση κι άρχισε τώρα να κλαίει λίγο πιο δυνατά.
– Και δε σ΄άκουσε κανένας; ξαναρώτησε τώρα ο άνθρωπος και τη χάιδεψε στοργικά.
– Όχι, αποκρίθηκε εκείνη κλαίγοντας με αναφυλλητά.
– Δεν μπορείς να φωνάξεις πιό δυνατά; ρώτησε ο άνθρωπος.
– Όχι, αποκρίθηκε η κυβέρνηση που βλέποντας τον άνθρωπο να χαμογελάει είχε αρχίσει πάλι να ελπίζει.
– Τότε δώσε μου και τ΄άλλα μισά, είπε ο άνθρωπος.
Πήρε και τα τελευταία ευρώ απο το χέρι της κυβέρνησης και συνέχισε ξένοιαστος το δρόμο του.

Το αρχικό κείμενο του Μπρεχτ από εδώ
Advertisements

39 thoughts on “φιλοκυβερνητικό

  1. Πολυ ενδεικτικη της καταστασης η προσαρμογη απο το κειμενο του Μπρεχτ οπως επισης το link που εδωσες πιο πανω για ενα πολυ αξιολογο κειμενο που τα λεει ‘εξω απο τα δοντια’..Πολλα θα μπορουσαν να γινουν απο τη σημερινη κυβερνηση, αλλα, οπως ειπωθηκε δε βλεπω να υπαρχει ο ‘διανοητικος πλουραλισμος’ και η αποφασιστικοτητα που χρειαζεται για να παρθουν καποιες γενναιες αποφασεις…. Ειδικα μαλιστα οταν αντι για το καλο της χωρας φοβομαστε μηπως δυσαρεστησουμε καποιους »φιλους»…

    Καλη σου μερα Ηerr K. :)

    • .
      Όχι, δεν είναι σωστό αυτό, γιατί, σ’ αυτή την εκδοχή, θα έπρεπε να αλλάξει και ο τίτλος από «φιλο» σε «αντι»κυβερνητικό. Μια άλλη πρόθεση είναι μια άλλη ιστορία.
      .

  2. Φίλε Herr K,

    Ο Κωνσταντακόπουλος προσπαθεί να κρατήσει κάπως τις ισορροπίες στο συγκεκριμένο άρθρο, γιατί το γράφει για τα «Επίκαιρα» του Λιβάνη.

    Μη μας πεις ότι ο Λιβάνης έχει μπει και στα μπλογκς;

    Τα λέμε. :-)

    • .
      Φυσικά και πάσχει. Πάσχει στις λανθάνουσες βασικές παραδοχές του που εντέχνως κρύβονται στο απαισιόδοξα αυστηρό ύφος. Η απαίτηση, ας πούμε, από ένα φερέφωνο (ντουντούκες τα λέγαμε τότε) για «διανοητικό πλουραλισμό» …

      … αλλά άσε καλύτερα. Μη χαλάσουμε το φιλοκυβερνητικό της ανάρτησης.

      Εξ άλλου, πόσα σωστά πράγματα να πω σε μια μέρα και πόσες παραδοχές ορθότητας αντέχεις (σε μια μέρα).
      .

  3. Θόδωρος Ζιάκας, «Οι λευκοί ελέφαντες» [απόσπασμα]

    «… Πιο συγκεκριμένα: παρά τις πάγιες διακηρύξεις (για την «πάταξη» της διαφθοράς και πάσης άλλης κακοδαιμονίας, «με τη βοήθεια της πληροφορικής») η στάση της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας και της εκάστοτε εκ μέρους της διοριζόμενης ανώτατης υπηρεσιακής διοίκησης, υπήρξε, όλα αυτά τα χρόνια, σαφώς αρνητική στην αξιοποίηση της πληροφορικής προς τον σκοπό της δημόσιας διαφάνειας. Στην πράξη οι ηγεσίες αυτές περιφρούρησαν, με άτεγκτη μάλιστα αυστηρότητα και αξιοσημείωτη συνέπεια, το υφιστάμενο αδιαφανές για τον πολίτη σύστημα, κρατώντας σταθερά την πληροφορική απ’ έξω. Αν υπήρξαν εξαιρέσεις, τις οποίες αγνοώ, θα τις επικαλούμουν ως απλή επιβεβαίωση του κανόνα.

    Μου πήρε αρκετά χρόνια να εννοήσω την αιτία. Αρχικά νόμιζα πως «δεν καταλαβαίνουν», λόγω της φυσιολογικής απουσίας σύγχρονης τεχνολογικής «κουλτούρας». Ότι με τον καιρό και με την ίδια τους την πείρα, θα αντιληφθούν τη δύναμη της πληροφορικής. Και θα μας επιτρέψουν να την αξιοποιήσουμε επ’ αγαθώ του εκσυγχρονισμού. Δεν είχα καταλάβει ότι η επίκληση του εκσυγχρονισμού είναι, εν Ελλάδι, ένα από τα άλλοθι της φαυλοκρατίας.

    Για να μη μακρηγορώ, αυτό που κατανόησα ύστερα από διαδοχικές οδυνηρές προσγειώσεις, είναι ότι η ελληνική δημόσια διοίκηση είναι άριστα δομημένη, διαφανέστατη, ευελικτότατη και αποτελεσματικότατη, αλλά ως προς έναν διαμετρικά αντίθετο σκοπό: την απρόσκοπτη λειτουργία και αναπαραγωγή του πελατειακού συστήματος. Ιδού τι στην πραγματικότητα συμβαίνει: η αμφίδρομη σχέση του πολιτικού διαχειριστή και περιστασιακού ιδιοκτήτη του κράτους με τον ιδιώτη πελάτη του (χορηγό, ομάδα πίεσης, ψηφοφόρο) εξυπηρετείται θαυμάσια από τον υφιστάμενο και κοινωνικώς αδιαφανή τρόπο λειτουργίας της κρατικής «μηχανής».

    Ο διακηρυσσόμενος σκοπός της εισαγωγής των τεχνολογιών της πληροφορικής στο δημόσιο -να βλέπει ο πολίτης και μάλιστα on line real time, πού πηγαίνουν τα λεφτά- βρίσκεται στους αντίποδες του όλου «συστήματος». Αντίκειται στην πελατειακή του φύση. …

    Ήδη από το Β’ ΚΠΣ ο τρόπος διαχείρισης των έργων πληροφορικής οικοδομήθηκε πάνω στο πελατειακό modus operandi του συστήματος (με μοχλό διάφορα σχήματα όπως η «κοινωνία της πληροφορίας ΑΕ»). Και πλοηγήθηκε από την αναγωγή της «απορρόφησης» (των «κονδυλίων») σε απόλυτη προτεραιότητα, έναντι της όποιας ποιότητας του προσδοκώμενου «φυσικού αντικειμένου».

    Το αποτέλεσμα ήταν να κατασκευαστούν εκ των άνω και να γιγαντωθούν με συστηματικό μπούκωμα, οι σημερινές αεριτζίδικες μεγάλες εταιρικές και υπηρεσιακές δομές της πληροφορικής. Και να καταστραφεί το πολλά υποσχόμενο πληροφορικό οικοσύστημα, που είχε αρχίσει από μόνο του (διά της «φυσικής επιλογής») να αναπτύσσεται στη χώρα τη δεκαετία του ‘80.

    Δεν τα παραλέω. Ο σκοπός, τον οποίο οι μεγάλες επιχειρησιακές δομές της πληροφορικής υπηρετούν στη χώρα μας, είναι να εισπράττουν αστρονομικά ποσά και να παράγουν έργα ψευδεπίγραφα: δήθεν «σύστημα ελέγχου»· δήθεν «σύστημα εσόδων»· δήθεν «διπλογραφικό σύστημα» ·δήθεν «σύστημα προϋπολογισμού προγραμμάτων», κ.λπ. κ.λπ. Και όλα «ολοκληρωμένα» (ΟΠΣ)!»

    • (Ας αναφέρουμε και την ιδιότητα του Θ.Ζιάκα: προϊστάμενος της διεύθυνσης πληροφοριακών συστημάτων του γενικού λογιστηρίου του κράτους)

  4. η κυβέρνηση παίζει καλά ένα ψυχο-πολιτικό παιχνίδι:

    βάζει το λαό στη θέση του ενοχοποιημένου παιδιού, και του προσφέρει έναν μπαμπούλα (το ΔΝΤ, τις Βρυξέλλες, τον άλλο) για να εκτονώνει την κατάθλιψή του.

    Ισχυρίζεται ότι το κακό είναι εκεί έξω, και μέσα πρέπει να είμαστε μονιασμένοι.

    Το ερώτημα είναι αν ο λαός μπορεί να ενηλικιωθεί μετά από τόσα τραύματα και αναπηρίες που τον φόρτωσαν είκοσι χρόνια λαϊφ-νεοφιλελεύθερης κατεργασίας.

  5. Μάλιστα, το παίζει πολύ καλά – και πολλοί τη βοηθούν χωρίς να τηρούν προσχήματα, πχ: http://www.protagon.gr/Default.aspx?tabid=70&smid=382&ArticleID=1540&reftab=37&t=Ζητείται-νέα-Μεγάλη-Ιδέα

    Υπάρχει όμως και το εξής: η κυβέρνηση (η όποια κυβέρνηση) δεν επιθυμεί τον άκρατο νεοφιλελευθερισμό, για λόγους στοιχειώδους αυτοσυντήρησής της. Σε αυτό το σημείο τα συμφέροντά της δεν συγκρούονται με τα συμφέροντα της κοινωνίας. Οποιαδήποτε λοιπόν προσπάθεια της κυβέρνησης να αποκρούσει την επιβολή ακραίων μέτρων είναι θετική.

    • συγνώμη που σχολιάζω μόνο για να γκρινιάξω και να βγάλω το άχτι μου αλλά αυτό το άρθρο του Θεοδωράκη είναι για να τραβάς τα μαλλιά σου.
      συγκρίνεται μόνο με την ατάκα του στην εκπομπή για τα Δεκεμβριανά του 08 στο Μέγκα, που έκλεισε λέγοντας με όλη τη γλύκα που διαθέτει: «εγώ δεν κατάλαβα γιατί έκαψαν το δέντρο»

  6. ήταν, πάντως, άψογη η μικροκομματική τακτική της κυβέρνησης:
    α. επανέλαβε την ίδια λογική της «προγραφής», την απογραφή του 2004 από την νδ. μόνο που τότε δεν υπήρχε η παγκόσμια κρίση του 2008, και τη βγάλαμε φθηνά, ενώ τώρα δεν υπήρχε περίπτωση να μας την χαρίσουνε αν αποκαλύπταμε ξανά, όπως το 2004, τα χάλια μας. εννοείται ότι σημασία έχει μόνο η βεντέτα μεταξύ πασοκ-νδ.

    β. σε λίγες μέρες ανακάλυψε (πώς; ) ότι το έλλειμμα ήταν διπλάσιο, και με ένα σμπάρο:
    1. έδειξε ότι φταίει η προηγούμενη κυβέρνηση
    2. αν αποτύχει πλήρως η ίδια, υπάρχει ο υπεύθυνος, η προηγούμενη κυβέρνηση που έφερε τα πράγματα σε σημείο αντικειμενικά χωρίς δυνατότητα ανάκαμψης.
    3. αν οι ξένοι -μη ανεκτικοί, σε αντίθεση με το 2004- μας φορτώσουν κι άλλα, πάλι θα φταίει η κυβέρνηση.

    γ. από το «λεφτά έχουμε» και την επικύρηξη της φοροδιαφυγής καταλήξαμε στη φορολόγηση των καυσίμων και άλλα αντιλαϊκά μέτρα.

  7. Δεν είμαι σίγουρος ποια ήταν η μεγαλύτερη από τις δύο μικροκομματικές πατάτες, του 2004 ή του 2009.

    Νομίζω ότι η πατάτα του 2004 ήταν πιο ασυγχώρητη. Σωστα λες ότι δεν είχε τόσο βαρύνουσες συνέπειες, αλλά:
    – οι στατιστικές λαθροχειρίες του Πασοκ πριν το 2004 ήταν μέσα στα παραδεκτά όρια
    – οι λαθροχειρίες της ΝΔ έως το 2009 είχαν μάλλον διαρρεύσει ήδη

    Αυτά με πάσα επιφύλαξη και μη λαμβάνοντας την υπόψη την καταγγελία ΝΔ ότι το Πασόκ φούσκωσε το έλλειμμα πάνω από το πραγματικό του μέγεθος που δεν ξέρω εάν ισχύει ή όχι.

  8. δεν ξέρω αν ποσοτικά το 2004 αποκάλυπτε λιγότερα (ή περισσότερα) από ό,τι το 2009, οπωσδήποτε το 2009 ήταν πολύ χειρότερο από ό,τι το 2004 για ξεγύμνωμα. στο τελευταίο δεδομένο εστιάζω. πιθανόν το 2004 να ξεσκεπάστηκαν πολύ λιγότερα σε σχέση με αυτά του 2009.

    βέβαια, είναι προφανές ότι δεν είναι καλή η απόκρυψη στοιχείων, ειδικά η απόκρυψη συγκριτικά χειρότερων δεδομένων. αλλά, από την άλλη, ας μη γελιώμαστε, όλες οι χώρες χρησιμοποιούν τέτοιες μεθόδους.

  9. Πιθανόν και αυτό, Γιάννη.

    «όλες οι χώρες χρησιμοποιούν τέτοιες μεθόδους». Αυτό εννοώ λέγοντας «οι στατιστικές λαθροχειρίες του Πασοκ πριν το 2004 ήταν μέσα στα παραδεκτά όρια»

  10. ..Ενώ καποιος που παρατηρουσε ειπε

    »Αυτή η κυβερνηση Πιστεψε πως αρκουν οι καλές προθέσεις ..Λαθος της Φυσικά.Γιατί δεν πηρε το καλό παραδειγμα απο την προηγουμενη που και τα 8 ευρώ μοιρασε σε Εφοπλιστές ,Λαμόγια και παπαδες και λογής λογής »πατριωτικους» συλλογους και εντυπα και τα δυο κρατησε για τον εαυτότης και την Μιση Ελλάδα αφησε να καεί και τριχιλιαρα Μοιρασε αδιακριτως και χωρις γραφειοκρατια και τά Ευγε των σπουδαιοφανών πατριωτών Εισεπραττε και την Χωρα παντοιοτροπως Εξευτελισε και την καταλληλον στιγμήν το εστριψε αλλά Γαλλικά….»

  11. Herrk,
    εν πάση περιπτώσει, η σημερινή κυβέρνηση γνωρίζοντας την αλήθεια, θα μπορούσε να αναγγείλει τέτοια επίπεδα χρέους/ελλείμματος, ώστε να μην λυσσάξουν οι αγορές επιδεινώνοντας (οι αγορές) την κατάστασή μας, και ταυτόχρονα τα μέτρα που θα πρότειναν οι ξένοι θα ήταν πιο ήπια, έτσι ώστε να μπορούσε να τα αναπροσαρμώσει -σταδιακά ή αν χρειαζόταν- η κυβέρνηση στον βαθμό που αναλογεί στο πραγματικό επίπεδο χρέους/ελλείμματος.

  12. Γιάννη, σε βλέπω φουριόζο από προηγούμενη συζήτηση αλλού ;-p

    Νοσφεράτε και Γιάννη, θέλετε σίγουρα να μπούμε σε κουβέντα ποιος είναι ο χειρότερος από τους δύο; Δεν θα είναι κάπως άγονη ; και κάπως, στον αέρα εφόσον δεν ξέρουμε όλα τα στοιχεία περι ελλειμμάτων ;

  13. Herrk,
    εμ τι να κάνω, όταν τα αντεπιχειρήματα που διαβάζω είναι ότι δεν μπορούν να διαβάσουν τι γράφω; ;)

    σε τέτοια κουβέντα (ποιος φταίει πιο πολύ) έχω μπει, ωραία ήταν. δε λέω. αλλά νομίζω το τελευταίο σχόλιο αναφέρεται όχι στο πιος φταίει περισσότερο, αλλά στο άμεσο παρελθόν και στην λανθασμένη τακτική αντιμετώπισης των προβλημάτων του πιο μακρινού.

  14. Φίλε Herr K.,

    Μα αστειευτήκαμε ρε γμτ! Γι’ αυτό βάλαμε και το χαμόγελο. Αν δεν ξέραμε τον Κωνσταντακόπουλο ή αν σε είχαμε καταλάβει λάθος, θα διαφωνούσαμε ως προς τις προσδοκίες που ενδεχομένως καλλιεργούνται για την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Από τη στιγμή που δεν ισχύει καμία από τις δύο υποθέσεις δεν υπάρχει κάτι να διαφωνήσουμε.

    Τα λέμε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s