Μέρες του ’44

Κάπου μεταξύ της απελευθέρωσης του κρατικού μηχανισμού από τη ΝΔ (γνωστής και ως «εκλογές») και της τελετής απελευθέρωσης της Αθήνας από τη ναζιστική Γερμανία, ο πρωθυπουργός προέτρεψε τα μέλη της κυβέρνησης να δρουν ως «αντιεξουσιαστές στην εξουσία». Η δήλωση αυτή σχολιάστηκε με τη δέουσα ειρωνεία. Πράγματι, ο πρωθυπουργός χρησιμοποίησε μία λέξη της μόδας που ενδεχομένως είναι θετικά φορτισμένη για αρκετούς. Στο μυαλό έρχεται και η πολιτικάντικη ρήση ενός άλλου πρωθυπουργού, με εξίσου χρήσιμες διεθνείς επαφές, του Γεωργίου Παπανδρέου, ο οποίος  το 1944 είχε δηλώσει:  «πιστεύομεν και εις την λαοκρατίαν».

Πέρα από το δημαγωγικό χαρακτήρα της, η δήλωση περί αντιεξουσιαστικού χαρακτήρα της νέας κυβέρνησης είναι κυρίως μία ειλικρινής δήλωση, αν βέβαια ερμηνεύσουμε το κρυφό της νόημα ως εξής: «Αστειεύομαι βέβαια· και μπορώ να αστειεύομαι όχι μόνο γιατί είμαι στο απόγειο της εκλογικής μου δύναμης αλλά και επειδή κανείς δεν πρόκειται να με παρεξηγήσει: όλοι, πλην ελαχίστων ίσως αφελών, γνωρίζουν καλά ότι η κυβέρνησή μου απέχει παρασάγγας από οποιαδήποτε προσπάθεια ανατροπής της τάξης πραγμάτων – εκτός αν πρόκειται για ανατροπές που θα διευκολύνουν την παραμονή μου στην εξουσία».

Δεν πρόκειται όμως απλώς για έναν – αναμενόμενο σύμφωνα με τους όρους του πολιτικού παιχνιδιού –  αστεϊσμό εντός των ορίων της πολιτικής ευπρέπειας. Η δήλωση είναι ειλικρινής και για έναν πρόσθετο λόγο: ο νεοφιλελευθερισμός της νέας κυβέρνησης (ο οποίος δεν αποκλείεται να λάβει κεϋνσιανή χροιά, αναλόγα με τις εξελίξεις) και ο αντιεξουσιασμός (τουλάχιστον μία μορφή του) είναι συγκοινωνούντα δοχεία:

«Τα κινήματα διαμαρτυρίας και οι αριστεροί διανοούμενοι που στρέφονταν αδιάκριτα  κατά των δημοτικών αρχών, των κερδοσκόπων, της σοσιαλδημοκρατίας, του κράτους κατέληξαν χωρίς να το ξέρουν, και χωρίς να το θέλουν, στην αγκαλιά του νεοφιλελευθερισμού. Ο συνδυασμός του αγώνα για χειραφέτηση με την επιδίωξη του προσωπικού συμφέροντος αλλά και με την πεποίθηση ότι έτσι ασκείται κοινωνική κριτική οδήγησαν σε μία ιδεολογία η οποία εξυμνεί την αυτονομία του ατόμου και ταυτοχρόνως θεωρεί το κράτος ως αναγκαίο κακό, με άλλα λόγια στο νεοφιλελευθερισμό.»  Πηγές για το θέμα, εδώ (γαλλικά)

Τέλος,  ίσως μεν είναι αυτονόητο, αλλά αισθάνομαι ότι δεν είναι εντελώς άχρηστο να τονιστεί: όλοι πάνω-κάτω στο ίδιο καζάνι βράζουμε. Ολοι, άλλος περισσότερο άλλος λιγότερο, από το ίδιο ανθρωπολογικό μοντέλο είμαστε εμποτισμένοι. Κι η κριτική στο νεοφιλελευθερισμό γίνεται όχι από κάποιο σημείο έξω από την ιστορία και το χρόνο αλλά από μέσα. Κι όχι στο όνομα κάποιων αφηρημένων αρχών, αλλά επειδή τον βρίσκουμε μπροστά μας στην καθημερινή μας ζωή.

Advertisements

41 thoughts on “Μέρες του ’44

  1. Η πλάκα είναι οτι κάτι ‘αριστεροί’ όταν τους τα λες χύμα ,τα σύκα-σύκα δλδ, σου ορμάνε ενώ όταν τα ακούνε από κάποιους άλλους πιο ‘σικάτους’ τους βγάζουν και το … πηλήκιο!!!
    Μα τι????!!! γίνεται ?

    Τεσπα… και λίγα είπες Κάππα!

  2. Ευχαριστώ, Κροτ
    Αντώνη, δεν ξέρω. Μάλλον είναι θέμα ορολογίας, όπως υπαινίσσεσαι.
    Γεωκαλπ, εννοείς ίσως ότι ’44 και ’09 οδηγούν σε ανευ ενδοιασμών εξάρτηση από Αγγλια / Αμερική αντίστοιχα;

  3. εννοώ ΝΔ-ΠΑΣΟΚ

    η ιστορία δείχνει ότι τούτα τα μέρη δεν μπορούσαν χωρίς προστάτες
    από 1821 και ειδικά από τη Γιάλτα και μετά
    ο Παπανδρέου Νο.1 με αγγλικο αεροπλάνο πήγε να παραλάβει τη κυβέρνηση του Καϊρου, εν συνεχεία οι Άγγλοι χρεωκόπησαν και μας έδωσαν στους Αμερικάνους, οι οποίοι, όταν βαρέθηκαν να στέλνουν πακέτα που δεν μπορούσαν να δικαιολογήσουν άλλο τη χρησιμότητά τους στους δικούς τους φορολογούμενους, μας έβαλαν «εις την Δύσιν» και τέλος «οι φίλοι μας οι Γερμανοί» μας έβγαλαν και στο ευρώ
    προφανώς το «λίκνο του πολιτισμού» θέλει στηρίγματα

  4. Ναι, είναι μια παλιά ιστορία [ ίσως παλιοτερη από το ’21, με απαρχές στην δυτική αποικιοκρατία μετά την πρώτη άλωση ]. Οπως είναι αρκετά υποτιμητικό και ότι κάθε μέλλων πρωθυπουργός οφείλει να μεταβεί στις ΗΠΑ πριν από τις εκλογές. Αλλο εξάρτηση που κάθε μικρομεσαία χώρα λογικά έχει – σε μεγαλύτερο βαθμό από ό,τι μια ισχυρότερη χώρα – και άλλο «προστασία»

  5. δεν ξέρουμε τι εννοεί ο παπανδρέου με τον αντιεξουσιασμό. ίσως κάτι παραπλήσιο του σύριζα ή την ελευθερία να καπνίζει χασίς μπροστά στη γαδα. αυτό πρέπει να ερευνηθεί.

    αλλά οπωσδήποτε είναι σωστό ότι ο ατομικιστικός αντιεξουσιασμός, που δεν αμφισβητεί τον νεοφιλελευθερισμό εφόσον ο τελευταίος δεν παραβιάζει τα ατομικά δικαιώματα, περνά μια χαρά μαζί του, όντας τόσο επαναστάτης όσο και καταναλωτής.

  6. Αν αντιλαμβάνεσαι τι γίνεται γύρω σου το σίγουρο είναι ότι πιο εύκολα και γρηγορότερα θα καταλάβεις αυτόν που λέει τα σύκα, σύκα από τον άλλο που χρησιμοποιεί σικάτη (απαιτητική πολλές φορές) ορολογία!
    Αν δεν κατάλαβε κάποιος τον πρώτο και μάλιστα του ‘ορμάει’, το σίγουρο είναι πως κάνει ότι κατάλαβε τον 2ο, χωρίς να τα έχει καταφέρει, ίσως τον παπαγαλίζει ή στην καλύτερη περίπτωση έχει επιλεκτική αντίληψη! Π.χ. στο ποστ σου, έως το επόμενο, ποντάρω στο ότι οι περισσότεροι θα αναφερθούν στον ΓΑΠ και στις 2-3 ιστορικές περιόδους και θα τους διαφύγει? (ίσως και να κάνουν τα στραβά μάτια) το πιο καίριο για μένα:
    ‘Τα κινήματα διαμαρτυρίας και οι αριστεροί διανοούμενοι …………………….. κατέληξαν χωρίς να το ξέρουν, και χωρίς να το θέλουν, στην αγκαλιά του νεοφιλελευθερισμού’.
    Πάνε χέρι-χέρι σαν αδέλφια που λέγαμε και σε άλλο ποστ και μας κούνησαν το δάχτυλο δείχνοντάς μας την πόρτα του …ban.
    Οι ‘αριστεροί’ δε θέλουν ούτε να το σκέφτονται αυτό, τους προκαλεί αηδία, καρατζαφερικού τύπου! Μόνο που έτσι αποδεικνύονται πως έχουν αδυναμία αντίληψης και φαντάζουν ‘μικροί’ μέσα στην έπαρσή τους!

  7. Γιάννη,
    κάτι τέτοιο εννοεί λέω κι εγώ. Τώρα τα «ατομικά δικαιώματα» σηκώνει συζήτηση. Ο σεβασμός τους δεν είμαι σίγουρος ότι αποτελεί εγγενές χαρακτηριστικό του νεοφιλελευθερισμού. Ισως να αποτελεί απλώς εργαλείο για την καταπολέμηση των εχθρικών του καθεστώτων.

    Αντώνη,
    Εχεις δίκιο ότι η φράση «τα κινήματα διαμαρτυρίας και οι αριστεροί διανοούμενοι κατέληξαν στην αγκαλιά του νεοφιλελευθερισμού» είναι το κεντρικό θέμα του ποστ.
    Συμφωνώ επίσης ότι ένας μη σκεπτόμενος ’προοδευτικός’ – σήμερα – έχει πιο μειωμένη αντίληψη της κοινωνίας από έναν μη σκεπτόμενο ’συντηρητικό’.
    Ομως η εριστικότητά σου δεν είναι παραγωγική για όλα τα είδη κοινού. Και αυτό είναι που ήθελα να σου τονίσω στο ποστ στο οποίο αναφέρθηκες. (Αν μού αντιτείνεις ότι ούτε η δική μου είναι παραγωγική, θα συμφωνήσω. Η διαφορά μας είναι ότι δεν παραπονούμαι όταν δεν με καταλαβαίνουν)

  8. Εμ, γιατί νομίζεις γράφω μόνο σε σένα? Θεωρώ το μπλογκ σου με το κοινό του, ένα αρκετά καλό ‘οίκο’ ανοχής, στο έχω ξαναπεί ;)

    Ναι, καλά, δεν παραπονιέσαι με τον συνήθη τρόπο αλλά εξασκείς και το μπλόγκινγκ εσύ βρε παιδί μου και τρόπο τινά ‘βγάζεις’ τα παράπονά σου στα ποστ ή αλλιώς ‘παιδαγωγείς’ τους χρείαν έχοντας παιδαγωγίας ;)
    Ούτε κι εδώ, λοιπόν, διαφωνούμε.

    Ναι, έχεις δίκιο σχετικά με την εριστικότητά μου. Αλλά όπως έχεις καταλάβει(είμαι σίγουρος γι’αυτό) έτσι μιλάω και στους οικείους μου και ναι, εδώ και τώρα ζητώ συγγνώμη από κάποιον-ους αν τυχόν τους εκνεύρισα και θα είμαι πιο προσεκτικός στα επόμενα σχόλια ….
    Βεβαίως όταν σε ένα έργο επιτρέπονται σκηνές όπως: ‘μπάτσοι, γουρούνια….’ ή άλλα τέτοια ‘χαριτωμένα’ πλην όμως παιδιάστικα (μη πω ανόητα και μου κάνεις παρατήρηση), νομίζω πως ο λόγος μου δεν είναι και τόσο εριστικός.

  9. Αντώνη, αυτό με τον «οίκο» δεν ήταν του επιπέδου σου. Ισως επηρεάστηκες από τα παιδιάστικα περί «γουρουνιών» που ανταλλάξαμε.

    Παράπονα: άλλο στο ποστ (όπου δεν είναι προσωπικό) και άλλο στα σχόλια (που είναι).

    Εριστικότης: Ετσι έχω καταλάβει, ναι. Δεν είπα ότι δεν αγάλλομαι με την εριστικότητά σου… Απλώς για αντιπαραγωγικότητα μίλησα.

  10. Α!, Κάππα μου, με παρεξήγησες …
    με την έννοια της μακροθυμίας ελέχθη , maison de tolerance που θα λέγατε κι εσείς..
    Εξάλλου σου είπα πως στο έχω ξαναπεί εκφράζοντας και τις ευχαριστίες μου κιόλας για την ανοχή σου (σε προηγούμενο ποστ) …

    Πάλι καλά δε παρασύρομαι εύκολα από ‘παιδιάστικες’ συμπεριφορές αν και εν ριπή οφθαλμού παιδιαρίζω, ερίζοντας ορισμένες φορές χωρίς σοβαρό λόγο, δείχνοντας έτσι ότι το επίπεδό μου όντως δεν είναι αυτό που θα έπρεπε

  11. Ελα τώρα, Αντώνη…

    Τι μάς έχει πιάσει όλους και είμαστε τόσο πολιτισμένοι; Μάλλον ευθύνεται το κλίμα θετικότητας που περιγράφει – θετικά – ο Δήμος Λαζβέγκας.

  12. Καλά, Κάππα, δε παίζεσαι! Είναι δυνατόν να σου λέω ψέματα;
    »…Σας ευχαριστώ, κ. Κ. που ενίοτε μ’ αφήνετε να τα λέω, όπως θέλω…;)»
    Επειγόντως να με ανεβάσεις επίπεδο!
    (Άσε που έχω ξεχάσει πως λένε ψέματα.. δε χρειάζονται θαρρώ… ποτέ).

    Ή με πειράζεις πάλι;
    Α!, όλο πλάκα είσαι, θα τα ισοπεδώσεις όλα!

  13. εννοείται ότι δεν είναι απαραίτητη η συμπόρευση ανθρώπινων δικαιωμάτων και νεοφιλελευθερισμού. αλλά τα ίδια είναι κομμένα και ραμμένα έτσι ώστε το «ανθρώπινα» να σημαίνει μόνο ιδιωτικά/ατομικά

  14. Γιάννη,
    ασφαλώς!
    «Η ατομική ελευθερία όμως αφορά στον ιδιωτικό βίο, όχι στις περιοχές του κοινωνικού βίου· […] η νεοτερικότητα κάνει λόγο για κοινωνική και πολιτική ελευθερία, ενώ αυτή απουσιάζει πλήρως από το σύστημά της. […] Ο πολίτης διαθέτει δικαιώματα (να διαδηλώνει κλπ), όχι ελευθερία. Υπόκειται, με άλλα λόγια, σε ένα πλήρως ετερονομικό καθεστώς, δεν είναι αυτόνομος. Εάν ήταν πολιτικά ελεύθερος θα είχε επενδυθεί ο ίδιος το πολιτικό σύστημα, αντί του κράτους.
    http://contogeorgis.blogspot.com/2009/07/h.html

  15. Νομίζω ότι το πρότυπο της περιγραφής αυτής είναι ο Nozick, είναι αυτό λέμε αναρχοκαπιταλιστής, δηλαδή αυτονομία για το άτομο, πλήρη ελευθερία στα πλαίσια της ελεύθερης αγοράς. Ε αυτό δεν έχει καμία διαφορά από τη ζούγκλα.

  16. GR, βιβλιογραφία!

    GR, Γιάννη
    Συμφωνούμε, φαντάζομαι, ότι αυτή η «αυτονομία» αυτή είναι κάτι το θετικό από μόνη της, απλώς είναι λειψή;

    Γκρίνια!!
    ;-) και πάλι

  17. Στο παρελθόν ο ΓΑΠ είχε δηλώσει και «αντικρατιστής» – την εποχή που καλωσόριζε Μάνο και Ανδριανόπουλο στο ΠΑΣΟΚ – που νομίζω ότι κάνει ακόμη πιο σαφές το τι ακριβώς εννοεί. Σήμερα, με την πρόσφατη εμπειρία από την παγκόσμια οικονομική κρίση, επειδή δεν τον παίρνει να το επαναλάβει έτσι ακριβώς, το επαναφέρει σε πιο τρέντι μορφή.

    Θα συμφωνήσω ότι ο επιφανειακός «αντιεξουσιασμός» συναντάται εύκολα με τον νεοφιελευθερισμό, να συμπληρώσω όμως ότι αντίστοιχα και ο ρηχός (μη ταξικός δηλαδή – για να χρησιμοποιήσω και μπανάλ ορολογία) αντιιμπεριαλισμός εκπίπτει εύκολα σε απροκάλυπτο σωβινισμό.

    Αλλά επειδή τα συγκοινωνούντα δοχεία λειτουργούν και αντίστροφα, μπορεί από την άλλη ξεκινώντας από συγκεκριμένες αφετηρίες, έστω όχι ιδιαίτερα επεξεργασμένες, αντιεξουσιαστικές ή αντιιμπεριαλιστικές (συνήθως ανάλογα με το κοινωνικό πλαίσιο), να ριζοσπαστικοποιηθούν ουσιαστικά προς τα αριστερά σημαντικά κομμάτια του πληθυσμού – έχει και θετική όψη θέλω να πω.

  18. Χεντ,
    συμφωνω απολυτα και για ΓΑΠ και για το ότι ο αντιιμπεριαλισμός μπορεί να καταλήξει σε σωβινισμό (ή και ότι μπορεί να χρησιμοποιείται και ως άλλοθι ή ως φύλλο συκής του)

    Τώρα για τη ριζοσπαστικοποιηση μάς βάζεις δυσκολα. Ριζοσπαστισμός δεν είναι κάτι το αυτόματα θετικό – ο Μαης 68 πχ προετοιμασε ιδεολογικα το νεοφιλελευθερισμό, ο ναζισμός ήταν κι αυτός ριζοσπαστικός.

    • Έχεις δίκιο για τον ριζοσπαστισμό χωρίς πρόσημο, γι’ αυτό και διευκρίνισα «να ριζοσπαστικοποιηθούν ουσιαστικά προς τα αριστερά».

      Όσο για τον Μάη του ’68, ε, δεν ήταν η «προετοιμασία του εδάφους για τον νεοφιλελευθερισμό» η μοναδική του παρακαταθήκη, ούτε καν η βασική του, κατά τη γνώμη μου. Υπάρχει ένα κείμενο δια χειρός Πασκάλ Μπρυκνέρ, όπου καταγγέλλεται ο Μάης του ’68 με καθαρά νεοφιλελεύθερα επιχειρήματα. Ο Πάσχος Μανδραβέλης μάλιστα αντικατέστησε τις λέξεις «Γαλλία» και «Μάης 68» με «Ελλάδα» και «Πολυτεχνείο» αντίστοιχα και κέρδισε το χειροκρότημα του Νίκου Δήμου, εδώ:
      http://www.ndimou.gr/newsarticle_gr.asp?news_id=240

    • Χεντ,
      – Ισως. Απλώς επισημαίνω ιδεολογική συγγένεια, δεν μιλάω για συνολική αποτίμηση.

      – Ο πολύ ενδιαφέρων συγγραφέας Μπρυκνέρ είναι αρκετά προβλέψιμος πολιτικός αναλυτής. Εχεις λινκ; Νόμιζα ότι η γαλλική κριτική στο Μαη 68 γινόταν μόνον από την πλευρά του νεοσυντηρητισμού

      Διδακτικό το άρθρο που παραθέτεις γιατί τσουβαλιάζει περίτεχνα δύο διαφορετικά πράγματα – “μπολσεβικισμό του γλυκού νερού” και αντινεωτερικούς, χτυπώντας τις καρικατούρες και των δύο, ως είθισται.

    • Μάλλον το έγραψα λάθος παραπάνω: ο Μπρυκνέρ έγραψε το βιβλίο «η Τυραννία της Μεταμέλειας», ο Μανδραβέλης το παρουσίασε στην Καθημερινή (βλ. εδώ) και ο Δήμου άλλαξε τους όρους στο πρωτότυπο κείμενο του Μπρυκνέρ (Μάης 68 –> Πολυτεχνείο) για να δείξει πόσες ομοιότητες υπάρχουν ανάμεσα στους «αντιφιλελεύθερους» των δύο χωρών – αυτό είναι το κείμενο που έβαλα λινκ στο προηγούμενο σχόλιο.

    • ευχαριστούμε Χεντ για τον επαγγελματισμό στην παραπομπή. Ξαναβλέποντας το έχω την εντύπωση ότι τσουβαλιάζει, επίσης, νεο-φιλελευθερισμό και (πολιτικό) φιλελευθερισμό. Και οι αντι-νεοφιελέυθεροι το κάνουν συχνά, δίνοντας επιχειρήματα στους αντιπάλους τους να τους κατηγορούν για έλλειψη φιλευθερισμού. Ενδεχομένως η ουσιωδης αυτη σύγχυση να καλλιεργείται τεχνητά.

  19. ο οποίος δεν αποκλείεται να λάβει κεϋνσιανή χροιά, ανάλογα με τις εξελίξεις είμαι υποχρεωμένος να συμφωνήσω και μάλιστα να το βάλω και σε μπολντ.
    Μαζί με αυτό το ιδιαίτερο σημείο, θα συμφωνήσω με το γράμμα και το πνεύμα ολόκληρου του καλογραμμένου σου ποστ.

    Δεν αρκεί όμως, οτι ‘…κάποια κινήματα διαμαρτυρίας και κάποιοι αριστεροί διανοούμενοι κατέληξαν χωρίς(;) να το θέλουν στην αγκαλιά του νεοφιλελευθερισμού… για να συμφωνήσω με την ρήση σου ότι ‘αντιεξουσιαστικοί και νεοφιλελευθερισμός έχουν μία μακρινή συγγένεια – δεν είναι τόσο παράλογο να συνδέονται όσο φαίνεται’ όπως έχεις τοποθετηθεί σε συζήτησή μας σε άλλο blog.
    Το πρώτο λέει ότι κάποιοι ακολούθησαν μια διαφορετική πορεία από εκεί που ξεκίνησαν (τι το παράξενο;), το δεύτερο ότι υπάρχουν κάποια ιδιαίτερα ιδεολογικά κανάλια μεταξύ αντιεξουσιαστικών και νεοφιλελευθερισμού που επιτρέπει την αμφίδρομη όσμωση αυτών των δύο ασκών.

    Η μόνη αλήθεια απ’ όλα αυτά είναι ότι προσπαθείς να δικαιολογήσεις, με κατάρες προς τους αντιεξουσιαστές, τον έντονο κρατισμό σου όπως αυτός αποκαλύφθηκε από το πρόσφατο «ψυχολογικόν τεστ»!!!

    ΥΓ
    Με γεια το «δίπορτο» (Herr K. à Bruxelles). Ή μάλλον τρίπορτο αν δεν μου έχει ξεφύγει κάποιο.

  20. Ευχαριστώ Καναλιώτη. Δεν αναφέρομαι όμως στην προσωπική πορεία των πρωταγωνιστών μίας μορφής αντεξουσιασμού (που και αυτό είναι μία ένδειξη όπως και να το κάνεις) αλλά στην ιδεολογική συνάφεια «Ο συνδυασμός του αγώνα για χειραφέτηση με την επιδίωξη του προσωπικού συμφέροντος αλλά και με την πεποίθηση ότι έτσι ασκείται κοινωνική κριτική οδήγησαν σε μία ιδεολογία η οποία εξυμνεί την αυτονομία του ατόμου και ταυτοχρόνως θεωρεί το κράτος ως αναγκαίο κακό, με άλλα λόγια στο νεοφιλελευθερισμό».
    Ισως να έχεις δίκιο και να δικαιολογώ τον έντονο κρατισμό μου… Ποιο είναι όμως το αντεπιχείρημα;

  21. Τώρα ίσως αρχίζω να καταλαβαίνω τι εννοείς.
    Η δυσκολία για να συμφωνήσουμε οφείλεται, μάλλον, ότι άλλο μου έρχεται εμένα στο νου όταν ακούω τη λέξη «αντιεξουσιαστής» και άλλες οι δικές σου εμπειρίες.
    Για μένα αντιεξουσιαστές ήταν/είναι : ο Χρήστος Κωνσταντινίδης και η (τότε) Σύλβια Παπαδοπούλου, ο Λεωνίδας Χρηστάκης, ο Μιχαήλ Πρωτοψάλτης κλπ

  22. Λοιπόν, κ. Κάππα ας αφήσουμε τα μισόλογα και τις προσεγγίσεις του θέματος πανταχόθεν εκτός από την αρχή του!
    Λοιπόν, δηλώνετε άγνοια για το ποιος είναι ο εντολέας των κατά τόπους ληστών οι οποίοι εναλλάξ λαμβάνουν την εποπτεία του τσιφλικιού και όλο και πιο συχνά επιτρέπουν την είσοδο σ’συτό σε όλο και περισσότερους εποίκους (επενδυτές & μετανάστες) για να έχουν όσο το δυνατόν ελέγξιμο κοπάδι…
    Είναι δυνατόν να κοιμάστε ήσυχος πριν βρείτε τον εντολέα??!!
    Δεν είναι δυνατόν να φτάνετε στο σημείο αυτό και να αφήνετε τα μάτια σας να κλείνουν πριν δουν (και μας πουν ) τον ΕΝΤΟΛΕΑ!
    Λοιπόν, απαιτώ να αρχίσετε να ψάχνετε από τώρα στην τόσο ωραία βιβλιοθήκη σας και μη γυρίσετε να μας πείτε πως δε βρήκατε κανέναν, καλύτερα να το κλείσετε το μαγαζί!
    Εμάς μας ενδιαφέρει να βρούμε τον ΕΝΤΟΛΕΑ και ό,τι ζητά αυτός εμείς να κάνουμε το αντίθετο όχι σαν τα υπάκουα παιδάκια, τα αριστερο-δεξιά που φιλελευθερίζουν αμφότερα και που ήδη ομολογούν βασιλέα τους τον αρχιληστή εντολοδόχο που ακούει στο E.U.
    Έχουμε λοιπόν, ληστή, αρχιληστή και εντολέα! Μας μένει η αποκάλυψη του τελευταίου.. Άντε να σας δούμε….

  23. Μόλις διάβασα το αρθράκι σου, που μου είχε ξεφύγει, με τίτλο
    Αναρχικοί, έθνος και ήθος
    https://herrkstories.wordpress.com/2009/09/30/xristakis/

    Αν το είχα διαβάσει όταν έπρεπε, το προηγούμενο σχόλιο θα ήταν διαφορετικό. :)

    Όσο για το αντεπιχείρημα, στον Ναυτίλο το καλοκαίρι.

  24. Αντώνη, πρόσεχε την πίεσή σου, δεν παίζουμε με αυτά τα πράγματα. Τι θα πει ποιος είναι ο ‘εντολέας’; (τα εισαγωγικά για να αποφύγω υπεραπλούστευση) Μα ασφαλώς η οικονομικά ισχυρή πλανητική ελίτ. Τι άλλο θα μπορούσε να είναι;

  25. Έτσι απλά και τέλος? Όπως λέει κι ο μπρυκνερ, ‘τι εννοούμε με αυτόν τον όρο είναι πολύ μυστηριώδες!!..’.
    Ισχυρή πλανητική ελίτ και καθαρίσαμε? Τι είναι αυτοί, εξωγήινοι? Ή αν καταπιαστούμε με το κουβάρι τούτο θα καταλήξουμε στο καλάθι των γραφικών?(ίδιον γνώρισμα των ‘γραφικών’, η ασχολία τους με τις λέσχες και τις στοές όπου σουλατσάρει η ελίτ).

    Άρα τι κάνουμε? Καθυβρίζουμε τα ‘κλεφτρόνια’ και για την ελίτ τπτ? Δε ξέρω αλλά νομίζω πως θα έπρεπε βήμα-βήμα να δούμε σε ποιον δίνει λόγο το κλεφτρόνι , ποιες εταιρίες έχει ο ‘εντολέας’, ποιες μη κυβερνητικές οργανώσεις προσκυνάνε τον εντολέα κτλ. και σίγουρα θα βγούνε πολλά συμπεράσματα για τις βάσεις, τα θεμέλια στα οποία χτίστηκαν οι τρέχουσες ιδεολογίες οικονομικές ή μη.. Και νομίζω έχει πολλή τροφή για σκέψη το όλο εγχείρημα!
    Άλλως αέρα δέρουμε και θα ομοιωθούμε με τους πολιτσμάνους που τσιμπάνε τα πρεζόνια και αφήνουν τους άλλους να αλωνίζουν.

    Τι εννοείς παίζουμε? Νομίζω πως όλοι μας διψάμε για διαφάνεια!
    Τι εννοείς πίεση? Νομίζω πως άλλες φορές ήμουν χειρότερος! Το περί κλεισίματος ήταν αστειάκι που μάλλον δεν βρήκε το δρόμο του ;)

  26. Εγώ λες να μην θέλω;;;
    Έχω συμφωνήσει με τον Μιχαήλ Πρωτοψάλτη, εδώ και λίγους μήνες να φτιάξουμε μαζί ένα κείμενο για τους «αγίους» των Εξαρχείων, αλλά το αναβάλουμε συνέχεια για αύριο. (Εκτός απο τους προηγούμενους και για τον Διαλυνά).
    Όλους αυτούς τους γνωρίζω προσωπικά εκτός απο τον Λεωνίδα Χρηστάκη.

  27. Έλα, βρε Γιαννάκη, σιγά μη θέλω λεπτομέρειες..
    Αλλά το βλέπω πιο παραγωγικό να μη αφήνουμε στην ησυχία τους τους εντολείς από το να ασχολείται το σύμπαν(όλοι μα όλοι!!!) με τα κανάλια ώσμωσης μεταξύ του Τσέκου και της Ζαχοπούλου ή να προτιμούμε σχόλια για την τρέντι αυριανή και τη σέξι εσπρέσσο. Εξάλλου εσείς είστε αυτοί που σηκώνετε την κάθε πέτρα για να βρείτε από κάτω κανα προβοκάτορα, κανα ρατσιστή, κανα ακροδεξιό, κανα καταπιεστή.. κτλ..
    Ε, εσύ τι λες?

    Σχετικά με εμένα, Γιαννη, από,τι θα έχεις καταλάβει δε μ’απασχολεί καθόλου η έρευνα τούτη μιας και όπως λες κι εσύ, τα οψώνια της αμαρτίας θάνατος! Βασιζόμενος λοιπόν σ’αυτό που εσύ μου υπενθύμισες απορρίπτεται με τη μία κάθε ιδεολόγημα αυτού του λεγόμενου διαφωτισμού ως προϊόν επηρμένων και αντίχριστων νοών.
    Αυτοί δε που μηρυκάζουν τα ιδεολογήματα τούτα για μένα είναι ταλαίπωροι, ανίκανοι οι καημένοι να συλλάβουν το άτοπο του εγχειρήματός τους..
    Μεταλλάσσονται μέρα με τη μέρα σε ένα unisex άνθρωπο που θα κάθεται πάνω σε ένα unisex ιδεολόγημα..
    Αλήθεια, πήγες τελικά στον πάπα?
    ;)

    Κάππα,
    άλλο είναι να έχεις στο νου σου την ισχυρή πλανητική ελίτ έτσι αόριστα, φλου, ωσάν μύθευμα κι άλλο να της δώσεις ‘πρόσωπο’ και μάλιστα να δεις τα χαρακτηριστικά και πιο πολύ τις ομοιότητες αυτών των ‘προσώπων’ που την απαρτίζουν! Είναι σα να μιλάμε για τους Ναζί έτσι απλά κι αόριστα, σα μια δύναμη αόρατη η οποία όπως αποδείχθηκε κάθε άλλο από αόρατη ήταν!

  28. αντώνιε,
    παπά δε χρειάζομαι για να πάω, υπάρχει κάποιους που ενίοτε μιλά και στο βλογ αυτό ;)
    βάλε λοιπόν, ω αρνητά του σατανικού διαφωτισμού, το χεράκι σου και αποκάλυψε τα μυστικά τηλέφωνα των εξουσιαστών!
    άμα δεν το κάνει κάποιος που αρνείται τα ιδεολογήματα, ποιος θα το κάνει; οι λοιποί που δεν έχουν τη λίστα έτοιμη;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s