Αναρχικοί, έθνος και ήθος

Πριν από λίγες μέρες αντιεξουσιαστές έκαψαν τα γραφεία του αριστεροεθνικιστικού περιοδικού Ρεσάλτο – δεν βάζουμε εισαγωγικά επειδή στο ιστολόγιο αυτό παραδοσιακά θεωρούμε ότι είσαι ό,τι δηλώσεις. Ας δηλώσω  κι εγώ λοιπόν τα ακόλουθα:

– τα «καταδίκη της βίας γενικώς, απ’όπου κι αν προέρχεται»,

– τα «στην αρχή ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους. Δεν ήμουν Εβραίος και δεν φώναξα … Ο επόμενος στη σειρά ήμουν εγώ. Αλλά δεν υπήρχε κανείς για να φωνάξει»

 είναι μεν αξιοσημείωτες ηθικές επιταγές αλλά στην πραγματική ζωή:

– είτε αγανακτείς με όσους έχουν ασκήσει βία, λόγω ιδεολογικής ή άλλης ταύτισης ή συγγένειας προς το θύμα ή εχθρότητας προς το θύτη

– είτε υιοθετείς μια στάση μεταξύ αδιαφορίας και επικρότησης της βίαιης πράξης, λόγω απέχθειας προς το θύμα ή συμπάθειας προς το θύτη.

Το υπόλοιπο του άρθρου απευθύνεται στη δεύτερη κατηγορία ανθρώπων.

Το 1984 ο ελευθεριακός Λεωνίδας Χρηστάκης, σε μία μονογραφία* για τον εθνικισμό έγραφε:

» Κατ’αρχήν χρειάζεται κάποιο ξεκαθάρισμα όρων. Το «εθνικό» εκφράζει ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζει ένα σύνολο ανθρώπων ανεξάρτητα από τους εσωτερικούς διαχωρισμούς και τις σχέσεις εξουσίας αυτού του συνόλου. Το πρόβλημα προέρχεται συνήθως από εξωτερική επέμβαση, εξάρτηση, εκμετάλλευση κ.λ.π. Ετσι λόγου χάρη η εισβολή του τουρκικού κράτους το ’74 έπληξε πρόσφυγες σα σύνολο … Ο εθνικισμός σ’οποιαδήποτε μορφή προβάλλει αυτό το πρόβλημα σαν κύριο και καθοριστικό της όλης κοινωνικής ζωής … και προσπαθεί να προβάλει μία αντίσταση απέναντι σ’ένα άγνωστο απειλητικό «Αλλο»… Σ’αυτό οφείλεται και η συχνή ανακάλυψη και προβολή ενός «άλλου» και στο εσωτερικό, π.χ. προδότες, συνωμότες κ.λ.π. »

Μέχρις εδώ δεν νομίζω να υπάρχει διαφωνία. (Σημειωτέον πάντως ότι το απειλητικο «άλλο» δεν είναι ίδιον μόνον των εθνικιστών.) Ο Χρηστάκης όμως συνεχίζει ως εξής:

» Ωστόσο η εξίσωση «ο εθνικισμός είναι μαλακία», υπεραπλουστεύει την κατάσταση και αποφεύγει το πρόβλημα. Γιατί πέρα από το γεγονός ότι ο εθνικισμός προβάλλει έστω και σαν μια αλλοτριωμένη απάντηση σε ένα παρ΄όλα αυτά υπαρκτό πρόβλημα, υπάρχει και το γεγονός ότι οι άνθρωποι παίρνουν σοβαρά το θέμα και το πιστεύουν. Η απήχηση του εθνικισμού σαν ιδεολογία εκφράζει ως ένα σημείο τη σημασία των προβλημάτων που τείνει να αντιμετωπίσει »

Εδώ δεν μπορούμε παρά να μη θυμηθούμε τον Κονδύλη ο οποίος αναφέρεται σε αλήθειες που ενώνουν μια ομάδα ατόμων ανεξάρτητα από το αν πρόκειται για αλήθειες ή για μύθους. Εκείνο που μετράει είναι ότι κάποιοι άνθρωποι  έχουν αποφασίσει, έχουν επιλέξει να πιστεύουν μια αλήθεια (ή μιαν «αλήθεια», αδιάφορο).

Και κάτι άλλο, ίσως εξίσου σημαντικό: Στην εισαγωγή του στο ίδιο κείμενο, ο Χρηστάκης μιλά για τον ιδεολογικό του αντίπαλο – εν προκειμένω τους Κύπριους Μαρξιστοενωτικούς – και ξεκαθαρίζει: «το γεγονός ότι οι απόψεις μας διαφέρουν διαμετρικά και το ότι στο κείμενο υπάρχει μια (έντονη ή μη) κριτική των αντιλήψεών τους, θάταν τελείως λάθος να παρεξηγηθεί αυτή η κριτική πολιτικών θέσεων σαν κριτική ήθους και συνέπειας αυτών των ανθρώπων»

* Η Κύπρος το εθνικό και ο εθνικισμός. Μία ελευθεριακή ανάλυση. Φύλλα Πορείας 3

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: Μπακούνιν και Ρεσάλτο

Advertisements

23 thoughts on “Αναρχικοί, έθνος και ήθος

  1. Από το ίδιο κείμενο του ΛΧ:
    «Υπάρχουν ορισμένα θέματα που αν και είναι εξαιρετικά σημαντικά (λχ η πολιτική του διαίρει και βασίλευε των Αγγλων στη δεκαετία του ’50, οι αναμίξεις των Αμερικανών, οι χρηματοδοτήσεις…) δεν πολυαναφέρονται [εννοεί στο κείμενό του περί εθνικισμού]. Ο λόγος είναι απλός. Αυτά τα θέματα έχουν αναλυθεί τόσο πολύ που θάταν ανούσια η επανάληψη. Επαναλαμβάνω πάντως ότι αυτά είναι δεδομένο σ’αυτή την ανάλυση»

    Συχνά κάποιοι που αναλύουν παρόμοια θέματα ξεχνούν αυτά τα αρχικά δεδομένα.

  2. Στο ιστολόγιο αυτό, επίσης, αποφεύγετε να πάρετε μια σαφή θέση, με στόχο προφανή: να μπερδεψετε τους αναγνώστες σας!

    Ε, λοιπόν, όχι: πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτα που γράφετε στο ποστάκι (που έγραψαν άλλοι μάλλον), αλλά εν τέλει πού καταλήγουμε;

    Καλά έκαναν και το έκαψαν ή όχι;

  3. Εγώ λέω, πως πολύ κακώς έκαναν και το έκαψαν.
    Άλλωστε υπάρχουν σήμερα ένας σωρός ζέουσες συγκρούσεις στις οποίες η εθνική συνείδηση και ο εθνικισμός εν τέλει παίζουν καθοριστικό ρόλο προς την κατεύθυνση ανατροπής της κύριαρχης τάξης πραγμάτων και την πάλη για μια κοινωνία, στην οποία τουλάχιστον υπάρχει εργατικός έλεγχος των μέσων και των διαδικασιών παραγωγής.
    1/3 μχ

  4. Μαυροχάλι, συμφωνούμε

    Οπως λέει σε πρόσφατο άρθρο ο Φωτόπουλος – από τη σκοπιά βέβαια της ουτοπίας του – «το πρωταρχικό καθήκον των αντισυστημικών κινημάτων είναι να αγωνιστούν ενάντια στην υπερεθνική ελίτ

    «http://www.enet.gr/?i=arthra-sthles.el.home&id=81743

    Γιάννη, χοντρικά Ρηξικοί. Δεν γνωρίζω αν ήταν (είναι) οργανωμένη ομάδα στην Κύπρο. Η ΕΔΕΚ ήταν ο πλησιέστερός τους χώρος όντως.

    • Λύθηκε ευτυχώς, γιατί κι εγώ την ίδια γνώμη έχω -και προς στιγμήν φοβήθηκα μήπως έπρεπε να διαφωνήσω μαζί σας. Κι ως γνωστόν, δεν μπορώ να διαφωνώ μαζί σας, μου προκαλεί στεναχώρια!

      Πάντως, να φιλοσοφήσω δεν σκοπεύω! :)

  5. Η τροφοδότηση της μικροβίας είναι πάντα θαρρώ στοιχείο αδιεξόδου, αν δεν είναι στοιχείο προβοκατόρων. Το μεγάλο ερώτημα που δύσκολα απαντιέται, είναι μαζοβίας…

    Καλημέρα Herr K. και λοιποί αναγνώστες.

  6. Καλημέρα ΜτΒ. Το πιθανότερο είναι να έχεις δίκιο. Το ποστ πάντως βασίζεται στην υπόθεση ότι η μικροβία είναι και κάτι πέρα από αυτά που γραφεις (αδιέξοδο, προβοκάτσια)

  7. Α, όχι! Εσύ έχεις δίκιο, σε παρακαλώ ;)
    Απλώς δεν αποκλείω την πιθανότητα να είναι κάποιος αυτό που δηλώνει, άρα να είναι ιδεολογικό, όπως λες. Υπάρχει μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα αντι-εθνικισμού, η οποία δεν κάνει διάκριση μεταξύ παραδοσιακών πατριδοκάπηλων και ανθρώπων που νοιάζονται για το αυτονόητο, δηλαδή την εδαφική κυριότητα και – κάποια – ανεξαρτησία της χώρας. Το λαϊκιστικό Ρεσάλτο δεν βοηθάει να διαλυθεί αυτή η σύγχυση, σε αντίθεση πχ με το σοβαρό Αρδην ή με τα δύο κείμενα που παραθέτω.

  8. Αυτός είναι ο HerrK, κύριοι!!
    Ευγενικός και με χιούμορ, σωστός τζέντλεμαν!
    Παιδαγωγεί τόσο ευγενικά τους αντιεθνικιστάς…. Όχι σαν κάποιους άλλους, αγροίκους, που ντε και καλά απαιτούσαν συγγνώμη εδώ και τώρα από δαύτους.
    Καπέλο, Herrk ή καλύτερα… πηλήκιο !
    ;)

  9. εμ, μια χαρά τα λέει ο Φωτόπουλος, εν προκειμένω. Αλλά εθνικά προσανατολισμένα, αντισυστημικά κινήματα εναντίον της υπερεθνικής (οικονομικής και στρατιωτικής) ελιτ; Μάλλον χρειαζόμαστε υπερεθνικά προσανατολισμένα κινήματα. Όχι;

  10. Γεια σας και από τη Σταρ.

    Σας παρακολουθώ εξ αρχής μα περίμενα κάποιος να επικαλεστεί το Όνομά μου για να κάνω την εμφάνιση που μου αρμόζει.
    Και μιας και ήταν το μαυροχάλι, έσπευσα σαν αστραπή, καθότι τυγχάνει η προτίμησή μου και του έχω αδυναμία.

    Λοιπόν, την προσοχή σας περικαλώ.

    Δηλώνω εναντίον κάθε είδους βίας και καταδικάζω την επαίσχυντη πράξη. Στην επόμενη συνέντευξη που θα δώσω στο γνωστό περιοδικό Vanity Fair σκοπεύω να κατακεραυνώσω τους αφελείς που νομίζουν πως «με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί».
    Υπάρχουν σαφώς αποδοτικότεροι τρόποι για να επιδιώξει κανείς τις ανατροπές του, τι να κάνουμε όμως, δεν είναι όλοι καλλιτέχναι.

    Γεια σας τώρα, πάω πρόβα!
    (μαυροχάλι σου αποστέλω τους καλλιτεχνικούς ασπασμούς μου και τις αγωνιστικές ευχές μου για την 4η! Κάπα, ωραίο ποστ.)
    Τσάου.

  11. Α, ο καθένας κάνει ό,τι θέλει τα βράδια Γκρίνιαα!!, τι να σάς πω εγώ;
    Οσο για το «έθνος» η σωστή απάντηση είναι: δε μας ενδιαφέρει και τόσο αν είναι αστικό ιδεολόγημα ή όχι

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s