Το νόημα της ζωής (καθε φθινόπωρο τα ίδια)

Πήγα στην Κέρκυρα να ησυχάσω. Μετά από κάμποσες βδομάδες με κούρασε η τουριστική πολυκοσμία της και ξεκίνησα για τους Παξούς. Εκεί ήταν σαφώς πιο ήρεμα τα πράγματα.

«Και πώς είναι ο χειμώνας εδώ;», ρωτάω έναν Παξινό. «Πολύ ωραίος» μού λέει, «παρέες, τσίπουρα, ψάρεμα… θ’ ανοίξω κι ένα μαγαζί… Ψάχνω όμως κι ένα κτήμα στους Αντίπαξους (15 μόνιμοι κάτοικοι) για να μπορώ να ‘χω την ησυχία μου.»

Σχετικά:

* Μικρή ζωή 

Το όνειρο

κι ένα περσινό, τέτοια εποχή πάλι

Advertisements

15 thoughts on “Το νόημα της ζωής (καθε φθινόπωρο τα ίδια)

  1. ωραία… φαντάζομαι θα ήταν διδακτικό και θα σας αιφνιδίασε ο τρόπος που αυτός εννούσε την ησυχία – εκεί που εσείς καταφύγατε για αυτό το λόγο

  2. Μάνο, εμείς λείπουμε; Εσείς δεν είστε εκεί που πρέπει ;)

    Worlddcity, ναι έτσι είναι. Το ακριβές δίδαγμα το ψάχνω ακόμα, βέβαια…

    Γιάννη, έτσι το βλέπω κι εγώ. Και μετά τη βραχονησίδα θα πάει να μονάσει Νέα Υόρκη, διότι η πραγματική ηρεμία είναι στις μεγαλουπόλεις ως γνωστόν.

  3. Αν ο Παξινός φίλος πραγματοποιήσει το όνειρό του, τότε θα επιφέρει μια μεγάλη πληθυσμιακή μεταβολή στο νησί της τάξης του +6,7% αν πάει μόνος του. Αν πάρει γυναίκα και παιδί τότε θα έχουμε μια πληθυσμιακή έκρηξη της τάξης του +20%.

    Με τέτοιους ρυθμούς, δεν πάνε να γεννάνε οι γείτονες όσα παιδιά θέλουν!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s