γνωστά μυστικά

«… πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι όπως όλα τα σύγχρονα πολιτεύματα έτσι και το ελληνικό δεν είναι δημοκρατικό. Είναι αστείος ο ισχυρισμός ότι ένα πολιτικό σύστημα που συγχέεται εξολοκλήρου με το κράτος είναι δημοκρατικό. Αυτά λέγονται για να συγκαλυφθεί το γεγονός ότι ούτε δημοκρατικό ούτε αντιπροσωπευτικό είναι το σύγχρονο σύστημα. Δημοκρατικό είναι ένα σύστημα όταν το κατέχει ο λαός, συγκροτημένος σε δήμο, όταν αυτοκυβερνιέται. Θα ήταν έστω αντιπροσωπευτικό το σημερινό πολιτικό σύστημα εάν ο λαός κατείχε την ιδιότητα του εντολέα. Τότε ο λαός θα καθόριζε την ακολουθητέα πολιτική και ο πολιτικός απλώς θα την εφάρμοζε. Αυτό όμως δεν συμβαίνει πουθενά. Αν διαβάσει κανείς το Σύνταγμά μας θα διαπιστώσει ότι ο πολιτικός δεν αντιπροσωπεύει το λαό αλλά το έθνος. Που όμως ο πολιτικός αυτο-ορίζεται αρμόδιος να προσδιορίσει το συμφέρον του. Σήμερα ο πολιτικός κατέχει και την ιδιότητα του εντολέα και του εντολοδόχου.
[…]
Η «κοινωνία πολιτών» όπως την ορίζουν οι σύγχρονοί μας στοχαστές δεν είναι η κοινωνία των πολιτών αλλά οι ομάδες συμφερόντων που παρεμβαίνουν στην πολιτική σκηνή. Οι περισσότερες από αυτές είτε εκφράζουν συμφέροντα που αντιστρατεύονται την κοινωνία (π.χ. οι βιομήχανοι έναντι της κοινωνίας της εργασίας) είτε είναι κρατικοδίαιτες, διαπλέκονται με τους φορείς του κράτους. Η κοινωνία βρίσκεται σε πολιτική ομηρία, στην οποία την έχουν καθυποτάξει οι διαπλεκόμενοι πολιτικοί, οι τηλεκράτορες και οι θεράποντές τους.»

Πηγή: Πρόσφατη συνέντευξη Γ.Κοντογιώργη

Advertisements

12 thoughts on “γνωστά μυστικά

  1. Δίκιο έχει.
    Αλλά αυτά τα μυστικά τα ξέρει ο ταπετσιέρης της γειτονιάς μου απο δώδεκα χρονών.
    Να τονε ρωτήσουμε αν ξέρει και κανένα άλλο μυστικό.
    Τόσα πτυχία έχει ο άνθρωπος!

  2. Γιαυτο το θεωρω ηλιθιο το να χαρακτηριζεται «παρτακιας,χαβαλες, αδιαφορος» κλπ, οποιος απεχει απο τις εκλογες,χωρις αυτο να σημαινει οτι δεν εκαναν καλα και οσοι ψηφισαν. Οχι τιποτα αλλο, αλλα εγιναν και οι εκλογες «ιν» και πολυ της μοδας να ουμε, κανανε και μπανερ οι μπλογκερς και κατι τρεχει στα γυφτικα. Μια ζωη κοιταμε το δεντρο και χανουμε το δασος. Πως το καταφερνουν παντα να μας κανουν να εστιαζουμε εκει που θελουν αυτοι, αλλα ταυτοχρονα να νιωθουμε πως κανουμε τη σουπερ ουαου κινηση δεν το καταλαβαινω. Αυτες οι εφημερες αντιδραστικες αναλαμπες για καθε τρεχον ζητημα, πολυ με τη δινουν στα νευρα, παρα πολυ… Δε θα ανακαλυψουμε εμεις την αμερικη. Αφου σαυτον τον γαμημενο τον κοσμο ολα ειναι κυκλος. ΟΛΑ επαναλαμβανονται. Ειναι ηλιθιο το λεπον, να πεφτουμε καθε φορα απο τα συννεφα ή το να τρελαινομαστε με την καθε μπουρδα που μας παρουσιαζουν σαν «πρωτοφανες», αντι να ανοιξουμε λιγο το οπτικο μας πεδιο και κατ’επεκταση και το νοητικο μας. Η προληψη ειναι η καλυτερη προστασια λενε, αλλα ολοι πανε ξεβρακωτοι στ’αγγουρια λεω εγω. Καλημερα.

  3. Τροβατόρε,
    γιαυτό λέω στον τίτλο «γνωστα μυστικά.» Βέβαια, τη διευκρίνιση του Κοντογιώργη δεν νομιζω να την εχουν συνειδητοποιησει πολλοι. Για τους περισσότερους, είτε το πρόβλημα είναι τα σκάνδαλα κτλ (τα οποία είτε υπαρχουν ή οχι δεν αλλαζουν τη φυση του καθεστωτος) είτε πιστεύουν ότι το αντίδοτο στην έλλειψη δημοκρατίας είναι να αντικασταθεί η σημερινη φιλελευθερη ολιγαρχια από μια πιο αυταρχικη ολιγαρχια.

    SLE,
    μ’αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι :-) Συμφωνω και με το υφος σου και με το περιεχομενο οσων λες.

  4. Εγώ πώς σου φαίνομαι σήμερα κυρ Κάπα?
    Μου πάει το ξανθό μουστάκι?
    Ο Κοντογιώργης πάντως «μπράβο σου και μπράβο σου» θα μου’λεγε!
    Και θα το συνειδητοποιούσα μια χαρά!

    Γεια σου παίδαρε Τροβατόρε!

  5. Δε λέω, για μία γρήγορη ανάγνωση και χωρίς σκέψη, έτσι κομμένο και ραμμένο, πιασάρικο φαίνεται.

    Αν το ξανασκεφτείς όμως και, κυρίως, αν διαβάσεις όλη τη «συνέντευξη» (στοιχηματίζω, όχι πολλά, ότι και τις ερωτήσεις ο ίδιος τις συνέταξε), τότε ίσως το βρεις οπωσδήποτε ανιστόρητο και αρκετά απολιτίκ (και με αντιφάσεις, με κενά και άλλα που βαριέμαι να πω).

    Δυο παραδείγματα (ασχολίαστα):

    1) «Το σύστημα που οικοδόμησε ο ευρωπαϊκός κόσμος μετά την έξοδό του από τη φεουδαρχία έχει πια εξαντλήσει τα όριά του. Το σύστημα αυτό είχε ως στόχο την κατάκτηση από το λαό της ατομικής ελευθερίας. Η διεκδίκηση αυτή δεν αμφισβητούσε ωστόσο το σύστημα της φεουδαρχίας.»

    2) «Το ελληνικό πολίτευμα είναι ένα πρωτοποριακό εργαστήρι για να κατανοήσει κανείς τι μέλει να συμβεί στον κόσμο στα χρόνια που έρχονται.»

    Και κάτι ακόμη:

    Τώρα που έμαθα ότι «… σαυτον τον γαμημενο τον κοσμο ολα ειναι κυκλος. ΟΛΑ επαναλαμβανονται. …» πείτε μου, σας παρακαλώ, τη διαλεκτική σε μπλε ή πράσινο κάδο να την πετάξω;
    .

  6. ωραίο, ειδικά αυτό για την κοινωνία των πολιτών, που όχι απλώς κατασκεύασμα βασισμένο κυρίως στα χρήματα του κράτους και των ισχυρών είναι, αλλά και, το κυριότερο, πρέπει να έχει συγκεκριμένες απόψεις, ώστε οι σπόνσορές της να την εγκωμιάζουν. π.χ. είναι άλλο πράγμα (στα μυαλά των χορηγών) οι αγανακτισμένοι πολίτες και άλλο η νηφάλια κοινωνία των πολιτών.

  7. Καλημέρα, Θέκλα.
    Φυσικά. Ηταν μία κίνηση που έπρεπε να είχε γίνει από καιρό.

    Γεια σου Γκρίνια.
    Ασφαλώς είναι πιασάρικο, γι’ αυτό τό’βαλα. Για τον αναγνώστη που θέλει να εμβαθύνει, συνιστώ τα βιβλία του που πραγματεύονται αυτό που ο ΓΚ ονομάζει «ελληνικό κοσμοσύστημα». Αποσπάσματα στον ιστοχώρο του συγγραφέα.

    Δεν κατάλαβα τι εκτιμάς ότι δεν ευσταθεί στη συνέντευξη (και γιατί). Η κατηγορία περί απολιτίκ είναι ολότελα λάθος. Ο ΓΚ είναι από τους ελάχιστους αποκλειστικά πολιτικούς συγγραφείς.

    Τη διαλεκτική δεν χρειάζεται να την πετάξεις, διότι η κυκλικότητα δεν είναι το αντίθετό της. Αντίθετο είναι η ευθύγραμμη αντίληψη περί ιστορίας η οποία, αναγκαστικά, καταλήγει σε εσχατολογία. Από αυτήν θα ήταν καλό να απαλλαγούμε.

    Καλημέρα, Γιάννη
    Οντως. Δεν μπαίνει όποιος λάχει στην «κοινωνία των πολιτών». Ούτε γίνεται όποιος θέλει «κοινωνικός εταίρος»

  8. Σαφως και υπαρχει κυκλικοτητα. Απο τις οικονομικες κρισεις μεχρι τις «εξεργεσεις» τα μοτιβα επαναλαμβανονται. Αφου καθε συστημα, οικονομικο, πολιτικο,κοινωνικο, εχει αναγκη να φερνει τον εαυτο του σε «ανοχη» ωστε να ανακυκλωνεται και να εξελισσεται. τρομπαρουμε τον κοσμο μεχρι να φτασει σε σημειο σκασμου και να φαει τον ιδιο τον εαυτο του. Μεχρι να τον ξερασει να τον δημιουργησει ξανα και να τον φερει εκει που ηταν. Ποσοι και ποσοι ψαχνουν αυτον τον ενα τροπο που θα φερει την αλλαγη. Τι αναρχιες, τι δεξιες,τι κομμουνισμοι, τι κουλτουρε μελοδραματα… Ο κοσμος μια ζωη εψαχνε και θα ψαχνει αυτο το μοναδικο τροπο που πιστευει οτι καπου εχει διαφυγει και δεν τον βρισκουμε, που σκατα ειναι τοσα χρονια δεν ξερω, μηπως κατω απο τις μυτες μας, μηπως πουθενα? Μηπως ολοι τους παραηταν ρομαντικοι και πιστεψαν οτι οι ιδεες τους θα νικησουν το κερδος? Και ειμαστε σε μια εποχη που ο κοσμος παραειναι χορτασμενος απο ιδεες. Ιδεες που εχουν εφαρμοστει και εχουν αποτυχει, ιδεες καινοτομες, ιδεες αναχρονιστικες και ολες εχουν καταληξει στο ιδιο σημειο. Και αν μη τι αλλο «η ιστορια επαναλαμβανεται».

    Α, και για καποιον που βρισκει ενα κειμενο πιασαρικο και το εμβαθυνει, ειναι τουλαχιστον αντιφατικο, το να βλεπει και να σχολιαζει μια φραση τοσο επιφανειακα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s