ΣΥΡΙΖΑ και ΛΑΟΣ

Η γνωστότερη κατηγοριοποίηση των ελληνικών κομμάτων είναι με βάση τον άξονα δεξια-αριστερά, ο οποίος όμως δεν φωτίζει αρκετά μια σύνθετη πραγματικότητα. Αντ’αυτού έχουν προταθεί οι άξονες  του πολιτικού φιλελευθερισμού και του οικονομικού φιλελευθερισμού (βλ. εδώ). Βέβαια οι κατηγορίες αυτές εκφράζουν τις προτιμήσεις των ψηφοφόρων και όχι τις επιδιώξεις των ηγεσιών.

Μία διάκριση με βάση τη στρατηγική της ηγεσίας των κομμάτων είναι μεταξύ κομμάτων που επιθυμούν διατήρηση ή απλή βελτίωση της θέσης τους στο πολιτικό σκηνικό και κομμάτων που επιδιώκουν την ανατροπή ή τουλάχιστον την αναδιάταξη του σκηνικού προς όφελος τους. Στην πρώτη κατηγορία μπορούν να ενταχθούν τα δύο κόμματα εξουσίας αλλά και το ΚΚΕ ιδίως μετά την πρόσφατη ιδεολογική στροφή του. Στη δεύτερη κατηγορία ο ΣΥΡΙΖΑ και ο ΛΑΟΣ.

Αντίθετα με ό,τι φαντάζονται οι πλέον «αντι-συστημικοί» οπαδοί τους, ο ΛΑΟΣ επιδιώκει έναν πιο «σταλινικό» νεοφιλευθερισμό, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ έναν νεφιλελευθερισμό «με ανθρώπινο πρόσωπο». Ο ΛΑΟΣ στα κομματικά του κείμενα είναι μάλιστα πιο ειλικρινής ως προς την οικονομική πολιτική που επιδιώκει (ίσως γιατί το κοινό του αναμένεται να τα διαβάσει λιγότερο). Οι μετεξελίξεις αντίστοιχων κομμάτων στην Ευρώπη είναι ενδεικτικές: με τη συμμετοχή τους στην εξουσία ή όταν η συμμετοχή τους σε αυτήν φαίνεται να επίκειται, τα «αντι-συστημικά» κόμματα μετατρέπονται αυτομάτως σε βασιλικότερα του βασιλέως.

Οσον αφορά τυχόν συμμετοχή τους στη διαμόρφωση εξωτερικής πολιτικής, μάλλον δεν πρέπει να αναμένεται ότι οι πιθανοί εταίροι τους (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ αντίστοιχα) θα τους αφήσουν να παίξουν στον τομέα αυτό.

Advertisements

22 thoughts on “ΣΥΡΙΖΑ και ΛΑΟΣ

  1. Η στροφή του ΚΚΕ δεν είναι πρόσφατη. Είναι αρκετά παλαιότερη. Απλά δεν θέλατε να την δείτε! :P

    Πάντως, στα προβοκατόρικα έχετε ταλέντο! :P

    Προτιμώ κάτι πιο αλλέγκρο, πάντως, σήμερα που είναι Παρασκευή κι έχει και 20 βαθμούς. Κάτι σαν αυτό που έγραψε ο φίλος μας ο Μάνος! :)

  2. εεε, δεν υπάρχει;
    (επιλεκτική μνήμη?)

    [soirée de botanique μάλλον, έχουμε ήδη εισιτήρια εδώ και βδομάδες. Πλην όμως, μπορεί και να κάνουμε την έκπληξη σε κάποια φάση! :) ]

  3. Εγώ θα συμφωνήσω με τον Μισεά, όπου δεν ξεχωρίζει τον πολιτικό φιλελευθερισμό από τον οικονομικό. Ο φιλελευθρισμός και ο νεο- είναι ένας και ταυτίζεται με το οικονομικό λεσέ φερ και λεσέ αλλέ.
    Απο αυτη την σκοπιά, όλα τα κόμματα ίδια είναι. Το ΚΚΕ εξαιρείται απο συνήθεια.

  4. Δεν ξέρω Ange-ta. Ο οικονομικός φιλελευθερισμός καλλιεργείται μεν συνήθως σε έδαφος πολιτικού φιλελευθερισμού, αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητο: ένα αυταρχικό καθεστώς, το οποίο όμως προσφέρει ασφάλεια δικαίου και προβλεψιμότητα στους οικονομικούς παράγοντες κάνει επίσης τη δουλειά του: πχ σημερινή Κίνα. Μην ξεχνάμε επίσης ότι το πρώτο (νομίζω) εργαστήριο όπου καλλιεργήθηκε ο νεοφιλελευθερισμός ήταν η Χιλή του Πινοτσέτ.

  5. Μάνο, ο προβοκάτορας εδώ είμαι εγώ!
    Για το τι φαντάζονται, κοίτα την έρευνα που παραθέτω.
    Το επόμενο ποστ θα είναι για το ΚΚΕ, οπότε θα μπορέσεις να εκφράσεις τις αντικομμουνιστικές σου απόψεις… (μάλλον το μεθεπόμενο διότι σειρά έχει μία γνωστή σταρ των μπλογκ μας)

  6. Συγκεντρώσου, Μάνο, παιδί μου, εδώ προβοκάρει ο Χερρ Κάππα, εσύ προβοκάρεις στου Τροβατόρε, μα έλεος πια!

    Χερρ Κάππα, έχουμε διαφορετική αντίληψη του χρόνου, την ίδια εννοούμε, αλλά δεν την θεωρούσα και τόσο πρόσφατη. :)
    Βέβαια, τι είναι μια στροφή μπροστά στην αιωνιότητα?

  7. οκ Κροτ, διότι ανησύχησα. Κάθισα και διάβασα ΟΛΑ τα άρθρα του LSE για Ελλάδα στο διάλειμμα (τι κάνει ο άνθρωπος) – λέω να κάνω ποστάκι· έχεις πηγή, URL εννοώ;

  8. Δεν έχω καταλάβει τι μάθαμε από αυτό το ποστ.

    Στην περίπτωση μας γίνεται προσπάθεια ανάλυσης μιας έρευνας που ταξινομεί τα κόμματα σε σχέση με τις απαντήσεις των ψηφοφόρων τους σε ερωτήσεις «ιδεολογικού νεοφιλελευθερισμού».

    Άντε και σε μια άλλη έρευνα να βγάλουμε συμπεράσματα για τα κόμματα ρωτώντας τους ψηφοφόρους τους αν είναι καλοί χριστιανοί ή όχι, αν συμμετέχουν στην ακολουθία της Ανάστασης ή όχι κλπ.

  9. δεν σε κατάλαβα καθόλου.
    Πιστεύεις ότι η Κίνα προσφέρει νομική προστασία στους πολίτες της;

    Η Κίνα έχει φασισμό με ασυδοσία του ξένου κεφαλαίου εις βάρος των πολιτών της. Πως μπορούμε να το ονομάσουμε αυτο το σύστημα, δεν ξέρω. Σίγουρα, δεν επεμβαίνει το κράτος στην ελεύθερη αγορά που πιστεύει στην αυτορρύθμιση της, οπότε με αυτην την έννοια έχει ΚΑΙ φιλελευθερισμό.

    Κατά την δική μου αντίληψη, λέμε νεο, για τα φαινόμενα μετα την γαλλική επανάσταση. Νεοφιλελευθερισμό, όμως λέμε για μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού, οπότε έχουμε επανεμφάνιση της σκληρής εποχής του καπιταλισμού, πλήρη απελευθέρωση των αγορών σε παγκόσμιο επίπεδο, με χωροφύλακα το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου.

    Με αυτη την κατανόηση των όρων, η πρώτη που εφαρμόζει νεοφιλελευθερισμό είναι η Ρωσία και ακολουθεί η Ε.Ε. η οποία υποχωρεί σιγά – σιγά, αλλά σταθερά απο τις αρχές της σοσιαλδημοκρατίας.

  10. @ G/Rider,

    Νεοφιλελευθερισμός με ανθρώπινο πρόσωπο Δ Ε Ν γίνεται, όπως

    Ανθρώπινο πρόσωπο με νεοφιλελευθερισμό δε γίνεται επίσης.

  11. Μάνο: Α, ναι, συγγνώμη!
    GR, με ανθρώπινο πρόσωπο ίσως όχι, με «ανθρώπινο πρόσωπο” όμως μπορεί!
    Ange-ta, το «ασφάλεια δικαίου» που ανέφερα πήγαινε στους οικονομικούς παράγοντες, δεν πήγαινε στους απλούς πολίτες της, οπότε συμφωνούμε.
    Νεο-φιλελευθερισμός θεωρείται ότι αρχίζει να επικρατεί τη δεκαετία του ’80.
    Καναλιώτη, στην πρώτη παράγραφο μόνο αναφέρονται οι απόψεις των ψηφοφόρων, στο υπόλοιπο όμως κείμενο γίνεται λόγος όχι για ψηφοφόρους αλλά για ηγεσίες.
    Το κατά πόσο είναι σημαντικό τι πιστεύουν οι ψηφοφόροι δεν το θίγω. Μια που το αναφέρεις όμως, πιστεύω ότι δεν είναι αδιάφορο – κάποια αλληλεπίδραση θα υπάρχει μεταξύ ιδεολογίας του πελάτη/ψηφοφόρου και ιδεολογίας του κόμματος

  12. Herr K., ange-ta:

    Αυτό που έγραψα το είπα σκεπτόμενος την απάτη της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης. Γι’ αυτή τη νέα μπούρδα και μόδα σημειώνω ότι όλες οι εταιρείες με άριστα στην υποτιθέμενη κοινωνική ευθύνη και με βραβεία (χρυσοί σταυροί κτλ) ήταν οι πρώτες στις απάτες με την πρόσφατη κρίση….Και όχι μόνο, αφού και πριν από την κρίση από τη μια έπαιρναν τα βραβεία και από την άλλη απασχολούσαν ανήλικους στην Ινδονησία ή είχαν τα πρωτεία στα κομμένα χέρια, πόδια και δάκτυλα παγκοσμίως σε εργοστάσια στην Κίνα.

    Συνεπώς το ανθρώπινο πρόσωπο του νεοφιλελευθερισμού είναι η επιφάνεια του μάρκετινγκ, επειδή στην πραγματικότητα δεν μπορεί να υπάρξει ανθρώπινο πρόσωπο με νεοφιλελευθερισμό όπως δεν μπορεί κάποιος να εκμεταλλεύεται κάποιον αν θέλει να είναι τίμιος μαζί του.

  13. Προφανώς GR. Και η εταιρική κοινωνική ευθύνη, και η «πράσινη ανάπτυξη» και τα «ethical funds»… Μεταξύ μας, δεν νομίζω να ξεγελούν πάρα πολύ κόσμο – ίσως αυτούς που θέλουν να πειστούν…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s