ντε τε

«Να μη γίνει καμιά σύγχυση και νομιστεί πώς πρόκειται για «αρματολούς.» Αμαρτωλοί και κλέφτες πάει να πει πώς έχουμε να κάνουμε με μια εγκληματική ληστοσυμμορία που θέλει να ζει μέσα στην αμαρτία και γι’αυτό κλέβει (και παραποιεί) με ασύστολη αναίδεια και με ανέντιμες τεχνοτροπίες ό,τι ανήκει δικαιωματικά σε άλλους που θέλουνε να ζούνε αληθινά ελέυθεροι και λιτά και παραγωγικά. Το ΑΜΑΡΤΩΛΟΙ και ΚΛΕΦΤΕΣ είναι για ολόκληρη την υδρόγειο κι απλώνεται ως τα πέρατα της κάθε γης, έτσι που να μην υπάρχει τόπος με τη δική του, ο καθένας, πνευματική καλλιέργεια και υπόσταση, για να μην υπάρχει τίποτα που να είναι το απλό, το λιτό, το φυσιολογικό, το έντιμο και αληθινά όμορφο.  Στους αμαρτωλούς ξέφυγε αυτό που ισχύει ανέκαθεν για τον κάθε τόπο, για τον κάθε άνθρωπο: τίποτα δεν γίνεται από το τίποτα, το σήμερα υπάρχει γιατί έχει προϋπάρξει και ένα χτες και αύριο θα έχουμε κάτι να πούμε γιατί είχαμε κάτι πει και σήμερα και χτες και προχτές.

Ερχεται λοιπόν ο «μεταμοντέρνος», με οργισμένο κιόλας ύφος, και επιμένει πώς αυτός τώρα βρήκε μια παρανοημένη αλήθεια: πώς η αρχιτεκτονική (και όλη η ζωή) δεν είναι παρά ένα θέατρο με φανταχτερά κοστούμια και σκηνικά και όλοι πρέπει να είμαστε σε μια κατάσταση υπερδιέγερσης περιμένοντας το τέλος ή ό,τι άλλο δεν μπορεί να ξέρει κανείς, μα και γιατί και να το ξέρει;

Βέβαια υπάρχει ιστορικό προηγούμενο. Οπως τίποτα δεν γίνεται από το τίποτα, έτσι και τα καμώματα του «μετα-μοντερνισμού» έρχονται να συνεχίσουνε τη διαδρομή που άρχισε με τα «κοσμοσωτήρια» χρόνια της Αναγέννησης. Βέβαια η Αναγέννηση άρπαζε ό,τι μπορούσε από την αρχαιοελληνική αρχιτεκτονική έχοντας αποκλείσει το οποιοδήποτε άλλο κλέψιμο από τα πιο κοντινά της μεσαιωνικά χρόνια (που τα θεωρούσε και… βάρβαρα) ενώ οι αμαρτωλοί και κλέφτες κλέβουν και λεηλατούνε αδίστακτα και ανενδοίαστα χωρίς να επιλέγουνε ανάμεσα σε κάποια στοιχεία που άλλα θα τα βρίσκανε πιο καλά και άλλα πιο κακά. Ολα επιτρέπονται αρκεί να γίνεται κάποιος ντόρος. Κι όσα γράφουν σχετικά δεν είναι παρά αχώνευτες παπαρδέλες και κούφια φραστικά «ευρήματα» για να εντυπωσιάζουν κάποιους ανήξερους μικροαστούς. Κι έτσι οι «μετα-μοντέρνοι» μάς γλυτώνουνε από τον «κατακλυσμό» της ορθολογικότητας και της λειτουργικότητας για να προβάλλουνε τώρα τους νέους διαφορετικούς θεούς, που δεν τους έχουνε ακόμα βρει μα που θα τους βρούνε όπου νά ‘ναι…»

Αποσπάσματα από του βιβλίο του αρχιτέκτονα Αρη Κωνσταντινίδη, «Αμαρτωλοί και κλέφτες» (1987)

 

Advertisements

36 thoughts on “ντε τε

  1. Μα που τα βρίσκετε? Μα για να τα βρίσκετε, τα έχετε διαβάσει! Εύγε που έχετε κουράγιο και διαβάζετε, και διαβάζετε,…..
    Αλλά σεις τι λέτε περι τούτων? Πείτε μας! Πείτε μας!
    Για μένα ξέρετε… έτσι ‘πεταχτά’ που διάβασα τα του Αρη τα βρίσκω τόσο οικεία…..
    ἔρρωσο

  2. Γεια Αντώνη και ευτυχές το νέον έτος. Τον έβαλα επειδή γκρινιάζει πολύ καλά! Εγώ τι να προσθέσω, το κείμενο μιλάει μόνο του. Μόνο για την Αναγέννηση δεν μπορώ να πω αν συμφωνώ (από άγνοια μου). Κατά τ’άλλα… Ακόμη κι όταν λέει ότι πρέπει να γκρεμίσουμε τα σπίτια του «παλαβού Γκαουντί» κατανοώ το μένος του.

  3. Δε τα είπαμε το νέο έτος? Είμαι ολίγον τι αφηρημένος…
    Καλή χρονιά μιστερ καππα! κι ευλογημένη..
    Έχεις δεν έχεις πάντως στα της νέας θρησκείας το γυρνάς, μια η ‘Εσκενάζη’ τώρα ο Άρης….
    Α! να δούμε …
    Να γκρεμίσουμε τα του Γκαουντί? το λέει στο βιβλίο του? υπερβάλλει λίγο?

    Αλλά πείτε μας κ. Καππα, πώς τα καταφέρνετε και δεν στέκεστε απέναντι σ’αυτά κι όμως έχετε τέτοιες αντιλήψεις για τ’άλλα?? ;)

  4. Αμμο, η αρχιτεκτονική είναι απλώς αφορμή.
    Ευχαριστώ για την πρόσκληση. Σωστά, νομίζω, πρόβαλες την ισραηλινή αντιπολίτευση στο αντίστοιχο δικό σου ποστ.

  5. Τον Χούλιο!!!!
    Ε! δεν το πιστεύω!
    Αρχίσατε να ξεφεύγετε!
    Τον χούλιο!!!
    πολύ μ’άρεσε αν και προτιμώ το Βέγγο….
    Τον χούλιο! δεν το πιστεύω…. υποκλίνομαι..

  6. αρχίσατε να ‘ξεφεύγετε’ ποικιλοτρόπως, κ. Κ…
    τι ξέρετε άραγε κι εσείς από αιρέσεις… τις αναγνωρίζετε σε ντε τε ή σας βοηθάει κανείς??

  7. Καλησπέρα κομαντάντε.
    Αναμένω σύνθημά σας στου βουνού για να εφορμήσω! Θα σας ακολουθήσω κατά πόδας! Είτε στο ένα μέτωπο είτε στο άλλο…………

  8. :) Αστο όμως, διότι η συζήτηση εκεί έχει εξελιχθεί σε σοβαρή.

    [Μιλάω για την εν εξελίξει κουβέντα στο Μανιτάρι του Βουνού, σχετικά με το αν ο χριστιανισμός είναι αντίθετος με τη θεωρία της εξέλιξης. Ενας σχολιαστής εκεί μεταφέρει το τι ακριβώς διδάσκεται στα σχολεία σχετικά:

    http://pi-schools.sch.gr/gymnasio/thrisk_a/bk/bk_1-120.pdf ]
    ΒΙΒΛΙΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ (στις σελ. 95 έως 107)

  9. κομαντάντε από τα προγράμματα διδασκαλίας και τα περιεχόμενα των βιβλίων έως αυτά που μπορεί να λέει ο κάθε δάσκαλος πολλές φορές η απόσταση είναι μεγάλη…

    αλλά ποιους έχετε σα μη-λαϊκούς!? εμένα?
    και γιατί με λέτε επίλεκτο? δε το κατάλαβα, αληθώς…

    Καλά τα αστειάκια κάππα αλλά πότε-πότε να ερχόμαστε στα ‘ίσα’ μας ε?

    ***
    ήσουν ο παρεμβολή?

  10. Ναι αξίζει τον κόπο. Σχεδιάζει περίεργα. Ιρανή με έδρα το Λονδίνο. Πρέπει να είναι πολύ σκληρή πάντως. Μου αρέσει πολύ το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στο Σινσινάτι.

  11. Με όλη μου την εκτίμηση στον Άρη Κωνσταντινίδη θέλω να επισημάνω ότι χρειάζεται επειγόντως να κρατήσουμε μια πισινή απέναντι σ’ αυτά τα απόλυτα που λέει. Ξεχωρίζω δύο από τις προτάσεις του κειμένου που τις θεωρώ κομβικές γιατί περιγράφει αυτό το οποίο αποδοκιμάζει:

    η αρχιτεκτονική (και όλη η ζωή) δεν είναι παρά ένα θέατρο με φανταχτερά κοστούμια και σκηνικά και όλοι πρέπει να είμαστε σε μια κατάσταση υπερδιέγερσης περιμένοντας το τέλος ή ό,τι άλλο δεν μπορεί να ξέρει κανείς, μα και γιατί και να το ξέρει;

    Κι όσα γράφουν σχετικά δεν είναι παρά αχώνευτες παπαρδέλες και κούφια φραστικά “ευρήματα” για να εντυπωσιάζουν κάποιους ανήξερους μικροαστούς. Κι έτσι οι “μετα-μοντέρνοι” μάς γλιτώνουνε από τον “κατακλυσμό” της ορθολογικότητας και της λειτουργικότητας για να προβάλλουνε τώρα τους νέους διαφορετικούς θεούς, που δεν τους έχουνε ακόμα βρει μα που θα τους βρούνε όπου να ‘ναι…”

    Τον αντίλογο θ’ αφήσω να τον κάνει ο Φριδερίκος και δυστιχώς αμετάφραστο στα γερμανικά (άλλη φορά με περισσότερο χρόνο θα προσπαθήσω να μεταφράσω)
    Ο αντίλογος λέει (μεταξύ άλλων) μήπως όλα στη φύση δεν είναι επιφάνεια; Tί σας κάνει να νομίζετε ότι είναι άτολμο να προσκυνάμε τις μορφές και την επιφάνεια; Τί σας κάνει να νομίζετε ότι δεν είναι τολμηρό να είμαστε επιφανειακοί;
    Δεν έχουμε έντονη την εμπειρία πίσω μας στον εικοστό αιώνα της αποτυχίας των ονείρων του μοντερνισμού, του σοσιαλισμού … των ευθέων αληθειών;

    (Τα παραπάνω δεν είναι μετάφραση) Για όσους όμως καταλαβαίνουν γερμανικά:

    Alles, was mit guten Gründen verdeckt gehalten wird, entschleiern, aufdecken, in helles Licht stellen wollen. Nein, dieser schlechte Geschmack, dieser Wille zur «Wahrheit, zur Wahrheit um jeden Preis«, dieser Jünglings- Wahnsinn in der Liebe zur Wahrheit – ist uns verleidet: dazu sind wir zu erfahren, zu ernst, zu lustig, zu gebrannt, zu tief … Wir glauben nicht mehr daran, daß Wahrheit noch Wahrheit bleibt, wenn man ihr die Schleier abzieht; wir haben genug gelebt, um dies zu glauben. Heute gilt es uns als eine Sache der Schicklichkeit, daß man nicht Alles nackt sehn, nicht bei Allem dabeisein, nicht Alles verstehen und „wissen“ wolle.

    […](Verständnis) sich darauf, zu leben: dazu tut Not, tapfer bei der Oberfläche, der Falte, der Haut stehenzubleiben, den Schein anzubeten, an Formen, an Töne, an Worte, an den ganzen Olymp des Scheins zu glauben! […] oberflächlich – aus Tiefe!

    Sind wir nicht eben darin […] Anbeter der Formen, der Töne, der Worte? Eben darum – Künstler?

  12. Ξέχασα να συμπληρώσω την πηγή:
    Ruta bei Genua,
    im Herbst des Jahres 1886
    Friedrich Nietzsche
    FÜNFTES BUCH
    Wir Furchtlosen (1886)

    Ruta στη Genua
    Φρειδερίκος Νίτσε
    το φθινόπωρο του 1886
    ΠΕΜΠΤΟ ΒΙΒΛΙΟ
    Εμείς οι ατρόμητοι (1886)

  13. Καλημέρα ΔΚ.
    Κάθε εποχή και τους δαίμονές της: Δεν ξέρω με τι τα βάζει στο απόσπασμα ο Νίτσε, πάντως δεν έγραφε σε εποχή μεταμοντερνισμού – άλλοι συνεπώς θα ήταν οι εχθροί του

    Το λέω και παραπάνω, κατανοώ το μένος του ΑΚ (ακόμα κι όταν γίνεται απόλυτος): Αρκεί να έχεις μείνει σε Ξενία και καταλαβαίνεις τι εννοεί

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s