Διακοπή για διαφημίσεις

Τα Δεκεμβριανά 2008 έδειξαν και τα όρια της πατριωτικής αριστεράς. Οταν θεωρείς – και σωστά – την εθνική αυτοσυντήρηση σημαντικό αγαθό, όταν αντιμάχεσαι – με διαύγεια – παγκοσμιοποιητικά ιδεολογήματα που ντύνονται «προοδευτικό» ένδυμα,  είναι δυστυχώς εύκολο (όχι όμως αναπόφευκτο) να γλιστρήσεις στη θέση ότι το έθνος είναι το μοναδικό πολιτικό αγαθό και ο πολιτικός φιλελευθερισμός κάτι υποδεέστερο ως αίτημα, ίσως δε και επικίνδυνο, καθότι υποκινούμενο.

Η θέση αυτή, πέρα από το εμφανές της πολιτικό συμπέρασμα, τη δικαιολόγηση δηλαδή του αυταρχισμού, ξεχνάει ότι η πολιτική ελευθερία και η κοινωνική δικαιοσύνη συντελούν στην ενδυνάμωση του εθνοκράτους.

Είναι αρνητικό και για την πολιτική ελευθερία και για το μέλλον της χώρας που ζούμε, ότι δεν υπάρχει κανένας πολιτικός χώρος που η ηγεσία του να  εκφράζει και τα δύο αιτήματα – αντιαυταρχισμού και πατριωτισμού – ΣΥΓΧΡΟΝΩΣ.  Κι όμως, τα αιτήματα αυτά δεν είναι μεταξύ τους αντιφατικά.

Advertisements

19 thoughts on “Διακοπή για διαφημίσεις

  1. Οφείλω πάντως να ομολογήσω ότι αυτό το Δεκέμβρη έμαθα ,πρώτη φορά στη ζωή μου, πως αυτοαποκαλούμενοι αριστεροί, ρίχνουν κατάρες σε αυτούς που διαμαρτύρονται για καλύτερη ζωή και για δημοκρατικά δικαιώματα. Όπως επίσης έμαθα ότι, αυτοαποκαλούμενος αριστερός, θεωρεί τους μετανάστες «το μεγαλύτερο κακό» για τη χώρα. Καλή χρονια !

  2. Ευχαριστώ Ανεμε. Εκλαμβάνω τα αποσιωπητικά ως συμφωνία σου και για την τελευταία παράγραφο. Καλή χρονιά και σε σένα!

    Μάνο, θα σου κάνω μάλλον παρέα στη Σιβηρία (με ενδιάμεση στάση στο Γκάζι, πάντως)!

    «αυτοαποκαλούμενος αριστερός» Το χω ξαναπεί Νίκο: αριστερός είναι αυτός που δηλώνει αριστερός, δεν με παρακολουθείς… Κι εγώ είμαι αυτοαποκαλούμενος Μπρατ Πιτ. Καλή χρονιά! Για το μπλογκοκαβγά σου: Αργησες αλλά έγινες (και) Ελληνας τελικά ;) ;)

  3. Σωστά!
    Πρώτον υπερασπιζώμεθα το εθνοκράτος (δημιούργημα μιας συγκεκριμένης περιόδου της κοινωνικής εξέλιξης), ώς αιώνια αξία, ξεχνώντας ότι η βαθμίδα της κοινωνικής εξελιξης η οποία ελπίζουμε να υπάρξει, πρυποθέτει (εκτός των άλλων ) και την κατάργησή του.
    Και τούτο για να μπορούμε να κουμαντάρουμε όπως νομίζουμε το δικό μας ποίμνιο και να ιδρύσουμε και το δικό μας κράτος εάν το επιτρέψουν οι περιστάσεις.
    Δεύτερον. Μπερδεύουμε όσο μπορούμε την αγάπη για τον τόπο μας και την ανάγκη ύπαρξης της πολιτιστικής μας ιστοριας και εξελιξης (πολύτιμο στοιχείο του παγκόσμιου πολιτισμου), με τον θεσμό του εθνοκράτους.
    Τρίτον. Αναθεματίζουμε την παγκοσμιοποίηση (του ολοκληρωτικου καπιταλισμού) όχι για να καταδείξουμε την ανάγκη για μιά παγκοσμιοποίηση των ελεύθερα συνεταιρισμένων κοινοτήτων, αλλά για να δικαιώσουμε τις επιλογές του Καπιταλισμού τις βιομηχανικής εποχής που ήδη είναι ξεπερασμένες εξ’αντικειμένου.

    Εν ολίγης . Αντί να μιλήσουμε για την ανθρώπινη κοινωνία ΜΕΤΑ τον παγκοσμιοποιημένο καπιταλισμό, αναζητάμε καταφύγιο στην ασφαλή επιστροφή στο εθνικό κράτος. Στον προστατευτισμό του δικού μας κεφαλαίου και στην εξασφάλιση των κεκτημένων της δικής μας εργατικής τάξης , του κόμματος της και του «δικού του» σοσιαλισμού.
    Ούτε η «αστική τάξη» δεν νοσταλγεί τόσο το δημιούργημα της.

  4. Καλή χρονιά, Σταμάτη!
    Το εθνοκράτος σίγουρα δεν είναι αιώνια αξία, είναι όμως ένα ανάχωμα. Ναι, «δικαιώνουμε τις επιλογές του καπιταλισμού της βιομηχανικής εποχής» μπροστα όμως στην απειλή περαιτέρω δορυφοροποίησης της χώρας.

  5. Bonjour Herr K.
    Σου αντιγράφω από το Βήμα της Κυριακής:
    «Το σημαντικότερο επίτευγμα του καπιταλισμού είναι ίσως ότι μετέτρεψε τον χώρο εργασίας από χώρο ρουτίνας και πλήξης σε χώρο αλλαγής, πνευματικής ανάτασης, πρόκλησης, εξερεύνησης, ενίοτε και ανακάλυψης.»
    Ποιος τα λέει όλα αυτά; Ο κύριος Εντμουντ Φελπς. Αστέρας του οικονομικού πενταγράμμου. Ετσι για να παρηγορούμαστε.

  6. Α, εδώ τους σοβαρούς τους παίρνουμε στα σοβαρά, Σταμάτη. Ιδίως όταν αυτοσχεδιάζουν ;)

    Μπλόγκερ θα ήταν κι ο Φελπς Μάνο, δεν εξηγείται αλλιώς.

    Το έχει στρώσει εδώ. Αντε Θεώρημα και Κροτ, βάλτε καμιά καλή φωτό με ίχνη στο χιόνι.

  7. Herr K, χάλασε η μπαταρία της μηχανής μου που να πάρει!!!

    Για το κείμενο, δεν είμαι απόλυτα σίγουρη… Συμφωνώ με το Σταμάτη. Και νομίζω πως χρειάζεται κι ένας ορισμός του τι είναι πατρίδα. Εμένα πατρίδα μου δεν είναι η Χίος, δυστυχώς, δεν έχω καν πατήσει το πόδι μου εκεί πέρα.
    Δεν έχω δυστυχώς την ικανότητα να εκφραστώ εύστοχα και καίρια, όπως εσύ ή ο Σταμάτης, αλλά ελπίζω να είναι σαφές αυτό που εννοώ.

  8. Herr K,
    καλή χρονιά καταρχήν.

    τα όρια για τα οποία κάνεις λόγο πάντοτε τίθενται και σε περιόδους σαν κι αυτήν αμφισβητούνται ή απλώς αποκαλύπτονται. η σύνθεση του πατριωτισμού και της δημοκρατίας, όπως και κάθε σύνθεση, συνεπάγεται ότι στα ενδεχόμενα σημεία τριβής, όταν αυτή παρουσιαστεί, κάποιοι επιλέγουν την υποταγή του ενός παράγοντα στον άλλον, και κάποιοι άλλοι το αντίθετο. και τότε οι δρόμοι χωρίζουν.
    αυτό που λες, ότι η ενδυνάμωση του εθνοκράτους πετυχαίνεται και μέσω της οικονομικής-πολιτικής ισότητας αληθεύει όπως και το αίτημα για έκφραση συγχρόνως και των δύο αιτημάτων (αντιαυταρχισμού και πατριωτισμού) είναι σωστό. αλλά ότι και τα δυο πρέπει να αιτούνται ταυτόχρονα δεν λέει κάτι για τη συνύπαρξή τους (τον τρόπο συνύπαρξης, τους λόγους για να προτιμηθεί εκείνος ή ο άλλος τρόπος) όταν υπάρχει ένταση ή όταν (δηλ. τον υπόλοιπο καιρό κατά τον οποίο) δεν υπάρχει ένταση.

  9. Γιάννη
    καλή χρονιά

    1η παράγραφος σου: ναι, φυσικά.
    2η παράγραφος σου: όντως, πώς μπορεί να συνυπάρξει αντιαυταρχισμός και πατριωτισμός στην αριστερά (και γιατί δεν συνυπάρχει) είναι και δική μου απορία. Μήπως πρέπει να τον αναζητήσουμε στα κόμματα εξουσίας;

    ΥΓ Προς το φιλοθέαμον κοινό: Παρεμεφερές με αυτήν την κουβέντα είναι και το άρθρο του Μανιταριού
    http://manitaritoubounou.wordpress.com/2009/01/07/mhden-antimhden-manixaism-or8olog-1/ Πολύ καλή και η συζήτηση εκεί.

  10. Herr K,
    επειδή υπάρχει πάντα ο διχασμός για το ρόλο του έθνους και για το διεθνισμό, είναι δύσκολο να υπάρξει πατριωτισμός (με τη μορφή της υπεράσπισης του εθνοκράτους) και αντιαυταρχισμός. άλλωστε υπάρχει ένα μεγάλο εύρος απόψεων, περισσότερο ή λιγότερο φιλικών προς την ιδέα του έθνους και περισσότερο ή λιγότερο αντιαυταρχικών.

  11. Γιάννη,
    αυτό που λες είναι σωστό, δεν εξηγεί όμως τη ανδυναμία συνύπαρξης :P
    Αν σε έχω διαβάσει προσεκτικά, νομίζω ότι συμφωνούμε στον ορισμό του πατριωτισμού. Είναι χοντρικά κάτι στο οποίο θα συμφωνούσαν Αρδην (λιγότερο η Ρήξη!), ΚΚΕ, η η λιγότερο φιλοαμερικανική πτέρυγα του ΥΠΕΞ (φαντάζομαι), Τριάντης, Δούντας(+) ;

  12. Herr K,
    ναι, και άλλοι.
    για τις αριστερές απόψεις σύμφωνα με τις οποίες το έθνος είναι είτε αστικό δημιούργημα είτε μεταμφιεσμένος φασισμός είτε άχρηστη/απαρχαιωμένη οντότητα/ιδέα μέσα σε ένα μεταμοντέρνο παγκόσμιο χωριό, και οι οποίες είναι κυρίαρχες/πλειοψηφικές, δεν μπορεί να υπάρξει συνύπαρξη πατριωτισμού και αντιαυταρχισμού. από τις υπόλοιπες αριστερές πατριωτικές τάσεις, ακόμη και ο πατριωτισμός του κκε, στον οποίον αναφέρεται συχνά η ρήξη/άρδην ήταν περισσότερο ένα προϊόν ιστορικής συγκυρίας (παραβιάστηκε η γερμανοσοβιετική συνθήκη, η ελλάδα ήταν δυτικό κι όχι σοβιετικό προτεκτοράτο) και αποτέλεσμα της πίεσης του λαού, παρά θεωρητικά επεξεργασμένη άποψη (όπως φαίνεται από τις ελληνικές κομμουνιστικές απόψεις του μεσοπολέμου).
    το αριστερό προτεινόμενο μοντέλο του δημοκρατικού πολίτη και του πατριωτισμού που βασίζεται στον πολίτη (και είναι αντιαυταρχικός) δεν προεκτάθηκε, ώστε να καλύπτει την ιστορία (να δέχεται το παρελθόν του έθνους), αλλά κύριο μέλημά τέτοιας πρότασης ήταν λ.χ. η ενσωμάτωση των μειονοτήτων και των μεταναστών.
    για τη ρήξη/άρδην μ’αρεσε η κριτική στο μανιτάρι του βουνού, το οποίο λέει ότι «Αναφέρεται στην άμεση δημοκρατία και συμμαχεί ιδεολογικά με τους εκφραστές των σταλινικών αντιλήψεων από τη μια, και από την άλλη, προσπαθώντας να επενδύσει στην εντόπια Ορθοδοξία, συχνά ταυτίζεται με τα απολειφάδια της (π.χ. μακ. πρώην Αρχιεπ. Χριστόδουλος). «

  13. Γιάννη,
    δεν ξέρω αν θυμάσαι το παλιότερο ρητό του Σαββόπουλου περί δυτικού (ΝΔ, ΚΚΕεσ) και ανατολικού (ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, Παπαδόπουλος!) κόμματος: είναι μία υπόθεση εργασίας, αν μη τι άλλο.

    Γράφεις «το αριστερό προτεινόμενο μοντέλο του δημοκρατικού» πολίτη και του πατριωτισμού που βασίζεται στον πολίτη (και είναι αντιαυταρχικός) δεν προεκτάθηκε, ώστε να καλύπτει την ιστορία (να δέχεται το παρελθόν του έθνους), αλλά κύριο μέλημά τέτοιας πρότασης ήταν λ.χ. η ενσωμάτωση των μειονοτήτων και των μεταναστών.» Βέβαια, έτσι είναι. Λες και τα δύο είναι αντιφατικά. Μα πώς θα ενσωματώσεις αν εσύ ο ίδιος δεν ξέρεις από πού έρχεσαι και πού πας.

    Για το ΚΚΕ: Τώρα που δεν υπάρχει ΕΣΣΔ όμως, η συνετή στάση του ΚΚΕ δεν μπορεί να αποδοθεί σε υποστήριξη της «σοσιαλιστικής πατρίδας»

    Για τη Ρήξη: μακάρι να βγάλουν τα συμπεράσματά τους από κριτικές σαν αυτές που διατυπώθηκαν στο Μανιτάρι.

  14. Herr k,
    νομίζω ότι η αντιπαλότητα δυτικιστών και ανατολιστών απλώς εκφράζει (βγάζει στο προσκήνιο) τις υπερβολές και τον φανατισμό και των δύο απόψεων. επιπλέον το ανατολικό κόμμα είναι σαφώς διεσπασμένο ανάμεσα σε φιλότουρκους και σε αντιτούρκους βυζαντινόφρονες, με τους πρώτους όχι να υποβοηθούν, όχι συνειδητά πάντα (βλ. κιτσίκης) το δυτικό κόμμα.

    για το πρότυπο του δημοκρατικού πολίτη: ναι, αν ζούσαμε στην αμερική ή στη γαλλία, δίχως οι τούρκοι-πομάκοι της θράκης να έχουν ανάμνηση/προσδοκία εθνικής κατοχής εδαφών του ελληνικού κράτους, τότε θα μπορούσαν να συνενωθούν, ως αδιαφοροποίητοι πολίτες, με κοινό όραμα και την αίσθηση πως το ελληνικό εθνοκράτος είναι η πραγματική «εθνική πατρίδα» τους. για την εφαρμογή τέτοιου προτύπου απαιτείται ο αποτουρκισμός και «αφελληνισμός» αντίστοιχα. αλλά κανείς δεν αισθάνεται προσηλωμένος σε ένα άχρωμο κράτος δίχως κάποιο συνειδησιακά διεγερτικό συλλογικό μύθο (οι ηπα είχαν τέτοιον), ειδικά εφόσον ο δικός του υπαρκτός εθνικός μύθος τον ικανοποιεί. είναι αντιφατικά το έθνος και το πρότυπο του δημοκρατικού πολίτη; όχι απαραίτητα, η γαλλία ως λιγότερο συνταγματικό έθνος από την αμερική, τα συνδύασε. ενδεχομένως προλαβαίνοντας να εκγαλλίσει τα πάντα στην επικράτειά της.

    για το κκε πράγματι επιδεικνύει έναν μετριοπαθή πατριωτισμό (συχνά με τάσεις εύρεσης κάτω από κάθε πέτρα του ιμπεριαλισμού), αλλά από αντιαυταρχισμό;

  15. Γιάννη
    η διάσπαση στους Ανατολικούς εκφράζεται με τη στάση απέναντι στο Φανάρι; (αν γνωρίζεις)

    Στα υπόλοιπα συμφωνώ βέβαια – για την ενσωμάτωση είχα στο νου μετανάστες

    Για τον αντιαυταρχισμό, προφανώς ρητορικό το ερώτημα – αυτό το θέμα ήταν εξάλλου και η αφορμή του ποστ αυτού.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s