Ξένη δημοσίευση

Ποστ από τον logicomix 

«Ο μέσος όρος ηλικίας των μπλόγκερς μπορεί και να είναι 45 χρονών.
Οι απόψεις που διατυπώνονται στα ελληνικά μπλόγκς -για οποιοδήποτε θέμα- είναι οι “μοντέρνες” απόψεις της προηγούμενης γενιάς.
Οι εικοσάρηδες δεν είναι εδώ .
Οι τριαντάρηδες είναι με το ένα πόδι.
Από κει και πάνω τα μπλόγκς εμφανίζουν πληθωρισμό.
Αυτοί οι αμετανόητοι σαραντάρηδες και βάλε εχουν φάει το χαστούκι εκεί έξω στην κοινωνία και έρχονται εδώ να πολεμήσουν ανεμόμυλους .
Είναι πολύ εύκολο να τα βάζεις με ανεμόμυλους , αλλά κάποτε το παιγνίδι τελειώνει και επιστρέφει το αδιέξοδο.
Με λίγα λόγια οι ελληνες μπλόγκερς δεν έχουν να πουν και πολλά πράγματα σε κανένα τομέα.
Άλλωστε εδώ τους έφερε η δυνατότητα να έχουν ένα λαπτοπ που δεν το έχουν οι 20αρηδες , η ευκολία να πληρώνουν το ΕΙ-ΝΤΙ-ΕΣ-ΕΛ , τα απωθημένα τους , λίγη μοναξιά , η πιθανότητα για κανένα καινούριο αίσθημα , λίγη περιπέτεια και λίγη εκτόνωση .
Σε γενικές γραμμές το μπλόκιν στην Ελλάδα εξυπηρετεί ανάγκες βολεμμένων ανθρώπων. Ακριβώς με την ίδια λογική τροφοδοτείται η αναπτυξη του ίντερνετ από τις ΗΠΑ και από τις εταιρείες . (Οι αναγκες βολεμενων και με βεντάλια γούστων για περισσότερο τζίρο )
Τώρα υπάρχουν κάποιοι που μεσα σπο τα μπλόγκς περιμένουν ανατροπές …
… ας περιμένουν .
Για το μεσο όρο 45 θα συμπληρώσω πως στις γυναίκες έχουμε περισσότερες 20 – 30 χρονών ίσως γιατι έχουν μια έφεση στο γράψιμμο. Σε αλλη περιπτωση ο μέσος όρος των μπλόγκερς θα ήταν 50 .
Σύγνωμη που το παρακάνω αλλά θα ρωτήσω : εσάς δεν σας μυρίζουν ακόμα μεταπολίτευση τα μπλογκς ; δεν εχουν κατι απο τον ενθουσιασμό των πρωτοπασοκικών χρόνων; δεν πιάνετε στον αέρα κατι από τις εφημερίδες που στηρίζουν τις σοσιαλιστικές ιδέες ; δεν βλέπετε τους πιό χύμα να επαναλαμβάνουν τους τηλεοπτικούς καυγάδες και τους πιο ψαγμένους να αναπαράγουν το βήμα και το θεμα;»

Δημοσιεύτηκε στο άρθρο: http://www.nylon.gr/politics/lambrinidis-followup/, όπου και ο αντίλογος

Advertisements

22 thoughts on “Ξένη δημοσίευση

  1. Herr K., δεν θα έλεγα πως συμφωνώ απολύτως.

    Λοιπόν.
    Ακολουθεί σεντόνι (τά’θελες και τά’παθες).

    Γνωρίζω μπλόγκερ που γράφει σε δανεικό υπολογιστή επειδή ΔΕΝ έχει να πληρώσει ADSL. Γράφει όμως και μάλιστα με συνέπεια.

    Γνωρίζω «αβόλευτους» μπλόγκερς που δεν αναζητούν κάτι από τα ανωτέρω, απλώς έχουν την επιθυμία ή έστω την ανάγκη να μιλήσουν και να ακουστούν (να διαβαστούν) κάνοντας «παρέα» μέσω οθόνης. Καμιά φορά η παρέα επαληθεύεται και από το μπλογκ κάνεις φίλους. Αληθινούς. Γνωρίζω και τέτοιους. Έχω και τέτοιους.

    Η μοναξιά επαληθεύεται μερικώς, όχι όμως απαραίτητα και το αποτέλεσμα που περιγράφεται ανωτέρω («κάποτε το παιγνίδι τελειώνει και επιστρέφει το αδιέξοδο»). Το αδιέξοδο δεν είναι εβέβαιο πως θα επιστρέψει, κι αυτό ακριβώς πολεμάμε να αποφύγουμε.

    Γνωρίζω μπλόγκερ που γράφει για τους φίλους του και μόνο. Άρα, και πάλι επικοινωνεί με αυτούς που και «έξω» το καταφέρνει.

    Γνωρίζω μπλόγκερ που γράφει για τα ενδιαφέροντά του με τρόπο που θα έκανε να ζηλέψει και ο καλύτερος δημοσιογράφος της χώρας. Άρα η άποψη πως οι έλληνες μπλόγκερς δεν έχουν να πουν τίποτα, και πάλι με βρίσκει σκεπτική, πόσο μάλλον η άποψη περί ανεμόμυλων.

    Όσα λέει το άρθρο χωράνε πολλή συζήτηση. Ενδεχομένως εμπεριέχουν και δόσεις αλήθειας. Δόσεις όμως. Και μόνο. Όπως όλα τα πράγματα στη ζωή μας, τα οποία δεν μπορούν παρά να είναι σχετικά.

    Όσο γι’αυτούς που περιμένουν ανατροπές μέσα από τα μπλογκ τους, από πότε το όραμα -έστω και το πιο παράλογο- είναι αντικείμενο κρίσης?… Κι από πότε το όραμα αφορά μια συγκεκριμένη ηλικία?…

    Μαζεύοντας το σεντόνι μου (προσοχή στην τσάκιση) νομίζω πως τελικά δεν συμφωνώ καθόλου με το άρθρο. Αν όλα ήταν αντικείμενα μελέτης και μάλιστα τόσο στημένα, ρηχά κι ανούσια στη ζωή μας θα έρπεπε να κινούμαστε μόνο βάσει λογιστικών βιβλίων, πινάκων Excel, στατιστικών και προγραμματισμού. Ρομποτικά.

    Ακόμα κι αν τα κόμματα πάνε βόλτα τα μπλογκ στις Βρυξέλλες, ακόμα κι αν οι εταιρείες προωθούν το μάρκετινκ και τις πωλήσεις τους, οι χρήστες παραμένουν -λίγο έως πολύ- ξεχωριστές οντότητες που χρησιμοποιούν ένα εργαλείο ο καθένας για τους λόγους του. Σωστούς ή λάθος, δεν είναι δουλειά μου να το κρίνω κι ούτε θα ήθελα να μπω σε τέτοια διαδικασία.

    Ας μην φτιάχνουμε λίστες λόγων κι αιτιών, το πράγμα θα χάσει κάθε ενδιαφέρον, κάθε μαγεία, κάθε χρησιμότητα και κάθε σκοπό. Επίσης, τίποτα δεν είναι απόλυτο, ας μην το ξεχνάμε.

    Άλλο οι δημοσκοπήσεις και τα γκάλοπ, άλλο οι αξιολογήσεις και άλλο οι προσωπικοί λόγοι ενός μπλόγκερ που χτυπάει πλήκτρα και εκφράζει απόψεις, σκέψεις, ιδέες, συναισθήματα και στόχους.
    Όλα αυτά σίγουρα υπάρχουν, αλλά το καθένα στη θέση του.

    Δεν μου θυμίζει μεταπολίτευση ή ΠΑΣΟΚ η κατάσταση της σημερινής μπλογκόσφαιρας.
    Δεν μου θυμίζει τίποτα, για την ακρίβεια.
    Δεν θέλω να την συνδυάσω ή να τη συγκρίνω με κάτι.
    Παραμένω apolitique γενικώς και ειδικώς.

    Τα σέβη μου και να στρώνετε το κρεββάτι μόλις σηκώνεστε,
    η ακαταστασία σκοτώνει την αισθητική ;-)

    Υπογραφή
    Το σεντόνι

  2. Μέσα από τα μπλογκ ανατροπές;… Εργαλείο προέκτασης του κοινού στο οποίο απευθύνεις το μήνυμα. Δεν είναι λίγο αυτό. Δεν φτάνει βεβαίως. Περισσότερα μηνύματα, φτάνουν σε (περισσότερο συγχυσμένους) περισσότερους αποδέκτες.

    Μεγεια η εμφάνιση (και πάλι)

  3. Μάνο, ομολογώ ότι κατάλαβα πιο πολύ το Θεώρημα σήμερα, παρά εσένα (φαντάσου!). Ασε βρε παιδάκι μου την ανθρωπότητα ένα λεπτό (θα τα καταφέρει μόνη της…) και εξήγησέ μας!

  4. Δεν περίμενα ότι το σχόλιό μου θα το αναδημοσιευατε σαν ποστ… και σας ευχαριστώ για την ευγενική σας κίνηση.
    Δεν ξέρω πόσο πολλά μπλογκς προσεγγίζω αλλά νομίζω πως δεν εχω δει καινούριες απόψεις για την κοινωνία μας παρά μόνο εισαγόμενες.
    Αντίθετα βλέπω συχνά αναπαραγωγή του γνωστού κλίματος που αναφέρομαι.
    Υπαρχει μια «ευκολία» στο να μπαίνουν οι εξελίξεις πολιτικες κοινωνικές κλπ σε καλούπια άλλης εποχής , να ερμηνεύονται με κεινα τα δεδομένα ενώ ο κόσμος εχει γυρίσει κυριολεκτικά ανάποδα .
    Ο κόσμος έχει αποκοπει -από το παρελθόν (ακόμα και από το πρόσφατο)-με πολύ απότομο τρόπο.
    Έχει αφήσει πίσω σημαντικά ιστορικά γεγονότα , έχει αντικαταστήσει τις χώρες με πολυεθνικές και τις μάχες με μεγάλες εξαγορές εταιρειών.
    Οι εξελίξεις έχουν προσπεράσει ακόμα κι αυτούς που τις «παράγουν» στον τομέα τους και εμείς δεμένοι από τον ομφάλιο λώρο της μεταπολίτευσης αναζητούμε όρους δημοκρατίας στα μπλόγκς και κριτικάρουμε την σημερινη κατάσταση σαν δημοσιογραφοι της εποχής του μεγάλου φορμά των εφημερίδων.
    ΄Οτι καινούριο ακούω η διαβάζω εδώ -στα μπλογκς- το έχουν κανει κάποιοι στην άλλη άκρη του Ατλαντικου και εμέις το μιμούμαστε . Όταν όμως έρχεται η στιγμή να το ενσωματωσουμε, η σπάθη των πολιτικών μας αγώνων, το αίμα που χύθηκε , τα λόγια των μπαλκονιών που μενουν στη μνημη , δεν μας αφήνουν να βιώσουμε το σήμερα .
    Έτσι καταλήγουμε στους 45αρηδες που πρωταγωνιστούν στην οπισθοδρόμηση .
    …εξακολουθώ στις απαντήσεις και σε άλλα μμπλογκς να ακούω τον απόηχο συγκεκριμένης εποχής .

  5. Αυτό ήταν προσβολή! (Θεώρημα, πλάκα κάνω)

    Με τα μπλογκ πολλαπλασιάζονται οι αναμεταδότες μιας πληροφορίας. Πολλαπλασιάζεται και η πληροφορία.

    Οι ισχυροί πομποί (όσοι κατέχουν γνώσεις και ικανότητες σε ό,τι συνιστά ένα μπλογκ αξιόλογο) θα καταφέρουν να ενδυναμώσουν το μήνυμά τους και να φτάσει σε δέκτες των οποίων την ύπαρξη αγνοούσαν. Οι ανίσχυροι δέκτες θα χαθούν. Θα δεχτούν πολλαπλά ερεθίσματα στα οποία δεν θα έχουν τρόπο να αντεπεξέλθουν.

    Τα μπλογκ είναι ανατροπή στην επικοινωνία. Είχα δέκα φίλους και τους έστελνα ένα άρθρο μου. Το διάβαζαν οι 5. Τώρα θα το διαβάσουν 100 ή 200 άνθρωποι στους οποίους δεν το έστειλα. Το αναζήτησαν. Αυτή είναι μια νέα ποιότητα ανταλλαγής απόψεων.

  6. manos,
    θα χρησιμοποιήσω μια φράση σου -από κάποιο άλλο ποστ σου αλλά το νόημα παραμένει το ίδιο- για να σου δείξω πως ούτε προσβολή υφίσταται ούτε πολεμική. Για κανέναν.
    Απλώς μια ακόμη τοποθέτηση, ανάμεσα σε πολλές, ανθρώπων που έχουν την ελευθερία να εκφράζουν τις απόψεις και τη γνώμη τους και που φυσικά βλέπουν στα μπλογκ κάποια σημαντική χρησιμότητα:
    «το σημαντικό είναι ότι βρισκόμαστε, ο καθένας με το ιδιαίτερο ύφος του».
    Νομίζω πως αυτό τα λέει όλα κι ενισχύει την πίστη μου στην ποιότητα και στη συνέχιση ανταλλαγής απόψεων δια μέσου ιστολογίων (πολιτικών, λογοτεχνικών, φιλοσοφικών, κ.λπ.).

    Καλημέρες!

  7. Μάλλον εγώ πρέπει να ευχαριστήσω logicomix. Το κείμενο χτυπάει εκεί που πρέπει.
    Μάνο, ναι. Αλλά: ανατροπή στην επικοινωνια είναι ίσως μεγάλη κουβέντα. Αύξηση των δεκτών θα ήταν πιο ακριβές. Δευτερο αλλά: το κοινό είναι κυριως μπλογκερς. Σαν να γραφεις εφημερίδα που διαβάζεται κυρίως απο δημοσιόγραφους.
    Θεώρημα, ως γυναίκα η άποψή σου για την επικοινωνία είναι πιο έγκυρη [λαϊκίστικο άνοιγμα προς τις θηλυκές επισκέπτριες]

  8. «Το πολιτικό Ίντερνετ
    Πολλές φορές αναρωτιέμαι με ποιο τρόπο θα μπορούσε να ξεπηδήσει μία πολιτική κίνηση από το διαδίκτυο. Πως θα μπορούσε να φτιαχτεί το πρώτο διαδικτυακό κόμμα.
    Κάποτε οι επαναστάτες έπρεπε να αναζητηθούν ανάμεσα στους πεινασμένους. Εδώ (και εννοώ όχι μόνο αυτό το σάιτ) αναρωτιέμαι, ποιος είναι τρόπος ,για να πείσεις τους περισσότερους να πάψουν έστω και για μία στιγμή να έρχονται «εδώ» , για να ξύσουν την πληγή τους και να σηκώσουν για λίγο το βλέμμα.
    Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν συνθήκες που σε άλλες φάσεις τις ιστορίας έθρεψαν καινούρια κινήματα. Αυτό όμως που είναι πράγματι εντυπωσιακό «εδώ» είναι οι εγκατεστημένες συνήθειες ( συχνά και με registration ) επαναστατικών και πολιτικών ομάδων. Παράδειγμα : α) Κωδικοποιημένη γλώσσα όπως τα γκρικλις β) μυστικές συναντήσεις γ) ροή μηνυμάτων και ιδεολογικών τοποθετήσεων δ) ΟΛΟΙ ΕΧΟΥΜΕ ΨΕΥΔΩΝΥΜΑ ε) ενημέρωση και ανοιχτή και επί μέρους ζ) κυκλοφορία ντοκουμέντων , η) ανατρεπτική διάθεση που ξεπερνάει τα όρια του ενθουσιασμού , που εμφανίζεται καθημερινά
    Νομίζω ότι κάποια στιγμή πρέπει να ανοίξει η συζήτηση για μία διαδικτυακή πολιτική κίνηση και φαίνεται πως αυτό δεν μπορεί να γίνει μόνο σε ένα σάιτ ή σε μία παρέα που υποστηρίζει κάποιες πολιτικές αντιλήψεις . Μάλλον πρέπει να υπάρξει συνειδητή συμμετοχή από διάφορα σάιτ που ηθελημένα ή μη είναι ήδη φυτώρια ιδεών και προσώπων.
    Αν μπορούσαν οι πολιτικοί εκεί έξω να φανταστούν το πόσο εύκολα επικοινωνούμε , το πόσο καλά έχουμε γνωριστεί ενώ μεσολαβούν τέτοιες αποστάσεις , το πόσο αγανακτισμένοι είμαστε και πως όλο αυτό το ρευστό ιδεών και ανθρώπων κάποια στιγμή θα σπάσει το «φράγμα» και θα λειτουργήσει με χειμαρρώδη τρόπο, τότε κυριολεκτικά θα μας φοβόταν. Θα μας θεωρούσαν απειλή .
    «Εδώ» το πρόσωπο και η ομάδα , οι ιδέες και η ατομική παρέμβαση του καθενός λειτουργούν χωρίς αντιπροσώπους. «Εδώ» η Δημοκρατία βρήκε την πριν από πολλούς αιώνες απολεσθείσα ψυχή της.
    Πως μας βλέπουν; Οι πολιτικοί μας βλέπουν σαν ένα ακόμη χώρο όπως το ποδόσφαιρο , όπως η εκκλησία , όπως οι τηλεθεατές , για εύκολη άγρα ψήφων. Και να σκεφτείτε ότι : Πολλοί από αυτούς δεν ξέρουν να πατήσουν ούτε το enter , ξέρουν όμως να δώσουν εύκολα μια εντολή που θα πατήσει τη ζωή μας.
    Όλα αυτά τι σημαίνουν ; Σημαίνουν ότι βρισκόμαστε ένα βήμα πιο μπροστά. Αυτό που εκείνοι θεωρούν οργάνωση για την επέκτασή τους , «εδώ» σε μας υπάρχει ήδη. Τα πράγματα είναι τόσο απλά. Να το ξαναπώ; Ένα mail μπορεί να μη αλλάξει τον κόσμο αλλά μπορεί να φέρει τις νέες δυνάμεις στον αγώνα για περισσότερη δημοκρατία με ανθρώπινο πρόσωπο.
    Πιστεύω πως υπάρχουν δίπλα μας και τα πρόσωπα και η ικανότητα για να ξεπηδήσει ένας φρέσκος πολιτικός χώρος , με δύναμη και ιδέες για τον καινούριο κόσμο , που θέλουν να τον χτίσουν πάνω στα απαρχαιωμένα θεμέλια του φόβου, της δουλείας και του ματωμένου ιδρώτα των αποικιών τους.»
    …γραμμένο το 2005 σε φόρουμ , ξεχασμένο κείμενο , το είχα αντιγράψει για το αρχείο μου …
    αν καταφέρω να βρώ το φόρουμ θα σας μεταφέρω και τις απαντήσεις των σχολιαστών

  9. Το (πολιτικό) μπλόγκιγκ είναι μια κουβέντα σε καφενείο, όπου, ίσως, συμμετέχουν και αρκετοί περαστικοί, οι οποίοι συκεντρώνονται γύρω από τους ικανότερους ρήτορες. Αυτή η κουβέντα απλώς αντακλά τι γίνεται εκτός καφενείου αλλά δεν δημιουργεί από μόνη της κάτι καινούργιο. Αυτή είναι η ταπεινή μου άποψη.

  10. Ο αριθμός των περαστικών είναι δυνητικά άπειρος. Αυτό είναι διαφορά. Αλλά και οι ρήτορες αυξάνονται.
    Δημιουργεί ένα νέο πολιτικό καφενείο το μπλόγκιν. Πιο δημοκρατικό από τα στέκια των δημοσιογράφων όπου γίνονταν ως τώρα οι ζυμώσεις.
    Ενας ικανός ρήτορας που βαριέται τις κοινωνικές συναναστροφές μπορεί να γίνει σταρ εδώ.
    Βλέπω άτομα που γράφουν τρία ποστ τη μέρα και έχουν μόνιμη θέση στην πρώτη πεντάδα στην αναγνωσιμότητα της wordpress.
    Σκέψου σε πόσα καφενεία θα έπρεπε να συχνάζουν για να βρουν τόσους ακροατές.

  11. Herr K.

    Θα ήθελα πολύ να πάρω μέρος σ’ αυτή την ενδιαφέρουσα συζήτηση, να κάνω μερικές ενδιαφέρουσες παρατηρήσεις και να καταθέσω και την προσωπική μου εμπειρία [διάολε! ποιος άλλος είναι ο ρόλος των γερόντων σ’ αυτή την κοινωνία;], αλλά μόλις σκέφτηκα ότι στα 45 μου δεν ήμουν blogger, οπότε και η συζήτηση δεν με αφορά ;-) .

  12. @ Herr K.

    Σας ευχαριστώ! Ένα όνειρο ζωής μού το κάνατε πραγματικότητα! Από μικρός ήθελα να γίνω ο εφιάλτης του κάθε Λούλη [μεταφορικώς και κυρολεκτικώς!]

    @ Theorema

    Σας ευχαριστώ επίσης!

    @ Both

    Με τα καλά σας λόγια σε λίγο θα με κάνετε να λησμονήσω τα αδιέξοδά μου, τα χαστούκια που έχω φάει από την κοινωνία, το κυνήγι των ανεμόμυλων… Λυπάμαι, προτιμώ να είμαι ένας απλός 45+ blogger.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s