Καλοκαίρι: με τη Μόνικα. Φθινόπωρο: «έχω ένα σχέδιο»

(Ο Ιππότης εξομολογείται. Ο ιερέας είναι ο Θάνατος, αλλά ο Ιππότης δεν το έχει δει)

Ι. Θέλω τη γνώση. Οχι πίστη ούτε εικασίες. Γνώση. Θέλω ο Θεός να μου απλώσει το χέρι του, να μου δείξει το πρόσωπό του, να μου μιλήσει.

Θ. Αυτός όμως σωπαίνει.

Ι. Φωνάζω τ’όνομα Του στο σκοτάδι αλλά σαν να μην είναι κανείς εκεί.

Θ. Ισως και να μην είναι κανείς.

Ι. Καταλαβαίνω τι θες να πείς. Το φόβο μας τον ονομάζουμε Θεό.

Θ. Είσαι ανήσυχος

Ι. Μ’επισκέφτηκε ο Θάνατος το πρωι. Παίζουμε σκάκι. Αμα χάσω, πεθαίνω. Αυτή η αναβολή μου επιτρέπει να εκπληρώσω μια αποστολή.

Θ. Τι αποστολή;

Ι. Σ’όλη μου τη ζωή ταξίδευα, κυνηγούσα, μίλαγα… Ολ’αυτά δεν έχουν κανένα νόημα. Δεν το λέω με πικρία ούτε κατηγορώ τον εαυτό μου. Ολοι σχεδόν οι άνθρωποι αυτό κάνουν. Θέλω όμως να χρησιμοποιήσω την αναβολή αυτή για να κάνω κάτι που νά’χει νόημα.

Θ. Γι’αυτό παίζεις σκάκι με το Θάνατο;

Ι. Είναι γερός αντίπαλος αλλά δεν έχω χάσει ούτε πιόνι.

Θ. Πώς θα τον νικήσεις;

Ι. Εχω ένα σχέδιο. Μια βαριάντα με τον αξιωματικό και το άλογο που δεν την γνωρίζει.

Θ. (σηκώνεται και δείχνει το πρόσωπό του)  Θα το θυμάμαι αυτό.

Σε μια σκηνή από την – υποβλητική – ταινία εμφανίζεται μια απόκοσμη λάμψη. Ο Μπέργκμαν ερωτάται για το νόημά της και απαντά ότι το γύρισμα της σκηνής έγινε στα περίχωρα της πόλης κι η απόκοσμη λάμψη είναι απλώς η – εκτός σεναρίου – αντανάκλαση του ήλιου σ’ένα τζάμι μιας πολυκατοικίας.

Πώς άρχισαν όλ’αυτά:

Advertisements

24 thoughts on “Καλοκαίρι: με τη Μόνικα. Φθινόπωρο: «έχω ένα σχέδιο»

  1. Χερκάπα εσύ ξεκινάς τη Φθινοπωρινή δουλειά με το αιώνιο ερώτημα του Μπέργκμαν, δεν σου αρκεί μια θανατηφόρα δόση από δηλώσεις του Γιωργάκη;
    Και που ‘σαι, άλλο πράμα η Ικαριά, έ!!!!

  2. Πήγα και θα ξαναπάω για μία ακόμα εισέτι φορά πάλι εκ νέου, όχι όμως σε πανηγύρι και μάλιστα βράδυ, πήγα μεσημέρι στο Μαυράτο με καλές προθέσεις για Πρόθεση.
    Σημείωσε πως σε κανένα ραντεβού κανείς δεν άργησε ούτε λεπτό.
    Άσε τις γυναίκες τους, αυτή η Βασιλική (διό αδέρφια στον Ισπανικό εμφύλιο, άλλα διό στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά, κάμποσους στο βουνό μέχρι το 54…) τώρα στα εκατό της διαβάζει χωρίς γιαλιά και το τσούζει πότε πότε, αλλά δεν καπνίζει… ξέχασα πόσα τρισέγγονα έχει…. και πόσα ακόμα….
    Θεώρημα να πάς καρδιά μου και ρώτα τότε για το Χάος, πολυβολούσαν, λέει, εκεί μέσα και οι άλλοι στα τρία μέτρα στην επιφάνεια δεν έκουγαν τίποτα…. παρασύρθηκα…ο Μπέργκμαν βλέπεις…αυτοί εκεί κάτω τον δίδαξαν αλλά σε βαθειά γεράματα πράγματι…

  3. Μάλλον διανύεις κρίσιμη περίοδο, κύριε Κάπα. Σ’έχει πιάσει το στοχαστικό σου και μιλάς εκ βαθέων, πράγμα μάλλον σπάνιο για σένα απ’ό,τι έχουμε δει ως τώρα. Σε προσωπικά ζητήματα, εννοώ.
    Σε τυχαία γεγονότα δεν οφείλονται συνήθως τα πιο μεγαλειώδη περιστατικά της ζωής μας? Κάτι που δεν του δίνεις σημασία μπορεί να γίνει πιο δυνατό από τους προμελετημένους παράγοντες της επιτυχίας/ευτυχίας σου.
    Μια τυχαία λάμψη σε κάποιο τζάμι δημιουργεί ουράνια λάμψη.
    Ένα ψέμμα αλλάζει την ροή του κόσμου.
    Ένα παιχνίδι παίρνει τη θέση της ζωής και ζητά δεξιοτεχνία και συγκέντρωση.
    Τι άλλο να σου πει ο Μπέργκμαν για να πειστείς εντελώς πως εκείνο το σχέδιο πρέπει να το φροντίσεις?…

    Κακαρά,
    Έλα πρώτα να σε περπατήσω μια βόλτα στα στενά της Κορυφώς, να σε βάλω να μυρίσεις γιασεμιά και φθινοπωρινή ομίχλη, να σε κεράσω καφέ κάτω απ’τις καμάρες της πλατείας και μετά να το τσούξουμε στου Γισδάκη, κι έπειτα θα πάω κι εγώ…
    Το Χάος είναι παντού και παραμονεύει.
    Έλα όμως.

  4. Θα τα βρούμε Θεώρημα, πού θα πάει, πειρασμός είναι το κάλεσμά σου, και το μαλλάκι κοντό έ, μου το ‘πε μια κούκλα που χάζευα να κοιτάζω….
    Χερκάπα είδες μήπως το <> ;
    Εκεί και η απάντηση για τον εμφύλιο στην Ικαριά μέχρι το 54, στο Μηλιωπό το απρόσιτο φαράγγι, εκεί και το Χάος, στις πεζούλες τα αθέατα κρυσφήγετα, αν κάνεις κατά Πατήσια μεριά θυμήσου τον ΄΄Κόκκινο Βράχο΄΄ του Καλαμπόγια, ήταν απ’ τους ασυμπίεστους, όπως και ο Τσαμπής, ο Παπαγιωργάκης, ο Τσερμέγκας της αιωνόβιας Βασιλικής και άλλοι ακόμα….ζει μόνον η Τικώ, η έφηβη (τότε) που γιάτρεψε έναν απ’ αυτούς… ρακί καλή και ιστορίες με απαντήσεις στα ερωτήματα του Μπέργκμαν….μα Θεώρημα θα τις βρούμε και στου Γιαδάκη…μέσα μας τα κλειδιά όπως θα ‘πρεπε και η εκκλησία των χριστιανών….παρασύρθηκα πάλι, δεν προκάμω βλέπεις να τα πω με λίγα….

  5. Περισσσότερα στου Γιαδάκη Χερκάπα.
    Μισώ το πληκτρολόγιο, το μισώ γαμώτο, πού σκατά να βρω συνδυασμούς που κρύβει το ρημάδι, ενώ με τη γραφομηχανή δεν είχες πολλά περιθώρια για λάθη.

  6. Κακαρά,
    μην ξεχνάς: ο πειρασμός αξίζει τον κόπο μόνο όταν ενδίδεις σ’αυτόν.

    Το μαλλάκι κοντό, ναι, σταθερή αξία :-)
    Όπως με γνώρισες έτσι και παραμένω. Στα σημαντικά, τουλάχιστον (όπως η κόμη).
    Σου τάζω βόλτες μες το κάστρο, νύχτες με χάζεμα στο Ιόνιο και κρασοκατανύξεις στην Ακαμάτρα. Με μουσικές ακόμα πιο μεθυστικές, θα δεις.
    Τι άλλο να κάνω πια για να μου κάτσεις?

  7. Καλά, Herr K.,
    δεν θα του πω λέξη για τις νοστιμότατες παστιτσάδες του Rex, για το μπουρδέτο με τα 1001 μπαχάρια στης Νατάσας, για το θεεικό σοφρίτο του Γιάννη και για τα αλησμόνητα γαλακτομπούρεκα του Ζήσιμου.
    Επίσης, δεν θα πω λέξη για τους μεζέδες κάτω από τα πεύκα του Βίδου, δίπλα στις τρελλές ιταλοελληνίδες με τα πολύχρωμα βραχιόλια και για τα επιτραπέζια στη Φαίη που καταλήγουν σε μαξιλαροπόλεμο στο πάτωμα.
    Κι ούτε λόγος για το ροζ χάραμα στο φρούριο και για τον τούρκικο καφέ στο Ακταίον δίπλα στα δεινοσαυράκια, ε;…
    Ας μην τα ξέρει, θα υποφέρει κι άλλο… κι εγώ δεν θέλω, είμαι καλή…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s