Να βρε που φωνάζαμε…

Αλλο ένα δείγμα της εξαίρετης επικοινωνιακής ικανότητας της νέας κυβέρνησης:

COMMUNICATION!

“Με 1 εκατ. ευρώ επικηρύχθηκαν οι δράστες της δολοφονικής απόπειρας κατά της Κ.Κούνεβα, με κοινή απόφαση των υπουργών Οικονομικών και Προστασίας του Πολίτη” (Πηγή: ΑΠΕ)

COMMUNICATION!

Ενα τέτοιο πυροτέχνημα πετυχαίνει τρία τουλάχιστον τρυγόνια:
- εθισμό του κοινού στις επικηρύξεις, δηλαδή στις καταδόσεις
- εκμετάλλευση της συγκίνησης που ενδεχομένως προκάλεσε η ανθρώπινη συνέντευξη Κούνεβα
- αξιοποίηση ενός κραυγαλέου επεισοδίου αντεργατικής πολιτικής με πατερναλιστικό τρόπο

COMMUNICATION!

Προφανώς ο τέως Π.Παυλόπουλος παραήταν ακαδημαϊκών προδιαγραφών. Τόση επικοινωνιακή* δεινότητα είναι τρομακτική !

* παλιά το λέγαμε “προπαγάνδα”

Σήριαλ κίλερ

Ανταποκρινόμενοι στην πρόσκληση του Γ.Παπανδρέου, όπως αυτή εκδηλώθηκε με το διορισμό του Μ.Χρυσοχοϊδη ως υπουργού Αστυνομίας, ομάδα ένοπλων αγνώστων αποπειράθηκε να δολοφονήσει αστυνομικούς:

“Πρόκειται, έτσι, περισσότερο για μία βεντέτα, που έχει στο νου της την ερχόμενη επέτειο του Πολυτεχνείου και, κυρίως, τον Δεκέμβριο, που είναι η πρώτη επέτειος της δολοφονίας Γρηγορόπουλου και της επίθεσης της νεολαίας, που ακολούθησε.

Μ’ αυτή τη σκοπιά, η επιλογή του Μιχ. Χρυσοχοΐδη για τη θέση του υπουργού νόμου και τάξης δεν ήταν η πιο ενδεδειγμένη για να εφαρμόσει ο Γ. Παπανδρέου μια πολιτική κατευνασμού των παθών και συμφιλίωσης -όσο γίνεται- των αντιθέσεων. Το αντίθετα μάλιστα.

Αν δεν είναι μια καθαρά άστοχη προς αυτή την κατεύθυνση επιλογή, μπορεί να εκληφθεί από πολλούς ως επιλογή στενότερης συνεργασίας των αμερικανικών και ελληνικών υπηρεσιών δίωξης προς πάσα κατεύθυνση.

[...] Αυτό το μοντέλο δεν μπορεί να χτιστεί ούτε με το μίσος του αίματος, ούτε με τον τσαμπουκά των μυστικών και φανερών υπηρεσιών, ούτε με τις κυβερνήσεις-υπηρέτες τραπεζών, εργοδοτών και αεριτζήδων. Χτίζεται από αυτοοργανωνόμενους πολίτες”(άρθρο Παπαδόπουλου Τετράδη, εδώ)

Αυτά για το πολιτικό σκέλος. Διότι υπάρχει και το ανθρωπολογικό (βασιζόμαστε πάντα στην υπόθεση ότι δεν πρόκειται για προβοκάτορες): Σε παλιότερη προκήρυξη, πιθανότατα του ίδιου χώρου με αυτόν των χθεσινών δραστών, διαβάζουμε εφηβικές φράσεις όπως “Πόλεμο έχουμε, μαλάκες, όχι πάρτυ για να μας κατηγορείτε ότι ήρθαμε ακάλεστοι”. Εδώ θυμάται κανείς αυτό που λένε για τους Γιαπωνέζους και τους Αμερικάνους. Οταν ένας Γιαπωνέζος αγγίξει πάτο, κάνει χαρακίρι. Οταν ένας Αμερικάνος πάθει το ίδιο, βγαίνει στο δρόμο και σκοτώνει καμιά δεκαριά. Να λοιπόν που υπάρχει και άλλος δρόμος πλην του αμερικανικού. Εξίσου επαναστατικός. Διότι έτσι μπορείς να εξακολουθήσεις να είσαι κίλερ (του εαυτού σου), χωρίς όμως να γίνεσαι σήριαλ.

μάρμαρα

Από τη βρεττανική Γκάρντιαν μαθαίνουμε, εκτός από το ότι η Ντόρα Μπακογιάννη συγκαταλέγεται στα ονόματα που “αναφέρονται” για τη νέα θέση Υπουργού Εξωτερικών της Ευρωπαϊκής Ενωσης, και ότι το νέο μουσείο της Ακρόπολης θα ήταν ίσως καλό – ως κτίριο – για το Αρχηγείο Αστυνομίας μίας Μπανανίας, αλλά όχι για να στεγάσει τα Ελγίνεια μάρμαρα. Με λίγα λόγια είναι αρκετά νεόπλουτο.

Πέρα από την αντικειμενικότητα της αρχιτεκτονικής κριτικής εν γένει (περιορισμένη), το επόμενο επιχείρημα θα είναι ότι οι Ελληνες βρωμάνε σκόρδο. Μάλλον πρόκειται για το ένα και αυτό επιχείρημα διατυπωμένο όμως υπό μορφήν αρχιτεκτονικής κριτικής.

Φυσικά μπορεί να συμφωνεί ή να διαφωνεί κάποιος με τη συγκεκριμένη κριτική. Δεν είναι το θέμα αυτό, το θέμα είναι τι προορίζεται να δικαιολογήσει η κριτική όταν γράφεται σε έγκυρη εφημερίδα.

Πηγή: S. Jenkins, Guardian, 22.10.09

Για την επίθεση στην τρέντι Αυριανή

Για την επίθεση στην «Espresso», ας τα γραψω κι εγω ως τίτλους εφημερίδας:

Εφοδος κουκουλοφόρων στα γραφεία της εφημερίδας.

Ιδρώνουν για το μεροκάματο οι εργαζόμενοι στους οποίους επιτέθηκαν οι αναρχικοί.

Ανανδρο χτύπημα και τυφλή βία.

Συνολικά δέκα αυτοκίνητα υπαλλήλων των εκδόσεων δέχθηκαν επίθεση.

Τζάμια σπάσανε πάλι (μα δεν βαρεθήκανε πια;)

Αυτόπτες μάρτυρες κάνουν λόγο για δεκαπέντε έως είκοσι άτομα.

Xαρήκανε στο indymedia για την επίθεση!

Είχαν και κορίτσια μαζί τους.

Ραντεβού με τον τρόμο!

Ισοπέδωσαν τα πάντα.

Απόλαυσε cocktails και Asian fusion food το αρχιτεκτονικό δίδυμο Γαβαλά – Μουρίκη [άσχετο].

Σκέφτηκε να αυτοκτονήσει η Μαντόνα [για να μην παραλείπουμε τη διεθνή ενημέρωση].

Αποπειράθηκε να τη βιάσει [για να επιστρέψουμε στα δικά μας].

Στόχος τους ήταν η ελεύθερη δημοσιογραφία.

[Οι τίτλοι είναι από κείμενα της εφημερίδας. Και ο τελευταίος. Φυσικά ισχύουν όσα έχουν ειπωθεί εδώ. ]

τώρα δικαιώνεται

 

Καταρχάς συγχαρητήρια και καλή όρεξη. Τη συμπάθειά μου επίσης προς ορισμένους αριστερούς πολιτευτές που λόγω αυτοδυναμίας πασοκ δεν μπόρεσαν να φανούν χρήσιμοι αυτή τη φορά – μιαν άλλη φορά ίσως. Θα ήθελα επίσης να ρωτήσω γιατί μειώθηκαν τα ποσοστά του κκε (φαντάζομαι θα ήταν η πόλωση και η αντικομμουνιστική προπαγάνδα) αλλά κυρίως το λόγο για τον οποίο το γεγονός αυτό δεν φαίνεται να το ενοχλεί. Τέλος πάντων να είμαστε καλά, ό,τι φάμε κι ό,τι πιούμε και νάχουμε ειρήνη. Διότι  όπως είπε χτες κι ένας εκπρόσωπος ενός μικρού πράσινου κόμματος, “είμαστε ειρηνιστές γιατί ο πόλεμος είναι κόντρα στο περιβάλλον”. [φωτό fm]

Η εντυπωσιακή υπερψήφιση πασόκ είναι καθαρά ένδειξη ότι το πελατειακό σύστημα θεριεύει. Εύκολα μπορεί κανείς από θέση ηθικής ανωτερότητας να κατακεραυνώνει όσους ζητούν να διορίσουν τα παιδιά τους ή να νομιμοποιήσουν το αυθαίρετό τους  - και καλά κάνει. Το πρόβλημα είναι ότι όλα έχουν τα όριά τους και το δημόσιο συμφέρον σύντομα θα αποδειχτεί – και για τους ίδιους τους ρουσφετοδέκτες – μία έννοια όχι και τόσο αφηρημένη και μακρινή.

bravo yorgo

 YUNANİSTAN  NEWS

1. – Ξέρεις τι έχω κάνει εγώ για το κόμμα;

- Ξέρω, ξέρω. Μα κάτσε πρώτα να κερδίσουμε τις εκλογές κι από βδομάδα πέρνα απ’ το γραφείο μου

- Για χαζό με περνάς; Μετά τις εκλογές θα γίνεται χαμός.

2. Büyükbabası Yorgo ve babası Andreas’ın gölgesinde siyasete atıldığında kendisiyle “Yorgaki” (Yorgocuk) diye  alay edilen Papandreu’nun [...] (το ζουμί των ελληνικών εκλογών από τον τουρκικό τύπο)

3.    Μ’ ένα πράσινο καινούργιο παπιγιόν
προχωρώ για τον χορό των μπιζελιών
Ηρθ’ η ώρα πια και γω, ήρθ’ η ώρα πια και γω
να χορέψω με λαχτάρα, αγκαλιά με μια ‘γκινάρα
το πρώτο μου ταγκό.

[ και τα κολοκυθάκια χτυπάνε παλαμάκια
πάνω στην πρασινάδα και πάνω στο γκαζόν]

4. Το παλιό καλό Πασόκ 

 

Και κάτι ελληνικό

απολίτικο

Ο συντονιστής της τηλεοπτικής συζήτησης έχει καλέσει υποψήφιες κομμάτων – μόνο γυναίκες. Τις ρωτάει για το γερμανικό εκλογικό σύστημα και αν θα μπορούσε να εφαρμοστεί στην Ελλάδα. Η εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ απαντάει κάτι πολιτικάντικο με ένα απειλητικό  μετά-τις-εκλογές-θα-δείτε-τι-θα-πάθετε ύφος. Η Συριζοπούλα συμπαθέστατη και με πνευματικές ανησυχίες, όπως θα μπορούσε να υποθέσει κάποιος χωρίς πνευματικές ανησυχίες, της πετάει χαρούμενα κάτι για πελατειακό σύστημα και η Πασόκα της ανταπαντά με ένα χαμόγελο όλο δόντια. Η εκπρόσωπος του ΚΚΕ ”απαγγέλλει” κάτι το οποίο ήταν σωστό και ο συντονιστής την κοιτά με συγκατάβαση σαν να λέει στο κοινό “τις αφήνουμε να λένε και καμια μαλακία”, συγκατάβαση για την οποία η ομιλήτρια φάνηκε να είναι ευγνώμων. Η υποψήφια του τραλαΛΑΟΣ,  η οποία φορούσε σταυρουλάκι, σαν κόσμημα, αφού αντάλλαξε μερικά χαριτωμένα για τον τονισμό του κόμματος, κατάφερε να αναφερθεί  στην Αγιασοφιά σε μια ερώτηση για το εκλογικό σύστημα! Για την υποψήφια των Οικολόγων-Μαύρων ο συντονιστής μάς τόνισε ότι ο πατέρας της ήταν πολύ αριστερός – προφανώς διότι νόμιζε ότι η αριστεροσύνη είναι κληρονομικό. Την εκπρόσωπο της ΝΔ την άφησα για το τέλος: ήταν η μόνη που δεν κατάλαβε καν την ερώτηση!

Κολλημένος με τα γκάλοπ

Μια επιστημονικότατη μέθοδος πρόβλεψης του εκλογικού αποτελέσματος είναι και οι τιμές των αεροπορικών εισιτηρίων Βρυξέλλες- Αθήνα για τις ημέρες των εκλογών. Τιμώνται 50 ευρώ αν τα αγοράσεις από το ΠΑΣΟΚ και μόνον 40 ευρώ αν στα πουλήσει η ΝΔ. Νόμος προσφοράς και ζήτησης!  Πληροφορίες στα γραφεία των κομμάτων.

Οπως λέει κι ο Μ., “περίμενε, θα πέσουν κι άλλο”

Ακόμα επιστημονικότερη μέθοδος εδώ

Ελεύθερος

με περιοριστικούς όρους. Συγκεκριμένα πρέπει να παρουσιάζεται δύο φορές το μήνα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του Σύριζα της περιοχής του.

Εν τω μεταξύ ιδού και το πρόσωπο του ηλικιωμένου που ευθύνεται αποκλειστικά και εξολοκλήρου για τις προπέρσινες φωτιές στην Ηλεία (έψηνε κόλλυβα. Λοιπές λεπτομέρειες στον τύπο).

Ιωάννης Κωλέττης

Κουβεντα καφενειου

το κειμενο της συνεντευξης Κοροβέση

Τους είδαμε και τους νηφάλιους. Χίλιες φορές  πίτα και αξιοπρεπής

ρεζουμέ

Αποκύηματα της φαντασίας μερικών κακόβουλων ότι το herrk χρηματοδοτείται από γνωστή γερμανική εταιρεία. Στην απίθανη περίπτωση που κάτι τέτοιο συνέβη χωρίς να το αντιληφθώ, πρόκειται για ανάξια λόγου μικροποσά. Τυχόν μεγαλύτερα ποσά δεν μπήκαν στην τσέπη μου αλλα διατέθηκαν για τους σκοπούς του συλλόγου προώθησης της κερκυραϊκής μάντολας.  Εν πάση περιπτωσει αφήστε τα κουτσομπολια και κοιταξτε πώς θα γλυτώσουμε από τη γρίπη.

Διάψευση

Η ελληνική αριστερά διαψεύδει τις φήμες για την κατάσταση της υγείας της και μέσω των εκπροσώπων της δηλώνει ότι είναι σε περίφημη κατάσταση. Κορίτσια και αγόρια, καλό καλοκαίρι !

Σιγά, η Αριστερά κοιμάται

Οταν το ελλαδικό καθεστώς πριν από χρόνια ξεκίνησε την αθρόα εισαγωγή μεταναστών (με τη μέθοδο της λαθρομετανάστευσης) είχε ασφαλώς υπόψη του τα οικονομικό και πολιτικό όφελος, την εξασφάλιση δηλαδή φτηνού και πειθηνιου (λογω επισφαλούς θέσης των μεταναστών) εργατικού δυναμικού. Στόχος ήταν να είναι η θέση τους όσο γίνεται πιο επισφαλής. Σε αυτό βοήθησαν τα ΜΜΕ και η Αστυνομία. Τα μεν μέσα μαζικής επιρροής, εκφράζοντας τόσο την άρχουσα τάξη όσο και το πλήθος των Ελλήνων μικροεργοδοτών που είχαν κάθε συμφέρον να κατηγορούν όσους εκμεταλλέυονταν (όποιος θέλει να ξεφορτωθεί το σκύλο του, λέει ότι είναι λυσσασμένος), καλλιέργησαν επιτήδεια τη σύγχυση μεταξύ - υπαρκτής - εισαγόμενης εγκληματικότητας  και αλλοδαπών εργαζομένων, η δε Αστυνομία ανέλαβε το έργο της τρομοκράτησης δικαίων και αδίκων – με ιδιαίτερη προτίμηση πρός τους δίκαιους – φτάνοντας ενίοτε στο φόνο.

Τι έκανε η Αριστερά* για όλα αυτά; Κατήγγειλε - πολύ σωστά - τους συνεργούς (ΜΜΕ, Αστυνομία), όχι όμως τους ηθικούς αυτουργούς. Σιώπησε αμήχανα μπροστά στο φαινόμενο της εγκληματικότητας, λες και η προστασία της ζωής και της σωματικής ακεραιότητας είναι ένα αντιδραστικό, μικροαστικό αίτημα.  Εχασε έτσι την ευκαιρία να  διαστείλει  μετανάστες και παραβατικότητα. [ Η εισαγόμενη εγκληματικότητα ασφαλώς και είναι, εν μέρει τουλάχιστον, παρεπόμενο της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης, αλλά βέβαια την ευθύνη για την εισαγωγή της δεν την έχουν οι μετανάστες αλλά η ελληνική πολιτική ηγεσία που προτίμησε την ανεξέλεγκτη από την ελεγχόμενη μετανάστευση. ]

Επέρριψε ευθύνες στον (έμφυτο μήπως;) ρατσισμό των Ελλήνων. Ο οποίος όντως υπάρχει. Απ’ όσο ξέραμε, όμως, η Αριστερά, τουλάχιστον η μαρξιστικών καταβολών, αναζητά τα αίτια των κοινωνικών φαινομένων και όχι μεταφυσικές εξηγήσεις. [Εσχάτως δε, η λύση που προτείνει στο ζήτημα της λαθρομετανάστευσης είναι να μην χρησιμοποιείται ο απαξιωτικός όρος "λαθρομετανάστης"...]

Πιο σοβαρό ακόμη: η καταγγελία του ρατσισμού έγινε στο όνομα της αρχής της πολυπολιτισμικότητας και όχι βάσει των υπαρκτών ζητημάτων που θέτει η μαζική μετανάστευση σε μία κοινωνία. Κι ας είναι γνωστό από την εποχή του Αριστοτέλη ότι όταν η εθνική σύνθεση μιας πόλης αλλάζει απότομα, το γεγονός αυτό καθ’ αυτό αρκεί για να πυροδοτήσει ταραχές (“Στασιωτικον και το μη ομοφυλον, εως αν συμπνευση” Πολιτικά, 1303). Και Αριστοτέλη να μην έχεις διαβάσει, το καταλαβαίνεις, αρκεί να διαθέτεις κοινό νου, κάτι που στην Αριστερά παιδιόθεν σπανίζει.

Η ελληνική αριστερά λοιπόν δεν έκανε τίποτα άλλο παρά να ακολουθήσει το ευρωπαϊκό μοντέλο της κεντροαριστεράς, “η οποία, την προηγούμενη εποχή της οικονομικής ανόδου, αναδείχθηκε στην κατ’ εξοχήν παράταξη της παγκοσμιοποίησης και των δογμάτων της – ελεύθερες αγορές, αέναη διεύρυνση της Ένωσης, υπέρβαση των κάθε είδους συνόρων. Το αποτέλεσμα είναι να εμφανίζεται σήμερα ως ο τυπικός εκπρόσωπος εκείνου ακριβώς του μοντέλου που καταρρέει, ενώ η Κεντροδεξιά καταφέρνει να κρατάει μια επαφή με τα λαϊκά στρώματα, ποντάροντας στα προσφιλή της θέματα της ασφάλειας, της δημόσιας τάξης και της πατρίδας.” **

Ποιος είναι λοιπόν σήμερα υπεύθυνος, στα μάτια της ελληνικής κοινής γώμης για την κατάσταση αυτή; Οσοι την επεδίωξαν, δηλαδή οι ελληνικές οικονομικές ελίτ; Μα τι σχέση να έχουν αυτοί; Μήπως όσοι υλοποίησαν την πολιτική που οδήγησε ως εδώ, δηλαδή οι κυβερνώντες της Ελληνικής Δημοκρατίας; Μα τι να σού κάνουν κι αυτοί οι κακόμοιροι / ανίκανοι (διαγράψτε τη λέξη που δεν σάς ταιριάζει); Ε, τότε ποιός φταίει; Μα φυσικά η Αριστερά των πολυπολιτισμικών ιδεολογημάτων, η οποία αποτελεί τα ξερά που μαζί της καίγονται και τα χλωρά του όποιου πολιτικού φιλελευθερισμού εκπροσωπεί.

Μήπως μίλησε κανείς για αυταρχισμό; Αν είναι να τον αναλύουν όσοι είναι συνεργοί στην άνοδό του, ευχαριστώ δεν θα πάρω.

* Βασικά ο Σύριζα, ο οποίος γενικά φταίει, είτε όταν έχει λάθος πολιτική (το συνηθέστερο) είτε όχι …  - ** Πηγή του παραθέματος: εδώ .  Επιπλέον: ενδιαφέρουσες συζητήσεις: Ε-κυνική, εδώ και Μανιτάρι, εδώ.

Σκηνές από ένα γάμο

Στο μαγαζί απέναντι όλο τσακώνονται. Θα μου πεις λογικό δεν είναι; Η αγορά δεν κινείται πια. Ναι, αλλά εκεί κινείται ακόμα λιγότερο. Και να σου πω κάτι, με το συμπάθειο; Δίκιο έχουν οι πελάτες που αραιώνουν. Δεν μπορείς να πουλάς εικονίτσες αγίων και τσόντες μαζί. Η εικονίτσες θα πουλάς ή τσόντες. Γιατί αυτοί που ζητάνε εικονίτσες δεν θα θέλουν να μπουν σε μαγαζί που πουλά τσόντες και τούμπαλιν. Δεν είναι πρέπον ούτε για τους μεν ούτε για τους δε, πώς να το κάνουμε.

Πες αυτό πάει στα κομμάτια. Αμ το άλλο; Δύο συνεταίροι που ο καθένας αλλού κοιτάει. Τι δύο, δηλαδή, σαρανταδύο πες καλύτερα, αλλά δύο είναι οι βασικοί ας πούμε.  Ο ένας λοιπόν θέλει να συνεργαστεί με μεγάλη αλυσίδα εμπορικών καταστημάτων ο άλλος θέλει πρώτα να επεκταθεί το μαγαζί και μετά βλέπουμε. Δύσκολα γίνεται χωριό έτσι, δε συμφωνείς; Να μην πούμε για τις πωλήτριες. Τσαχπίνα ή μία, κωλοπετσωμένη η άλλη, δεν ξέρει ποια να σε πρωτοεξυπηρετήσει – ούτε κι εσύ ξέρεις σε ποια θα ζητήσεις τι όμως, είναι λίγο μπερδεμένα τα πράγματα δεν ξέρεις ποια είναι η δουλεια της μιας και ποια της αλληνής.

Το πιο καλό δε στό ‘πα: το μαγαζί είναι γνωστό στην πιάτσα με δύο ονόματα! Αμέτι μοχαμέτι τό χουνε βάλει να ζαλίσουνε τον κόσμο. Θα μού πεις δεν είναι δικό σου το μαγαζί, τι ανακατεύεσαι; Σωστό κι αυτό. Ετσι μωρέ, κουβέντα να γίνεται. (Και μεις, εδώ που τα λέμε,  μύγες βαράμε, τι νομίζεις).

Νέα τακτική κλοπής με τη «μέθοδο της απασχόλησης»

Επιτήδειοι έχουν αρχίσει να εφαρμόζουν τη λεγόμενη μέθοδο της απασχόλησης για να κλέβουν ψήφους από χρήστες των εκλογικών τμημάτων, προειδοποιεί η Ένωση Τραπεζών Ελλάδος

Οι δράστες κινούνται σε ομάδες τουλάχιστον δύο ατόμων, εξηγεί η σχετική ανακοίνωση.

 Ένα άτομο

προσεγγίζει πελάτες που χρησιμοποιούν το εκλογικό τμήμα και αρχικά καταγράφει τις οργισμένες αντιδράσεις τους. Στη συνέχεια τους αποσπά την προσοχή κλωτσώντας τους και ρίχνοντας κάτω ένα πράσινο χαρτονόμισμα.

 

Ένας δεύτερος δράστης

πείθει τότε τον πελάτη να απομακρυνθεί για λίγο προκειμένου να πάρει το χαρτονόμισμα που δήθεν του έπεσε, ενώ την ίδια στιγμή ένας συνεργός του με την πρόφαση ότι τιμωρεί αυτόν που έριξε την κλωτσιά αφαιρεί ταχυδακτυλουργικά την ψήφο από το εκλογικό κέντρο.

Όταν ο πελάτης απομακρύνεται ανύποπτος,  οι δράστες πραγματοποιούν επιτόπου κι άλλες αναλήψεις ψήφων.

Η Ένωση Τραπεζών Ελλάδος συνιστά στους κατόχους εκλογικού δικαιώματος να ψηφίζουν κατευθείαν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ και να μην το πολυβασανίζουν και επισημαίνουν: “να δούμε τι άλλο θα βρούμε για να σάς απασχολούμε.” (Πρωτότυπο: εδώ)

Ελαβον: Βατοπέδιζήμενς 16 έδρες, μελλοντικοί συνεργαζόμενοι Βατοπέδιζήμενς 3 έδρες, λοιποί 3 έδρες

Κι όμως, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία: παρά την έντεχνη αποσιώπηση από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, παρά τη λάσπη που δέχτηκε σωρηδόν, κατάφερε να διατηρήσει το μεγαλύτερο κομμάτι της εκλογικής του δύναμης:

 

 

( Ζώα! )

Ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης τι ψηφίζει;

Οταν λύσουμε το θέμα που προέκυψε με το Νάνο Βαλαωρίτη, αν δηλαδή ψηφίζει Σύριζα ή Πράσινους,

καιρός να ακούσουμε τι λέει επ’αυτού και ο προπάππους του, ο Αριστοτέλης:

“Τί Ρήγας, τί Ρηγόπουλα! εἶν᾿ ὁ καινούριος κύρης,
ποὺ πλάκωσε μὲ ξένο βιὸ νὰ γένῃ νοικοκύρης.
Παληόφραγκοι, ποὺ πέφτουνε σὰν ὄρνια στὰ ψοφίμια,
ἐκεῖνοι πάντα κυνηγοὶ καὶ πάντα ἐμεῖς ἀγρίμια.” *

Μάλλον για ΚΚΕ (άντε, Ανταρσύα) ή Ζουραρικό τον κόβω. Εχουμε καμιά πρόσφατη δήλωσή του;

 

* Απόσπασμα από το “Φωτεινό” του Α. Βαλαωρίτη

Ανάβεις φωτιές

Εμπρησμός σήμερα στα κεντρικό προεκλογικό περίπτερο του Ανταρσύα! Την ευθύνη ανέλαβε με τηλεφώνημα στους Οικολόγους Πράσινους (trade mark registered), η Επαναστατική Οργάνωση “Κυριάκος Μητσοτάκης”. Το απόγευμα αντιπροσωπεία του Ανταρσύα θα διαμαρτυρηθεί εντόνως σε αυτούς που άναψαν τη φωτιά.
Στη φωτογραφία το περίπτερο ΜΕΤΑ τον εμπρησμό.

ευχαριστώ, θα πάρω βαρβαρότητα

“Καλό … κακό … έθνη … θρησκείες”. Πρόκειται για φράση από διαφήμιση του ΠΑΣΟΚ ενόψει των ευρωπαϊκών εκλογών στο Εκσυγχρονιστάν. Το νόημα που θέλει να περάσει είναι ότι οι πολιτικοί του αντίπαλοι μιλάνε γι ‘αυτά τα βαρύγδουπα θέματα αντί να ασχοληθούν, όπως το ΠΑΣΟΚ, με την καθημερινότητα του πολίτη. Ασφαλώς, όπως σε κάθε προπαγάνδα, σε κάθε συνειδητή παραπληροφόρηση υπάρχει κι εδώ μια μεγάλη δόση αλήθειας: τέτοια θέματα χρησιμοποιούνται συχνά και μεγαλόστομα για να καλύψουν την απουσία πολιτικής. Ποιος δεν ξέρει ότι, ιδίως από τον Εμφύλιο έως την τελευταία δικτατορία, ο ρητορικός εθνικισμός και ο “ελληνοχριστιανισμός” π.χ. χρησιμοποιήθηκε αφενός για να στιγματιστούν οι πολιτικοί αντίπαλοι αφετέρου ως φύλλο συκής για μια πολιτική διαχείριση εναντίον ακριβώς των ελληνικών συμφερόντων και της ελληνικής κουλτούρας;

Σήμερα βέβαια τα πράγματα έχουν αλλάξει. Είναι γνωστό ότι δεν υπάρχει ούτε “καλό” ούτε “κακό”. Η μάλλον υπάρχει “κακό”: ο δογματισμός και η έλλειψη πλουραλισμού. Οι “καλοί” είναι και λίγο ύποπτοι, έτσι δεν είναι; Ετσι το ΠΑΣΟΚ δεν χρειάζεται πλέον να επικαλείται ηθικές αξίες για να κερδίσει τις εκλογές – όπως έκανε στην πρώτη, φασίζουσα, περίοδό του – ώστε στη συνέχεια να εφαρμόσει μία αντιλαϊκή πολιτική μοιράζοντας την πίτα της εξουσίας στα στελέχη του και στους πελάτες του. Μπορεί να το πράξει χωρίς να επικαλείται ηθικές αξίες.

(Δεν το πολυπαίρνει εξάλλου να αναφέρεται σε αξίες)

πράσινη αυγή

Σε δημοσκοπήσεις για τις ευρωεκλογές 2009, ο ΛΑΟΣ και οι Πράσινοι είναι αρκετά κοντά και οι δεύτεροι “απειλούν” το πρώτο. Το μύνημα είναι ότι ψήφος στους Πράσινους μπορεί να στερήσει το ΛΑΟΣ από δεύτερη έδρα ή εν πάση περιπτώσει θα είναι προτιμότερο να το ξεπεράσει.

Ακόμη κι αν είναι έτσι, ακόμη και αν δίσταζα ανάμεσα στα δύο (!) δεν μου φαίνεται αυτονόητο ότι μία εξτρεμιστική εισαγόμενη νεοφιλέλευθερη φράξια που πουλάει αντιπατριωτισμό είναι μικρότερο κακό από μία αυταρχική νεοφιλελεύθερη φράξια που πουλάει πατριωτισμό. Αν ήμουν βέβαια στον κλαδο της  “πράσινης μπίζνας” τα πράγματα θα άλλαζαν. Ιδεολογία πάνω απ’όλα!

Περί το(υ) ΚΚΕ

Στους  τακτικούς ιστο-συνομιλητές μου (με τους οποίους ανταλλάσσουμε συχνά πειράγματα για το ΚΚΕ) απευθύνω αυτό το ποστ – ίσως να ενδιαφέρει και άλλους.  Παραθέτω αποσπάσματα τριών άρθρων. Είναι από τα πλέον εύστοχα που έχουν γραφτεί για το σημερινό ΚΚΕ.

Στο άρθρο του στην Αυγή (2007) ο Μ.Μπαρτσίδης αντιπαραθέτει το “κλειστό” ΚΚΕ με την “ανοιχτή” αριστερά και άθελά του πλέκει το εγκώμιο του πρώτου:

“Το ΚΚΕ λειτουργεί ως κόμμα – καταφύγιο της ιστορικής μνήμης (της αντίστασης) και ως μηχανισμός – καταφύγιο μέσα στο κράτος.

Όσον αφορά το πρώτο, η εξήγηση βρίσκεται στο γεγονός της μετατροπής της αντίστασης σε υπεράσπιση μιας ταυτότητας. Η μετατροπή στηρίζεται στην άρνηση- αποποίηση του πολιτισμού του εχθρού και επιτυγχάνεται με την καταφυγή στη βαθύτερη “ψυχή” του έθνους. […]

Όσον αφορά το δεύτερο: σε περίοδο αποδυνάμωσης του κράτους και ανασφάλειας, το ΚΚΕ προορίζεται να υπάρχει ως δύναμη-αντίβαρο. […]

Ένα τέτοιο κόμμα δεν μπορεί να είναι ποτέ πλήρως κλειστό στις ανταλλαγές εν γένει, και αυτό το γνωρίζει το ΚΚΕ καλώντας προεκλογικά να το υπερψηφίσουν χωρίς απαραίτητα να συμφωνούν μαζί του.

Είναι εντούτοις κλειστό σε σχέση με την απειρία των πρακτικών (της πάλης των τάξεων) που υπερβαίνουν το αναγνωρισμένο πολιτικο-θεσμικό όριο.”

Ο Θ.Ντρίνιας στο Αρδην (2008) κοιτάζει, όπως οφείλουμε όλοι να πράττουμε, πίσω από τις ιδεολογικές διακηρύξεις και ερμηνεύει την πρόσφατη ιδεολογική (σταλινική) στροφή:

” ‘Σταλινικός φονταμενταλισμός’ θα μπορούσε να χαρακτηριστεί αυτή η διατεταγμένη επιστροφή σε ένα εξιδανικευμένο και ηρωικό σταλινικό παρελθόν, αν θέλαμε να απευθύνουμε πολιτικές κατηγόριες. Τόμοι ολόκληροι κριτικής θα μπορούσαν να εξαπολυθούν προς θεωρητική ανασκευή αυτής της επιλογής. Τίποτε από τα δύο δεν έχουν νόημα, όμως. Η συζήτηση για τις ρίζες, τη φύση και τις επιπτώσεις της σταλινικής περιόδου έχει πραγματοποιηθεί και με το παραπάνω, ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του ‘40 (από το τροτσκιστικό ρεύμα ακόμη παλιότερα), σε περιόδους που αυτές οι αντιπαραθέσεις ήταν κρίσιμες για την ίδια την ιστορική πορεία και εξέλιξη ολόκληρων κινημάτων, ακόμα και  λαών. Το να μπαίνεις, σήμερα, με όλες τις αλλαγές που έχουν συντελεστεί από το ‘89 και μετά, σε μια τέτοια διαδικασία, είναι σαν να παραβιάζεις ανοιχτές θύρες. Η «αντίθεση» έχει πιθανώς το ίδιο άρωμα φονταμενταλισμού με τη «θέση» του ΚΚΕ, και παρατηρώντας ποιοι την εκπροσωπούν, σίγουρα μπόλικο άρωμα πολιτικού καιροσκοπισμού (βλ. ΣΥΡΙΖΑ, εξωκοινοβουλευτική αριστερά)!
Τα πράγματα ίσως είναι λίγο πιο πεζά. Η κομματική γραφειοκρατία του ΚΚΕ βρέθηκε μπροστά σε ένα σοβαρό δίλημμα. Είτε θα ανοιγόταν στις νέες πραγματικότητες που δημιουργούνται, ώστε να εκμεταλλευτεί τις θετικές εκλογικές επιδόσεις του κόμματος και να μπλοκάρει την αυξημένη επιρροή του ΣΥΡΙΖΑ σε ένα φόντο καταρρέοντος δικομματισμού, με όλες τις ευκαιρίες που ανοίγει μια τέτοια επιλογή, αλλά και τις απειλές από την αναγκαστική εισβολή ξένων σωμάτων και αντιλήψεων σε ένα προστατευμένο, δύσκαμπτο και αρτηριοσκληρωτικό οργανωτικό σχήμα. Είτε θα κλεινόταν ακόμη περισσότερο, ώστε να οχυρωθεί απέναντι στο ευμετάβλητο πολιτικό περιβάλλον, επιδιώκοντας μάλλον την απρόσκοπτη «διευρυμένη αναπαραγωγή» της, παρά τη διεύρυνση της πολιτικής επιρροής του κόμματος, η οποία θα μπορούσε να περιμένει για καταλληλότερες συνθήκες στο μέλλον.
Απ’ ό,τι φαίνεται, επιλέχθηκε το δεύτερο. “

 Τέλος, στο ιστολόγιο του Εξαποδώ (2009), ο αναγνώστης μπορεί να παρακολουθήσει μια σπάνια ουσιαστική συζήτηση. Το σχετικό άρθρο τελειώνει ως εξής:

“Να πω τη μαύρη μου αλήθεια καμιά φορά μπαίνω στον πειρασμό να πείσω τον εαυτό μου ότι δεν με πειράζει η σταλινική στροφή του ΚΚΕ. Εδώ που έχει καταντήσει η ελληνική αριστερά, τουλάχιστον ένα κομμάτι της νεολαίας θα απομακρυνθεί έστω και στρεβλά από τον κυρίαρχο μηδενισμό και θα «διαπαιδαγωγηθεί» γύρω από αξίες (οργανωμένη πάλη, θυσία για τον αγώνα, αγάπη για το λαό) ή ένδοξες ιστορικές στιγμές (‘40-‘44, ‘46-‘49, αντιφασιστική πάλη). Και ίσως να είναι εν τέλει καλύτερο από το να διαπαιδαγωγηθεί με το «σπάσε-κάψε-κλέψε» και μετά …Αγγλία για μεταπτυχιακό.
Από την άλλη, όμως, τι γίνεται αν «διαπαιδαγωγηθεί» και με το παπικό “αλάθητο” της κομματικής ηγεσίας, με τον χαφιεδισμό ως «σοσιαλιστικό καθήκον», την υστερία για τους «σαμποτέρ» ή την αναγκαιότητα των «στρατοπέδων αναμόρφωσης» (sic); Ίσως αυτές οι απάνθρωπες εκδηλώσεις του “σταλινισμού” να χάνουν την ισχύ τους εκτός του ιστορικού τους πλαισίου, εβδομήντα χρόνια μετά, και να αδυνατούν να αναπαραχθούν. Ίσως, όμως και όχι. Δεν ξέρω…”

Εύλογα και αληθοφανή τα παραπάνω. Να προσθέσω την απουσία κριτικής ή έστω προβληματισμού εκ μέρους του ΚΚΕ για την κοινωνία του θεάματος και τους σύγχρονους μηχανισμούς προπαγάνδας.

ΣΥΡΙΖΑ και ΛΑΟΣ

Η γνωστότερη κατηγοριοποίηση των ελληνικών κομμάτων είναι με βάση τον άξονα δεξια-αριστερά, ο οποίος όμως δεν φωτίζει αρκετά μια σύνθετη πραγματικότητα. Αντ’αυτού έχουν προταθεί οι άξονες  του πολιτικού φιλελευθερισμού και του οικονομικού φιλελευθερισμού (βλ. εδώ). Βέβαια οι κατηγορίες αυτές εκφράζουν τις προτιμήσεις των ψηφοφόρων και όχι τις επιδιώξεις των ηγεσιών.

Μία διάκριση με βάση τη στρατηγική της ηγεσίας των κομμάτων είναι μεταξύ κομμάτων που επιθυμούν διατήρηση ή απλή βελτίωση της θέσης τους στο πολιτικό σκηνικό και κομμάτων που επιδιώκουν την ανατροπή ή τουλάχιστον την αναδιάταξη του σκηνικού προς όφελος τους. Στην πρώτη κατηγορία μπορούν να ενταχθούν τα δύο κόμματα εξουσίας αλλά και το ΚΚΕ ιδίως μετά την πρόσφατη ιδεολογική στροφή του. Στη δεύτερη κατηγορία ο ΣΥΡΙΖΑ και ο ΛΑΟΣ.

Αντίθετα με ό,τι φαντάζονται οι πλέον “αντι-συστημικοί” οπαδοί τους, ο ΛΑΟΣ επιδιώκει έναν πιο “σταλινικό” νεοφιλευθερισμό, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ έναν νεφιλελευθερισμό “με ανθρώπινο πρόσωπο”. Ο ΛΑΟΣ στα κομματικά του κείμενα είναι μάλιστα πιο ειλικρινής ως προς την οικονομική πολιτική που επιδιώκει (ίσως γιατί το κοινό του αναμένεται να τα διαβάσει λιγότερο). Οι μετεξελίξεις αντίστοιχων κομμάτων στην Ευρώπη είναι ενδεικτικές: με τη συμμετοχή τους στην εξουσία ή όταν η συμμετοχή τους σε αυτήν φαίνεται να επίκειται, τα “αντι-συστημικά” κόμματα μετατρέπονται αυτομάτως σε βασιλικότερα του βασιλέως.

Οσον αφορά τυχόν συμμετοχή τους στη διαμόρφωση εξωτερικής πολιτικής, μάλλον δεν πρέπει να αναμένεται ότι οι πιθανοί εταίροι τους (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ αντίστοιχα) θα τους αφήσουν να παίξουν στον τομέα αυτό.

Για την κουκούλα;

Κοίτα, το νομοσχέδιο το έκανα και για την κουκούλα, διότι όπως λένε κι οι ψηφοφόροι μας  :

“Οχι όπλα, ούτε χημικά και μαλακίες! Ρε, φέρ’ το στρατό! Τι να σου κάνει η αστυνομία; “  *

αλλά βασικά το έκανα επειδή έχω και κάτι υποχρεώσεις  :

“παρέχεται η δυνατότητα προσλήψεως, ως διευθυντών των φυλακών, managers ή άλλων στελεχών του δημόσιου τομέα” **

 

* βλ. διήγημα του Ραπτόπουλου  

** από το σχέδιο νόμου: “κουκούλωστα και άλλες διατάξεις”

21η Απριλιου – Η επαναστασις συνεχιζεται

Οι δηλώσεις για την επέτειο, όπως τις κατέγραψε ο Κ.

“42 χρόνια μετά την Επανάσταση, η Δημοκρατία στην Ελλάδα είναι ισχυρότερη από ποτέ”

[ Υπουργός Δημόσιας Τάξης, Ν. Κακαουνάκης, στην ομιλία του κατά την ημερίδα για τον πολιτικό διάλογο που οργάνωσε το ίδρυμα Πλεύρη.]

“Η Ελλάδα είναι υπέρ μιας δίκαιης και βιώσιμης λύσης στο Θρακικό”

[Υπ. Εξωτερικών, Α. Παπαχελάς, μετά τη συνάντησή του με τον Υπατο Αρμοστή της Θράκης, κ. Αχτισαάρι.]

“Τιμώ και σέβομαι το έργο του κ. Γεωργαλά”

[Ο νέος Υπουργός Παιδείας, κ . Παρασκευαϊδης, για τον προκάτοχό του στο Υπουργείο Παιδείας".]

“Αν ήταν πιο έξυπνη, σήμερα θα μπορούσε να είχε καριέρα στην πολιτική”

[Υπ. Δικαιοσύνης, Α. Μικρούτσικος, σε ερώτηση δημοσιογράφου του Trendy Channel σχετικά με την αποφυλάκιση της κας Δαμανάκη]

“Οι Ελληνες αγρότες μάς είναι ευγνώμονες”

[Υπ. Γεωργίας, κ. Ηλείας Μανωλάδας, στην εκπομπή "Χέρι – Χέρι" του Γ. Καρατζαφέρη.]

“Και σε καλή μεριά!”

[Ο Υπουργός Τύπου, Ν. Μαστοράκης, κατά την απονομή του βραβείου χρησιμότερης τηλεοπτικής εκπομπής στους συντελεστές του "Αδύναμου Κρίκου".]

* * * * *

Το ίδιο άρθρο το βάλαμε και πέρσι τέτοια εποχή. Δεν άλλαξαν πολλά πράγματα εκτός από τον Αχτισαάρι που πήρε το Νόμπελ.  Νάμαστε καλά να το βάλουμε και του χρόνου. Επίσης: θα προτιμούσα να είχα γράψει αυτό.

Σε καλό σας!

Φοβερό χιούμορ από την «Επαναστατική Απελευθερωτική Δράση» η οποία όχι μόνο ανέλαβε, με τηλεφώνημα στην Ελευθεροτυπία, την ευθύνη για τον εμπρησμό του γραφείου του Κυριάκου Μητσοτάκη (!), την Τετάρτη, αλλά και τον αιτιολόγησε με αυτά τα λόγια:

«Εγκαινιάσαμε τα νέα μέτρα καταστολής τοποθετώντας εμπρηστικούς μηχανισμούς στα πολιτικά γραφεία του βουλευτή της Ν.Δ. Κυριάκου Μητσοτάκη Τα νέα μέτρα θα έχουν την ίδια τύχη. Τα θεμέλια του καθεστώτος της εκμετάλλευσης και της υποταγής θα τρίζουν και πάλι συθέμελα.”

Ο Κ. Μητσοτάκης έδειξε κι αυτός ότι δεν στερείται χιούμορ και  μάλλον θέλει να κλέψει το ψωμί του Πιτσιρίκου. Από τη σατιρική Ελευθεροτυπία:

Στο γεγονός ότι υπερασπίστηκε το δικαίωμα των καταστηματαρχών να ζουν ελεύθερα και να εργάζονται σε περιβάλλον ασφαλείας αποδίδει την έκρηξη του εμπρηστικού μηχανισμού ο βουλευτής της Ν.Δ. “Την προηγούμενη εβδομάδα θύματα ήταν απλοί καταστηματάρχες της Αθήνας, τους οποίους υπερασπίστηκα με σθένος”, δήλωσε και πρόσθεσε: “Δεν είναι ώρα για λόγια αλλά για πράξεις. Οι πολίτες απαιτούν περισσότερα. Απαιτούν ασφάλεια και πάνω απ’ όλα να επιβληθούν ο νόμος και η τάξη. Την επιβολή του νόμου και της τάξης θα συνεχίσω να την υπερασπίζομαι με κάθε κόστος”.

Το κοινό της ΕΑΔ και του ΚΜ τους είναι ευγνώμον.

σταθμοί μιας καριέρας

Μια απόφαση δικαστηρίου σε μια πολιτική δίκη δείχνει τον πολιτικό συσχετισμό δυνάμεων.  Μιά απόφαση δικαστηρίου σε μια πολιτική δίκη είναι σημαντικότερη και ειλικρινέστερη από δηλώσεις υπουργών εσωτερικών.

Τα γεγονότα εδώ, η έκβαση εδώ.

Για τους φίλους που βαριούνται αυτά τα κουλτουριάρικα έχουμε αυτό:

Δημοσκόπηση

Πιστεύετε ότι ο Ανδρέας Μικρούτσικος και η Δήμητρα Ρουμπέση θα τα ξαναβρούν;

Ναι
‘Οχι

Μην πυροβολείτε τον πιανίστα· κάνει ότι μπορεί

“Διατάζω και υπακούω: ένα και το αυτό. Κι ο πλέον αυταρχικός διατάζει εξ ονόματος ενός άλλου, ενός ιερού παρασίτου” (Σαρτρ)

Ο ρόλος της Αστυνομίας είχε αναβαθμιστεί τα τελευταία χρόνια: η επανεμφάνιση της σύγχρονης δουλοκτητικής κοινωνίας στην Ελλάδα – κυρίως -, η αύξηση της εγκληματικότητας -  δευτερεύοντως – την καθιστούσαν περισσότερο απαραίτητη. Κι όποιος είναι απαραίτητος, απαιτεί να έχει πιο λυμένα τα χέρια του.

Η αστυνομία είναι οργισμένη. Είναι οργισμένη ως επαγγελματικός κλάδος γιατί το κύρος της υποσκάπτεται. Υποσκάπτεται από τα μέσα ενημέρωσης που επέρριψαν την ευθύνη αποκλειστικά στο φυσικό αυτουργό για να σώσουν τον ηθικό αυτουργό. (Βαθύτατα συντηρητικοί όπως ο Γιανναράς αναρωτήθηκαν δικαιολογημένα: γιατί ο στόχος ήταν η Αστυνομία και όχι τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ;)

Δεν είναι μόνον θέμα κύρους. Είναι θέμα και επαγγελματικής περηφάνιας – δεν μπήκα στην Αστυνομία για να με βρίζουνε, μπήκα για να μπορώ να τους βρίζω εγώ. Είναι και θέμα υλικό: μικρότερο κύρος, λιγότερα τυχερά. 

Κι επειδή τα καλύτερα πολιτικά άρθρα γράφονται σε μη πολιτικά ιστολόγια, διαβάστε τα πασουμάκια της Λιούμπα:

Ολοι μια οικογένεια

“Το μόνο που μας απασχολεί αυτή τη στιγμή όλους είναι να πάει καλά ο Διαμαντής” (από δήλωση υπουργού εσωτερικών).  Αφού προπονηθήκαμε ένα μήνα με αναφορές κρατικών λειτουργών σε “Αλέξη”, γιατί όχι;

Ποιος νοιάζεται αν είναι προβοκάτσια ή όχι; Ενδέχεται ακόμη και να μην είναι - τόσοι γίγαντες πολιτικής σκέψης κυκλοφορούν στο χώρο.

Διακοπή για διαφημίσεις

Τα Δεκεμβριανά 2008 έδειξαν και τα όρια της πατριωτικής αριστεράς. Οταν θεωρείς – και σωστά - την εθνική αυτοσυντήρηση σημαντικό αγαθό, όταν αντιμάχεσαι – με διαύγεια – παγκοσμιοποιητικά ιδεολογήματα που ντύνονται “προοδευτικό” ένδυμα,  είναι δυστυχώς εύκολο (όχι όμως αναπόφευκτο) να γλιστρήσεις στη θέση ότι το έθνος είναι το μοναδικό πολιτικό αγαθό και ο πολιτικός φιλελευθερισμός κάτι υποδεέστερο ως αίτημα, ίσως δε και επικίνδυνο, καθότι υποκινούμενο.

Η θέση αυτή, πέρα από το εμφανές της πολιτικό συμπέρασμα, τη δικαιολόγηση δηλαδή του αυταρχισμού, ξεχνάει ότι η πολιτική ελευθερία και η κοινωνική δικαιοσύνη συντελούν στην ενδυνάμωση του εθνοκράτους.

Είναι αρνητικό και για την πολιτική ελευθερία και για το μέλλον της χώρας που ζούμε, ότι δεν υπάρχει κανένας πολιτικός χώρος που η ηγεσία του να  εκφράζει και τα δύο αιτήματα – αντιαυταρχισμού και πατριωτισμού - ΣΥΓΧΡΟΝΩΣ.  Κι όμως, τα αιτήματα αυτά δεν είναι μεταξύ τους αντιφατικά.

καθαρ(ι)ότητα

Πριν από λίγα χρόνια, η Αννα Βαλεντίνοβιτς ήρθε πάλι στην επικαιρότητα. Για πολιτικάντικους / πολιτικούς λόγους η Πολωνία ανακάλυψε πάλι την εργάτρια, η απόλυση της οποίας το 1980 γιγάντωσε το συνδικάτο Αλληλεγγύη και τους αγώνες του κατά του τότε καθεστώτος. Η Καθολική Εκκλησία και η Δύση ενίσχυσαν πολιτικά και οικονομικά το λαϊκό αυτό κίνημα (ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου).

Θυμήθηκα το πρόσωπο της Βαλεντίνοβιτς βλέποντας τη συνδικαλίστρια Κούνεβα, η οποία δέχτηκε επίθεση με βιτριόλι ( http://www.tvxs.gr/v2243). Πριν αρχίσουν να την σέρνουν στις τελετές παρασημοφόρησης ζούσε σχεδόν ξεχασμένη στο μικροαστικό διαμέρισμά της. Δεν είχε εξαργυρώσει την πολιτική της δράση, όπως ο ανεκδιήγητος Βαλέσα.

Ούτε η Κούνεβα θα την εξαργυρώσει. Είναι και ξένη. Το άρθρο αυτό δεν είναι συμπαράστασης. Είναι θαυμασμού για έναν τσαμπουκά εκ του μη ασφαλούς.

Αγ. Παντελεήμων

Συνιστούμε κυρίως αυτό:

Στο κοίλον της Αχαρνών

 

Επίσης:

Ο Άγιος Παντελεήμονας….Αφγανών….

Porta aurea και Διάπλους

“Αν διαφωνείς, τότε στη χειρότερη για σένα περίπτωση θα εκνευριστείς, ενώ στην καλλίτερη θα εκλεπτύνεις τα αντεπιχειρήματα ή τις απόψεις σου.”

Η φράση είναι από την προμετωπίδα του σάιτ Porta aurea .  Πρόκειται για συλλογή δοκιμίων γραμμένων εύληπτα και με γνώση του θέματος (αλλιώς δεν θα ήταν εύληπτα !) Η έλλειψη παρωπίδων είναι εντυπωσιακή και η επιχειρηματολογία τίμια. Χαίρομαι που το ανακάλυψα έστω και αργά και ομολογώ ότι το ζηλεύω. Τα θέματα του παρουσιάζονται υπό μορφή λημμάτων. Ενα από αυτά – Μετανάστες – το αντέγραψα στη βιβλιοθήκη herrk.

Οσοι δεν έχουν ανακαλύψει το διμηναίο πολιτικό περιοδικό Διάπλου (εκδίδεται από το 2004), μπορούν να πάρουν μια γεύση από το σχετικά πρόσφατο σάιτ: Διάπλους . Κινείται γύρω από το Σύριζα και το ΝΑΡ (είναι η εντύπωση μου) και η πλειοψηφία των άρθρων του είναι ό,τι καλύτερο έχει να επιδείξει αυτός ο χώρος.

(δεν γνωρίζω τη συντακτική επιτροπή του περιοδικού ή του σάιτ, ούτε έχω αγοράσει μετοχές τους)

γιορτή

- Χρόνια πολλά, Μισέλ !

- (από μέσα του) Κάθε χρόνο το ίδιο σαχλό αστείο! (φωναχτά) Θα σου απαντήσω μέσω Ελευθεροτυπίας.

σημειολογικά

“Το πακέτο ενίσχυσης για τις τράπεζες δεν επιβαρύνει τους πολίτες και παράλληλα θωρακίζει την πραγματική οικονομία.” Πρόκειται για δήλωση του Ελληνα Πρωθυπουργού. Αλλος Ευρωπαίος συνάδελφος του δήλωσε “Δεν θα υπάρχει καμία επίπτωση για το φορολογούμενο. Βέβαια πάντα υπάρχει ένας κίνδυνος.” Η δήλωση αυτή είναι κάπως πιο κοντά στην πραγματικότητα. Το ερώτημα ασφαλώς είναι: πώς μπορεί να μην έχει επιπτώσεις κάτι επικίνδυνο;

Η αβεβαιότητα όμως έχει και την εύθυμη πλευρά της: ”Εσείς οι νεοφιλελεύθεροι φέρατε την κρίση, εμείς οι σοσιαλιστές θα φέρουμε τη λύση” (ΠΑΣΟΚ)

πάμε γι’ άλλα

“Εγκαταλείπω την κυβέρνηση δεν θα πεί προδοσία.
Να μην με κατηγορήσουν για ευκολία, πώς δεν έσκαψα βαθιά,
πώς δεν βύθισα το μαχαίρι στα πιο γυμνά μου κόκκαλα·
όμως είμαι άνθρωπος και γω, επιτέλους κουράστηκα, πώς το λένε;
κούραση πιο τρομαχτική από την κυβέρνηση υπάρχει;
Εγκαταλείπω την κυβέρνηση δεν θα πεί προδοσία·
βρίσκει κανείς τόσους τρόπους να επιμεληθεί την καταστροφή του”

από το προσεχές ποίημα του PS, “Εγκαταλείπω την κυβέρνηση” Και για την αντιγραφή: Χριστιανόπουλο

οι βλαβερές συνέπειες του φωταδισμού

“Εύκολη γνώση δεν υπάρχει, ούτε βεβαίως επιφοίτηση ή γνώση-μάννα εξ ουρανού. Ή παλεύεις και μαθαίνεις ή μένεις στο πνευματικό σκότος, στο οποίο ζουν πάρα πολλά άτομα. Παραδόξως, όμως, το βαθύ σκοτάδι είναι κύριο χαρακτηριστικό του λεγόμενου πνευματικού χώρου, ιδιαίτερα των κοινωνικών επιστημών όπου η πνευματική ανωτερότητα δεν συναρτάται με ακαδημαϊκές μεταμφιέσεις και πανεπιστημιακά διπλώματα. Οι «μορφωμένοι» και οι πνευματικά καλλιεργημένοι, εξάλλου, σπανίζουν στα ακαδημαϊκά και πολιτικά παρασκήνια, ενώ αφθονούν στον ευρύτερο κοινωνικό χώρο της παραγωγής, της ταπεινής ανωνυμίας και των αυτοδημιούργητων φιλοσόφων της ζωής. Στον τελευταίο, βρίσκονται και οι περισσότεροι των οποίων η πνευματική καλλιέργεια είναι τρόπος ζωής και που αποτελούν τακτικούς θαμώνες βιβλιοπωλείων και βιβλιοθηκών.

Ιδιαίτερα στον συνδικαλιστικό χώρο των ακαδημαϊκών, οι υψηλότερες βαθμίδες πνευματικών επιδόσεων δεν είναι πάντοτε αρεστές και συμπαθείς: Αντίθετα, προσελκύουν φθόνο, σύνδρομα αντιπάθειας και κεκαλυμμένο ζηλότυπο θαυμασμό. Η μεγαλύτερη αντιπάθεια αναπτύσσεται όχι στον χώρο των αγραμμάτων και των πνευματικά καθυστερημένων αλλά στον χώρο των ημιμαθών. Οι τελευταίοι, είτε γιατί δεν μπορούν είτε γιατί σκοπός τους είναι τίτλοι, θέσεις και «απτά συμφέροντα», μισούν θανάσιμα κάθε τάση γνήσιας πνευματικής ανύψωσης. Μισούν επίσης και τον «απλό» άνθρωπο γιατί η τετράγωνη πολιτική λογική του και τα ένστικτά του χαλούν την σούπα πολλών ανόητων, αντικοινωνικών και ηθικοπρακτικά άχρηστων θεωρημάτων στην αναμετάδοση των οποίων πολλοί επιδίδονται. Ομως τα πιο ουσιώδη της ανθρώπινης κατάστασης είναι συνήθως πασίγνωστα στους «απλούς ανθρώπους» και άγνωστα στους λεγόμενους «μορφωμένους».

Στην Ελλάδα, το φαινόμενο αυτό, όπως σε όλες τις εξαρτημένες χώρες, είναι εντονότερο και βαθύτερο. Έτσι απλά αυξάνεται ο αριθμός όσων βιομηχανικά αναμασούν την παρακμή – γιατί αυτό είναι προσοδοφόρο: Τιμητικοί τίτλοι που τους επιτρέπουν να κορδώνουν, προνομιακές σχέσεις με ξένες πρεσβείες, προσοδοφόρα ταξίδια αναψυχής μεταμφιεσμένα ως «συνέδρια», κοινωνικοπολιτικές αναρριχήσεις κτλ. κτλ.

Σ’ ένα λεγόμενο «ακαδημαϊκό κόσμο» που εξ αντικειμένου είναι ανίατα κατακλυσμένος με επιστημονικά μεταμφιεσμένους προπαγανδιστές του χείριστου είδους δεν μπορείς να κάνεις πνευματική δουλειά παρά μόνον αν τους περιφρονήσεις (τόσο για να απελευθερώσεις χρόνο όσο και για να μην επηρεάζεται η ηρεμία σου).”

Από άρθρο του Π. Ηφαιστου (2007)

Ethniki Organosis Kyprion Agonistonen historia multikopiatua

Πολύ πριν γνωρίσει τα γένια του Μακάριου
και την ιστορία της ΕΟΚΑ, που πολλοί αντέγραψαν,
το παιδί ονειρευόταν μια πατρίδα:
ένα νησί – νησιά είναι όλες οι πατρίδες – μικρό – μικρές είναι οι ωραίες πατρίδες·
καμιά ποδοσφαιρκή ομάδα δεν είχε τόσο ωραίες φανέλες·
Λάρνακα, Αμμόχωστος, Λεμεσός:
ονόματα γλυκά σα σταφίδες.
Το παιδί ονειρεύεται έναν παράδεισο στη Μεσόγειο.
Δεν ξέρει ότι στο κυπριακό πλοίο ξεκίνησε ένας καυγάς:
(το μαχαίρι που πέφτει στο βυθό δεν θα το βρει ποτέ)
οι Τούρκοι ναύτες θ’αφήσουν ήσυχο τον Ελληνα ναύτη να αιμορραγήσει στη γωνιά του.

Τα γήπεδα γκολφ της Κύπρου

Από ποίημα του βάσκου K. Izagirre (1997) μτφ herrk

Επιστροφή στην πολιτική

Με την κρίση το καθεστώς γίνεται πιο δημοκρατικό. Η εξουσία της δικτατορίας της οικονομίας γίνεται λιγότερο ανεξέλεγκτη. Ενδέχεται μάλιστα να ορκιστεί πρωθυπουργός ο Σπ. Μαρκεζίνης.

Και Παπάγος και Πλαστήρας· τραβάς κανά ζόρι;

Η νέα αντιπολιτευτική τακτική του πασόκ – δηλαδή το ανενδοίαστο θράσος – αποδίδει καρπούς: περνάει μπροστά στις σφυγμομετρήσεις. Σίγουρο για τη νίκη του στις εκλογές, το πασόκ δήλωσε ότι ήδη από σήμερα δημοπρατείται η θέση του μελλοντικού Υπουργού Αμυνας - με διαφανείς όμως διαδικασίες.

Στη βιβλιοθήκη σήμερα, μια παράλειψη διορθώνεται:  εδώ 

Δείτε και αυτό

Εφιάλτης στο πλοίο με τις κάλπες

 

 

To πειρατικό του καπτεν-Κώστα

που μ’αυτό θα φύγετε κι εσείς

είναι φορτωμένο dvd’s,

συσκευές οικιακές έχει στην πρύμνη

 

Μήνες τώρα πού ‘χουμε κινήσει

και με τη βοήθεια του πασόκ

όσο που να πάμε εκλογές

την πενταετία έχουμ’ εξαντλήσει

 

Πλέμε σε μια θάλασσα γεμάτη

με λογής παράξενα φυτά

ο Καρατζαφέρης μας κοιτά

και μας κλείνει πού και πού το μάτι

 

Μπουκαπόρτες, κάλπες αδειανές

τζάμπα αγοραστήκαν τόσοι ψήφοι;

μας προσμένουν δάση από μπετόν

και οι αστυφύλακες στην Κρήτη

 

Ξεχασμένη η στάση επί Ανάν

αγκυρες και μπούσουλες χαμένοι

πάνω στις σκαλιέρες να βογγάν             

πέντε υπουργοί παραιτημένοι

 

Η πλωριά Μαριέτα μια βραδιά

βγήκε απ’τις κάλπες λαβωμένη

δίπλα της γλυστρούσαν συνοδειά

στίφη συριζαίοι φωταδισμένοι

 

Κι έπειτα στις ξέρες της Φυρόμ

τσούρμο τ’άγριο κύμα να μας βγάλει

τέρατα σε χρώμα βονταφόν

με φτερούγες ΗΠΑ στο κεφάλι.

Η κόρη μου η σοσιαλήστρια

Κοιτάω Ειδήσεις μετά από πολυήμερη αποχή. Είναι σαν ελληνική ταινία του ‘60: Ο καλοβαλμένος γαμπρός από το Λονδίνο – Αλογοσκούφης, το λαϊκό και τίμιο τεκνό – εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ (δε συγκρατώ το όνομά του), ο καπάτσος Καρατζαφέρης. Νιώθω οικεία. Καθημερινές ειδήσεις: το όπιο του αριστερού.

Με χρησιμοποιείς !

“Τα πράγματα δεν είναι τόσο αγνά όσο κάποιοι αφελείς θέλουν να πιστεύουν” (Καθημερινή, 24.08): ο αυτοαποκαλούμενος “αντιεξουσιαστικός χώρος” χρησιμοποιεί εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου! Στον “εξουσιαστικό χώρο”, πάλι, τα πράγματα είναι πιο σύνθετα: και χρησιμοποιεί αλλά, κυρίως, χρησιμοποιείται. Από το ίδιο φύλλο της Καθημερινής:

“Κι όμως όλοι ξέρουν. Οχι όλα, αλλά όλοι ξέρουν από κάτι. Ξέρουν ότι το λαμπερό Κοσμοδρόμιο, όπως και κάθε τουριστική πίστα ξεσκίσματος στην Ελλάδα, από τα Μάλια έως το Φαληράκι, κι από τη Ζάκυνθο ώς την Κέρκυρα, κυβερνιέται από τις σιωπηλές δυνάμεις της οικοδομής και του real estate, από τις δυνάμεις των μαγαζιών και της νύχτας. Αυτές τις δυνάμεις υπηρετούν Πολεοδομικές Υπηρεσίες, ΙΚΑ, Εφορίες, Αστυνομίες, Λιμεναρχεία, δημοτικά συμβούλια και δήμαρχοι, πολιτευτές. Συχνά με το αζημίωτο – μια διευθυντική θέση σε υπηρεσία-κλειδί σε αυτές τις ζώνες βγαίνει σε πλειστηριασμό… Συχνά από φόβο κι από αδυναμία – οι κρατικοί υπάλληλοι είναι φτωχοί και ανίσχυροι, ανυπεράσπιστοι, μπροστά στο χρήμα και την πολιτική δύναμη.” (Ξυδάκης)

Δολοφονικό παρακράτος

Δολοφονική επίθεση κατά του πρώην υπουργού του ΠΑΣΟΚ. Το όργανο του εγκλήματος – ο σιδηρολοστός – είχε χρησιμοποιηθεί και για να σαμποταριστεί το ποδήλατο του Γ. Παπανδρέου. Πίσω από την επίθεση είναι σίγουρα κάποιο αντίπαλο εκδοτικό συγκρότημα και το παρακράτος της ΝΔ αλλά και του ΚΚΕ το οποίο, ως γνωστόν συγκυβερνά με τη ΝΔ. Το παρακράτος του ΣΥΡΙΖΑ δεν συμμετείχε αυτήν τη φορά, προς τιμήν του. Τον πρώην υπουργό έσωσε διερχόμενος δικηγόρος, κάτι που συνηθίζεται στο ΠΑΣΟΚ.

Καπνοαπαγόρευση

Η Καθημερινή διαπρέπει εσχάτως: παράδειγμα το παρακάτω άρθρο του Νόλλα που – χωρίς το παραμικρό ίχνος υπερβολής – περιγράφει τα κίνητρα της καπνοαπαγόρευσης

http://herrkbiblio.wordpress.com/2008/08/06/nollas/

(Γιατί η Καθημερινή κοστίζει 1 ευρώ ενώ η Ελευθεροτυπία 1,30 ;)

ΚΚΕ: ένα θερινό παραμύθι

“Ενα θα σου πω: αυτή η εξώπορτα που έχεις δεν είναι καθόλου τρέντι. Εχουν πεταχτεί έξω τα καρφιά και μπορεί να κοπεί κανείς. Το ξέρεις ότι ο κυρ-Σήφης που στην έφτιαξε έχει σκοτώσει άνθρωπο; Βγάλτη τελείως να ησυχάσεις. Ετσι κι αλλιώς, 90 χρονών πόρτα, τι να κρατήσει;” είπε ο διαρρήκτης

Ο αφελής πίστεψε τα αγαθά κίνητρα του διαρρήκτη.

Γκάλοπ

17% των ερωτηθέντων σε γκάλοπ πιστεύει ότι το σκάνδαλο Σίμενς δεν θα κουκουλωθεί. Το υπόλοιπο 83% πιστεύει στα ούφο.

Σε άλλο γκάλοπ για την πρόθεση ψήφου, το ΠΑΣΟΚ έρχεται πρώτο εάν συνεργαστεί με το ΛΑΟΣ, χωρίς όμως αυτοδυναμία. Πολλοί στο ΠΑΣΟΚ εν τούτοις απεύχονται μια τέτοια συνεργασία, διότι η ρωσόφιλη φράξια του ΛΑΟΣ ενδέχεται να στρέψει μερίδα των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ προς την ΟΑΚΚΕ. Αλλοι στο ΠΑΣΟΚ βέβαια θεωρούν ότι η λύση αυτή είναι μονόδρομος: Ο ΣΥΡΙΖΑ αποκλείει κατηγορηματικά συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ πριν από τις εκλογές, ενώ το ΚΚΕ δεν είναι αρκετά τίμιο και το γεγονός αυτό θα έβλαπτε την εικόνα του ΠΑΣΟΚ. Πάω για μια βουτιά και τα ξαναλέμε.

Παπαντρέου κατά ΚΚΕ. Τι εννοούσε

Να πω την αμαρτία μου, σας ζηλεύω, όπως ένας πλούσιος κληρονόμος τον αυτοδημιούργητο. Ζηλεύω και τους ψηφοφόρους σας. Οι δικοί μας είναι πιο λαμόγια από μας – δεν φοβάμαι να το πω, γι’αυτό μάς ψηφίζουν εξάλλου – ενώ οι δικοί σας είναι λούζερς. Εμείς όμως έχουμε την εξουσία κι αν να μας κουνιέστε πολύ θα μπορούσαμε να σας δείξουμε ξανά τι σημαίνει εξουσία, όπως σας έδειξε ο παππούς μου πριν από 60 τόσα χρόνια (και τα αφεντικά του έμειναν ευχαριστημένα, τα δικά σας αφεντικά τι κάνανε αλήθεια;)

Είστε όμως λογικοί άνθρωποι πια, arent’ you? Μπορούμε να τα βρούμε, εξάλλου κάπου θά χετε και εσείς λερωμένη τη φωλιά σας, δεν μπορεί να είσαστε υπεράνω. Κανείς δεν είναι υπεράνω, μόνο ο Θεός. Κι ο δικός σας ο Θεός πέθανε, χα χα χα. Κι αν κλείνω το μάτι στο ΛΑΟΣ, μη νομίζετε ότι το θέλω. Ούτε ο μπαμπάς μου όταν έπαιζε με την ΕΠΕΝ το ήθελε. Επαγγελματίες είμαστε, τη δουλειά μας κάνουμε.

Και τώρα το μπλογκοπαίχνιδό μου:

Τι εννοούσε το ΚΚΕ με την απάντησή του;

Ας απαντήσει όποιος θέλει – ο νικητής κερδίζει μια προτομή του Μίμη Ανδρουλάκη, το πιάσατε το υπονοούμενο;

8 % ;

Δηλαδή πώς γίνεται η συνεννόηση;

 - Νίκο μου, θέλω να σου κάνω ένα δώρο για το παιδί.

- Να’σαι καλά και μόνο ο λόγος σου με χόρτασε.

- Οχι, επιμένω, θα τα αναλάβω εγώ όλα.

- Μην επιμένεις, μπορεί να μας παρεξηγήσουν.

- Δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, θα τα κανονίσω.

 

Ποιο είναι το πρόβλημα και κινούνται δικαστικές διαδικασίες; Οι μίζες πάντως όχι: φαντάζομαι ότι αφενός είναι εντελώς αποδεκτή πρακτική και αφετέρου για κάθε χώρα και κλάδο η “αγορά” διαμορφώνει τις ταρίφες της. Είναι λοιπόν ο ανταγωνισμός των μονοπωλίων που οδηγεί τη Ζίμενς στο εδώλιο; Μήπως τα ποσά που πληρώνονται υπερβαίνουν τα έθιμα της αγοράς και αποτελούν αθέμιτο ανταγωνισμό;  

 

Είναι 8% η μίζα όπως έγραψε η Ελευθεροτυπία; (Σε ποιους κλάδους ισχύει αυτό; Περιλαμβάνει τα δώρα;) Αν είναι μόνο τόσο, η Ελλάδα είναι στις ανεπτυγμένες χώρες – ο ΟΟΣΑ θεωρεί κριτήριο ανάπτυξης μιας οικονομίας το χαμηλό ποσοστό μίζας. Το θέμα δεν είναι ηθικό, είναι οικονομικό. Ισως να είναι και λίγο θέμα αξιοπρέπειας για τους δωρολήπτες. Πολύ λίγο βέβαια, όσο πατάει η γάτα, η οποία (νομίζει ότι) μπορεί να περάσει πάνω από το σκατά όπως ο Ιησούς πάνω από τα ύδατα.

Σοδομα και Γομορα

” Τι σε χαλάει Κ. ; “

” Με χαλάει η Siemens”, απάντησε ο Κ.

” Που να βρεις τώρα άκρη με τη Siemens ! Δε θες να σε χαλάει ο γάμος ομοφύλων στην Τήλο;

” Με χαλάει η Siemens”

” Ασε τη Siemens. Αυτά πάντα γινόντουσαν και θα γίνονται. Δε σε χαλάει λοιπόν η Τήλος.

” Με χαλάει η Siemens”, επανέλαβε ο Κ.

Παππούς και εγγονάκι

“όταν ο παππούς μου -τον οποίο λάτρευα- εγκατέλειψε τη Θεσσαλονίκη, ήταν νέος και σίγουρα δεν θα φανταζόταν ποτέ ότι το εγγονάκι του θα ξαναρχόταν ποτέ στην Ελλάδα σαν Πρόεδρος της Δημοκρατίας“

 

Ποιος έκανε αυτή τη δήλωση;

 

α. Ο εγγονός του Ζουράρι σε 50 χρόνια

β. Ενας υστερικός μοντελοπνίχτης

γ. Σταμάτα, θα ξεράσω

 

Απάντηση: β και γ