Συνωστισμός. Τώρα και στο Ζάλογγο

“Η αποδόμηση της ιστορίας στρέφεται εναντίον της κοινωνίας: Θέλουν να έχουν απέναντί τους την κοινωνία όχι ως συλλογικότητα αλλά ως άτομα”.

“Πρέπει να ξέρουμε τι είμαστε, πού πάμε και τι αντιπροσωπεύουμε σε σχέση με την Ευρώπη”

“Γιατί η Αριστερά έχει πρόβλημα με την ιστορία; Αφού ο εθνικισμός έχει τελειώσει. Γιατί τέτοια εμμονή; Λόγω απέχθειας προς τη συλλογικότητα. Επειδή η Αριστερά γεννήθηκε ως καθοδηγητής”.

“Ανάκτηση της ιστορίας: προϋπόθεση για την ανάκτηση της συλλογικότητας”.

Τις παραπάνω φράσεις συγκράτησα από πρόσφατη ομιλία του Γ. Κοντογιώργη – παρουσίαση, στο βιβλιοπωλείο Ιανός (Αθήνα), του βιβλίου ”Συνωστισμένες στο Ζάλογγο“. Η αναφορά στην Αριστερά, φαντάζομαι, έχει ως αποδέκτη όσους έχουν τη μύγα.

Στο βιβλίο ο Γ. Καραμπελιάς επιτίθεται σε αποδομητές ιστορικούς προσάπτοντάς τους διαστρέβλωση των στρατιωτικών και πολιτικών γεγονότων. Σημειωτέον ότι ο συγγραφέας δεν στρέφεται κατά της “απομυθοποίησης” αυτής καθ’αυτής, δηλαδή της τοποθέτησης ηρωικών στιγμών της ελληνικής ιστορίας μέσα σε συγκεκριμένα ιστορικά και κοινωνικά πλαίσια, αλλά κατά της διαστρέβλωσής τους. Χαρακτηριστικό απόσπασμα της ομιλίας του:

“Οι αποδομητές της ιστορίας θέλουν να πλήξουν την έννοια της αγωνιστικότητας. “Θα πουν σε λίγα χρόνια ότι ο Σ. Σολωμού δεν κατέβασε την σημαία, ότι ήταν φωτομοντάζ. Η ότι είχε ψυχολογικά προβλήματα”.

Προφητείες

Διάλογος από ρεπορτάζ που θα ετοίμαζε γνωστός δημοσιογράφος της ΕΤ3 για προφητείες αλλά δεν πρόλαβε:

- Γεροντα, πότε θα έρθει η καταστροφή;
- Οταν αρχίζει να σείεται η Σαντορίνη κι όταν συλλάβουν για δεύτερη φορά το Λάκη Γαβαλά

Εξοστρακισμός!

Και να θέλεις να συγκινηθείς, τα γέλια από  τις δηλώσεις για το θάνατο του Θ. Αγγελόπουλου δεν σε αφήνουν:

«Ένας από τους σημαντικότερους δημιουργούς της έβδομης τέχνης και κορυφαίος πρεσβευτής του ελληνικού πολιτισμού χάθηκε απρόσμενα χθες βράδυ» ανέφερε σε δήλωσή του ο σημαντικότερος – πλέον – πρεσβευτής του ελληνικού πολιτισμού, υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού, Παύλος Γερουλάνος.

ΛΑΟΣ: Το “μετέωρο βήμα του Πλούτωνα” στη μέση της οδού, μας πήρε έναν άνθρωπο που μας είχε συγκλονίσει, συγκινήσει και προβληματίσει βαθιά». … … …

«Ο τραγικός θάνατος του Θόδωρου Αγγελόπουλου, του μέγιστου σκηνοθέτη, του παγκόσμιου κινηματογραφιστή, του γνήσιου δημοκράτη, που περπάτησε συνεπής πάντα τους δρόμους της αριστεράς, μας γεμίζει θλίψη, οδύνη» ανέφερε ο συνεπής περιπατητής του δρόμου της αριστεράς και πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς, Φώτης Κουβέλης.

Ο άντρας ο από μόνος του φτιαγμένος

Την προηγούμενη Δευτέρα  έγινε συζήτηση στην Αθήνα για την Ανάπτυξη της Εγχώριας Παραγωγής ως αντίδοτο στην κρίση. Μεταφέρω ορισμένα από όσα ειπώθηκαν:

Ο οικολόγος Γ. Σχίζας άρχισε μιλώντας για τους Πολωνούς εργαζομένους στην Ελλάδα που πρόσφατα έβγαλαν ανακοίνωση υπέρ της αγοράς ελληνικών προϊόντων. Προέτρεψε και όσους άλλους ζουν στον ίδιο τόπο να κάνουν το ίδιο.

Εθεσε ως στόχο την ανάκαμψη του εμπορικού ισοζυγίου. Υποστήριξη των εγχώριων προϊόντων διατροφής, είπε, σημαίνει αναγνώριση των ελληνικών συγκριτικών πλεονεκτημάτων. Σημαίνει ότι δεν επηρεαζόμαστε από τις συγκυριακές διακυμάνσεις των τιμών σε παγκόσμιο επίπεδο κι έφερε το παράδειγμα αφρικανικών χωρών οι οποίες πείνασαν (κυριολεκτικά) όταν κατέρρευσαν οι παγκόσμιες τιμές των προϊόντων η μονοκαλλιέργεια των οποίων τους είχε επιβληθεί. 

Ο παραγωγός Β. Γκανής μάς προέτρεψε να αποφεύγουμε τα φρούτα που γυαλίζουν. Τα προϊόντα της γης είναι κανονικά βρώμικα, εάν μάλιστα έχουν και κανά σκουλήκι ακόμα καλύτερα, σημαίνει ότι δεν έχουν πολλά φυτοφάρμακα.

Αναφέρθηκε στις αγροτικές επιδοτήσεις. Συνάδελφοί του, είπε, παίρνουν έως και 450.000 ευρώ το χρόνο για να μην καλλιεργούν τίποτε. Ως χαρακτηριστικότερο παράδειγμα ανέφερε την Κλωστοϋφαντουργία Λαναρά η οποία είχε επιδοτηθεί και δανεισθεί με εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου με δεκάδες εκατομμύρια ευρώ για την «αναδιοργάνωση» των εργοστασίων του, και μετά από λίγο απλώς τα έκλεισε. Υπέθεσε ότι κάποιος πολιτικός θα έπρεπε να είναι από πίσω. Αναρωτήθηκε δε γιατί τους υποστηρίζουμε. Στο ερώτημά του απάντησε ο ίδιος: “Για να μας φέρουν το παιδί από τον Εβρο”, χαρακτηρίζοντας τη στάση αυτή ραγιαδισμό.

Τελος αναφέρθηκε στην ελληνική κοινωνία. Μεταφέρω από μνήμης:  ”Ξέρετε τι λένε στην επαρχία; Ο χαζός και το ρολόι δουλεύουν. … Εμείς τους κάναμε μάγκες. Ανθρωπο που δεν δούλεψε ποτέ στη ζωή του δεν μπορώ να τον θεωρήσω μάγκα. … Η επανάσταση είναι μεγάλη κουβέντα, μην την πιάνουμε. Αλλά ας επαναστατήσουμε τουλάχιστον για τις οικογένειές μας.”

Φέρε τα λεφτά ως την Τρίτη

Το κύκλωμα των τοκογλύφων δεν δίστασε να απαγάγει στην ουσία μέσα από νοσοκομείο ένα από τα θύματά τους προκειμένου να το υποχρεώσουν να τους πληρώσει τους τόκους. Στο νοσοκομείο ανέλαβε δράση ένας γιατρός του ίδιου νοσηλευτικού ιδρύματος, ο οποίος είναι από τα βασικότατα μέλη της συμμορίας.

Σχετικά βίαιες διαδηλώσεις στη Ρουμανία

Στη Ρουμανία συνεχίζονται οι ταραχές που ξέσπασαν την Πέμπτη. Αιτία η λιτότητα και αφορμή η παραίτηση του δημοφιλούς αναπληρωτή υπουργού υγείας ο οποίος είχε αντιταχθεί στην ιδιωτικοποίηση της δημόσιας υγείας (πηγή). Τα επεισόδια είναι βίαια και εκτείνονται σε όλη τη χώρα. Ο αριθμός των διαδηλωτών δεν είναι πολύ μεγάλος, η κυβέρνηση πάντως δείχνει να φοβάται. Αίτημα φαίνεται να είναι η παραίτηση του Πρόεδρου της χώρας και η προκήρυξη εκλογών. Συμμετέχουν φίλαθλοι. Σχετικά βίντεο εδώ.

το τέλος της κατανάλωσης

- Να σε ρωτήσω κάτι;
- Ρώτα με.
- Τι σου έφταιγε το μπάνιο και το άλλαξες;
- Μα ήταν χάλια έτσι.
- Εγώ το βρίσκω μια χαρά.
- Δεν έχεις γούστο. Κι έπειτα μου περίσσευαν λεφτά.
- Τα λεφτά άμα μας περισσεύουν τά ’χουμε για να φτιάχνουμε, όχι για να χαλάμε.
- Καλά … Κι έτσι νά ’ναι, άμα μπορείς  να κάνεις το κακό, γιατί να μην το κάνεις;

Οι καλύτερες φωτογραφίες του 2011

Η επιλογή ήταν εγχείρημα δύσκολο. Ισως κάποιες αξιόλογες φωτογραφίες να έχουν παραλειφθεί και ίσως ορισμένες από όσες έχω επιλέξει να μην είναι τεχνικά άρτιες. Ας κρίνει όμως ο αναγνώστης. Κυρίες και κύριοι, οι καλύτερες φωτογραφίες της Υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων για το 2011:

Έκθεση ζωγραφικής Ευ. Βαρλάμη: "Άγιον Όρος"

Κάλαντα από τον Όμιλο Βρακοφόρων Κρήτης

Ποντιακά Κάλαντα Πρωτοχρονιάς

Συνέδριο «Μαθαίνω να μην καπνίζω»

Πρώτο Συνέδριο-Έκθεση Καινοτομίας 2011

Εορτασμός της 28ης Οκτωβρίου

Συζήτηση του Νόμου για την Ανώτατη Εκπαίδευση

Εκδήλωση "Ποιότητα στην Εκπαίδευση"

Βραβεία "Αριστείας και Καινοτομίας" 2011

Τελετή μετονομασίας του 42ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών σε Δημοτικό Σχολείο "Αντώνης Σαμαράκης"

Μαθητική Παρέλαση για την Επέτειο της 25ης Μαρτίου

Ημερίδα "Προστασία των μικρών τηλεθεατών"

Συνεδρίαση της Διακομματικής Επιτροπής για τις αλλαγές στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση

Οι φωτογραφίες αλιεύτηκαν εδώ:  http://www.flickr.com/photos/annadiamantopoulou

xountamou

Αναδημοσίευση από τη “Ζωή στο σαλόνι”:

ΔΕΝ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ τα κανάλια τις κυβερνήσεις, αλλά οι κυβερνήσεις τα κανάλια. Δεν είναι τα τσιράκια τα κανάλια – οι κυβερνήσεις είναι τα τσιράκια των καναλιών. Δεν γλύφει ο πρετεντέρης τον υπουργό – ο υπουργός γλύφει τον πρετεντέρη. Δεν κάνουν πολιτική οι κυβερνήσεις – τα κανάλια κάνουν πολιτική. Τα κανάλια είναι υπεύθυνα για την πολιτική της χώρας.
ΤΑ ΚΑΝΑΛΙΑ είναι το ιδιωτικό σχολείο που σου ορίζει την ύλη της ημέρας, που σου υπαγορεύει το μάθημα που πρέπει να πάρεις, που σου ρυθμίζει την πίστη και τον χριστό, που σε αποβάλλει, που σου ρυθμίζει τη διάθεση, σου λέει πότε να φοβάσαι, πότε να αδιαφορείς, πότε να οργίζεσαι και πότε να απελπίζεσαι.

Η ενδιαφέρουσα συνέχεια εδώ

ο Πεταίν κι ο Παντελής

Σκεφτόμουν να γράψω για τις δηλώσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας, για την αντίδραση του ΣΥΝ σε αυτές… Δεν ξέρω τι νόημα θα είχε. Αμα βγει αξιωματική αντιπολίτευση ο ΣΥΝ, ας τον παραπέμψει σε δίκη για έσχατη προδοσία ή παραβίαση του Συντάγματος αν θέλει. Αν υπάρχει τότε ΣΥΝ, αν υπάρχει τότε αντιπολίτευση. Πάντως Σύνταγμα θα υπάρχει. Α, όλα κι όλα!

μικρομεσαίες εταιρείες, μεγάλες εταιρείες

Έκλεβαν ό,τι έβρισκαν από μαγαζιά και σχολεία

Το πρωτοχρονιάτικο μήνυμα του προέδρου του ΠΑΣΟΚ:

Κυριολεκτικά ό,τι έβρισκαν έκλεβαν οι νεαροί

«Έχουμε ακόμα δρόμο, αγώνα και πολύ προσπάθεια μπροστά μας,

διαρρήκτες που συνελήφθησαν στις 27 Δεκεμβρίου

έχουμε όμως παράλληλα, αποφασιστικά και όλοι μαζί, βάλει τις

για κλοπές στην περιοχή των Τρικάλων.

βάσεις και τις προϋποθέσεις για να βγούμε από την κρίση».

[από την εφημερίδα Πρώτο Θέμα]

Καλή χρονιά! Καλό κουράγιο ιδιαίτερα σε όσους έχουν εμμονή με το να βάζουν τα πράματα στη θέση τους, όπως πχ ο Γιάννης στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού “Σημειώσεις” ή ο Ομαδεών που έμπλεξε πάλι σε διαδικτυακό καυγά.

Να βοηθήσουμε όλοι!

Στο εορταστικό του μήνυμα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας, απηύθυνε έκκληση προς τις δυνάμεις του ελληνισμού να βοηθήσουν την μητέρα πατρίδα σε μία εποχή που τους έχει ανάγκη.

Με τον τρόπο αυτόν οι Έλληνες ανά τον κόσμο θα βοηθήσουν την Ελλάδα να μπει ξανά στον δρόμο της ανάπτυξης και της ευημερίας.

Το μήνυμα του Κάρολου Παπούλια έχει ως εξής:

Μια φορά κι έναν καιρό

Καθώς τελειώνει ο χρόνος, συγκράτησα το μεγαλύτερο από τα χυδαιολογήματα που προσπαθούν να εκβιάσουν τη συναίνεσή μας. Μιλάει για μανάδες που εκπόρνευαν τα παιδιά τους αλλά τι να κάνουμε, έτσι είναι η ζωή άμα δεν έχεις να φας, όπως καλή ώρα θα καταντήσουμε στην Ελλάδα τώρα εκτός αν … Κάθε χώρα έχει την ακροδεξιά που την εκφράζει τελικά: οι Ολλανδοί είχαν έναν κλόουν, οι Γάλλοι έναν βασανιστή στην Αλγερία, οι Γερμανοί δολοφόνους μεταναστών… Το πιο αστείο είναι ότι μερικοί τους θεωρούν εναντίον του κατεστημένου. Ετσι είναι, όταν αρχίσει να βρωμάει το πράγμα, εμφανίζονται όλο και πιο πολλές μύγες. Η παρουσία τους είναι κάτι σαν τετελεσμένος μέλλοντας: Bila jednom jedna zemlja – Μια φορά κι έναν καιρό, ήτανε μια χώρα.

Συμβουλές προς τη νεολαία

Οικονομική κρίση: Οταν έχεις καταλάβει τι παίζει, είναι πλέον αργά. Αυτά παθαίνουν όσοι ακούν οικονομολόγους αντί να ακούν τις σωστές συμβουλές εξ αρχής. Μπάροουζ, συμβουλές προς τη νεολαία, αγγλιστί:

Καλημέρα

(βίντεο άνευ λόγου και αιτίας)

Ναυάγια Θεσσαλονίκης

Ναυάγιο μεταμοντερνιάς (χαιρέκακος σχολιασμός εδώ)

Ναυάγια κομμάτων (αφορά την Α’ Θεσσαλονίκης)

Κι αν τα καταφέρει να μην ναυαγήσει ο μεταμοντερνισμός, παλιώνει άσχημα. Κάτι σαν το πλαστικό κούφωμα σε σχέση με το ξύλινο.

βόλτα

Κατεβαίνοντας τη Χαριλάου Τρικούπη βλέπεις την Αθήνα όπως ήταν δύο τρεις γενιές πίσω. Π.χ. το καφενείο με το ελληνικό σημαιάκι (το είδα και χάρηκα: για μια στιγμή νόμισα ότι είμαι σε μαγαζί μεταναστών στη Γερμανία – όχι όμως, ήμουν σε μαγαζί Ελλήνων μεταναστών στο κέντρο της Αθήνας).

Της Αθήνας που κυνηγάει κόσμο λόγω φρονημάτων: αναδημοσίευε σήμερα το Ποντίκι σχετικές επιστολές συγγενών φερόμενων ως τρομοκρατών. Η Ασφάλεια, λένε, τους κυνηγάει, κυνηγάει κι αυτούς που έχουν αθωωθεί και όσους τους κάνουν παρέα. Τους καλούν και ως μάρτυρες κατηγορίας σε δίκες. Από πότε είναι ποινικά κολάσιμη η τρικυμία εν κρανίω, και μάλιστα αυτή που δεν προκαλεί θύματα; Απάντηση: από φέτος. Τουλάχιστον. Οσο για τις παρέες σου, οφείλεις να τις προσέχεις.

Συνέχισα τη βραδινή βόλτα και πέτυχα ένα πανηγύρι. Στο κέντρο της Αθήνας. Είναι πιο θλιβερό από τα πανηγύρια στην επαρχία αλλά τουλάχιστον γυρίζεις σπίτι σου στην Αθήνα μετά. Θαύμασα τα εσώρουχα “Uomo”, τις νάυλον κάλτσες (ελπίζω να προσέξατε το ύψιλον του νάυλον), τους βιομηχανικούς λουκουμάδες. Προσπέρασα σχεδόν αδιάφορος το ζητιάνο με τα κομμένα πόδια μπροστά από την εκκλησία. Αγόρασα γλυκό τοματάκι. Είδα τη γυναίκα που καθαρίζει το σπίτι μου να περπατά ευτυχισμένη με την κόρη της. Ημουν ήδη καλύτερα.

Γιατί όχι άλλωστε;

Βοήθησα στην εξάρθρωση της 17 Νοέμβρη. Δεν ήταν αποκλειστικά δικό μου έργο, αλλά θέλω να πιστεύω ότι η συμβολή μου ήταν αποφασιστικής σημασίας. Επόμενος στόχος η 3η Σεπτέμβρη. Κι εκεί θεωρώ ότι προσέφερα σημαντικό έργο. [...] Η ίδρυση του ΓΑΠΑ (Γραφείο Αντιμετώπισης Περιστατικών Αυθαιρεσίας) είναι κάτι που έλειπε από τον τόπο και ένα καθήκον για μια κυβέρνηση με δημοκρατικές ευαισθησίες. Αν ήταν και ΑΓΑΠΑ (Ανανεωμένο Γραφείο…) θα ήταν ακόμα καλύτερα. Ανθρώπε αγάπα! Μην το γράψεις, πλάκα κάνω [...] Μετά την ήττα στις εκλογές του 2015, κι αν ο Πρόεδρος έχει κουραστεί, ευχαρίστως να υπηρετήσω το Κίνημα από όποια θέση μού ανατεθεί [...] Να πω την αμαρτία μου; Ολα αυτά τα “προστασίας του πολίτη”, τα τουίτερ και τα παρόμοια επικοινωνιακά τρυκ κάπου με χαλάνε. Για μένα ήταν και πάντα θα είναι “Δημόσιας Τάξης” *

*Τα αποσπάσματα του παραπάνω μονολόγου είναι προϊόν φαντασίας.

Πρωτοδημοσιεύτηκε προ διετίας εδώ. Ο,τι δεν ισχύει πλέον, εμφανίζεται διαγραμμένο.

Η μαφία και οι σχολιαστές της

Τι είναι αυτή η μαφία που μπορείς να την καταγγέλλεις ελεύθερα, αν δεν ακούγεσαι πολύ δυνατά, αν είσαι αναξιόπιστος ή αν δεν αναφέρεις ονόματα;

Είναι η δική μας μαφία, οι δικοί μας άνθρωποι. Μιλάμε (σχεδόν) την ίδια γλώσσα, μπορεί και να διασταυρωθούμε στο δρόμο, ίσως ψωνίσουμε μια μέρα από το ίδιο μαγαζί. Δεν χαίρεστε;

Αντε, να ψοφάμε σιγά σιγά…

Πογκρόμ αναπήρων πολέμου το 1943

“ήρθαν οι μαθητές με μια χούφτα κέρματα”

Από την Ελευθεροτυπία:

Αρκετοί στέλνουν λεφτά και τρόφιμα. Από τα 60 ευρώ του Συλλόγου Γυναικών Αγ. Βαρβάρας μέχρι τα 500 ευρώ από το ταμείο του Συλλόγου Προσωπικού του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών, τα 500 κιλά γάλα του Συνδικάτου ΟΤΑ Λάρισας, τη ζάχαρη, το λάδι, μέχρι και τα δωρεάν μαθήματα σε παιδιά απεργών. Η αλληλεγγύη δεν λείπει. Σύμφωνα με ανακοίνωση, οι χαλυβουργοί έλαβαν οικονομική ενίσχυση και από το Σωματείο Ημερήσιου Τύπου Αθηνών 1.000 ευρώ, ΜΑΣ 3.590, Σωματείο ΣΟΦΤΕΞ 650, Σωματείο Εργαζομένων Θριάσιου Νοσοκομείου 500, Σωματείο Τζάνειου 200, Αγ. Σάββα 200, Γενικό Κρατικό Αθήνας 200, Ειδικό Κέντρο ΕΡΜΗΣ 100, ΠΑΜΕ Μεσογείων 200, εργαζομένους ΕΚΟ 630, εργαζομένους ΕΛ.ΠΕ. 250 ευρώ κ.λπ. Το πλέον συγκινητικό, η συνεισφορά του Δημοτικού σχολείου Ασπροπύργου. «Ηρθαν οι μαθητές με μια χούφτα κέρματα…».

Από τη χθεσινή ανακοίνωση της ΕΣΗΕΑ:

“Η απεργία στην «Ελληνική Χαλυβουργία» που συνεχίζεται εδώ και 24 ημέρες…”

“Αυτή η απεργία διαρκείας, για την ανάκληση των 34 απολύσεων, τη σύμβαση και το 8ωρο …”

“Η εργοδοσία που ευθύνεται και για το «θάψιμο» -και μάλιστα με προκλητικό τρόπο- αυτής της απεργίας από τη μεγάλη πλειοψηφία των εφημερίδων και των σταθμών. Ο αγώνας των χαλυβουργών δεν χώρεσε στα δελτία ειδήσεων, ούτε στις στήλες των εφημερίδων τους. Γιατί η ενότητα και η αποφασιστικότητά τους, η ανυπότακτη στάση τους, θα ήταν «κακό παράδειγμα» για τον αναγνώστη και τον τηλεθεατή.”

Σύμφωνα με το Γκράνμα ο αριθμός λογαριασμού για την οικονομική στήριξη των απεργών είναι:

200/623301-52 - Εθνική Τράπεζα

IBAN: GR 40 0110 2000 0000 2006 2330 152

 

Μπορείς και καλύτερα

255 ψήφοι στις 300 υπέρ της κυβέρνησης Παπαδήμου; Σιγά το κατόρθωμα! Εδώ το Ράχσταγκ είχε ψηφίσει ομόφωνα (πλην ενός, στη συνέχεια δολοφονήθηκε) τις πολεμικές πιστώσεις το 1914.

Σύλληψη φοροφυγάδων; Σιγά το κατόρθωμα! Εδώ ο Μπαλόπουλος είχε καταδικαστεί σε 3,5 χρόνια φυλακή από τη δικτατορία το 1974. Ηταν λίγο πριν από την εισβολή στην Κύπρο.

Πίσω ολοταχώς

Το λαγαρό γέλιο από την οπερέτα έδωσε τη θέση του στην αναμενόμενη αμηχανία: τι κάνουμε τώρα που είμαστε επισήμως, με τη βούλα και αμετακλήτως αντιπολίτευση; Κάποιες απαντήσεις μασουλάνε, τάχα αδιάφορα, το χορτάρι τους σε αυτήν την  αναδημοσίευση από το ιστολόγιο “Λογομνήμων“:

” 1937: Ο πρύτανης Αβροτέλης Ελευθερόπουλος έπρεπε να εκφωνήσει κατά τα καθιερωμένα τον πανηγυρικό της ημέρας στις 26 Οκτωβρίου που γιόρταζε η Θεσσαλονίκη την απελευθέρωσή της, παρουσία του βασιλιά Γεωργίου του Β΄. (…) Την παραμονή το βράδυ ο υπουργός – γενικός διοικητής Μακεδονίας, ο διαβόητος Γεώργιος Κυρίμης, έστειλε άνθρωπό του στον πρύτανη και του ζήτησε τον λόγο για να τον διαβάσει. Ο Ελευθερόπουλος έδωσε ένα αντίγραφο. Την άλλη μέρα το πρωί του το επέστρεψαν “διορθωμένο”! Ο Κυρίμης τον λογόκρινε! Έσβησε ό,τι δεν του άρεσε και πρόσθεσε τα δικά του. (…) Σε μια κατάμεστη αίθουσα τελετών -στην πρώτη σειρά ο Γεώργιος, πίσω η ακολουθία του, υπουργοί- και ο Κυρίμης -πρεσβευτές, πρόξενοι, οι αρχές της πόλεως, καθηγητές και άλλοι- ο Ελευθερόπουλος ανέβηκε στο βήμα και είπε: “Μεγαλειότατε, έχω εις χείρας μου δύο λόγους: Έναν του κυρίου Κυρίμη και έναν δικό μου. Ποιον θέλετε να σας αναγνώσω;” Αμήχανος για λίγο ο Γεώργιος απάντησε: “Μα φυσικά τον ιδικόν σας”. Άφησε παράμερα το λογοκριμένο αντίγραφο ο Ελευθερόπουλος και άρχισε να διαβάζει τον πανηγυρικό του. Όταν ανέφερε το όνομα του Βενιζέλου, εκφράζοντας την εθνική ευγνωμοσύνη για τη βαλκανική πολιτική του, ένας στρατηγός από το ακροατήριο φώναξε: “το κτήνος”! Ο Γεώργιος ιδιαιτέρως του είπε πως καλά έκανε που μνημόνευσε και τον Βενιζέλο. (…)  Οι καθηγητές του είπαν -ιδιαιτέρως βέβαια- πως έσωσε την τιμή και το γόητρο του πανεπιστημίου. (…) 

Όργανα της Ασφάλειας πήγαν την νύκτα στο σπίτι του και συνέλαβαν τον Πρύτανη. Τον έβαλαν στο πρώτο τρένο για Αθήνα με προορισμό την εξορία του σε νησί. Από την εξορία τον έσωσε, όπως πίστευε, η μεσολάβηση του Γεωργίου. Στη θέση του όμως δεν επανήλθε ποτέ. Και έζησε απομονωμένος στην Αθήνα την ασκητικά πνευματική του ζωή ως τα βαθιά γεράματά του…

* * *

Το χειμώνα του 1942 η κατάσταση έφτασε στο απροχώρητο για όλους. Μ’ αυτές τις συνθήκες, τον Φλεβάρη του 42, και σε πλήρη εξαθλίωση, μάνα και γιος, αποφασίζουμε και μεις να πέσουμε κάτω και να πεθάνουμε. Σας φαίνεται παράξενο, αλλά δεν είναι υπερβολή. Αν το παίρναμε απόφαση να πλαγιάσουμε ένα βράδυ στο παχύ χιόνι των τριάντα πόντων στο χωματένιο πεζοδρόμιο της λεωφόρου Αθηνών (έτσι λεγόταν τότε η σημερινή οδός Παπαναστασίου), το πρωί θα μας έβρισκαν σίγουρα κοκαλωμένους. Άλλωστε αυτή ήταν και η τακτική που ακολουθούσαν εκατοντάδες άνθρωποι κάθε μέρα, οι οποίοι αποφάσιζαν να πεθάνουν: έπεφταν σε μια γωνιά ή σε ένα πεζοδρόμιο, και το πρωί περνούσε το κάρο της δημαρχίας και τους μάζευε ξυλιασμένους. Ένα απόγευμα, λοιπόν, λέει η μάνα μου: «Ως εδώ ήταν οι μέρες μας». Πέφτουμε λοιπόν στα χιόνια και περιμένουμε να πεθάνουμε. (…) Εκεί λοιπόν που πέσαμε εξαντλημένοι στο πεζοδρόμιο με τα χιόνια, ξαφνικά εμφανίζεται η Καλλιοπίτσα, που κι αυτή είχε τελειώσει τη δουλειά της στους Γερμανούς. (…) «Καλέ, Κυρα-Φανή, καλέ, τι κάνετε εδώ, είστε με τα καλά σας;». «Ε, να», λέει η μητέρα μου, «εμάς, αφήστε μας, ήρθε η ώρα μας, εσείς τραβήξτε». «Μα πώς θα τραβήξουμε, αστειεύεσαι; Είναι σοβαρά πράματα αυτά; Σήκω, επάνω, που θα πεθάνετε!» «Όχι, όχι, δεν μπορούμε. Αφήστε μας και φύγετε». «Βρε, σήκω, που σε λένε». Η μητέρα μου αντιδρούσε και δεν ήθελε να σηκωθούμε. Οπότε αυτές οι δύο μας σηκώνουν στο πι και φι και μας βάζουν να καθίσουμε επάνω στο χιόνι. Τότε οι Γερμανοί δεν είχαν πάρει ακόμη τους Εβραίους. Οι δε Εβραίοι συνήθως πουλούσαν διάφορα πράγματα στο δρόμο, μεταξύ των οποίων και κανναβούρι ψημένο. Με ένα μικρό φλιτζανάκι του καφέ, σου έδιναν σ’ ένα χαρτί κανναβούρι ψημένο, που, όπως ξέρετε έχει λάδι μέσα, είναι και νόστιμο και δυναμωτικό. Περνάει λοιπόν ένα φουκαράδικο Εβραιάκι έχοντας λίγο κανναβούρι για πούλημα, του δίνουν λίγα λεφτά η Καλλιοπίτσα και η άλλη, παίρνουν ένα φλιτζανάκι κανναβούρι κι αρχίζουν να μας ταΐζουν. Όπως πώς θα πηγαίναμε μέχρι τον Αη-Θανάση; Δεν υπήρχε συγκοινωνία, και τα λίγα γκαζοζέν που υπήρχαν δεν έκαναν αυτό το δρομολόγιο. Τα γκαζοζέν ήταν κυρίως στην Εγνατία. Ξαφνικά, για καλή μας τύχη, εμφανίζεται ένα κάρο με άλογο. Το είχε ένας χωριάτης από την Καμπτσίδα. Τον σταματάει λοιπόν η Καλλιοπίτσα και του λέει: «Καλέ, μπάρμπα, πόσα θέλεις να πάρουμε αυτούς τους ανθρώπους και να τους πάμε μέχρι τον Αη-Θανάση;» Αυτός μας είδε λίγο ψυχρά και ζήτησε ένα ποσό που η Καλλιοπίτσα το βρήκε λογικό. Μας αρπάζουν λοιπόν και μας ξαπλώνουν πάνω στο κάρο, ανεβαίνουν κι αυτές, κάθονται δίπλα μας και μπροστά ο αμαξάς με το καμτσίκι, πίσω εμείς οι τέσσερις, και ξεκινάμε. (…) Εκεί που πηγαίναμε, γυρίζει ξαφνικά ο αμαξάς και λέει στην Καλλιοπίτσα: «Μετάνιωσα». Η Καλλιοπίτσα τρόμαξε. «Έχει γούστο να μας κατεβάσει τώρα, κι άντε να βρεις άλλο κάρο», σκέφτηκε. «Μετάνιωσα», λέει ο αμαξάς, «που σας ζήτησα λεφτά, δε θέλω τίποτα. Θα σας πάω τζάμπα». Πρωτοφανές, είχε συγκινηθεί και είχε έρθει στο φιλότιμο. Και πράγματι, μας πήγε όχι μόνο μέχρι τον Αη-Θανάση, αλλά μέχρι και το σπίτι μας που ήταν αρκετά αψηλά, κοντά στην οδό Αγίου Δημητρίου. “

Μην ανησυχείτε, βρέθηκε

Χάθηκε την Τετάρτη 9 Νοεμβρίου μαύρο λυκόσκυλο γερμανικό. Φοράει αντιπαρασιτικό κολάρο και ειναι τσιπαρισμένο στο αυτί του. Το έχουν δει να περιφερεται κοντα στο κέντρο της Αθήνας. Αν καποιος το δει, να επικοινωνησει με τον ιδιοκτητη του.

Εν τω μεταξύ με ειδοποιούν ότι βρέθηκε. Κρατούσε στο στόμα του μία μπαρμπι με μουστάκι, ελαφρώς αναμαλλιασμένη αλλά ζωντανή. (Το ρολόι που μετρά τις μέρες μέχρι τα Χριστουγεννα, το αγοράσατε; Οχι; Χάνετε!)

Σαφείς υπαινιγμοί για πλουτισμό

Οποιος και να είναι ο νέος πρωθυπουργός του πασόκ, μόλις που θα προλάβει να ζεστάνει την καρέκλα του επόμενου. Είναι το ελάχιστο που μπορεί να κάνει το θέαμα για να διασκεδάσει τους υπηκόους του.

Από άρθρο του Γ. Αγγέλη :

Κύκλοι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με τους οποίους επικοινώνησε το Capital.gr δήλωσαν ότι «αυτά τα οποία συμβαίνουν στην Ελλάδα σε συνάρτηση με το σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας συνιστούν βαρύτατα ποινικά αδικήματα. Είναι σε βάρος της οικονομίας της χώρας και σε βάρος του κοινοτικού προϋπολογισμού. Ως εκ τούτου θα υπάρξει συνέχεια» [...] Το Capital.gr απευθύνθηκε σε διπλωματικές πηγές στο Βερολίνο και το Παρίσι για να διευκρινίσει το περιεχόμενο της προειδοποίησης από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η απάντηση που πήρε είναι ότι «το τελευταίο χρονικό διάστημα έχουν διαπιστωθεί αξιοσημείωτες κερδοσκοπικές κινήσεις τόσο στις αγορές ομολόγων όσο και στις χρηματιστηριακές αγορές και την αγορά συναλλάγματος». Κατά συνέπεια είναι «απολύτως αναμενόμενο να κινηθούν οι αρμόδιες εποπτικές αρχές για να διερευνήσουν» τους συσχετισμούς των πολιτικών γεγονότων με τις κινήσεις στις αγορές.

Μέρες του 1942

Το Δεκέμβριο του 1942 ο Κ. Λογοθετόπουλος αντικαθιστά τον πρωθυπουργό Γ. Τσολάκογλου. Η συνέχεια από την wikipedia:

“Η κυβέρνησή του ανέλαβε να επιστρατεύσει έλληνες που θα πολεμούσαν ως εθελοντές στο Ανατολικό Μέτωπο ή θα εργάζονταν σε γερμανικά εργοστάσια, αλλά και τα δύο σχέδια απέτυχαν χάρη στη λαϊκή κατακραυγή. Τελικά η θητεία του διήρκεσε μόλις τέσσερις μήνες, αφού τον Απρίλιο του 1943 οι γερμανοί τον αντικατέστησαν με τον Ιωάννη Ράλλη, επιθυμώντας έναν πιο δυναμικό πρωθυπουργό για την αντιμετώπιση του αναδυόμενου ΕΑΜ. Στα απομνημονεύματά του ο Λογοθετόπουλος αξιοποιεί την «απόλυσή» του για να σώσει την υστεροφημία του, υποστηρίζοντας ότι ο πραγματικός λόγος της ήταν οι διαρκείς αντιρρήσεις που έφερνε στους κατακτητές.”

Τις αναλογίες με τη γερμανική κατοχή δεν τις αναζητώ ως ρητορικό σχήμα. Γνωρίζω ότι δεν τελούμε στρατιωτικά υπό κατοχή και δεν συγκρίνω καθεστώτα. Συγκρίνω καταστάσεις παρόμοιας διαφοράς γεωπολιτικής ισχύος.

(Πανωλε)θρίαμβος

Η κυβέρνηση που προκάλεσε και στη συνέχεια “διαχειρίστηκε” την κρίση χρέους βγαίνει κοινοβουλευτικά ενισχυμένη. Το ενδεχόμενο τιμωρίας των πρωταιτίων απομακρύνεται με την ελεγχόμενη μεταβίβαση της εξουσίας. Η αποξήλωση του κοινωνικού κράτους και των υπολειμμάτων ανεξαρτησίας επιταχύνεται, πλέον απρόσκοπτη. Με άλλα λόγια, η παράδοση Σαμαρά και η συγκυβέρνησή του με το Πασόκ αποτελεί μεγάλη ήττα όλων εκείνων που διαμαρτυρηθήκαμε - σπασμωδικά ή αυτοοργανωμένοι - επί ενάμιση χρόνο. Υπήρξαμε δειλότεροι των περιστάσεων, ίσως μοιραίοι, τουλάχιστον όμως όχι άβουλοι. Ο καημός συνεχίζεται.

No samaran

H “Οικονική πραγματικότητα“  ήταν πιθανότατα αισιόδοξη (“πιθανότατα” διότι δύσκολη η βεβαιότητα για θέματα, ουσιαστικά, εξωτερικής πολιτικής) όταν έγραφε χτες:

“Ας ελπίσουμε, ότι ο Σαμαράς δεν θα ενδώσει σε ένα σχέδιο συνεργασίας-συνενοχής με το ΠΑΣΟΚ. Ας ελπίσουμε ότι θα ακροαστεί τη φωνή της βάσης, που τελεί σε σχέση συγκοινωνούντων δοχείων με την όλη φωνή της ελληνικής κοινωνίας, συμπεριλαμβανομένης της Αριστεράς.”

Σίγουρα όμως λέει κάτι αυτονόητο όταν ισχυρίζεται ότι:

“Το κρίσιμο στοιχείο στην όλη υπόθεση δεν είναι η στάση της Αριστεράς [...] Το κρίσιμο οχυρό που πρέπει να πέσει για να σφραγιστεί με μπετόν αρμέ η ελληνική σαρκοφάγος  είναι η Νέα Δημοκρατία. Η συναίνεσή της είναι απολύτως απαραίτητη για να προχωρήσουν τα συγκεκριμένα σχέδια του Δ Ράϊχ στη συγκεκριμένη φάση.”

Πέραν τούτου, η παρέλαση ονομάτων πρωθυπουργοποιήσιμων, μικρή έως μηδενική σημασία έχει. Οπως προβλέπεται στο ενίοτε σοφό twitter

“σε λίγες ώρες θα ανακουφιστουμε ενώ στην πραγματικότητα θα υπογράφουμε την απόλυτη και άνευ όρων παράδοση μας.”

[Το ποστ γράφεται σε ιντερνετ καφενείο, την ώρα που η τηλεόραση μεταδίδει τον αγώνα ("πολύ καλό το δέυτερο ημίχρονο από το πρώτο...")  και οι μετανάστες ολόγυρά μου επικοινωνούν μέσω σκάιπ με την πατρίδα]

 

Συνυπεύθυνοι

“Στις δυτικού τύπου δημοκρατίες οι θεσμοί εκπροσωπούν λίγο πολύ την ίδια την λαϊκή θέληση. Τυχόν παρεκτροπές προλαμβάνονται και οι παρεκτραπέντες τσακίζονται. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο η γαλλική και η γερμανική κοινή γνώμη δικαιούνται να πιστεύουν ότι πίσω από την αθλιότητα του πρωθυπουργού Γεωργίου του Γ΄κρύβεται η θέληση του ίδιου του ελληνικού λαού“, σημειώνει ο Ερμιππος.

Το θέμα που θέτει ο Ερμιππος δεν είναι ασφαλώς η φύση των δυτικών ολιγαρχιών, για τις οποίες μάλιστα θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι είναι λιγότερο φιλελεύθερες από την ελληνική κομματοκρατία. Εχουν πάντως τη δομική δυνατότητα να μην ανέχονται γιωργάκηδες.

Το θέμα είναι μάλλον η συν-ευθύνη. Πράγματι, οι πράξεις μια εκλεγμένης κυβέρνησης (και, ας μην κοροϊδευόμαστε, τα τερατώδη προεκλογικά ψέμματα του Πασόκ δεν παραβίαζαν τους κανόνες του ελληνικού πολιτικάντικου παιχνιδιού και, συνεπώς, δύσκολα απονομιμοποιούν καθ’εαυτά την κυβέρνηση) δεσμεύουν έναν λαό. Εκτός αν ο ίδιος λαός αποφασίσει την παραπομπή σε δίκαιη δίκη των υπευθύνων. Χωρίς τιμωρία, η ευθύνη παύει να βαρύνει μόνον τον εγκληματία.

ΥΓ: Χωρίς Ελευθεροτυπία σήμερα. Πασοκίζει κουραστικά, ήταν η πρώτη που έβαλε ροζ αγγελίες, τα δύο τρίτα της δεν διαβάζονται αλλά είναι η εφημερίδα μου. Αν ποτέ ζητήσει τη συνδρομή των αναγνωστών της, θα χαρώ να βοηθήσω.

 

τα νέα σε 10”

“Οι παρομοιώσεις με τα ποντίκια που πηδάνε από το καράβι είναι λανθασμένες. Κανένα ποντίκι δεν είχε ποτέ ευθύνη για το βύθισμα κανενός πλοίου” σημειώνεται εδώ.

“Ακολουθεί συνταγή Ανδρέα Παπανδρέου: κυβερνά προκαλώντας συνεχώς κρίσεις” γράφει η ΕΣΤΙΑ στο πλέον περιεκτικό πρωτοσέλιδο τίτλο της ημέρας

 

τέλος κωμωδίας

Τελικά αμείβεται με τη μέρα; Οσο πιο πολλές μέρες μείνει, τόσο μεγαλύτερο το μπόνους; Την τελευταία ημέρα δεν θα διστάσει να κόψει κομμάτια τα αδέλφια του ώστε να καθυστερήσει λίγο παραπάνω τους διώκτες του; Μια κωμωδία που εξελίσσεται σε προσωπική τραγωδία.

Οσο για το δημοψήφισμα, το μοναδικό απλό ερώτημα είναι; Θα ψηφίσετε ή όχι; Κι επειδή μία εξουσία με τόση χαμηλή νομιμοποίηση δεν δικαιούται να θέτει ερωτήματα, η μόνη καθαρή απάντηση είναι η αποχή - όλα τα άλλα είναι εκ του πονηρού.

Μετά το κούρεμα, το κουδούνι

Ο Ν. Κοτζιάς σημείωνε προ ημερών στην Ελευθεροτυπία:
“Η κυβέρνηση πέρασε από τρεις φάσεις: (α) Στους πρώτους 12 μήνες πήγαινε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων χωρίς να διαπραγματεύεται με την τρόικα και τα άλλα κέντρα του εξωτερικού, με το επιχείρημα ότι δεν μπορεί ο έχων χρέη να διαπραγματεύεται. (β) Στους επόμενους έξι μήνες, πήγαινε με το κεφάλι κάτω και την σπονδυλική στήλη καμπυλωμένη, άκουε και επέστρεφε άπραγη, αλλά υποστήριζε στο εσωτερικό της χώρας ότι τάχα διαπραγματεύεται, ενώ δεν διαπραγματευόταν. (γ) Τώρα έχει μείνει εκτός τραπεζιού διαπραγμάτευσης. Και να ήθελε δεν τη ρωτά κανείς.”

Ιδέες για γκάλοπ

πιστεύετε ότι το “ΟΧΙ” της 28ης Οκτωβρίου ήταν:
- μεγάλο λάθος
- επιπόλαιη και ανεύθυνη κίνηση
- οικονομικά ασύμφορο
- ποιο “ΟΧΙ”;

η λέξη “Εφιάλτης” τι σας φέρνει στο μυαλό;
- ότι δεν πρέπει να ξανατρώω πιτόγυρα βλέποντας τα τούρκικα στην τηλεόραση
- τίποτα· κοιμάμαι πάντα τον ύπνο του δικαίου.

Ψήφος στο ΠΑΣΟΚ

Χωρίς πρόθεση διακωμώδησης ( πώς θα μπορούσε άλλωστε; )

αλλά ομολογουμένως με χαιρεκακία επαναλαμβάνω ό,τι ήταν ήδη σαφές την επαύριο των τελευταίων εκλογών, αν όχι δεκαετίες νωρίτερα:

Το πρόβλημα είναι ότι όλα έχουν τα όριά τους και το δημόσιο συμφέρον σύντομα θα αποδειχτεί – και για τους ίδιους τους ρουσφετοδέκτες – μία έννοια όχι και τόσο αφηρημένη και μακρινή.

Πλάτη στη Βουλή

Μια περίοδος αντίστασης τελείωσε χτες με το καλύτερο δυνατό σενάριο για την κυβέρνηση: έναν μίνι εμφύλιο.

Η ΓΓ του ΚΚΕ έχει απόλυτα δίκιο όταν ειρωνεύεται όσους πιστεύουν ότι ένα ντου αποτελεί λύση και εν πολλοίς δίκιο όταν θεωρεί τους κουκουλοφόρους  παρακρατικούς. Το τελευταίο εξάλλου φαίνεται να το αναγνωρίζει και ολόκληρη σχεδόν η ελληνική κοινωνία και να το δείχνει έμπρακτα στις συγκεντρώσεις.

Από την άλλη η Αντιεξουσιαστική Κίνηση Αθήνας ισχυρίζεται: ”Αποκλειστικά υπεύθυνο για τα σημερινά (20-10-11) γεγονότα στο Σύνταγμα είναι το ΚΚΕ. Η απόφασή του να μονοπωλήσει τη διαδήλωση στο Σύνταγμα και να καταλάβει μονοπωλιακά το πάνω διάζωμα (Β. Αμαλίας) πάρθηκε για λόγους τηλεοπτικής και πολιτικής υπεραξίας και ήταν μία πράξη επιθετική απέναντι στην κοινωνία. “

Βέβαια η προσεκτική στάση του ΚΚΕ το Δεκέμβριο του 2008 είχε χλευαστεί από τον ίδιο χώρο ενώ εκ των υστέρων φάνηκε ότι ήταν ρεαλιστική. Φοβάμαι ότι μόνον εκ των υστέρων μπορούμε να αποφανθούμε με σιγουριά για το αν ο ρόλος του ΚΚΕ σε αυτήν τη συγκυρία είναι θετικός ή όχι.

της σιωπής

“Στη γερμανική κατοχή ήμασταν πιο ελεύθεροι από ποτέ. Είχαμε χάσει όλα τα δικαιώματά μας και πρώτα απ’ όλα το δικαίωμα να μιλάμε. Κάθε μέρα μας προσέβαλλαν κατάμουτρα και μεις έπρεπε να παραμείνουμε σιωπηλοί. Μας εκτόπιζαν μαζικά – εργαζόμενους, Εβραίους, πολιτικούς κρατούμενους. Κάθε μέρα – στις εφημερίδες, στην οθόνη – βλέπαμε να καθρεφτίζεται το ειδεχθές πρόσωπό μας έτσι όπως ήθελαν να το βλέπουμε οι καταπιεστές μας. Για όλους αυτούς τους λόγους ήμασταν ελεύθεροι. Ακριβώς επειδή το ναζιστικό δηλητήριο γλύστραγε μέσα στο μυαλό μας, κάθε εύστοχη σκέψη ήταν επίτευγμα [...]

Φτάναμε λοιπόν κοντά στη βαθύτερη γνώση του εαυτού μας. Διότι το μυστικό του ανθρώπου δεν είναι το οιδιπόδειο ή το σύμπλεγμα κατωτερότητάς του αλλά τα όρια της ελευθερίας του: η δύναμη αντιστασής του”.

Απόσπασμα από το άρθρο του Σαρτρ, Η δημοκρατία της σιωπής (1944)

Εμείς σήμερα δεν είμαστε σιωπηλοί. Ισως να αυτολογοκρινόμαστε στη δημόσια σφαίρα, ίσως να στρογγυλεύουμε τις σκέψεις μας, αλλά κανείς δεν μάς εμποδίζει να φωνασκούμε. Ενίοτε μάλιστα έχεις την εντύπωση ότι οι κραυγές είναι καλοδεχούμενες από την άρχουσα τάξη, γιατί σκεπάζουν τους αντικαθεστωτικούς ψίθυρους.

ΥΓ: Αν ερμηνεύω σωστά, έχω και παρέα σε αυτήν την ανάρτηση: Ζάχαρη και Ράκο και Χρηχα

Οι περιπέτειες του Χατζηαβάτη (πρώην Χατζηχαβιάρη)

Προβλήθηκε πριν από 1,5 χρόνο στη γαλλική τηλεόραση, την εποχή που άρχισε να χάνεται η μάχη. [για ελληνικούς υπότιτλους: πατήστε CC κάτω δεξιά στο βίντεο στο Youtube (via Ποντίκι) ]

Επίσης στο Ποντίκι, μαθαίνουμε για τις τρεις “καλντεριμιτζούδες, που επιχειρούν να παραμείνουν στο πολιτικό πεζοδρόμιο προσφέροντας την πραμάτεια τους στα νέα αφεντικά του τόπου”

Ο φρέσκος αέρας των υπονόμων

Την ημέρα που πέθανε ο Ρέμπραντ (4 Οκτωβρίου 1669) ο Μέγας Βεζίρης έκανε την επίσημη είσοδό του από την Πύλη του Αγίου Ανδρέα μαζί με όλο το στρατό του. Βρήκε την πόλη άδεια, χωρίς εμπορεύματα και προμήθειες.

[ Είχαν προλάβει να μεταναστεύσουν στη Γερμανία, στην Αυστραλία, στο Γιουκαλί οι Κρητικοί; ]

Απέμειναν πίσω μόλις δύο Έλληνες, τρεις Εβραίοι και οκτώ άλλοι φτωχοί ξένοι, τους οποίους ο Βεζίρης θα μπορούσε επίσης να απομακρύνει, αλλά αυτοί θεώρησαν προτιμότερο να αλλάξουν την πίστη τους παρά την πόλη τους, και έγιναν Τούρκοι.

Αυτά τουλάχιστον ανέφερε στους ανωτέρους του ο Φραντζέσκο Μοροζίνι, ο Βενετσιάνος  αρχιστράτηγος του Χάνδακα κατά την τελική φάση της πολιορκίας από τις δυνάμεις των Οθωμανών (πηγή). 

Χαρακτηριστικό στοιχείο της πολιορκίας, (συνεχίζω την αντιγραφή από την ίδια πηγή), ήταν ο «υπόγειος πόλεμος», ο πόλεμος των υπονόμων. Τόσο οι υπερασπιστές του Χάνδακα όσο και οι Τούρκοι έσκαβαν κάτω από το έδαφος λαγούμια, τα οποία έφθαναν μέχρι την πλευρά που βρισκόταν ο αντίπαλος, και τα πυροδοτούσαν, προκαλώντας θύματα και ζημιές. Συχνά οι αντίπαλοι συναντιόντουσαν, καθώς έσκαβαν, και οι μάχες πλέον γίνονταν κάτω από το έδαφος.

Ποιος ξέρει άραγε τι γινόταν και τι γίνεται στις υπόγειες στοές της Αθήνας; Να, χτες ο Αντώνης μού έδειχνε το σπίτι κοντά στο Σύνταγμα στο υπόγειο του οποίου βρήκε μαζί με άλλους μια βυζαντινή (ίσως) στοά. Ηταν φραγμένη με παμπάλαια τούβλα.

[ Τι άλλο δηλαδή εκτός από υπόγειες διαδρομές θα μπορούσαν να ακολουθούν οι πόθοι μας; ]

15 Οκτωβρίου. Είσοδος ελεύθερη για το κοινό.

εκκαθαρίσεις στο δημόσιο

“Μήπως η Ουγκάντα θέλει σοβαρά να καταπολεμήσει τη διαφθορά”, αναρωτιέται η εφημερίδα Γκάρντιαν. Αφορμή για την αισιοδοξία της εφημερίδας οι δκαστικές περιπέτειες μελών της κυβέρνησης στη μακρινή αυτή χώρα.

Στο αντίστοιχο ερώτημα για την Ελλάδα, η απάντηση είναι λιγότερο αισιόδοξη. Αντιγράφω από το Ποντίκι όπου ο Κ. Γεώρμας αναλύει τα νέα μέτρα για το δημόσιο:  

“Διώχνονται, είτε με εκβιαστικά διλήμματα της εφεδρείας προωθούνται στην επιλογή της συνταξιοδότησης, όσοι «αντιπολιτευόμενοι» θα μπορούσαν να καλύψουν υψηλόβαθμες θέσεις στον δημόσιο τομέα. Οι γενιές που εισήχθησαν στο Δημόσιο την περίοδο 1981-1989 καθίστανται κυρίαρχες. Αποφασίζουν για την εξέλιξη των υπολοίπων, κατακτούν – ανεξαρτήτως προσόντων – τις πιο υψηλόβαθμες θέσεις, έχουν τις μικρότερες απώλειες σε εισοδηματικό επίπεδο. Η εξουσία τους καθίσταται απόλυτη, καθώς, όταν οι μισθοί θα φθάνουν στα όρια της εξαθλίωσης, σε αυτούς δίνεται το ολοκληρωτικό δικαίωμα από τον νόμο να αποφασίζουν για το αν και ποιοι θα λάβουν τα πενιχρά επιδοματικά ξεροκόμματα που πετάει η κομματική νομενκλατούρα.

Η επανίδρυση του πασοκικού κομματικού κράτους είναι άλλωστε ο λόγος που, σύμφωνα με το νομοσχέδιο, οι δημόσιοι υπάλληλοι που εισήχθησαν με αξιοκρατικές διαδικασίες και διαθέτουν περισσότερα προσόντα – όπως μεταπτυχιακά και διδακτορικά ή μέσα από εξετάσεις στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης – κυριολεκτικά σφαγιάζονται.”

Φυσικά, ούτε το 39% του συνόλου των δημοσίων υπαλλήλων (τόσοι εκτιμά ο αρθρογράφος ότι είναι οι διορισθέντες το 1981-1989) αποτελείται εξ ολοκλήρου από αντιπαραγωγικούς ψηφοφόρους της ελληνικής εκδοχής του περονισμού ούτε όλοι όσοι εισήχθησαν με αξιοκρατικές διαδικασίες  υπηρετούν επάξια το δημόσιο συμφέρον εξ ορισμού. Λογικά όμως η πλειονότητα της δημοσιοϋπαλληλικής πελατείας του Πασόκ  ανήκει σε αυτό το 39%. Και αυτό αποτελεί μία βάση στην κοινωνία που το κυβερνόν κόμμα θα χρειαστεί όταν φτάσει η στιγμή που – σχεδόν – όλοι περιμένουμε:

ΔΟΛ

To in.gr μας πληροφορεί για το τι θα περιέχει η επικείμενη δήλωση της τρόικας. Δεν χρειάζεται να δει κανείς το άρθρο: έχει αντιγράψει κάποια σημεία της αντίστοιχης δήλωσης του Ιουνίου έχει προσθέσει κάποια όντως επίκαιρα που κυκλοφορούν και ιδού ένα καλά πληροφορημένο άρθρο. Ελα μωρέ, σαν να λέει, αφού τα προβλήματα είναι τα ίδια εδώ και τόσους αιώνες, τι θα έχει αλλάξει; Κι αν αλλάξει ποιος θα θυμάται αύριο τι γράψαμε σήμερα;

Περισσότερα ΔΟΛια δημοσιογραφικά εδώ

Ποιος;

Ποιος αρνείται, παρόλο που του το προτείνουν, να διαγραφεί τμήμα του ελληνικού χρέους; Η κυβέρνηση Γ.Παπανδρέου

(Πηγή:) “Οι ευρωπαίοι λοιπόν -και κυρίως οι γερμανοί που όλοι οι άλλοι περιμένουν να πληρώσουν το λογαριασμό-, βλέποντας πως η εθελοντική συμμετοχή των τραπεζών σ’ ένα ελάχιστο κούρεμα καταλήγει σε παρωδία και βλέποντας πως στο εσωτερικό τους δεν μπορούν να δικαιολογήσουν μια ακόμα παρέμβαση υπέρ των τραπεζιτών, ξεκίνησαν να μιλάνε για το αυτονόητο. Πως η ελλάδα δεν είναι δυνατόν να έχει κρατικό χρέος 180% του ΑΕΠ της και να περιμένει κανείς να πληρωθεί από αυτό. Έτσι άρχισαν να πιέζουν για ένα πραγματικό κούρεμα της τάξης του 50% τουλάχιστον και τελικά μέχρι που συμφώνησαν και οι διαφωνούντες γάλλοι στο σχέδιο.

Και μαντέψτε ποιοι διαφώνησαν σε αυτό το σχέδιο που προωθούν οι γερμανοί. Ναι, καλά το καταλάβατε, οι τραπεζίτες. [...] Σύμφωνα με τα παπαγαλάκια η Αθήνα απέρριψε την πρόταση των γερμανών. Αλλά δεν το έκανε επίσημα, το έκανε ημιεπίσημα.”

Ποιος ζήτησε να καθυστερήσει η 6η δόση του δανείου προς την Ελλάδα; Η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου

(Πηγή:) “Μας είπαν ότι ο πρόεδρος του Eurogroup Ζαν Κλοντ Γιούνκερ ήταν αυτός που ανέβαλε τη συνεδρίαση της 13ης Οκτωβρίου και εξ αυτού και την έγκριση της περιβόητης έκτης δόσης του δανείου. Εκείνου του δανείου που έσωσε τη χώρα. Πάλι ψέματα είπαν. Όπως αποκάλυψε ο Βέλγος υπουργός οικονομικών Ντιντιέ Ρέιντερς, η συνεδρίαση ακυρώθηκε κατόπιν ελληνικού αιτήματος! Προφανώς, στη συγκεκριμένη περίπτωση, τον ελληνικό λαό δεν τον εκβιάζουν οι κακοί Ευρωπαίοι, αλλά ο καλός μας υπουργός Ευάγγελος Βενιζέλος.”

Ποιος υποστηρίζει ιδιώτη σε διαμάχη του με το ελληνικό δημόσιο; Η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου

(Πηγή:) “Η ελληνική κυβέρνηση παρεμβαίνει υπέρ ιδιωτικής εταιρείας και κατά των συμφερόντων του ελληνικού δημοσίου και ζητά να ακυρωθεί απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με την οποία η εταιρεία «Ελληνικός Χρυσός» καλείται να επιστρέψει 15,4 εκατομμύρια ευρώ στο ελληνικό δημόσιο!”

Ποιος αρνείται να εισπράξει από μεγαλοοφειλέτες του δημοσίου; Η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου

(Πηγή:) “Ο τέως υφυπουργός και βουλευτής του Πασοκ Δημήτρης Κουσελας [...] διαθέτει λίστα 3.800 προσώπων που οφείλουν στο Δημόσιο άνω του ενός εκατομμυρίου ευρώ έκαστος, ενώ -πρόσθεσε- τα ποσά είναι εισπράξιμα. Διευκρίνισε δε, ότι δεν πρόκειται για τη λίστα των μεγαλοοφειλετών που έδωσε πρόσφατα στη δημοσιότητα το υπουργείο Οικονομικών και που περιλαμβάνει «μη εισπράξιμα» ποσά.”

ΥΓ: Για τη φωτογραφία ΓΑΠ δεν γνωρίζω την αρχική πηγή.

Ανάγκη για επιβίωση εναντίον ανάγκης για κυριαρχία

Ισως η πρώτη εκδήλωση ανταρσίας από θεσμικό παράγοντα. Απόσπασμα εγκυκλίου του Μητροπολίτη Μεσογαίας:

[...] Μας φτιάξατε ένα κράτος που προσφέρει στον λαό πολύ λιγότερα από όσα του απαιτεί. Πρέπει να το καταλάβετε∙ δεν είστε μόνο οφειλέτες στους δανειστές σας, είστε οφειλέτες και στον λαό που ταχθήκατε να υπηρετείτε. Αφού δεν καταφέρνετε την εθνική σωτηρία μέσα από πολιτική συνεργασία, αυτή θα προκύψει αναγκαστικά μέσα από λαϊκή απαίτηση και πρωτοβουλία.

[...] Όσο παραμένουμε αδρανείς, όσο μένουμε υποτελείς σε εσφαλμένες ή αβάσταχτες επιλογές, τόσο καθιστούμε τον εαυτό μας συνυπεύθυνο στον αργό αλλά βέβαιο υπαρκτικό εκφυλισμό μας.

[...] Καιρός πλέον να ξεσηκωθούμε. Τα πάντα πρέπει να αλλάξουν. Και επειδή δεν θα τα αλλάξουν κάποιοι άλλοι, πρέπει να μπούμε στο παιχνίδι όλοι. [...] Κανείς δεν περισσεύει. Όλες οι ανατροπές, όλες οι μεγάλες αλλαγές έγιναν από ηρωικούς ανθρώπους, κυρίως νέους. Όχι από συμβιβασμένους ούτε από αγανακτισμένους, αλλά από υγιώς επαναστατημένους.

[...] Σίγουρα και η δική μας ευθύνη ως λαού δεν είναι καθόλου μικρή. Συμφωνήσαμε με τις μικρονοϊκές πολιτικές επιλογές και τις κάναμε συνήθειες και νοοτροπία μας.

[...] Δεν αμφισβητώ βέβαια ότι είμαστε και θύματα. Κάποιοι μας ξεγέλασαν. Κάποιοι διαχειρίσθηκαν τα θέματά μας με ένοχη ανικανότητα. Κάποιοι μας διέσυραν διεθνώς και μας οδήγησαν στα στόματα των θηρίων αυτού του κόσμου είτε από επιπολαιότητα είτε ενδεχομένως και από ύποπτες σκοπιμότητες.

[...] Μη λυγίσετε μπροστά στην οικονομική χρεωκοπία. Αυτήν ήδη τη ζούμε. Αρνηθείτε τη χρεωκοπία της αξιοπρέπειας, της ιστορίας, της εθνικής συνείδησης.

[...] Όλοι μαζί λοιπόν τώρα, οφείλουμε να πιέσουμε τους εκπροσώπους μας περισσότερο από όσο τους πιέζουνε οι δανειστές. Γιατί η ανάγκη μας για επιβίωση ξεπερνάει την ανάγκη τους να κυριαρχήσουν πάνω μας.

Πλήρες κείμενο της εγκυκλίου του Μητροπολίτη Νικολάου
Χαρακτηριστικό απόσπασμα λόγου του Νικολάου στους κατοίκους της Κερατέας.

Ληστές χωρών: μια δουλειά σαν όλες τις άλλες

Ο ευρηματικός ληστής που, προσποιούμενος ότι θα πραγματοποιούσε εργασίες ανακαίνισης, ακινητοποίησε χτες τους υπαλλήλους τράπεζας στο αεροδρόμιο της Αθήνας, άνοιξε το χρηματοκιβώτιο, πήρε τα χρήματα και έφυγε ανενόχλητος με ταξί, έχει ορισμένα κοινά σημεία με το ληστή χωρών: και αυτός προσποιείται ότι θα κάνει μεταρρυθμίσεις, ακινητοποιεί – συκοφαντώντας – τους δημοσίους υπαλλήλους, τους δένει και στη συνέχεια επιτίθεται και στους ιδιωτικούς. Υστερα ανοίγει το χρηματοκιβώτιο, δειλά στην αρχή για να κόψει αντιδράσεις, πιο απροκάλυπτα λίγο πριν τον πιάσουν. Και φεύγει ανενόχλητος.

Η μόνη διαφορά είναι ότι δεν φεύγει γρήγορα. Αντιθέτως, μέχρι η πλειοψηφία να αρχίσει να αντιλαμβάνεται ότι πρόκειται για κοινό ληστή, απαιτείται διάστημα ετών. Ο ληστής χωρών έχει συνεργούς οι οποίοι υπνωτίζουν το κοινό πείθοντάς το ότι “δεν είναι αυτό που νομίζετε.” Αλλά και συνεργούς που, ενώ εξελίσσεται η ληστεία, βγάζουν κορώνες για το πόσο κακό πράγμα είναι η ληστεία – γενικώς.

Πιο συγκεκριμένα, ιδού μία μορφή συνέργειας, όπως την περιγράφει ένας συνταγματολόγος*: “Η παύση της άγριας καταστολής των διαδηλώσεων σταμάτησε μετά τη μεταπολίτευση, αλλά περίπου αντισταθμίστηκε με την παραβατικότητα των υψηλών στρωμάτων της κοινωνίας, πολλές φορές με τη συναλλαγή και τη συνενοχή της βάσης. Με άλλα λόγια ακολουθήσαμε ένα μοντέλο ‘εσείς διαδηλώνετε ελεύθερα κι εμείς πλουτίζουμε παράνομα.’ “

Η φράση αυτή φωτίζει κάπως τη δυσαρέσκεια όσων απεχθάνονται τις διαδηλώσεις επειδή κλείνουν την κυκλοφορία και ταλαιπωρείται ο κόσμος. Δεν πρόκειται για εθελοδουλεία ή ταξική αντίθεση μόνο αλλά και για γνώση του ότι, συνήθως, δεν διακυβεύεται κάτι.

Για την ιστορία (του άμεσου μέλλοντός μας) ο εν λόγω συνταγματολόγος θεωρεί ότι πλέον “το δικαίωμα του συνέρχεσθαι ανάγεται περίπου σε αδίκημα” και ότι τούτο η κυβέρνηση ετοιμάζεται να το κατοχυρώσει και θεσμικά. Πράγματι, όταν οι συγκεντρώσεις αρχίζουν να έχουν νόημα, είναι καιρός να καταργηθούν.

Απαραίτητη προϋπόθεση όμως για να καταργηθεί το δικαίωμα του συνέρχεσθαι, είναι να μην γίνεται δημοσίως λόγος γι’ αυτήν την κατάργηση, να μην καλύπτεται δηλαδή δημοσιογραφικά. Και εδώ δεν μπορούμε να αγνοήσουμε τις – πολιτισμένα διατυπωμένες – απειλές του εκπροσώπου τύπου της ΕΛ.ΑΣ. κατά των δημοσιογράφων (των δημοσιογράφων εν γένει και όχι μόνο των ενοχλητικών): “Όταν ένας αστυνομικός βλέπει έναν δημοσιογράφο μπροστά του, όχι συγκεκριμένα αυτόν που βρίσκεται εκεί, αλλά μόνη η παρουσία του δημοσιογράφου μπορεί να του θυμίσει συναισθηματικά καταστάσεις και περιπτώσεις όπου θεώρησε ότι έτυχε άδικης μεταχείρισης από τα Μέσα Ενημέρωσης.”

Ολα αυτά δεν είναι καθόλου μεταμοντέρνα, φοβάμαι.

* Κ. Χρυσογόνος, μιλώντας στον Μ. Διονέλλη (Δρόμος της Αριστεράς, 1.10)

Πoιος κερδίζει από την ελληνική κρίση;

Η Γερμανία κερδίζει πάντως αρκετά, σύμφωνα με τη Γερμανική Συνομοσπονδία Συνδικάτων:

- ο,2 δις ευρώ τόκους από τα δάνεια βάσει του μνημονίου (αφορά φυσικά τους τόκους μόνο του γερμανικού μεριδίου του δανείου)

- 18 δις ευρώ οικονομία τον τελευταίο 1,5 χρόνο διότι, λόγω της ελληνικής κυρίως κρίσης, αυξάνεται η ζήτηση για γερμανικά ομόλογα άρα πέφτει το επιτόκιό τους.

Αυτά χωρίς να συνυπολογίζουμε τα κέρδη από την αγορά (ξεπούλημα) της ελληνικής δημόσιας περιουσίας ή τα μελλοντικά κέρδη από τις ειδικές οικονομικές ζώνες που επιθυμεί η Γερμανία σε ελληνικό έδαφος ή τα κέρδη από την πράσινη ανάπτυξη ή τα κέρδη από τη χρήση της Ελλάδας ως ορμητήριο για τις αγορές της Ανατολικής Μεσογείου.

Μήπως υπάρχει όμως και κίνδυνος για τον Γερμανό φορολογούμενο; αναρωτιέται δικαίως η Γερμανική Συνομοσπονδία. Και απαντά: ναι, αν η Ελλάδα δεν είναι σε θέση να αποπληρώσει το χρέος της. Και πότε θα συμβεί αυτό; Αν η ελληνική κυβέρνηση συνεχίσει την άγρια λιτότητα επιτείνοντας έτσι την ύφεση. Μάλιστα. Και τότε γιατί επιβάλλεται λιτότητα; Γιατι έτσι.

Ευρωπαϊκά κράτη όπως η Γερμανία δεν είναι φυσικά οι μόνοι κερδισμένοι: ο Στ. Χριστακόπουλος περιγράφει γλαφυρά το – φυσιολογικό σε τέτοιες περιπτώσεις – πάρτι που έχει στηθεί και καταλήγει:

Η εμμονή στο Εγώ, σε συνθήκες προτεκτοράτου χρέους για την Ελλάδα και σκλαβοπάζαρου για τους Έλληνες, μόνο σε έναν δρόμο μπορεί να μας βγάλει: στη μαζική εξαθλίωση και στην κοινωνία του καλάσνικοφ. Ας βρούμε λοιπόν το Εμείς, μπας και καταφέρουμε να πούμε το μεγάλο Όχι: «Αρνούμαι»…

Γουρούνια (χωρίς φτερά)

Τους έχω δει από κοντά να κάνουν σαχλό καμάκι, να ρητορεύουν από τα έδρανα, να περιφέρουν το σαρκίο τους από αίθουσα σε αίθουσα. Μερικοί είναι αξιοπρεπείς – κυρίως από τη δεξιά και το κκε. Οι περισότεροι όχι, κι αυτό χτυπάει από μακριά.

Σήμερα όμως προτιμώ να μιλήσω για τους “από κάτω”. Και τι μπορεί να τους περιγράψει καλύτερα από το παλιό παραμύθι με τα τρία γουρουνάκια – άλλο αν στα μέρη μας ευδοκιμούν κυρίως τα δύο πρώτα:

Και μια ιστορία για το βρώμικο γουρούνι Γκρέκ

Δεν πληρώνω έκτακτη εισφορά

Η χθεσινή συζήτηση στην πλατεία Συντάγματος στην Αθήνα έθιξε πρακτικά ζητήματα που ανακύπτουν για κάποιον που δεν θέλει να πληρώσει τους έκτακτους φόρους – είτε γιατί δεν έχει είτε γιατί θεωρεί ότι αυτό αντιβαίνει προς τα συμφέροντα του κοινωνικού συνόλου. Οι ομιλητές (1 λογιστής, 1 εφοριακός και 1 δικηγόρος) ήταν διαφωτιστικοί. Μεταφέρω τα συμπεράσματα:

Εκτακτη εισφορά (η πρώτη δόση οφείλεται έως 30.9). Αν δεν πληρωθεί οι μόνες συνέπειες είναι:

- δεν μπορείς να πάρεις φορολογική ενημερότητα, πχ για αγοραπωλησία ακινήτου. Η λύση, αν την χρειάζεσαι άμεσα, είναι να ζητήσεις ενημερότητα πριν τις 30.9! 

- πρόστιμο 1% το μήνα. Αν καθυστερήσεις λοιπόν πχ 3 μήνες ποσό 300 ευρώ χρεώνεσαι 9 ευρώ – αμελητέο αν σκεφτείς το κέρδος από την άρνηση πληρωμής.

(απειλή για βαρύτερες κυρώσεις υπάρχει μόνο για ποσά άνω των 5.000 ευρώ)  

Φόρος ακίνητης περιουσίας. Ο πρώτος λογαριασμός της ΔΕΗ που περιέχει το φόρο θα έρθει τον Οκτώβριο. Το ρεύμα μπορούν να το κόψουν 85 ημέρες μετά την επίδοση του λογαριασμού που δεν έχει εξοφληθεί (θα είναι κραυγαλέα παράνομο αλλά είναι πιθανόν να το κάνουν). Μπορούμε λοιπόν να αναβάλουμε την πληρωμή τουλάχιστον μέχρι το τέλος του 2011. Μέχρι τοτε ελπίζουμε να έχει καταρρεύσει η κυβέρνηση. Φροντίζουμε, εφόσον μπορούμε, να έχουμε εξοφλήσει τους προηγούμενους λογαριασμούς.

Η αποστολή δηλώσεων προς τη ΔΟΥ δεν βοηθά σε κάτι, σύμφωνα με τους ομιλητές.

Υπενθυμίζεται ότι τά έσοδα από τους φόρους αυτούς δεν καταλήγουν στο ταμείο της Ελλάδας, αντιθέτως η είσπραξή τους καθυστερεί τη λύση του δράματος.

 

 

Η λύση Α. Σαμαρά

 

Ενώ η συζήτηση  για το ρόλο του αρχηγού της Ν.Δ. περιστρέφεται γύρω από το κατά πόσο αποτελεί μέρος ή όχι του ιδίου συστήματος εξουσίας με τον Γ. Παπανδρέου – και άρα σε ποιο βαθμό αποτελεί μικρότερο κακό σε σχέση με την τωρινή κυβέρνηση - ο Γ. Τριάντης παρουσιάζει μια ρεαλιστική και μάλλον αντικειμενική εκτίμηση της επικείμενης πρωθυπουργίας του Α. Σαμαρά, χωρίς να παρελθοντολογεί ή να προσπαθεί να εντοπίσει ιδεολογικά κίνητρα σε πολιτικές συμπεριφορές:

“Παίρνοντας το ρίσκο να καταγραφεί ως μαύρο πρόβατο στην Ευρώπη -όπερ και συνέβη- ο Σαμαράς πήγε κόντρα στο Μνημόνιο. Μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια: και ενέγραψε υποθήκη αντιστάσεως, συμβατή με τη βοή και την οργή της κοινωνίας, και εξουδετέρωσε τον κίνδυνο απωλειών από ΛΑΟΣ και Ντόρα. Το μεγάλο όπλο που ανέσυρε στη συνέχεια ο Σαμαράς ήταν η «επαναδιαπραγμάτευση». Παράλληλα, συναινούσε προσεκτικά σε κεντρικές επιλογές της κυβέρνησης (ιδιωτικοποιήσεις, Παιδεία κ.τ.λ.), έπαιρνε το μέρος κοινωνικών ομάδων χωρίς να λέει «ναι σε όλα» (ταξιτζήδες) και γενικώς έδινε διαπιστευτήρια καθεστωτικής νοοτροπίας και στοιχεία κόμματος που σιδερώνει το κοστούμι του εν όψει εξουσίας. Αν θυμηθεί κανείς την αντιπολιτευτική πρακτική του Γ. Παπανδρέου -ένα όργιο λαϊκισμού και ευκολίας-, εύκολα καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο Σαμαράς ευνοείται από τη σύγκριση… Το θέμα είναι άλλο: έχει πρόγραμμα ο αρχηγός της Ν.Δ., πέρα από γενικούς άξονες (επαναδιαπραγμάτευση) και διακηρύξεις επί παντός; Ούτε κατά διάνοια… Το πρόγραμμά του αποτελεί αντιγραφή του συνήθους. Αναλυτικές περιγραφές, καίριες διαπιστώσεις και εκτεταμένες γενικότητες. Τίποτε συγκεκριμένο -δηλαδή επεξεργασμένο εις βάθος, κοστολογημένο και έτοιμο να υλοποιηθεί. [...]

Και όπως είναι γυμνός προγραμματικά και εντελώς απαράσκευος, θα καεί ως πρωθυπουργός πολύ γρήγορα… Λέγαμε επίσης ότι η «επαναδιαπραγμάτευση» που θα ζητήσει δεν φαίνεται να έχει τύχη, εκτός και αν οι λαϊκές εκρήξεις στις κοινωνίες του Νότου φέρουν τα πάνω κάτω και αναγκάσουν τους πάτρωνες να βάλουν νερό στο κρασί τους.”

Τα λόγια από το τραγούδι του Κέιλ, “Paris 1919“

Η γιαγιά πήρε τους Financial Times παραμάσχαλα. Μάλλον πάει στο βουνό.

Στην “επίθεση του γιγαντιαίου μουσακά” (ταινία-παρωδία του 1999) μία τεράστια μερίδα μουσακά εμφανίζεται στους δρόμους της Αθήνας και δεν αφήνει τίποτα όρθιο στο γεμάτο τοξική λίγδα πέρασμά της. Οι κάτοικοι εξαφανίζονται κάτω από τόνους κακομαγειρεμένης μπεσαμέλ και κανένα όπλο δεν δείχνει ικανό να σταματήσει την ανεξέλεγκτη πορεία του μουσακά που ολοένα και μεγαλώνει…

Διαβάζοντας την περίληψη της ταινίας οι συνειρμοί είναι εύκολοι (χρέος/μουσακάς, πολίτες καναπέδων/Αθηναίοι που εξαφανίζονται κάτω από τη μπεσαμελ, μεταπολίτευση/λίγδα …). Την ταινία πάντως τη θυμήθηκα για άλλο λόγο: διαβάζοντας το δίλημμα “Τι θέλουν επιτέλους; Χούντα ή εμφύλιο;” που θέτει στο Ποντίκι ο Σ. Χριστακόπουλος – ή, μάλλον, θέτουν οι Financial Times και ο δημοσιογράφος το ερμηνεύει.

Μού ήρθε λοιπόν στο μυαλό η σκηνή όπου η ανέμελη τραβεστί πρωταγωνίστρια ονειροπολεί φωναχτά λέγοντας ότι θέλει να γίνει μοντελιστ, μοντέλο… Στην κοροϊδευτική ερώτηση, τι από τα δύο τελικά θέλει να γίνει, εκείνη απαντά απτόητη: “ΚΑΙ τα δύο. Τραβάς κανά ζόρι;”

Αυτή θα μπορούσε να είναι κι η απάντηση των Financial Times στο ανέμελο ερώτημα – χούντα ή εμφύλιος – που θέτουμε πολλοί, ακαδημαϊκά και μόνο ασφαλώς. Οπως καταλάβατε, πλησιάζουμε στα ανείπωτα. Το βιντεοπαιχνίδι που παίζουμε τόσα χρόνια τώρα αρχίζει να ξεχειλίζει από την οθόνη κι η εικονική πραγματικότητα να γίνεται  πραγματική. Εκπληξη, ε;

Λόλα, να ένα κολοβακτηρίδιο

Η εταιρία Λιντλ παραδίδει μαθήματα υγιεινής διατροφής στα σχολεία. Αναδημοσιεύω αποσπάσματα άρθρου από το ιστολόγιο Ερανιστής:

“H LIDL στα πλαίσια της Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης κι έχοντας ως μια βασική περιοχή δράσης τη διατροφή και τον ισορροπημένο τρόπο ζωής, στοχεύει να διδάξει και να δώσει κίνητρο στα παιδιά για μια υγιεινή ζωή. Η διαμόρφωση διατροφικής συνείδησης από την παιδική ηλικία συντελεί και στη διαμόρφωση της καταναλωτικής συμπεριφοράς και συνείδησης των ενηλίκων.”

Έχουμε, με βάση την κοινή λογική και την παιδαγωγική επιστήμη, πολλούς λόγους να αμφισβητούμε τις αγαθές προθέσεις τη LIDL, και κάθε εταιρίας με ανάλογες επιδιώξεις, και κυρίως, την αρμοδιότητά της να “διδάξει” στα ελληνικά σχολεία και να προσφέρει “μαθησιακές εμπειρίες”: Το πρόγραμμα είναι καραμπινάτα διαφημιστικό και μάλιστα ιδιαίτερα επιθετικό και “ύπουλο”, καθώς απευθύνεται σε 4χρονα μέχρι 12χρονα παιδιά μέσα στο φυσικό χώρο του σχολείου, μέσα στην ίδια την τάξη, που μετατρέπεται έτσι σε κακόγουστη διαφημιστική πασαρέλα της LIDL. [...]

Το Σύνταγμα της χώρας καθόλου δεν προβλέπει ένα τέτοιο “παιδαγωγικό” ρόλο στο τμήμα μάρκετιγκ και προώθησης της LIDL. Ούτε προβλέπει οι δάσκαλοι και οι δασκάλες να γίνουν διαφημιστικές μαριονέτες που πλασάρουν φρουτοχυμούς και οδοντόβουρτες.

Υπενθυμίζω το άρθρο που δημοσίευσε προ δύο μηνών ο Ερανιστής: Οδήγησαν σε παραίτηση τον πρόεδρο του ΕΦΕΤ που αποκάλυψε το μολυσμένο κιμά στα Λιντλ!

Απροετοίμαστοι

“Και ταυτόχρονα μέσα σε αυτό το κλίμα … υπήρχε ένας εφησυχασμός ότι τελικά ξέρω εγώ μπορεί να επιβάλλαμε μια δημοκρατική λύση στην ελληνική κοινωνία, ότι οι Αμερικανοί δεν θα τολμήσουν τελικά να κάνουν δικτατορία στην Ελλάδα και όλα αυτά. Έτσι ήταν ταυτόχρονα και κεραυνός εν αιθρία”(από συνέντευξη του Χ. Μίσσιου – πηγή)

Η γλώσσα του σώματος

(Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο Εχω μάτια και βλέπω. Πλήρες κείμενο)

ΔΕΘ 2011 Ερώτηση Δημοσιογράφου:

“Κύριε Πρόεδρε τις προηγούμενες ημέρες ένας Αυστριακός Ευρωβουλευτής με μια ερώτησή του στο Ευρωκοινοβούλιο έθεσε ένα θέμα που αφορά σε εσάς: Αναφέρθηκε στην γνωστή υπόθεση των CDS για την περίπτωση χρεωκοπίας της χώρας μας, σας εγκαλεί για κερδοσκοπία και κάνει λόγο για χρυσοφόρα επιχείρηση και για κάποια ποσά 22 δις Ευρώ…”

Απάντηση:

 

 

 

Μετάφραση:

Σημεία του σώματος που προδίδουν ότι ο πολιτικός ψευδολογεί: 1-Γλείψιμο των χειλιών 2-Σφίξιμο, σούφρωμα των χειλιών, 3-Αυξημένη δίψα, συχνή κατάποση 4-Δείχνει έντονα με το δάκτυλο, χωρίς να υπάρχει λόγος 5-Χειρονομεί υπερβολικά για να δώσει έμφαση, 6-Κινεί τα χέρια προς το πρόσωπο, καλύπτοντας το στόμα, στρώνοντας το μουστάκι ή τα μαλλιά 7-Εργώδεις λόγος με αναστεναγμούς, βαθειές εισπνοές και εκπνοές, 8-Ένταση και κινήσεις των χεριών και των ώμων, 9-Μηχανικές , νευρικές κινήσεις με αντικείμενα που κρατά στα χέρια, 10-Αποστροφή του βλέμματος προς τα κάτω, (ενοχή) η προς τα πάνω (αναζήτηση ψευδολογήματος) αποφυγή της επαφής των ματιών με αυτόν οπου απευθύνεσαι -νευρικό παίξιμο των ματιών από τη μια μεριά στην άλλη για να τσεκάρει εαν το ακροατηριο έχαψε τα ψεύδη-νευρικό χαμόγελο ασύνδετο με τις κινήσεις και την έκφραση των ματιών 11-Άγγιγμα της μύτης από καιρό σε καιρό (να τσεκάρει εάν μεγαλώνει), 12-Σταύρωμα των χεριών, 13-Σφίξιμο των χεριών σε γροθιές. Σημεία του λόγου που υποδηλώνουν ότι ο πολιτικός ψευδολογεί: 14-Χρήση γενικοτήτων: Όχι απαραίτητα, Αλλά, ΄Ομως, σχεδόν, βασικά, γενικά 15-Αρνείται εμφατικά ότι ψεύδεται: Ειλικρινά, Προφανώς, Για να είμαι 100% ειλικρινής μαζί σας, Εγώ δεν γνωρίζω τι είναι τα CDS 16-Ολισθήματα του λόγου (Φροϋδικά Λάθη), αλλαγή των σκέψεων και των λεπτομερειών στη μέση μιας πρότασης 17-Παραγεμίσματα: Στοκάρομε τα κενά των ψευδολογημάτων μας με εεε αααα ιιι 18-Τραυλίσματα: ο ψεύτης πέφτει σε γλωσσοδέτες, αλλάζει ή συγχωνεύει λέξεις, τραυλίζεικαι μπερδεύει τη γλώσσα του. Σύνολο: 52 προειδοποιητικά σημεία ψεύδους σε μια και μόνο απάντηση σε μια ερώτηση που έχει βαρειές προεκτάσεις εσχάτης προδοσίας. Συγχαρητήρια στη Δημοσιογράφο για το κουράγιο της, να κάνει μια πραγματική ερώτηση…